Marcos 15

Yanesha' NT (AME_TBL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tsapat̃ oʼ t̃aya puetarenpaʼ ñeñt̃ña paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñetñapaʼ apc̈haʼmueneterr parro epuet ñeñt̃ pomporneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ ñam̃a añ ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ epuet ñam̃a poʼpotantañ ñeñt̃ poʼtaruas peneʼ oʼch aʼpoctatan ñoñets judioneshacop. Ñetñapaʼ cot̃apeʼchatannetset, att̃oña oʼ eʼñe aʼpoctataʼmueñet atet̃chaʼ p̃aʼmueñet Jesús. Jesúsñapaʼ oʼ huancotaʼtuet allempoñapaʼ anmaʼmueñet alloʼtsen am̃chaʼtaret̃ Pilato (ñeñt̃ nen gobiernoʼ Romot̃ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa alloʼmarneshacop).
1 Logo pela manhã, os principais sacerdotes entraram em conselho com os anciãos, os escribas e todo o Sinédrio; e, amarrando Jesus, levaram-no e o entregaram a Pilatos.
2 Pilatoña aʼp̃t̃oʼtapan Jesúspaʼ atet̃ och: —P̃apaʼ ¿p̃aʼtña am̃chaʼtaret̃tetsaña judioneshacop? Jesúsñapaʼ atet̃ och: —Napaʼ ñeñt̃encaʼye atet̃ p̃oten.
2 Pilatos perguntou: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
3 Ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar, ñetña allpaʼ shonteʼ paʼnamenot̃ otteñeʼchaʼmueñet Jesús.
3 E os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Pilatoñapaʼ atet̃ otererr: —P̃apaʼ ¿areʼtchaʼña p̃anapaneto? ¿Amaʼt peʼmuenanetoña ñetpaʼ paʼnamenot̃ aʼmet̃areʼtam̃penpet?
4 Então Pilatos tornou a perguntar: — Você não vai responder nada? Veja quantas acusações fazem contra você!
5 Jesúsñapaʼ amaʼt eʼñe parrocha ama anapuenaneto. Ñeñt̃oʼmarña Pilatopaʼ c̈ha atarr cohuanaʼtapan Jesús.
5 Jesus, porém, não disse mais nada, a ponto de Pilatos muito se admirar.
6 Ñehua, ñetpaʼ atet̃caʼye yec̈henet. Eʼñe pat̃eʼtets char allempoch c̈herrerr pascuapo, ñeñt̃ña am̃chaʼtaret̃ ñeñt̃ nen gobiernoʼ Romot̃paʼ ñañapaʼ c̈hocmach aʼrroyerran puesheñarr judioneshacop ñeñt̃ ayottam̃p̃saret̃tetsa allempo, ñeñt̃ara ñeñt̃ pamoʼts penet ñet. Oʼch apanet erraʼtsenc̈hoʼ enamuenet ñeñt̃ muenenet ñet. Ñeñt̃paʼ añecop aʼrroyenanetña puesheñarr pamoʼtset att̃och eʼñe cohuen coshatenan allohuen judioneshaʼ.
6 Ora, por ocasião da festa, era costume soltar ao povo um dos presos, aquele que eles pedissem.
7 Ñam̃a eʼñe allempopaʼ alloʼtsen puesheñarr judioneshaʼ ñeñt̃ ayottam̃p̃saret̃tetsa ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Barrabás. Ñehua, ñeñt̃ Barrabás ahuañmoʼchot̃eñ yottam̃peñet epuet poʼpotantañ t̃arroʼmar ñetpaʼ ñetcaʼye yec̈hatenetña acheñeneshaʼ at̃pareʼchetepaʼtoʼ am̃chaʼtaret̃ ñeñt̃ nen gobiernoʼ Romot̃. Eʼñe pat̃pareʼteñot̃et oʼ muetset ñam̃a acheñ.
7 Havia um, chamado Barrabás, preso com rebeldes, os quais em um tumulto haviam cometido homicídio.
8 Allempoña acheñeneshaʼpaʼ c̈hac̈haʼtet Pilateshopaʼ ñetñapaʼ atet̃ otoset: —T̃eʼpaʼ oʼch p̃aʼrroyerrnay puesheñarr ñeñt̃ atet̃ c̈hocma peperrnayeʼt̃.
