Marcos 10
Yanesha' NT (AME_TBL) vs NVI
1 Allempoña Jesúspaʼ err Capernaumot̃paʼ ahuerr anetso Judeo ñam̃a arreʼna sen Jordanas yom̃taʼn. Allñapaʼ alla shonterrñañerr acheñeneshaʼ, ñañapaʼ yec̈haterraneterr Yompor poʼñoñ ñeñt̃ c̈hocma att̃ecma penanet.
1 Então Jesus saiu dali e foi para a região da Judéia e para o outro lado do Jordão. Novamente uma multidão veio a ele e, segundo o seu costume, ele a ensinava.
2 Allñapaʼ oʼ alla huac̈herrñañerr ñam̃a fariseoneshaʼ. Ñetñapaʼ aña atarr eʼnenet eʼñe pueshquëñot̃et poʼñoñot̃etpaʼ oʼch eñorachet ñeñt̃ ama cohuenayaye. Ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ atet̃ otoset: —Taʼm ¿pocteʼt̃eʼ oʼch yeser yet̃apor?
2 Alguns fariseus aproximaram-se dele para pô-lo à prova, perguntando: "É permitido ao homem divorciar-se de sua mulher? "
3 Ñañapaʼ atet̃ otapanet: —Sapaʼ ¿amaʼt señotenoña Moisés poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ nonaseʼt̃?
3 "O que Moisés lhes ordenou? ", perguntou ele.
4 Ñetñapaʼ atet̃ ochet: —Moisés poʼñoñpaʼ atet̃caʼye oten, c̈hoch yequellcoñ yet̃apor papell ñeñt̃chaʼ yap̃ allempochña yeser.
4 Eles disseram: "Moisés permitiu que o homem desse uma certidão de divórcio e a mandasse embora".
5 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet: —T̃arraña sa seyoc̈hropaʼ c̈hocmacaʼye poʼpoñ sentuena ñeñt̃oʼmarcaʼyeña Moiséspaʼ atet̃ quellconaseʼt̃ att̃och seseʼ set̃apor.
5 Respondeu Jesus: "Moisés escreveu essa lei por causa da dureza de coração de vocês.
6 Amaʼt atet̃ muenataseñpaʼ t̃arraña Yomporpaʼ eʼñe ahuat̃ot̃eñ allempot̃eñ es yec̈hcatyes “allempo yec̈hcatan ñam̃a asheñorr, yec̈hcatan ñam̃a peno.”
6 Mas no princípio da criação Deus ‘os fez homem e mulher’.
7 Allempo Yomporpaʼ atet̃ ot: “Ñeñt̃oʼmarña yacmapaʼ ñerraʼm esempoch senaʼta, coyaneshaʼpaʼ oʼch echan puerrollar, añ pocteʼ oʼhuañchaʼ tama yemteñet pamoʼmteʼ allochñapaʼ yacmapaʼ att̃ochña eʼñe parrocmat epuet puet̃apor.
7 ‘Por esta razão, o homem deixará pai e mãe e se unirá à sua mulher,
8 Att̃oña epsheñoʼmaretpaʼ eʼñech pat̃rra poʼchets penet.” Att̃ot̃chaʼña oʼhuañchaʼ puesheñaʼtetstet, allochñapaʼ oʼch eʼñe puesheñarratet.
8 e os dois se tornarão uma só carne’. Assim, eles já não são dois, mas sim uma só carne.
9 Ñeñt̃ att̃o Parets eʼñe pat̃rratatan yacma epuet puet̃apor amach c̈ha ellopaʼ alla sannerreto.
9 Portanto, o que Deus uniu, ninguém o separe".
10 Allempo c̈hac̈herret pocollo, allña pueyochreshaʼpaʼ atet̃ otueret: —¿Errot̃ent̃eʼña ñeñt̃ atet̃ p̃oten ñorraʼ añoʼ asannaʼtpahuo?
