Marcos 3

Yanesha' NT (AME_TBL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Poʼpocheñoña Jesúspaʼ alla beʼt̃osuenerr judioneshaʼ poʼprahuo. Allñapaʼ alloʼtsen puesheñarr yacma ñeñt̃ c̈ha chellena pot.
1 De novo, Jesus entrou na sinagoga. E estava ali um homem que tinha uma das mãos ressequida.
2 Fariseoneshaʼña allpaʼ Jesúsa atarr cohuanaʼtyenet att̃och eñchet ñatoʼrraña aʼcrratenanerrchaʼ acheñ añe yet̃ro allempocma amesenet. Ñerraʼm oʼch aʼcrratenanerr amaʼt puesheñarra añe yet̃ro allempo amesenet, allempoñapaʼ eshecchaʼ aʼmet̃am̃peñetaʼ am̃chaʼtaret̃esho.
2 E estavam observando Jesus para ver se curaria aquele homem no sábado, a fim de o acusarem.
3 Allempoña Jesúspaʼ otan ñeñt̃ chelletsa pot: —Ap̃on, p̃at̃omos arrma.
3 Jesus disse ao homem da mão ressequida:
4 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet: —¿Errot̃enaʼtña ñeñt̃ eʼñe pocteʼ senten ñeñt̃chaʼ atet̃ yep̃a añ yet̃ro allempo yamesen? Ñatoʼ oʼch atet̃ yepeʼ eʼñe cohuen poʼpsheñeñ, amapaʼ ñatoʼ oʼch atet̃ yep̃oñ ñeñt̃ ama cohuenayaye. ¿Ñatoʼ añt̃eʼ pocteʼ senten oʼch yaʼcrrach acheñ amapaʼ añt̃eʼ pocteʼ senten amach yaʼcrratatsche c̈hachña yemtsatach? Ñetñapaʼ amaʼt puesheñarrot̃etapaʼ ama eseshayeʼ anapaye.
4 Então lhes perguntou: Mas eles ficaram em silêncio.
5 Allempoña Jesúspaʼ cohuaʼyesanet, amaʼt mamesha ama pocteyeʼ entenaneto, atarr llecateñet t̃arroʼmar ñetpaʼ ama mueneneto oʼch c̈hapanet cohuen pueyoc̈hreto. Allempoña Jesúspaʼ otan yacma ñeñt̃ chelletsa pot: —T̃eʼpaʼ oʼch notap̃, petapuerr p̃ot. Eʼñe otueʼpaʼ ñañapaʼ allent̃epaʼtchaʼ tapuerranña pot, oʼ eʼñe cohuenterra pot.
5 Então Jesus, olhando em volta, indignado e entristecido com a dureza de coração daquelas pessoas, disse ao homem: O homem estendeu a mão, e ela lhe foi restaurada.
6 Fariseoneshaʼña c̈haʼnmac̈herretpaʼ cot̃apeʼchatannaʼtet epuet Herodes pueyochreshaʼ, ñetñapaʼ Jesúsa atarr oʼpatenet att̃och muetsatachet.
6 Os fariseus saíram dali e, com os herodianos, logo começaram a conspirar contra Jesus, procurando ver como o matariam.
7 Allempoña Jesúspaʼ ahuerr saʼpatop̃ñoʼmar pueyochreshaʼna. Shonte acheñ galileoʼmarneshaʼpaʼ cot̃aʼhuanmet ñamet. Ñam̃a shonteʼ poʼpotantañec̈hno acheñeneshaʼ ñetña allempo eʼmareʼteñet Jesús ñapaʼ atarr cohuen orrtatyen ñetpaʼc̈hoʼña allent̃a huac̈haʼtyesoñet ñamet. Allem̃at̃eñ anetsot̃ huac̈haʼtyeset Judeot̃, Jerusaléñot̃, Idumeot̃, Jordanas yom̃taʼnot̃, ñam̃a alloʼmarneshaʼ ñeñt̃ huetsa Tirot̃ ñam̃a Sidónot̃. Ñetpaʼ añ atarr muenenet oʼch enteñetaʼ Jesús.
