Marcos 4

Yanesha' NT (AME_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jesúsñapaʼ alla yec̈haterranerr acheñeneshaʼ eʼñe alla saʼpatop̃ño. Allña emchorraʼhuererr shonteʼ acheñeneshaʼ. Ñeñt̃oʼmarña Jesúspaʼ aʼtap noñt̃opaʼ ahuam̃pes mameʼ allpononet̃ allñapaʼ anorros noñt̃o eʼñe all saʼpo. Acheñeneshaʼña allohuenetpaʼ eʼñe saʼpatop̃ñoʼtsaʼyenet all mast̃o.
1 Mais uma vez, Jesus começou a ensinar à beira-mar. Em pouco tempo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco e sentou-se, enquanto o povo ficou na praia.
2 Allñapaʼ esocmañen serrpareʼtatenan acheñeneshaʼ paʼnamen tomaʼnteñtsoc̈hno. All yec̈hatyenanetpaʼ atet̃ otanet:
2 Ele os ensinou contando várias histórias na forma de parábolas, como esta:
3 —Seʼm̃ñoton añ ñeñt̃ atet̃ notenes: Ñeñt̃ña aʼparreneʼ puerets ñañapaʼ ahuoʼ allchaʼ aʼparreʼtyenanaʼ puepuer.
3 “Ouçam! Um lavrador saiu para semear.
4 All aʼparreʼtyeñ patantaʼtetsñapaʼ alla c̈hapyes t̃oñoʼmar. Allñapaʼ huac̈haʼtyesa ot̃ eʼñe añyallmeʼchuenanaʼ puerets.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 Poʼpoñec̈hnoñapaʼ alla c̈hapyes mapuetroʼmesoʼmar all ama tama eñalle pats. Ama nanac oʼponoʼtseno patso ñeñt̃oʼmarña mamet̃ollapaʼ cheparesuañ.
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 Oʼña enomeʼtaʼmuen atsrret̃paʼ alla aʼuyatuer. Ama erc̈haʼtenaʼ ñeñt̃oʼmarña alla hueyaʼhuerra.
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 Poʼpotantañña pueretspaʼ alla c̈hapyes allchaʼ chepares aj. Allpaʼc̈hoʼ mameshapaʼ cheparesuañpaʼ ajñapaʼ mameshapaʼ ateshaʼtua alla caʼmatuerranña narmets alla aʼcllatuer, ñeñt̃oʼmarña ama ellom̃reʼto.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos, sem nada produzirem.
8 Poʼpotantañec̈hno ñeñt̃ñapaʼ arr c̈hapyes all eʼñe cohuen patso. Ñeñt̃ñapaʼ eʼñe cohuen chepares. Allempoña ateshaʼtuapaʼ oʼ ellom̃reʼtyes. Atarr atonapaʼtets ellom̃reʼtyes—puechaʼtetspaʼ maʼpoch c̈harraʼ pueʼllomer, poʼpchañec̈hnoñapaʼ pechapoch c̈harraʼ pueʼllomer, poʼpchañec̈hnoñapaʼ c̈harroch c̈harraʼ pueʼllomer.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e germinaram, cresceram e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
9 Allempoña Jesúspaʼ alla oterraneterr: —Ñeñt̃es poʼñoc̈h neʼm̃ñoteneʼ, c̈haponasepaʼch seyoc̈hro ñeñt̃ atet̃ netmaʼntatensa añ ñoñets.
9 Então ele disse: “Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
10 Allempoña patmuerra acheñpaʼ oʼ ñapt̃am̃a Jesús epuet ñam̃a pueyochreshaʼ ñam̃a puesheñaʼtets poʼpotantañ ñeñt̃ alloʼtsaʼyen, ñetñapaʼ atet̃ ochet Jesús: —Taʼm ¿est̃eʼña petmaʼntatenyaña ñorraʼ?
10 Mais tarde, quando Jesus estava sozinho com os Doze e os outros que estavam reunidos ao seu redor, perguntaram-lhe qual era o significado das parábolas.