8 Vindo a multidão, começou a pedir que Pilatos lhes fizesse como de costume.
9 Pilatoñapaʼ atet̃ otapanet: —Sapaʼ ¿añeʼtña semnen oʼch naʼrroyerrnas ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa judioneshacop?
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: — Vocês querem que eu lhes solte o rei dos judeus?
10 Ñehua, Pilatopaʼ atet̃ otapan acheñeneshaʼ t̃arroʼmar ñapaʼ eñotenan cornaneshac̈hno paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼpaʼ ñetpaʼ eʼñecaʼye pueʼmoñeʼtateñmeʼchatsa pomueñetña Jesús.
10 Pois ele bem percebia que era por inveja que os principais sacerdotes lhe haviam entregado Jesus.
11 T̃arraña ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñetñapaʼ aña atarr cot̃apeʼchatenet acheñeneshaʼ att̃och ñetpaʼ allohuenetpaʼ oʼch ochet Pilato: “Añchaʼ p̃aʼrroyerrnay Barrabás.”
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão no sentido de que lhes soltasse, de preferência, Barrabás.
12 Allempoña Pilatopaʼ alla oterraneterr: —Ñehua, añ ñeñt̃ soten judioneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃er, ñapaʼ ¿errot̃eʼtchaʼña nepeʼ?
12 E Pilatos lhes perguntou: — O que, então, vocês querem que eu faça com este a quem vocês chamam de rei dos judeus?
13 Ñetña puerranareʼteñot̃etpaʼ atet̃ otyeset: —Ñapaʼ ¡pecorsoʼtam̃p̃sachñacaʼye!
13 Eles gritaram: — Crucifique-o!
14 Pilatoñapaʼ atet̃ oterraneterr: —Ñapaʼ ¿esoʼtña pen ñeñt̃ amaʼt mameshapaʼ ama pocteyeʼ sentapreteñe? Ñetñapaʼ alla rrannarterreterr huomencpaʼ atet̃ oterreterr: —Ñapaʼ ¡c̈hop̃añacaʼyeña corsoʼtam̃p̃sateʼ!
14 Mas Pilatos lhes disse: — Que mal fez ele? Porém eles gritavam cada vez mais: — Crucifique-o!
15 Pilatoñapaʼ añ atarr muenen oʼch coshatan acheñeneshaʼ ñeñt̃oʼmarña aʼrroyerranet Barrabás ñeñt̃ enamueñet. Allempoña ashtatan ñam̃a Jesús allot̃ñapaʼ otan poʼsolltarneshar: —T̃eʼpaʼ oʼch secorsoʼtam̃peñaʼ.
15 Então Pilatos, querendo contentar a multidão, lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
16 Ñehua, solltarneshaʼña ama aneñetaʼ allchaʼ corsoʼtam̃p̃soset arrña ñanom anmetña Jesús am̃chaʼtaret̃epahuo. Allña agotachet allohuen poʼpotantañ solltarneshaʼ ñeñt̃ alloʼtsaʼyen oʼch eʼñe apc̈het Jesúsesho.
16 Então os soldados levaram Jesus para dentro do palácio, que é o Pretório, e reuniram toda a tropa.
17 Allñapaʼ paʼllocchameʼteñot̃et Jesús chorrachet shetamuets tsamamuenoʼ quelluemamtena ñeñt̃ paʼshtam pen ñeñt̃ poʼñoc̈h am̃chaʼtaret̃tetsa. Pelltaʼtoñet ñam̃a choyoʼmets agrec̈hpaʼ ñeñt̃ña choyoʼm̃tachet ñeñt̃ atet̃ choyoʼm̃tena ñeñt̃ poʼñoc̈h am̃chaʼtaret̃tetsa.
17 Vestiram Jesus com um manto púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele.
18 Pachm̃areʼteñot̃etpaʼ atet̃ oteñet: —¡Puetareʼ am̃chaʼtaret̃echaʼ atarruacaʼ cohuenep̃t̃eʼ! p̃a ñeñt̃ep̃ judioneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃erep̃.
18 E o saudavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
19 Puecheʼtatseteñot̃et astoʼtameʼteñet tsachp̃o poño, aʼcoshareʼteñet, allempoña concorpanaʼteñet, ottenetañ ñerraʼmrrat̃eʼ c̈hoʼ muechatseʼteñet.