7 Jesus se retirou com os seus discípulos para o mar. Uma grande multidão o seguia. Eram pessoas que tinham vindo da Galileia, da Judeia,
8 — ausente —
8 de Jerusalém, da Idumeia, do outro lado do Jordão e dos arredores de Tiro e de Sidom, porque ouviam falar das coisas que Jesus fazia.
9 Shonteʼ nanac acheñeneshaʼ. Att̃och ama atarr quec̈hcareʼteñe Jesús acheñeneshaʼ ñeñt̃ shontetsa, ñañapaʼ otan pueyochreshaʼ: —C̈hocmach sehuapaton noñt̃.
9 Então recomendou aos seus discípulos que sempre lhe tivessem pronto um barquinho, por causa da multidão, a fim de não o apertarem.
10 Allempo Jesúspaʼ aʼcrratyesan shonteʼ atsnañet̃ec̈hno ñeñt̃oʼmarña allohuen ñeñt̃ atsnaʼtyets ñetña allempopaʼ atarr emchorreñet Jesús, añ atarr muenenet oʼch aʼp̃lloset Jesús.
10 Pois curava muitas pessoas, de modo que todos os que tinham alguma enfermidade se esforçavam para chegar perto, a fim de poderem tocar nele.
11 Añña oneñet̃ec̈hno ñeñt̃ chorraʼyenaya acheñ ñeñt̃paʼc̈hoʼña allempo entoset Jesúspaʼ allepaʼtchaʼ rromam̃p̃sosyet paʼrrp̃ot̃, rranareʼtyesosetpaʼ atet̃ otoset: —¡Pepaʼtña Parets Puechemerep̃!
11 Também os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e gritavam: — Você é o Filho de Deus!
12 Jesúsñapaʼ ama muenatano oneñet̃ec̈hno oʼch oteñet ñapaʼ poʼñoc̈h Parets Puechemer.
12 Mas Jesus lhes advertia severamente que não o expusessem à publicidade.
13 Allempoña Jesúspaʼ ahuoʼ aspent̃o. Allot̃ña agotatosan ñeñt̃ eʼñe cohuen enten ña ñeñt̃chaʼ pueyochreshaʼ p̃aʼ. Ñeñt̃ agotatenpaʼ ñetña allent̃a ahuanmuet ñesho. Oʼña c̈hac̈haʼtuetpaʼ
13 Depois, Jesus subiu ao monte e chamou os que ele quis, e vieram para junto dele.
14 ñañapaʼ napanet ñeñt̃et c̈harrasheñet ñeñt̃ puechetsa epsheña, ñetñapaʼ ñeñt̃chaʼ eʼñe parro chopeñeʼchyen ñam̃a ñeñt̃chaʼ llesensen att̃och serrpareʼtyerret Yompor poʼcohuenña.
14 Então designou doze, aos quais chamou de apóstolos, para estarem com ele e para os enviar a pregar
15 Ñam̃a oʼch apuerranet llesens att̃och quec̈hpatyeret oneñet̃ec̈hno acheñeneshaʼ.
15 e a exercer a autoridade de expulsar demônios.
16 Ñeñt̃ llesensaʼ ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼchñec̈hno: Simón ñeñt̃ara oʼ sochererr Pedro,
16 Eis os doze que designou: Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro;
17 allot̃paʼ ñam̃a Jacobo ñam̃a paʼmoʼnasheñ Juan ñeñt̃ Zebedeo puechemereshaʼ; ñetñapaʼ oʼ socherraneterr Boanerges ñeñt̃ yoten yeñoño T̃ecorenaʼtar.
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais deu o nome de Boanerges, que quer dizer “filhos do trovão”;
18 Allot̃paʼ ñam̃a Andrés, ñam̃a Felipe, ñam̃a Bartolomé, ñam̃a Mateo, ñam̃a Tomás, ñam̃a Jacobo ñeñt̃ Alfeo puechemer, ñam̃a Tadeo, ñam̃a ñeñt̃ poʼpsheñeñ Simón ñeñt̃ cananistaneshaʼ ñeñt̃ atarr t̃orratseʼt̃ paʼnetsrecop.