11 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr: —Sa t̃eʼpaʼ Yomporña semnateneʼ att̃och señoterr ñeñt̃ ama eñotpahuoyaye amaʼt ahuat̃ot̃eñ atet̃ penaña Yompor poʼcohuenña att̃o ayochreshat̃tena ña. T̃arraña poʼpotantañec̈hno ñeñt̃ att̃a es puec̈haʼyetsa, ñocpuetpaʼ ama eñoteñeto ñeñt̃ atet̃ atmaʼntataret̃ ñoñets.
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender o segredo do reino de Deus, mas uso parábolas para falar aos de fora,
12 Att̃oña amaʼt enteñetañ ñetñapaʼ amach errot̃enot̃ es c̈hapahueto pueyoc̈hreto. Amaʼt eʼmueñetañ amach c̈henanetoña pueyoc̈hreto ñeñt̃ atet̃ yec̈hateney Yompor poʼcohuenña. Att̃oña amach cot̃apeʼcherreto ello cohuen Yomporecop att̃och ñach peretnerrahuet poʼchñaret.
12 de modo que: ‘Mesmo que vejam o que faço, não perceberão, e ainda que ouçam o que digo, não compreenderão. Do contrário, poderiam voltar-se para mim, e ser perdoados’”.
13 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr: —Sapaʼ amaʼt mameshapaʼ areʼt señotenoña ñeñt̃ oʼ netmaʼntatuasa ñorraʼ. Ñerraʼm ama c̈hennaso seyoc̈hro ñeñt̃ oʼ netmaʼntatuasa ñorraʼpaʼ errot̃enot̃uachñacaʼyeña c̈haponasaña seyoc̈hro allohuen poʼpoñec̈hno ñeñt̃chaʼ netmaʼntaterrserr tsapat̃onet̃.
13 Então Jesus disse: “Se vocês não entendem o significado desta parábola, como entenderão as demais?
14 Allempoña Jesúspaʼ eñotatanet ñeñt̃ atet̃ oʼ tomaʼntatuanet ñoñets ñocpuet, ñeñt̃paʼ atet̃ otanet: —Ñeñt̃ aʼparreʼtyeneʼ puerets, ñeñt̃ña pueretspaʼ añcaʼye notenes Yompor poʼñoñ allempo serrpareʼteñet.
14 O lavrador lança sementes ao anunciar a mensagem.
15 Añ puerets ñeñt̃ c̈hapyets t̃oñoʼmar ñeñt̃paʼ añ notenes acheñeneshaʼ ñeñt̃ eʼm̃ñotenayeñ Yompor poʼñoñ. Allempo eʼm̃ñotuetpaʼ allorocmach huapa oneñet̃ oʼch alla puerratam̃perranet Yompor poʼñoñ amaʼt allpon ñeñt̃ eñotetañ pueyoc̈hreto.
15 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas Satanás logo vem e a toma deles.
16 Ñam̃a ñeñt̃ c̈hapyesets mapuetroʼmesoʼmar ñeñt̃paʼ añ notenes acheñeneshaʼ ñerraʼm esempo eʼm̃ñoteññañet Yompor poʼñoñ eʼñech allorocma pocsheñeshaʼ aguëññañetañ Yompor poʼñoñ. Eʼñech cohuen ameʼñeretañ t̃arraña ñeñt̃paʼ mamecpach atet̃ penet. T̃arroʼmar ñetpaʼ eʼñe atet̃ penet ñerraʼmrrat̃eʼ narmets ñeñt̃ chepuets mapyo amach eñalle puerec̈h. Tsapat̃onet̃ña ñerraʼm oʼch huapanet topateñets ñeñt̃chaʼ mueroc̈htatahuet t̃arroʼmar ñetpaʼ oʼ ameʼñeretañ Yompor poʼñoñ, ñetñapaʼ allorocmach alla quec̈hpuerrñañet Yompor poʼñoñ.
16 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
17 — ausente —
17 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
18 Ñam̃a poʼpoñec̈hno puerets ñeñt̃ c̈hapyets ajmoʼmar ñeñt̃paʼ añ netmaʼntatena poʼpotantañ acheñeneshaʼ ñeñt̃ eʼm̃ñotenayeñ Yompor poʼñoñ.
