Marcos 5
Yanesha' NT (AME_TBL) vs ARIB
1 Allempoñapaʼ oʼ etsotoset yom̃taʼn all sechenet. Allñapaʼ añ paʼney peneʼ gadaroʼmarneshaʼ.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Jesúsñapaʼ sehuosa all noñt̃ot̃, allñapaʼ huapoña puesheñarr yacma t̃arraña ñapaʼ añ chorrenaya oneñet̃. Ñeñt̃paʼ arrot̃ huapa allecma pampaʼyeñet arromñat̃ec̈hno.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ñehua, ñapaʼ alla yec̈hena all pampueñet arromñat̃ec̈hno. Amaʼt puesheñarrapaʼ ama eseshayeʼ errot̃ penaye att̃och aʼmchecheret. Amaʼt c̈hocma huanquëñetañ asrerec̈ho paʼtcot̃ ñam̃a potot̃, ñañapaʼ c̈hach tsepeʼtuerranña asrerec̈h allo huanquëñet potot̃ ñam̃a paʼtcot̃ c̈hach rrollapecheñ oʼch eʼñe tsepeʼtatue. Ñeñt̃oʼmarña amaʼt eʼñe eseshapaʼ ama eshcayeʼ aʼmchecheñeto.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 — ausente —
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Allñapaʼ ellapeneʼt̃chaʼ ñam̃a arepeneʼt̃chaʼ chopeñeʼchyesets apampañoʼmar ñam̃a aspent̃areroʼmar. Allñapaʼ allecma atarr amaʼtoc̈htena, tsotseʼtyena mapyo eʼñe ñañeña.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 T̃arraña allempo entapan Jesús aʼyot̃eñ allent̃epaʼtchaʼ matosa concorpanaʼtosana Jesús.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otosan oneñet̃ ñeñt̃ chorrenaya ñeñt̃ yacmar, atet̃ otos: —Oʼch oneñet̃e notosep̃ t̃eʼñapaʼ ¡pequec̈hpaʼner añ acheñer! Ñeñt̃oʼmarña ñeñt̃ chorrena oneñet̃paʼ rranosa huomencpaʼ atet̃ otapan Jesús: —Esoʼmaruachcaʼye Jesúsochaʼ p̃atsrreʼmoc̈htanaʼtosna, p̃apaʼ ñeñt̃ep̃ Ñeñt̃ nanac Parets Puechemerep̃. T̃eʼpaʼ oʼch notapap̃ eʼñe Parets paʼsoʼchño, amach c̈ha pecoñchatatstosno.
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Jesúsñapaʼ alla oterranerr ñeñt̃ chorrena oneñet̃: —P̃apaʼ ¿esoʼtña pesoʼcheñ? Ñañapaʼ atet̃ oterranerr Jesús: —Napaʼ añ nesoʼcheñ Legión t̃arroʼmar yapaʼ nanac patonrey.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Allempoña ñeñt̃ chorrena oneñet̃paʼ ñañapaʼ atet̃ otareʼtapan Jesús: —Amach pemñoʼtatsterrye allap̃ar b̃ac̈hayo.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Ñehua, allpaʼ aʼyent̃eʼtsaʼyen shonteʼ chañchoc̈hno ñeñt̃ rratseʼtyets aspent̃onet̃.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Ñeñt̃oʼmarña oneñet̃ec̈hnopaʼ atet̃ otareʼtapet Jesús: —Ñerraʼm c̈hoch mueneʼ errot̃en pep̃oseypaʼ arrña pemñayeʼchosey chañchesho allochñapaʼ oʼch yechorraʼyererr ñam̃a chañchoc̈hno.