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu; Tadeu; Simão, o Zelote;
19 Allot̃paʼ ñam̃a Judas Iscariote ñeñt̃chaʼ pomuerreʼ tsapat̃onet̃ Jesús. Att̃o puesheñaʼtets oteñet Jesús ñapaʼ oneñet̃oʼ poʼhuamencot̃ quec̈hpatenanña poʼpotantañ oneñet̃ec̈hno acheñeneshaʼ (Mt. 12.22-32; Lc. 11.14-23; 12.10) Allempoña Jesúspaʼ oʼ alla c̈herrerr pocollo pueyochreshaʼna.
19 e Judas Iscariotes, que foi quem o traiu.
20 Allñapaʼ oʼ alla shonterrñañerr allohuen acheñeneshaʼ, ñeñt̃oʼmarña allempopaʼ ama eshcayeʼ rreneto.
20 Então Jesus foi para casa. E outra vez se ajuntou uma multidão, de tal modo que nem podiam comer.
21 Allempo eʼmareʼch Jesús pamoʼtseshaʼ atet̃ p̃aʼyenapaʼ ñetñapaʼ huac̈haʼtet oʼch eretaʼ Jesús t̃arroʼmar ñetpaʼ otenapuetañ ñatoʼ c̈hot̃eʼ oʼ mospaña Jesús.
21 E, quando os parentes de Jesus ouviram isto, saíram para prendê-lo, porque diziam: — Está fora de si.
22 Puesheñaʼtetsña ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ñetpaʼ Jerusaléñot̃ huac̈haʼtet. Ñetñapaʼ atet̃ otyesoset Jesúsocop: —Añ yacmarpaʼ añacaʼye chorrenaya Beelzebú ñeñt̃ pompor pen allohuen oneñet̃ec̈hno; ñeñt̃caʼyeña ahuamencat̃ peneʼ att̃ot̃ quec̈hpatenanña oneñet̃ec̈hno acheñeneshaʼ.
22 Os escribas, que tinham vindo de Jerusalém, diziam: — Ele está possuído de Belzebu. Ele expulsa os demônios pelo poder do maioral dos demônios.
23 Allempoña Jesúspaʼ c̈horeʼtan acheñeneshaʼ, allempoñapaʼ atet̃ otapanet: —Oʼch notas, poʼñoc̈h oneñet̃paʼ amacaʼye huaporeʼtanneno.
23 Então, convocando-os, Jesus lhes disse, por meio de parábolas:
24 Atet̃ ñerraʼm pat̃err am̃chaʼtaret̃ ñerraʼm c̈ho elloptannena pueyochreshaʼ ñeñt̃ña att̃o am̃chaʼtaret̃tena c̈hach huañerrets amach alloʼna huomencatneno.
24 Se um reino estiver dividido contra si mesmo, tal reino não pode subsistir.
25 Att̃ecmach p̃annerra ñam̃a ñeñt̃ eʼñe pamoʼtsnaʼtarecmuet p̃annenet ñerraʼm c̈ho elloptannenet eʼñe ñagattsetapaʼ ñeñt̃ña att̃o huomencatenetpaʼ ñeñt̃paʼc̈hoʼña c̈hachcaʼye huañerrets.
25 Se uma casa estiver dividida contra si mesma, tal casa não poderá subsistir.
26 Att̃ecmach p̃annerra ñam̃a oneñet̃ pueyochreshac̈hno, ñerraʼm oneñet̃ec̈hno eʼmoneʼtannenet, ñerraʼm tantannaʼta oneñet̃ec̈hnopaʼ ñeñt̃ña att̃o huomencatenetpaʼ ñetpaʼc̈hoʼña c̈hachcaʼye huañerrets amach alloʼna huomencatneneto. Ñeñt̃oʼmarña poʼñoc̈h oneñet̃paʼ amat̃eʼ errot̃enot̃ huaporeʼtannaʼteto eʼñe ñagattseta.