10 Quando estava em casa novamente, os discípulos interrogaram Jesus sobre o mesmo assunto.
11 Ñañapaʼ oterraneterr: —Ñerraʼm eseshaʼ serreʼ puet̃apor oʼch alla yorerran poʼpsheñeñ ñeñt̃chaʼ puet̃apor perr, ñeñt̃ña yacmarpaʼ c̈hachcaʼye ochñaʼtam̃perrana puet̃aporesheʼmañ. Ñeñt̃paʼ ama pocteyeʼ enteñe Yompor.
11 Ele respondeu: "Todo aquele que se divorciar de sua mulher e se casar com outra mulher, estará cometendo adultério contra ela.
12 Ñam̃a coyaneshaʼ ñerraʼm serran puerrollar oʼch yorer poʼpsheñeñ yacma ñeñt̃chaʼ puerrollar perr, ñeñt̃ña coyanesharpaʼ c̈hachcaʼye ochñaʼtam̃perrana ñam̃a puerrollaresheʼmañ. Ñeñt̃paʼc̈hoʼña amaʼt mameshapaʼ ama pocteyeʼ enteñe Yompor.
12 E se ela se divorciar de seu marido e se casar com outro homem, estará cometendo adultério".
13 Allempoñapaʼ huac̈haʼtachet ñam̃a shonteʼ cheshat̃olleshaʼ Jesúsesho. Ñetpaʼ añecopña huac̈haʼtachet oʼch aʼp̃llaʼyesapanet Jesús. Jesúsña pueyochreshaʼ allempo entapan ñeñt̃ huac̈haʼtateʼ cheshaneshac̈hno ñetñapaʼ ama pocteyeʼ eñcheto oʼch anmoset cheshat̃olleshaʼ Jesúsesho ñeñt̃oʼmarña ama amnataret̃tapueto.
13 Alguns traziam crianças a Jesus para que ele tocasse nelas, mas os discípulos os repreendiam.
14 T̃arraña Jesúsña allempo entan pueyochreshaʼ c̈ha epatareʼtapan cheshat̃olleshaʼ, ñañapaʼ amaʼt mameshapaʼ ama pocteyeʼ entaneto. Ñañapaʼ atet̃ otanet: —Pocteʼñac̈hoʼ semnachñacaʼyeña cheshaneshaʼ onosetepaʼ eʼñe nesho. Amachcaʼye c̈ha sepatareʼtatstapaneto t̃arroʼmar allohuen ñeñt̃ atarr neyemtenaya na atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ cheshat̃oll, ñetchaʼ oʼpatenetña Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o ayochreshat̃tena ña.
14 Quando Jesus viu isso, ficou indignado e lhes disse: "Deixem vir a mim as crianças, não as impeçam; pois o Reino de Deus pertence aos que são semelhantes a elas.
15 Poʼñoc̈hpaʼ oʼch notas, ñerraʼm eseshaʼ ama eʼñeyeʼ pueyemteñot̃eyeʼ aguëññañeto Yompor poʼcohuenña amach atet̃ perreto ñerraʼm cheshat̃oll eʼñech yemtenana ñeñt̃ cohuam̃peneʼ, ñetñapaʼ amach oʼpatenetoña Yompor poʼcohuenña att̃o atarr ayochreshat̃tena ña.
15 Digo-lhes a verdade: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança, nunca entrará nele".
16 Allempoña Jesúspaʼ aʼc̈honoʼtyesapan cheshaneshaʼpaʼ allña aʼp̃llaʼyesapanetña eʼñe ña potot̃ att̃oña bensareʼtam̃p̃sapanet.
16 Em seguida, tomou as crianças nos braços, impôs-lhes as mãos e as abençoou.
17 Allempoña Jesúspaʼ oʼch ahuenñerr allenet̃ sechena. Allent̃epaʼtchaʼ huapaʼmuena puesheñarr yacma eʼñe matenacma huapa. Alla concorpanaʼtosana Jesúspaʼ atet̃ otos: —Maestro, p̃apaʼ atarr cohuen acheñrep̃, t̃eʼpaʼ oʼch p̃otapuen ¿errot̃enaʼtchaʼ nepaña na ñeñt̃ eʼñe cohuen att̃ochña napaʼ corretsanach eʼñe t̃ayot̃eñ amaʼt errponañohuen?