18 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem,
19 Amaʼtchaʼ c̈hapanetañ pueyoc̈hreto t̃arraña ñetpaʼ alloʼnach senet eʼñech aña atarr cot̃apeʼchenet ñeñt̃ llecaʼyenet arr patsro ñeñt̃ eʼñe ñocpueta. Añach muenenet oʼch esocmañen es echyenet t̃arraña ñeñt̃paʼ c̈hacaʼye shequënanet. Att̃ach paʼnamen yeʼchatseʼtyenet. Att̃oña huenanet topateñets ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ amach errot̃enot̃ orrtatoñetoña ñeñt̃ eʼñe cohuen enten Yompor. Ñetpaʼ eʼñe att̃eta ñerraʼm narmets ñeñt̃ c̈ha caʼmateñ ajmaʼ ñeñt̃oʼmarña amach errot̃enot̃ meʼteneto oʼch ellom̃reʼtyeset.
19 mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida, pela sedução da riqueza e pelo desejo por outras coisas, não produzindo fruto.
20 Ñam̃a añ puerets ñeñt̃ c̈hapyesets eʼñe cohuen patso ñeñt̃ eʼñe cohuen cheparsatspaʼ ñeñt̃ña tomaʼntenaya poʼpotantañ acheñeneshaʼ ñeñt̃ eʼm̃ñoteneʼ Yompor poʼñoñ. Ñoñetsñapaʼ eʼñech cohuen c̈henanet pueyoc̈hreto. Ñetñapaʼ ñeñt̃et poʼñoc̈h orrtatenet ñeñt̃ atarr sherbets Yomporecop. Att̃oña ñetpaʼ eʼñe atet̃ penet ñerraʼm narmets ñeñt̃ atarr meʼtets—pat̃eʼtets maʼpoch c̈harraʼ pueʼllomer, poʼpoñpaʼ pechapoch c̈harraʼ pueʼllomer, poʼpoñpaʼ c̈harroch c̈harraʼ pueʼllomer.
20 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e aceitam a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta ou até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
21 Jesúsñapaʼ alla tomaʼntaterraneterr, ñeñt̃paʼ atet̃ oterraneterr: —Ñerraʼm esempo yaʼllchaten lampareñ, ñeñt̃paʼ ama añecpayeʼ yehuapateñe oʼch alla yeʼrramam̃p̃sos coym̃o. Ñam̃a ama añecpayeʼ yaʼhuortatenoña lampareñ oʼch yeneʼ oʼponot̃ yemayep̃nac̈ho. Añecopña yaʼhuortatenña lampareñ oʼch yeneʼ enonet̃ att̃och c̈hoyoʼtam̃pesuan allohuen ñeñt̃ alloʼtsaʼyen.
21 Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Alguém acenderia uma lâmpada e a colocaria sob um cesto ou uma cama? Claro que não! A lâmpada é colocada num pedestal, de onde sua luz brilhará.
22 T̃arroʼmar allohuen paʼnamen ñeñt̃ ama eñotpahuoyaye amaʼt ahuat̃ot̃eñ, t̃eʼñapaʼ oʼch eʼñe orrtataret̃terra att̃ochña oʼch eʼñe eñotataret̃etuerret eʼñe poctacma.
22 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz.
23 Ñeñt̃es poʼñoc̈h neʼm̃ñoteneʼ c̈haponasepaʼch seyoc̈hro ñeñt̃ atet̃ netmaʼntatensa añ ñoñets.
23 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
24 Jesúspaʼ alla oterraneterr: —Sapaʼ señotenat̃eʼ eʼñet̃eʼ poʼñoc̈h cohuen seʼm̃ñoteññañ Yompor poʼñoñ ñatoʼpaʼ amat̃eʼ. T̃arroʼmar ñerraʼm errot̃ sep̃oñ poʼpsheñeñ ñeñt̃ ama cohuenayaye Yomporñapaʼ att̃ecmach perres sam̃a. Ñam̃a ñerraʼm eʼñe cohuen sepenanet, Yomporñapaʼ eʼñech cohuen perres sam̃a amaʼt ellonet̃ oʼch apuerres ñeñt̃ eʼñe cohuen.
24 Então acrescentou: “Prestem muita atenção ao que vão ouvir. Com o mesmo padrão de medida que adotarem, vocês serão medidos, e mais ainda lhes será acrescentado.