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Jesúsñapaʼ allent̃a otanet: —Amaʼtcaʼyepaʼ orrascaʼye. Allempoña oneñet̃ec̈hnopaʼ quec̈hpaʼneret acheñ oʼ chorrereterr ñam̃a chañchoc̈hno. Chañchoña allempo chorrosya oneñet̃ec̈hnopaʼ c̈hepaʼtchaʼ matrraʼtua ñegonet̃, shorc̈haʼtuos allot̃paʼ eʼñe ñoʼshrraʼtuosa oño. Ñeñt̃ña chañchoc̈hnopaʼ alloʼtsent̃eʼ epoch mil.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Acheñeneshaʼña ñeñt̃ cohuam̃peneʼ chañcho, ñetñapaʼ allent̃a matrraʼtet ñamet poʼyorñot̃ ahuanmuet anetso. Allñapaʼ serrpareʼtyesoset ñam̃a ora allohuen allampañoʼmar. Acheñeneshaʼñapaʼ allent̃a ahuanmuet ahuoʼch enteñetaʼ.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Oʼ c̈hac̈haʼtet Jesúseshopaʼ allñapaʼ entoset yacma ñeñt̃ chorreʼt̃ oneñet̃ec̈hno alla anen ashtamat̃, oʼ eñoterra, oʼ cohuenterra. Ñetñapaʼ c̈ha atarr mechaʼnaʼtoset.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Añña ñeñt̃ enteneʼ Jesús att̃o quec̈hpaterran oneñet̃ acheñ, oʼ alla mueñererr chañchesho, ñetñapaʼ allent̃a serrpareʼtatyesapet ñeñt̃ huac̈haʼttsa anetsot̃.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Allempoña acheñeneshaʼ ñeñt̃ yec̈hetsa allpaʼ atet̃ ochet Jesús: —T̃eʼpaʼ ahuerrep̃ arrot̃ yenyot̃.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Allempoña Jesúspaʼ aʼterr noñt̃o oʼch ahuerr, yacmaña ñeñt̃ chorreʼt̃ oneñet̃ ñañapaʼ allent̃a otan Jesús: —Napaʼ nemneñcaʼye t̃eʼpaʼ oʼch noct̃errep̃.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 T̃arraña Jesúsñapaʼ ama muenache atet̃ och: —Allap̃ach, t̃eʼpaʼ oʼch ahuerrep̃ pepacllo pamoʼtseshoʼmar oʼch peserrpareʼtatuerranet ora allohuen att̃o Yomporpaʼ atarr yenposep̃ ñam̃a att̃o atarr muerosp̃a.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Ñañapaʼ atet̃ otue Jesúspaʼ atet̃c̈hoʼ p̃a. Allent̃a ahuerr serrpareʼtyesnerrets ora anetsoʼmar amaʼt all oteñet Decapoliso att̃o Jesúspaʼ atarr nanac yenpos. Allohuenña acheñeneshaʼpaʼ att̃a atarr cohuanrrorteñet.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Allempoñapaʼ ahuam̃perrerr Jesús noñt̃o, oʼ alla c̈herrerr añem̃taʼn allot̃ ta ahuaña. Allñapaʼ oʼ alla emchorraʼhuererr shonteʼ acheñeneshaʼ eʼñe all saʼpatop̃ño.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Allñapaʼ huapoña puesheñarr am̃chaʼtaret̃ ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Jairo. Ñapaʼ ñeñt̃ puesheñarr ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa judioneshaʼ poʼprahuo. Allempo entosan Jesúspaʼ ñañapaʼ alla rromosa Jesús paʼrrp̃ot̃.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Allñapaʼ atet̃ otos: —Nesñet̃ollañac̈hoʼ oʼ c̈ha aʼpoʼntsena. Ñeñt̃oʼmarña napaʼ nohuennap̃a oʼch p̃oct̃erren nepacllo. Amaʼt p̃otot̃apaʼ oʼch p̃aʼp̃lleñaʼ att̃och p̃aʼcrrater oʼch alla huom̃cherra.
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Jesúsñapaʼ allent̃a cot̃aʼner, allent̃a cot̃aʼhuanem̃ ñam̃a shonteʼ acheñeneshaʼ c̈ha emchorratseʼtnomet, c̈ha toʼmamaʼtneñet.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Allñapaʼ cot̃aʼnmanet ñam̃a puesheñarr coyaneshaʼ ñeñt̃ atsnaʼtets. C̈harraʼ puechena epa char ñeñt̃ att̃o c̈hocma yellaʼyena.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Epayeʼ mueroc̈htateñ shonteʼ apartañec̈hno ñeñt̃ partenayeñ. Amaʼt oʼ aʼgastaʼhuahuan ora allpon quelle echen att̃o partatena ñañapaʼ att̃era amaʼt mameshapaʼ ama c̈hoyeʼ pasateñe. Elloña alloʼna sen aʼpoʼntsaʼnmatsa.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Ñeñt̃ coyaneshaʼpaʼ oʼ eʼmareʼtan Jesús ñeñt̃ att̃o c̈hocma aʼcrratyenan atsnañet̃ec̈hno. Ñeñt̃oʼmarña allempo cot̃aʼhuanem̃ Jesús acheñeneshaʼpaʼ ñapaʼc̈hoʼña allent̃a cot̃aʼnman Jesús chentaʼ paʼcheʼñot̃. Att̃oña allpaʼ aʼp̃llaʼnmoñ paʼshtam.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 T̃arroʼmar ñapaʼ atet̃ cot̃apeʼchen pueyoc̈hro: “Amaʼt paʼshtama naʼp̃lloñpaʼ ñeñt̃achcaʼ naʼcrraterreʼ.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Eʼñe aʼp̃llaʼhueʼ paʼshtampaʼ allorocmuepaʼtchaʼ maserrña poʼrras. Ñapaʼ eʼñe eñotena poʼchtso oʼ metueña ñeñt̃ mueroc̈htateneʼ.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Jesúsñapaʼ eñotnom̃ eʼñe ña poʼhuamencot̃paʼ oʼ aʼcrratnoman puesheñarr atsnañet̃. Ñañapaʼ allent̃a puerraperra alla acheñenesheshonet̃ ñeñt̃ cot̃aʼhuaneneʼ, allñapaʼ atet̃ otanet: —¿Eseshaʼtña oʼ aʼp̃llaʼnmuenña neshtamot̃?