17 Quando Jesus ia saindo, um homem correu em sua direção, pôs-se de joelhos diante dele e lhe perguntou: "Bom mestre, que farei para herdar a vida eterna? "
18 Jesúsñapaʼ atet̃ otap̃: Esoʼmareʼt p̃otenenña napaʼ atarroʼ cohuen acheñren. Arr arromñat̃eneshaʼ amaʼt eʼñe puesheñarrapaʼ ama eñalleña ñeñt̃ eʼñe cohuen acheñer. Ñapt̃aña Yompor ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h cohuen.
18 Respondeu-lhe Jesus: "Por que você me chama bom? Ninguém é bom, a não ser um, que é Deus.
19 P̃apaʼ eʼñe peñotuen Yompor poʼñoñ all oteney ñeñt̃chaʼ atet̃ yepena eʼñe cohuen, ñeñt̃ atet̃ oteney: “Amach yechtapretyesatsto t̃aporets, amach yemtsannaʼtatsto, amach yetyesatsto, amach yetomaʼtam̃p̃satsche yamoʼts eʼñe att̃a, yeshquëñot̃paʼ amach es yeprratam̃p̃satsche poʼpsheñeñ, ñam̃a yemorrenteñot̃paʼ yem̃chaʼnaʼchchaʼ yompor ñam̃a yachor.”
19 Você conhece os mandamentos: ‘não matarás, não adulterarás, não furtarás, não darás falso testemunho, não enganarás ninguém, honra teu pai e tua mãe’".
20 Ñeñt̃ña aʼp̃t̃oʼteneʼpaʼ atet̃ otererr: —Maestrochaʼ napaʼ eʼñecaʼye cheshot̃eñ ora añec̈hnopaʼ eʼñecaʼye netsotueñ.
20 E ele declarou: "Mestre, a tudo isso tenho obedecido desde a minha adolescência".
21 Jesúsña eʼñe puemorrenteñot̃ cohueʼpaʼ atet̃ otererr: —Eñallmeñcaʼye pat̃err ñeñt̃ pepalltena ñeñt̃ ama att̃eyeʼ pepeno. T̃eʼpaʼ añchaʼña atet̃ pep̃a oʼch ahuerrep̃ oʼch pepomhuerr ora allpon ñeñt̃ pechyen oʼch p̃apaʼyeraʼ huocchañneshac̈hno ñeñt̃ atarr es palltaʼyetsa, att̃ochña p̃apaʼ pecherrchaʼ ñeñt̃ atarr nanac sherbets Yompor pueʼntaño. Allempochña pehuerrapaʼ oʼch p̃oct̃erren att̃och eʼñe neyochreshaʼ neperrep̃ eʼñe poctacma.
21 Jesus olhou para ele e o amou. "Falta-lhe uma coisa", disse ele. "Vá, venda tudo o que você possui e dê o dinheiro aos pobres, e você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me".
22 Oʼña eʼmhuan ñeñt̃ atet̃ och Jesúspaʼ ñañapaʼ c̈ha atarr nanac lleca t̃arroʼmar ñapaʼ shonteʼ esocmañen echyen. Ñeñt̃oʼmarña eʼñe puellquëñeshaʼ ahuerr.
22 Diante disso ele ficou abatido e afastou-se triste, porque tinha muitas riquezas.
23 Allempoña Jesúspaʼ cohuaʼyesanetpaʼ atet̃ otan pueyochreshaʼ: —Ñeñt̃ atarr ec̃llayoret̃paʼ atarrcaʼye nanac echarr att̃och agapoñet Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o ayochreshat̃tena ña.
23 Jesus olhou ao redor e disse aos seus discípulos: "Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus! "
24 Pueyochreshaʼñapaʼ c̈ha mueneʼ yoreʼtanet ñeñt̃ atet̃ otenanet. Jesúsñapaʼ alla oterraneterr: —Nechemerneshachaʼ oʼch notas: Añ acheñer ñeñt̃ añach eʼñe yemtena ñeñt̃ allpon echyen arr patsro ñeñt̃ña acheñerpaʼ atarrcaʼye nanac echarr oʼch agapoñet Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o ayochreshat̃tena ña.