19 Batiam na cabeça dele com um caniço, cuspiam nele e, pondo-se de joelhos, o adoravam.
20 Oʼña achm̃areʼtuahuetpaʼ allempoñapaʼ rrotam̃peret shetamuets tsamamuen chorrateret eʼñe ña paʼshtam. Allempoñapaʼ anmet aʼyo allchaʼ corsoʼtam̃peñetaʼ.
20 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto púrpura e o vestiram com as suas próprias roupas. Então conduziram Jesus para fora a fim de o crucificarem.
21 Eʼñe ahuanmatsetpaʼ allña oñenetpaʼ oʼ poctet puesheñarr yacma ñeñt̃ cireneoʼmarneshaʼ ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Simón ñeñt̃ errteʼ huerrtsa aʼyot̃. Ñañapaʼ allent̃a chechatnomet poʼcorsoch. Ñeñt̃ña Simónpaʼ ñeñt̃paʼ añ pompor pen Alejandro ñam̃a Rufo.
21 E obrigaram Simão Cireneu, que passava, vindo do campo, pai de Alexandre e de Rufo, a carregar a cruz de Jesus.
22 C̈hapachet all socheñet Gólgota ñeñt̃ yoten yeñoño Poñetallep̃no.
22 E levaram Jesus para o Gólgota, que quer dizer “Lugar da Caveira”.
23 Oʼ c̈hapachet allpaʼ Jesúspaʼ aposetañ vinos ñeñt̃paʼ añ atsetaret̃ pueretso ñeñt̃ atarr pesherr ñeñt̃ otenet mirra t̃arraña Jesúspaʼ ama mueno oʼch orr.
23 Quiseram dar-lhe para beber vinho misturado com mirra, mas Jesus não aceitou.
24 Allempoña oʼ corsoʼtam̃pesuetpaʼ solltarneshaʼñapaʼ allent̃a yellsheñeʼchatoñet paʼshtam poʼsuertot̃ att̃och orrtet eʼñe puesheñaʼttsetpaʼ oʼch yorayesñañet paʼshtam puemaʼtets.
24 Então o crucificaram e repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte, para ver o que cada um levaria.
25 Oʼña enomeʼtaʼmuen atsneʼ allempocaʼye corsoʼtam̃p̃saʼmueñetña Jesús.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Ñehua, poñot̃paʼ all corsocho all noñet tsachtall aquellcaret̃ att̃ochña eñoteñet ñeñt̃ecop corsoʼtam̃peñet. Ñeñt̃ña quellecpaʼ atet̃ oten: “Añpaʼ ñeñt̃caʼyeña judioneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃er.”
26 E a inscrição com a acusação contra ele dizia: “ O Rei dos Judeus ”.
27 Allña corsoʼtam̃p̃set epuet ñam̃a epsheña eñet̃, puesheñarrpaʼ nosñañet poʼcohuenrot̃, poʼpsheñeññapaʼ nosñañet pueʼchcot̃erot̃.
27 Com ele crucificaram dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Att̃ocaʼyeña etsoterraña Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ Cristocop; ñeñt̃paʼ atet̃caʼye oten: “Ñapaʼc̈hoʼña eʼñech att̃ecma enteret ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ atet̃ p̃atseʼtyeneʼ ñeñt̃ ama pocteyaye.”
28 [E cumpriu-se a Escritura que diz: “Com malfeitores foi contado.” ]
29 Ñeñt̃ña oñmac̈hets allpaʼ ñetpaʼc̈hoʼña c̈hocma achm̃areʼtneñet. Pachm̃arñot̃etpaʼ coñoʼcoñtanaʼtyesneñet, ñeñt̃paʼ atet̃ otyesneñet: —P̃a ñeñt̃ep̃ p̃ommoʼcheñot̃paʼ p̃otatseʼteʼt̃ p̃oʼch aʼmaterrayeñ Parets paʼpaquëll, pomaʼpamtañocmoʼch alla p̃at̃omatereñ,
29 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo: — Ah! Você que destrói o santuário e em três dias o reedifica!