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Pueyochreshaʼñapaʼ atet̃ ochet: —Pentent̃eʼ shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ allot̃emeña petoʼmamaʼtneneʼ. Esoʼmareʼtña p̃otenña eseshaʼt̃eʼ p̃aʼp̃lleneʼ peshtamot̃.
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Jesúsñapaʼ alla cohuaʼyesanet oʼch entan ñeñt̃ aʼp̃lleneʼ paʼshtamot̃.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Ñeñt̃ña coyaneshaʼpaʼ ñapaʼ oʼ eñotnoma Jesúscaʼyeña oʼ aʼcrratnom̃. Ñañapaʼ c̈ha paʼshmuena poʼyorñot̃ allempoñapaʼ concorposa Jesús paʼrrp̃ot̃. Allñapaʼ eʼñe aʼmet̃aʼnman ora allpon ñeñt̃ poʼñoc̈h atet̃ cot̃apeʼchen.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jesúsñapaʼ atet̃ otapan coyaneshaʼ: —P̃apaʼ nesñeshachaʼ att̃o atarr peyemtenna na, att̃oña t̃eʼpaʼ oʼ eʼñe naʼcrratnomuep̃. T̃eʼñapaʼ oʼch ahuerrep̃ peñmañeshaʼ, t̃arroʼmar amach alla mueroc̈htaterrperro atsnañets.
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Allempo eñorena atet̃paʼ allñapaʼ huac̈haʼta ñeñt̃ huetsa am̃chaʼtaret̃ Jairo paʼpacllot̃. Ñetña huapuetpaʼ atet̃ otoset Jairo: —Peseñpaʼ oʼcaʼye rroma. T̃eʼñapaʼ amach alloʼna p̃atsrreʼmoc̈htanaʼtatsche Maestro oʼch cot̃errep̃ pepacllo.
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Jesúsña amaʼt eʼman atet̃ otoset Jairopaʼ ñañapaʼ atet̃ otan Jairo ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa judioneshaʼ poʼprahuo: —P̃apaʼ amach c̈ha peʼcharrtatatsto peyoc̈her, nachña eʼñe peyemta.
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Jesúsñapaʼ aña muenat Pedro ñam̃a Jacobo ñam̃a paʼmoʼnasheñ Juan. Ñeñt̃ach cot̃aʼnmueʼ.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Allempoñapaʼ ahuanmuet am̃chaʼtaret̃ Jairo paʼpacllo. Oʼña c̈hac̈haʼtet allpaʼ, allñapaʼ entoset shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ anoʼtatseʼtets, all yahuanrrortenet, atarr yaʼnaʼteñet arromñat̃.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Jesúsñapaʼ beʼt̃osos pocollo, ñañapaʼ atet̃ otosanet: —Sapaʼ esoʼmareʼtña atarr sanoʼtatsen, c̈ha atarr seyahuanrrortena. Añ shopsheshaʼpaʼ amacaʼye c̈hoyeʼ rromueno, c̈hacaʼye muen.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Ñetña pachm̃areʼteñot̃etpaʼ att̃a cheʼtatsetyesapet t̃arroʼmar ñetpaʼ eʼñecaʼye eñotenet c̈hocaʼye rromuen. Allempoña Jesúspaʼ c̈haʼnmac̈haʼtatosan allohuen acheñeneshaʼ pocollot̃. Ñañapaʼ beʼt̃osos oʼpono alloʼtsen shopsheshaʼ ñeñt̃ rromuets. Ñapaʼ aña muenatos arromñat̃ puepapar ñam̃a pachor ñam̃a ñeñt̃ cot̃aʼhuaneneʼ, ñeñt̃aña epuet beʼt̃osc̈haʼtoset alloʼtsen arromñat̃.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Allempoña Jesúspaʼ rromotaʼtosan shopsheshañ potot̃paʼ atet̃ otos eʼñe ña poʼñoño: —Talita cumi—ñeñt̃ yoten ya yeñoño: Oʼch nesñet̃olle notosep̃ t̃eʼpaʼ c̈hop̃a tanterrtsa.
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Eʼñe otueʼ atet̃paʼ allent̃epaʼtchaʼ tanterra, c̈ha chopeʼcherrets. Ñehua, ñeñt̃ shopshesharpaʼ c̈harraʼ puechena epa poʼcharña. Allohuenetñapaʼ c̈ha atarr cohuanrrorteñet.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otanet: —Poʼñoc̈h t̃eʼpaʼ amach eseshaʼ señotatatsto amaʼt eʼñe puesheñarra. Alla oterraneterr: —T̃eʼpaʼ serratallmeʼcherñacaʼye.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.