24 Os discípulos ficaram admirados com essas palavras. Mas Jesus repetiu: "Filhos, como é difícil entrar no Reino de Deus!
25 Ñehua, ñeñt̃paʼ atet̃chaʼ netmaʼntacha. Poʼñoc̈h yapaʼ yeñoteñ berr añecmuen allpon ñerraʼm huaquëshatarrcaʼye t̃orrapoʼ oʼch eshoʼtosa añet̃ollponat̃ollo atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ acosh puetat̃ollo. Ñeñt̃paʼ atet̃caʼye penaña acheñ ñeñt̃ ec̃llayoret̃, ello atarr t̃orrapoʼ oʼch agapan ñam̃a Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o ayochreshat̃tena ña (t̃arroʼmar ñetpaʼ ama mueneñeto oʼch sehuanmuet ñeñt̃ atarr morrentenet ñet att̃och pueyochreshaʼ perranetañ Yompor).
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus".
26 Pueyochreshaʼña allempo eʼmet Jesús atet̃ oten, ñetñapaʼ c̈ha mueneʼ llecaʼrrtetpaʼ atet̃ otannaʼtyeset: —T̃arraña ñerraʼm atet̃t̃eʼpaʼ amat̃eʼ eseshaʼ aʼqueshp̃ataret̃terrtso amaʼt puesheñarra t̃arroʼmar yapaʼ yeñoteñcaʼye huaquëshpaʼ amacaʼ eshoʼtenoña acshequeto.
26 Os discípulos ficaram perplexos, e perguntavam uns aos outros: "Neste caso, quem pode ser salvo? "
27 Allempoña Jesúspaʼ att̃a cohuaʼyesanetpaʼ atet̃ oterraneterr: —Sa arromñat̃eneshaspaʼ amach es errot̃enayeʼ apen senteno. T̃arraña Yomporpaʼ ama eñalleña ñocop ñeñt̃ atarr t̃orrapoʼ enten.
27 Jesus olhou para eles e respondeu: "Para o homem é impossível, mas para Deus não; todas as coisas são possíveis para Deus".
28 Allempoña Pedropaʼ atet̃ och: —Partseshachaʼ poʼñoc̈h yapaʼ oʼ eʼñe yesuanom ora allohuen att̃och eʼñe yoct̃errep̃.
28 Então Pedro começou a dizer-lhe: "Nós deixamos tudo para seguir-te".
29 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr: —Allohuen erraʼtsenchaʼ acheñer ñeñt̃chaʼ eʼñe sehuanmueʼ allohuen amaʼt paʼpacllohuen, amaʼt paʼmoʼnasheñneshaʼ ñatoʼ poʼc̈haneshaʼ ñatoʼ pompor, pachor ñatoʼ puet̃apor, ñatoʼ pacñet̃ar ñatoʼ poʼpatseñ att̃ochña napaʼ eʼñech cohuen sherberrnet pueserrpareʼteñot̃et cohuen ñoñets alloch aʼqueshp̃ataret̃terra acheñeneshaʼ,
29 Respondeu Jesus: "Digo-lhes a verdade: Ninguém que tenha deixado casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos, ou campos, por causa de mim e do evangelho,
30 elloña ñetpaʼ oʼch alla aguërret shonteʼ esocmañen ñeñt̃ atarr cohuen. Amaʼt allponapaʼtets sehuanomyesnomuet, elloña c̈harroch c̈harraʼch alla agapyerret, amaʼt eʼñe t̃ayot̃eñ allempo correnet arr patsro—amaʼt ñeñt̃chaʼ paʼpacllac̈hno perret ñam̃a ñeñt̃chaʼ paʼmoʼnasheñeshac̈hno perret, ñam̃a ñeñt̃chaʼ poʼc̈haneshac̈hno perret, ñam̃a ñeñt̃chaʼ pachorneshac̈hno perret ñam̃a ñeñt̃chaʼ pacñet̃arec̈hno perret, ñam̃a ñeñt̃chaʼ poʼpatseñ perret. T̃arraña amaʼtchaʼ atet̃ aparet̃terretañpaʼ c̈hocmach amueroc̈htataret̃terret pameʼñeñot̃etan na. Elloña tsapat̃onet̃ña ñetñapaʼ aguërretchaʼ ñeñt̃ alloch corretsetach beñecpuen pocsheñeshocmañen.