30 t̃eʼñapaʼ p̃aʼqueshp̃aterrañacaʼye eʼñe p̃añeña, pesuerrañacaʼyeña t̃ayecma corsochot̃.
30 Salve a si mesmo, descendo da cruz!
31 Eʼñe att̃ecma achm̃areʼteñ ñam̃a ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a ñeñt̃ etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃. Ñetñapaʼ eʼñe parrocma pachm̃areʼteñot̃paʼ atet̃ otatseʼtyeñet: —T̃eʼña p̃apaʼ oʼ p̃aʼqueshp̃atyes poʼpotantañ, p̃añapaʼ esoʼmareʼtchaʼña t̃eʼpaʼ ama errot̃enot̃ p̃aʼqueshp̃aterroña eʼñe p̃añeña.
31 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas, zombando, diziam entre si: — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar.
32 Eʼñe pachm̃areʼteñot̃etpaʼ atet̃ otyereterr: —P̃apaʼ ñeñt̃ep̃oʼcaʼye Cristotostsañ, ñeñt̃ep̃oʼcaʼye israelneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃erpeñ, pesuerrañacaʼye corsochot̃ allochñapaʼ att̃och yameʼñap̃a yam̃a. Eʼñe att̃ecma peʼ ñam̃a eñet̃ ñeñt̃ epuet corsoʼtam̃peñet, ñetpaʼc̈hoʼña atarr es otnareʼchet allot̃ poʼcorsochot̃.
32 Que o Cristo, o rei de Israel, desça agora da cruz para que vejamos e creiamos. Também os que com ele foram crucificados o insultavam.
33 Oʼña c̈hap poctopaʼ oʼhuañ atsnom oʼ eʼñe checmetua ora errap̃aren añe patsro, oʼña ellerrotenmochapaʼ oʼ alla puetarerr.
33 Chegado o meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
34 Allempoña ellerrotnenmochapaʼ Jesúsñapaʼ rrana huomenc, ñeñt̃paʼ atet̃ ot eʼñe ña poʼñoño: —Eloi, Eloi, lama sabactani. Ñeñt̃ña ñoñtsorpaʼ atet̃ oten: Esoʼmaruachñacaʼye Neyompor-rechaʼ p̃aʼypoʼñerren.
34 E às três horas, Jesus clamou em alta voz:
35 Puesheñaʼtetsña ñeñt̃ t̃omc̈hets all ñeñt̃ eʼmueʼ atet̃ oten Jesús, ñetñapaʼ amacaʼye eʼmueññañeto poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ oten, ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ c̈ha otyeset: —Seʼmueñeʼt oʼ c̈ha c̈horeʼtant̃eʼ Elías ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ ahuat̃ Parets poʼñoñ.
35 E alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Vejam! Ele chama por Elias!
36 Allempoñapaʼ mata puesheñarr ñeñt̃ alloʼtsen, eʼc̈homosan chellaʼso ñeñt̃ atsotsoʼtpoʼ oʼ neʼ tsachp̃opaʼ allot̃ña tsotsoʼtatosanña Jesús. Ñañapaʼ atet̃ otanet: —T̃eʼpaʼ oʼch yecueʼ Elías ñatoʼrraña oʼch huapapaʼ ñach aʼsuatoseʼ.
36 E um deles correu para embeber uma esponja em vinagre e, colocando-a na ponta de um caniço, deu-lhe de beber, dizendo: — Esperem! Vejamos se Elias vem tirá-lo!
37 Allempoña Jesúspaʼ oʼ alla rranerrerr huomencpaʼ rroma.
37 Mas Jesus, dando um forte grito, expirou.
38 Allempoña besom allo yottam̃peññañet Parets paʼpaquëll oʼponopaʼ ahuepaʼt rrarraʼnom eʼñe poctacma, ellopaʼtetsta enot̃eñ eʼñe sotatsohua.
38 E o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo.
39 Capitánña ñeñt̃ romoʼmarneshaʼpaʼ ñeñt̃ t̃ets allameʼtets ñañapaʼ eʼñe entenan Jesús att̃o rroma, allempoña ñapaʼ atet̃ ot: —Poʼñoc̈huacaʼye añ acheñerpaʼ Partsepaʼtcaʼye Puechemer.