25 T̃arroʼmar eseshaʼt̃eʼ c̈hena pueyoc̈hro amaʼt eʼñe allpona Yompor poʼñoñ, elloña Yomporpaʼ alloʼnach eñotatnenanet nanac shonteʼ. T̃arraña eseshaʼña ñerraʼm ama c̈henaneto pueyoc̈hreto t̃arroʼmar ñetpaʼ ama poʼñoc̈hayeʼ aguëññañeto Yompor poʼñoñ, amaʼt allpon eñotyenetañ pueyoc̈hro ñeñt̃ñapaʼ c̈hach puerratam̃perranet Yompor.
25 Pois ao que tem, mais lhe será dado; mas do que não tem, até o que tem lhe será tirado”.
26 Jesúspaʼ alla tomaʼntaterraneterr, ñeñt̃paʼ atet̃ oterraneterr: —Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o ayochreshat̃tena ña, ñeñt̃paʼ atet̃ pena ñerraʼmrrat̃eʼ puesheñarr acheñ ñeñt̃ nareʼteneʼ puepuer. Oʼchña nareʼtuepaʼ oʼch ahuerr paʼpacllo.
26 Jesus também disse: “O reino de Deus é como um lavrador que lança sementes sobre a terra.
27 Allach allponmaterraʼ oʼch tsapuenpaʼ allach mueneʼt̃, yet̃oñapaʼ c̈hocmach tantaʼmueneʼt̃, puepuerñapaʼ att̃eñapaʼ oʼch chepua oʼch ateshaʼta. Pamoʼmteʼñapaʼ amach eʼñeyeʼ eñoteñe errot̃enot̃t̃eʼña chepyen.
27 Noite e dia, esteja ele dormindo ou acordado, as sementes germinam e crescem, mas ele não sabe como isso acontece.
28 Ñehua, yeñoteñ patspaʼ ñeñt̃caʼye aʼchpateneʼ yepuer eʼñe ñot̃a. C̈hoch ñanom c̈hoʼpeʼchyes allempoñapaʼ oʼch atarrchet c̈hoch potsets att̃och ellom̃reʼtyes, att̃ot̃achc̈hoʼ eʼñe poʼnuen.
28 A terra produz as colheitas por si própria. Primeiro aparece uma folha, depois se formam as espigas de trigo e, por fim, o cereal amadurece.
29 Eʼñe errteʼ poʼnetspaʼ eʼñech allorocma mueñan ñeñt̃chaʼ tsorrenayaʼ. Oʼcaʼ c̈hen allempoch apc̈henetña ñeñt̃ narmetser.
29 E, assim que o cereal está maduro, o lavrador vem e o corta com a foice, pois chegou o tempo da colheita”.
30 Jesúsña ellonet̃paʼ atet̃ oterraneterr: —Añ Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o ayochreshat̃tena ña—ñanompaʼ eʼñech puesheñaʼttsa ameʼñaʼyestsa, allempot̃eññapaʼ alloʼnach sen atonetnomtsa ñeñt̃chaʼ ameʼñerrtsa, att̃ochña eʼñe epaʼhuerra erracmañen Yompor poʼcohuenña. Ñeñt̃ña t̃eʼpaʼ oʼch netmaʼntatasa ñeñt̃ atet̃ pena ña.
30 Jesus disse ainda: “Como posso descrever o reino de Deus? Que comparação devo usar para ilustrá-lo?
31 Ñeñt̃paʼ atet̃ pena ñerraʼmrrat̃eʼ añ pueʼllomer ñeñt̃ atarr añet̃olleshallmerr ñeñt̃ otenet mostazllom̃. Ñeñt̃ña pueʼllom̃ret̃ollpaʼ oʼch nareʼchet patso. Ñehua, eʼñe yeñoteñ mostazllom̃ ñeñt̃paʼ atarrcaʼye nanac añet̃olleshallmerr.
31 É como uma semente de mostarda plantada na terra. É a menor das sementes,
32 T̃arraña ñerraʼm oʼch nareʼchetpaʼ allempoña choppaʼ alloʼnach sen rrorranmats cohuen, atarrchetnomuets, elloch metanaʼtuan poʼpchañ narmetsoc̈hno. Puetacreʼnach ateshatacrerrtatsa. Allñapaʼ oʼch huac̈haʼtoña ot̃ec̈hno oʼch rremaʼrrartosa puetacroʼmar poʼmañt̃ero.