30 deixará de receber cem vezes mais já no tempo presente casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, e com eles perseguição; e, na era futura, a vida eterna.
31 T̃eʼpaʼ señochepaʼch eñall shonteʼ acheñ ñeñt̃ ama asherbenayeʼ senteno sa t̃eʼ t̃arraña ñetña allempopaʼ atarrchaʼ asherben enterranet Yompor. Ñam̃a eñall shonteʼ acheñ ñeñt̃ atarr asherben sentyen sa t̃eʼ, t̃arraña ñetña allempopaʼ amach asherbenayeʼ enterraneto Yompor.
31 Contudo, muitos primeiros serão últimos, e os últimos serão primeiros".
32 Allempo ahuaneneterr ñam̃a Jerusaléñonet̃, all oñenet t̃oñoʼmar Jesúsñapaʼ ña otetsa. Pueyochreshaʼñapaʼ c̈ha t̃oratsetyesnenet pueyoc̈hret, eʼñe puem̃chaʼnañot̃a cot̃eñ. Pueyochreshaʼ ñeñt̃ c̈harraʼ puechena epsheña ñeñt̃ñapaʼ ahuanem̃ Jesús ellonet̃, allñapaʼ eñotaterraneterr ñeñt̃chaʼ huapoya ñocop.
32 Eles estavam subindo para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam admirados, enquanto os que o seguiam estavam com medo. Novamente ele chamou à parte os Doze e lhes disse o que haveria de lhe acontecer:
33 Ñeñt̃paʼ atet̃ otanet: —T̃eʼña poʼñoc̈hpaʼ oʼcaʼye ahueney Jerusaléño. Allchaʼ pomataterrnet na Ñeñt̃en Acheñetosets. Añchaʼ nerrmuerreʼ ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃. Ñetñapaʼ atet̃chaʼ otyesnet naʼmtsaret̃terrepaʼtoʼ oʼch pomuerrnet poʼpoñ acheñesho ñeñt̃ ama judioneshayaye.
33 "Estamos subindo para Jerusalém e o Filho do homem será entregue aos chefes dos sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios,
34 Ñetña puecheʼtatseteñot̃etanpaʼ allchaʼña achm̃areʼterrnet, ashterrnetchaʼ, aʼcoshareʼterrnetchaʼ att̃ot̃chaʼña oʼch corsoʼtam̃perrnet, t̃arraña pomaʼpamtañoch alla netanterra.
34 que zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão. Três dias depois ele ressuscitará".
35 Allempoñapaʼ atet̃ oteñaʼ Jacobo ñam̃a Juan ñeñt̃ Zebedeo puechemereshaʼ ñeñt̃paʼ atet̃ otoset: —Maestrochaʼ yapaʼ añcaʼye yemnen oʼch atet̃ pep̃aʼy ñeñt̃chaʼ yotap̃.
35 Nisso Tiago e João, filhos de Zebedeu, aproximaram-se dele e disseram: "Mestre, queremos que nos faças o que vamos te pedir".
36 Ñañapaʼ atet̃ otanet: —Sapaʼ ¿errot̃enaʼtña semnen atet̃chaʼ nep̃as?
36 "O que vocês querem que eu lhes faça? ", perguntou ele.
37 Ñetñapaʼ atet̃ otereterr: —Yapaʼ añcaʼye yemnen t̃eʼpaʼ oʼch pemnatey oʼch yanorruerr pesho pecohuenño, puesheñarrot̃eypaʼ pecohuenrot̃chaʼ yanorryesuerr, poʼpsheñeñpaʼ peʼchcot̃erot̃chaʼ anorruerr allchaʼ yecohuentapreterrp̃a.