26 Se Satanás se levantou contra si mesmo e está dividido, não pode subsistir; é o seu fim.
27 ’Ñehua, yapaʼ yeñoteñ ñeñt̃ atarr ahuamencat̃tetsa att̃o atarr ahuamencat̃tena oneñet̃, ñañapaʼ eʼñe poʼhuamencot̃ cohuam̃pesyenan allohuen eʼñe cohuen ñeñt̃ paʼpaquëll p̃aʼyen. T̃arraña ñerraʼm esempo oʼch huapoña ñeñt̃ atarr ahuamencat̃eshaʼ ñeñt̃chaʼ metanoseʼña poʼhuamenc atet̃ ñerraʼm na Nompor, ñeñt̃chaʼña rromoseʼ oʼch huancos, allochñapaʼ oʼch beʼt̃osos all ñeñt̃ paʼpaquëll p̃aʼyen oʼch eʼñe puerratam̃p̃sos ñeñt̃ allpon oʼpatyena ña.
27 Ninguém pode entrar na casa do valente para roubar-lhe os bens, sem primeiro amarrá-lo; e só então saqueará a casa dele.
28 Jesúspaʼ alla oterraneterr: —Napaʼ oʼch notas, poʼñoc̈h allohuen paʼnamen sosyaʼtsañec̈hno ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno Yompor amaʼt ñam̃a achm̃areʼtannaʼteñets ñeñt̃paʼ ap̃retnaʼpoʼ nenteñ.
28 Em verdade lhes digo que tudo será perdoado aos filhos dos homens: os pecados e as blasfêmias que proferirem.
29 T̃arraña ñerraʼm eseshaʼ añ achm̃areʼteññañet Parets Puecamquëñ ñeñt̃ñapaʼ amacaʼye ap̃retnaʼpahuoyeʼ nenteñe. Ñeñt̃ña poʼchñaretpaʼ amachcaʼye ap̃retnaʼpahuoterro eʼñe t̃ayot̃eñ errponohuañen.
29 Mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo nunca terá perdão, visto que é réu de pecado eterno.
30 Ñehua, ñeñt̃paʼ atet̃ otanet Jesús t̃arroʼmar ñetpaʼ atet̃ otyeñet Jesús, ñapaʼ añoʼ chorrenaya oneñet̃ ñeñt̃oʼña ahuamencat̃ peneʼ.
30 Jesus disse isto porque diziam: “Está possuído de um espírito imundo.”
31 Allempoñapaʼ huapa Jesús pachor epuet ñam̃a paʼmoʼnasheñneshaʼ. C̈hapuet allpaʼ ñetñapaʼ alla t̃omc̈haʼtoset aʼyot̃, allot̃ña agotatoset Jesús.
31 Nisto, chegaram a mãe e os irmãos de Jesus e, tendo ficado do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Ñeñt̃ anorrc̈haʼtyets epuet Jesús ñeñt̃ arrotam̃penaya, ñetñapaʼ atet̃ ochet: —Oʼcaʼye huapa p̃achor ñam̃a pemoʼnasheñneshaʼ. Ñetpaʼ aʼyot̃eʼtsaʼyenet, p̃acaʼye eʼnenet.
32 Muita gente estava sentada ao redor de Jesus, e alguns lhe disseram: — Olhe, a sua mãe, os seus irmãos e as suas irmãs estão lá fora, procurando o senhor.
33 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet: —Amaʼt señoteñe ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h nachor nepen ñam̃a ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h nemoʼnasheñ nepen.
33 Então Jesus perguntou:
34 Allempoñapaʼ cohuaʼyesan acheñeneshaʼ ñeñt̃ arrotam̃penaya all anorrc̈henet. Allempoñapaʼ atet̃ oterraneterr: —Napaʼ añcaʼyeña ñeñt̃ poʼñoc̈h nachor nepen ñam̃a ñeñt̃ poʼñoc̈h nemoʼnasheñneshaʼ nepen.
34 E, olhando em volta para os que estavam sentados ao seu redor, disse:
35 Ñehua, amaʼt erraʼtsena ñeñt̃ eʼñe atet̃ p̃ohueneʼ ñeñt̃ atet̃ muenen Nompor ñeñt̃ pueʼntañoʼtsen ñeñt̃caʼyeña eʼñe poʼñoc̈h nemoʼnasheñ nepen ñeñt̃ña noc̈h nepen ñeñt̃ña nachor nepen.
35 Portanto, aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.