32 mas se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves fazem ninhos à sua sombra”.
33 Shonteʼ poʼpoñec̈hno ñeñt̃ alla tomaʼntaterraneterr att̃o serrpareʼtatenanet Yompor poʼñoñ. Att̃oña eʼñe allpona serrpareʼtatanet ñeñt̃ñapaʼ eʼñe cohuen eñotatanet pueyoc̈hreto.
33 Jesus usou muitas histórias e ilustrações semelhantes para ensinar o povo, conforme tinham condições de entender.
34 Ama serrpareʼtatenaneto att̃a, añña c̈hocma serrpareʼtatenanet tomaʼnteñtso. Ellonet̃paʼ c̈hocma eʼñe eñotoc̈hen serrpareʼtatenan pueyochreshaʼ.
34 Na verdade, só usava parábolas para ensinar em público. Depois, quando estava sozinho com seus discípulos, explicava tudo para eles.
35 Ñeñt̃e yet̃rocma eʼñe ellerronet̃ Jesúsñapaʼ otan pueyochreshaʼ: —T̃eʼpaʼ oʼch ahuam̃p̃sey yom̃taʼn.
35 Ao anoitecer, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos atravessar para o outro lado do mar”.
36 Pueyochreshaʼna sohuanmet acheñeneshaʼ. Ñeñt̃ara noñt̃o alloʼtsen Jesúspaʼ alloña anmam̃peñet Jesús oʼch ahuam̃p̃set yom̃taʼn. Allñapaʼ cot̃aʼhuanmanet poʼpnañec̈hno noñt̃ec̈hno.
36 Com ele a bordo, partiram e deixaram a multidão para trás, embora outros barcos os seguissem.
37 Allempo ahuam̃p̃set allñapaʼ machayot̃epaʼtchaʼ huomenquëshatam̃pesnomuet. Emoʼyareʼña c̈ha eshaʼtena noñt̃o att̃eña oññapaʼ chorramoch noñt̃o.
37 Logo uma forte tempestade se levantou. As ondas arrebentavam sobre o barco, que começou a encher-se de água.
38 Jesúsñapaʼ alla muen puepopato alla ñotena. Pueyochreshaʼña opueretpaʼ atet̃ ochet: —¡Maestro, amahuacaʼye pellquënyot̃eʼ oʼrramcheʼ yocllaʼhuamocha!
38 Jesus dormia na parte de trás do barco, com a cabeça numa almofada. Os discípulos o acordaram, clamando: “Mestre, vamos morrer! O senhor não se importa?”.
39 Jesúsña tanterrapaʼ eʼñe poʼñoñot̃a aʼmtsoññetuerran huomenquëshaʼ. Ñam̃a poʼñoñot̃a aʼmtsoñeñterran saʼp ñeñt̃ emoʼyartetsa, ñeñt̃paʼ atet̃ ot: —¡Muechecherrepaʼ, muetsoñeñterrepaʼ! Eʼñe otueʼpaʼ c̈ha muechecherrtsaña huomenquëshaʼ. Att̃oña ñetpaʼ oʼ alla muechet̃tam̃perret eʼñe cohuen.
39 Jesus despertou, repreendeu o vento e disse ao mar: “Silêncio! Aquiete-se!”. De repente, o vento parou, e houve grande calmaria.
40 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otanet: —Sapaʼ esoʼmareʼtña c̈ha atarr seyoren. Esoʼmareʼtña ama eʼñeyeʼ seyemtenno.
40 Então Jesus lhes perguntou: “Por que estão com medo? Ainda não têm fé?”.
41 Ñetñapaʼ c̈ha atarr nanac yorenet, atet̃ otannaʼtyeset: —Taʼmcaʼye añ acheñerpaʼ esonaʼtart̃eʼcaʼye. Atarrepaʼt es aʼmchechaten, amaʼt poʼñoñot̃apaʼ aʼmchechaterran huomenquëshaʼ amaʼt ñam̃a emoʼyareʼ oñ.
41 Apavorados, os discípulos diziam uns aos outros: “Quem é este homem? Até o vento e o mar lhe obedecem!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.