37 Eles responderam: "Permite que, na tua glória, nos assentemos um à tua direita e o outro à tua esquerda".
38 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet: —Sapaʼ amacaʼye señoteñe ñeñt̃ poʼñoc̈h senamuenen. Añcaʼyeña senamuenen att̃och semueroc̈htapreterrna sam̃a. Taʼm ¿eʼñet̃eʼ poʼñoc̈h pocteʼ senteñ oʼch semueroc̈hterra sam̃a t̃arroʼmar napaʼ c̈hocmach naʼmueroc̈htataret̃terra? Ñeñt̃ mueroc̈hteñetspaʼ Jesúspaʼ atet̃ tomaʼntatanet ñerraʼmrrat̃eʼ atarr pesherr es yorren orram̃tso ñam̃a att̃o yapataret̃tena eʼñe atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ c̈hoʼ yaʼmtsaret̃terra Yomporecop.
38 Disse-lhes Jesus: "Vocês não sabem o que estão pedindo. Podem vocês beber o cálice que eu estou bebendo ou ser batizados com o batismo com que estou sendo batizado? "
39 Ñetñapaʼ atet̃ ochet: —Yapaʼc̈hoʼña atet̃chaʼcaʼye yep̃a. Ñañapaʼ alla oterraneterr: —Ñehua, poʼñoc̈hpaʼ saʼmueroc̈htataret̃terrach sam̃a att̃eschaʼ ñerraʼm na, saʼmtsaret̃terrach sam̃a.
39 "Podemos", responderam eles. Jesus lhes disse: "Vocês beberão o cálice que estou bebendo e serão batizados com o batismo com que estou sendo batizado;
40 T̃arraña añña att̃och sanorryesuerr nesho necohuenrot̃ ñam̃a neʼchcot̃erot̃ allchaʼ secohuentapreterrna ñeñt̃paʼ amacaʼye nayeʼ semnatenaye. Añchaʼña anorryesuerrets all ñeñt̃ eʼñe oʼpatatenna Nompor.
40 mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não cabe a mim conceder. Esses lugares pertencem àqueles para quem foram preparados".
41 Añña poʼpotantañ pueyochreshaʼ ñeñt̃ c̈harrasheña allempo eʼmet ñeñt̃ atet̃ enamuen Jacobo epuet paʼmoʼnasheñ Juan, ñetñapaʼ ama pocteyeʼ eñcheto c̈ha mueneʼ eʼmoñeʼchet.
41 Quando os outros dez ouviram essas coisas, ficaram indignados com Tiago e João.
42 Allempoña Jesúspaʼ alla c̈horeʼterranet allohuenet ñesho ñeñt̃paʼ atet̃ otanet: —Sapaʼ señoteñt̃eʼ ñeñt̃ atet̃ pena poʼpoñ acheñeneshaʼ ñeñt̃ ama judioneshayaye. Ñet ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er penet eʼñech paʼm̃chaʼnoc̈hteñocmañen pomnaren p̃aʼyenan allohuen pueyochreshac̈hno.
42 Jesus os chamou e disse: "Vocês sabem que aqueles que são considerados governantes das nações as dominam, e as pessoas importantes exercem poder sobre elas.
43 Sapaʼ arepaʼchña att̃eyeʼ sep̃annaʼtatsto eʼñe sommoʼcheñot̃. Socoppaʼ añña poctetsa. Ñerraʼm erraʼtsenot̃es atarr am̃chaʼtaret̃oyen entetsañ ñeñt̃es acheñres socoppaʼ añ poctetsa oʼch atet̃ senterra ñerraʼm ama esosheʼmayayso ñeñt̃ atet̃ pena ñeñt̃ att̃a atarr taruasets poʼpotantañecop.