39 O centurião que estava em frente de Jesus, vendo que assim havia expirado, disse: — Verdadeiramente este homem era o Filho de Deus.
40 Alloʼtsaʼyen ñam̃a shonteʼ coyaneshac̈hno, ñetñapaʼ aʼyot̃a cohuanrrortenet. Ñetpaʼ ñetcaʼyeña cot̃aʼhuanmueʼña Jesús Galileot̃eñ ñeñt̃ sherb̃aʼyesayeʼt̃. Ñeñt̃paʼ María Magdalena ñam̃a poʼpsheñeñ María ñeñt̃ Jacobo pachor ñam̃a José. Ñehua, ñeñt̃ Jacobopaʼ puechoyomer peñ José. Alloʼtsaʼyen ñam̃a shonteʼ poʼpotantañ coyaneshac̈hno ñeñt̃ cot̃aʼyesayeʼt̃ Jesús Jerusaléño.
40 Estavam também ali algumas mulheres, observando de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e ainda Salomé.
41 — ausente —
41 Quando Jesus estava na Galileia, essas mulheres o acompanhavam e serviam. E, além destas, havia muitas outras que tinham ido com ele para Jerusalém.
42 Att̃eñapaʼ oʼ ellerren. Ñehua, ñeñt̃ yet̃ñatsropaʼ allempocaʼye c̈hocma aññoʼtena judioneshaʼ ñeñt̃ tsapat̃ecop allempoch ameserreterr.
42 Ao cair da tarde, por ser o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 Ñeñt̃oʼmarña allempopaʼ Joséña ñeñt̃ arimateoʼmarneshaʼpaʼ ñañapaʼ ama puem̃chaʼñot̃eyeʼ ahuoso Pilatesho oʼch oteñaʼ pocteʼch eñch ñach aʼsuatoseʼ Jesús ñeñt̃ rromuets corsocho. Ñehua, ñeñt̃ Josépaʼ atarr cohuen acheñ, atarr am̃chaʼnaʼtpoʼ enteñ allohuen ñeñt̃ parro aʼpoctatenet ñeñt̃ llequëna allohuen judioneshaʼ. Ñapaʼc̈hoʼña ñeñt̃ atarr cohueneʼ Yompor esempohuañenchaʼ oʼch atarr ayochreshat̃terra.
43 José de Arimateia, ilustre membro do Sinédrio, que também esperava o Reino de Deus, dirigiu-se ousadamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Allempo atet̃ enamosan Pilato, Pilatoñapaʼ atet̃ ot: —Taʼm ¿poʼñoc̈ht̃eʼ oʼ rromaña eʼñe mamecma? Allempoñapaʼ agotan solltar poʼcap̃tanerpaʼ aʼp̃t̃oʼch: —¿Poʼñoc̈haʼt oʼ rromaña Jesús?
44 Mas Pilatos admirou-se de que ele já tivesse morrido. E, tendo chamado o centurião, perguntou-lhe se havia muito que Jesus tinha morrido.
45 Capitánñapaʼ atet̃ otos: —Poʼñoc̈hcaʼye oʼcaʼye rroma. Pilatoñapaʼ atet̃ otan José: —Ñeñt̃epñapaʼ p̃aʼsuater corsochot̃paʼ p̃anercaʼye.
45 Após certificar-se, pela informação do comandante, cedeu o corpo a José.
46 Joséñapaʼ allent̃a rañt̃osana emarr shetamuets, c̈herr corsochopaʼ aʼsuaterranña Jesús corsochot̃ all rromuen. Ep̃atseʼch shetamtso ñeñt̃ eʼñe cohuen. Allempoñapaʼ anem̃ allchaʼ pampueñaʼ. All eñatenan mapuetpon allcaʼyeña nenanaʼña Jesús. Allempoñapaʼ attomeʼtuerrñañ mapueʼ allo yottam̃pesner ñeñt̃ puepampuer p̃ach.
46 Este, baixando o corpo da cruz, envolveu-o num lençol que tinha comprado e o depositou num túmulo que tinha sido aberto numa rocha; e rolou uma pedra para a entrada do túmulo.
47 All cohueñ María Magdalena ñam̃a poʼpsheñeñ María, José pachor. Ñetñapaʼ eʼñe enteñet all naʼneret Jesús.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observaram onde ele foi posto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.