43 Não será assim entre vocês. Pelo contrário, quem quiser tornar-se importante entre vocês deverá ser servo;
44 Ñam̃a ñerraʼm erraʼtsenot̃es ñeñt̃es mueneneʼ oʼch atarr asherben entenset ñeñt̃esña acheñrespaʼ añ poctetsa oʼch atet̃ senterra ñerraʼm ama esoyayso allochñapaʼ att̃ochña eʼñech cohuen set̃orrena poʼpotantañecop amaʼt ñam̃a allohuenacop atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ acheñ ñeñt̃ atarr taruasets eʼñe att̃a.
44 e quem quiser ser o primeiro deverá ser escravo de todos.
45 Atet̃ ñerraʼm na Ñeñt̃en Acheñetosets, napaʼ ama añecpayeʼ nehuapo añe patsro allochñapaʼ sapaʼ oʼch att̃a atarr sesherb̃apuen na atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ napaʼ atarr am̃chaʼtaret̃ sentenen. Napaʼ añecopña nehuapa allochñapaʼ nachña sesherb̃oseʼña sa, ñeñt̃oʼmarña napaʼ naña pomostsa nañeña oʼch nerromos socop att̃ochña netsaʼtuerrnasa soʼchñar ñeñt̃es shontes paʼnamen acheñres. Att̃ochña sapaʼ amach sañeña rromatso soʼchñarecop.
45 Pois nem mesmo o Filho do homem veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos".
46 Allempoñapaʼ oʼ c̈hac̈haʼtet Jericó. Allempo meterrerr Jericót̃ epuet pueyochreshaʼ ñam̃a shonteʼ acheñeneshaʼ eʼñe allpona serreterrpaʼ allña eʼñe t̃oñetop̃ñopaʼ ahuepaʼt anorros puesheñarr aporoʼyet̃ ñeñt̃ c̈hocma enamareʼtets quelle. Ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Bartimeo ñeñt̃paʼ Timeo puechemer.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos, juntamente com uma grande multidão, estavam saindo da cidade, o filho de Timeu, Bartimeu, que era cego, estava sentado à beira do caminho pedindo esmolas.
47 Ñañapaʼ eñotatoset añ huetsa Jesús ñeñt̃ nazaretoʼmarneshaʼ. Ñeñt̃ña aporoʼyet̃paʼ allent̃a rranareʼch atet̃ otapan Jesús: —¡Pemuerayeʼchnomna Jesúsochaʼ nam̃a! P̃apaʼ ñeñt̃ep̃ Davidnaʼtarep̃.
47 Quando ouviu que era Jesus de Nazaré, começou a gritar: "Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim! "
48 Acheñeneshaʼñapaʼ c̈ha mueneʼ cheʼptareʼtnometña aporoʼyet̃paʼ atet̃ otoset: —Oʼhua pemma. Aporoʼyet̃ñapaʼ ello alla rranareʼterrerr atet̃ oterrerr: —¡Pemuerayeʼchnomnañacaʼye Ayochreshat̃e! P̃apaʼ ñeñt̃ep̃ Davidnaʼtarep̃.
48 Muitos o repreendiam para que ficasse quieto, mas ele gritava ainda mais: "Filho de Davi, tem misericórdia de mim! "
49 Jesúsñapaʼ alla t̃omos atet̃ otosan acheñeneshaʼ: —Sec̈horeʼchñacaʼye onepaʼ arr. Ñetña c̈horeʼchet aporoʼyet̃paʼ atet̃ ochet: —T̃eʼpaʼ c̈hop̃a cosherrtsa, ñapaʼ oʼcaʼye agotosep̃. Petantnoma eʼñe t̃ayecma.
49 Jesus parou e disse: "Chamem-no". E chamaram o cego: "Ânimo! Levante-se! Ele o está chamando".
50 Eʼñe atet̃ otuetpaʼ c̈ha tantatsa c̈ha aʼmeyanmueʼ allo caʼmap̃naʼtenapaʼ allent̃a ahuoʼ Jesúsesho.
50 Lançando sua capa para o lado, de um salto, pôs-se de pé e dirigiu-se a Jesus.
51 Jesúsñapaʼ atet̃ otap̃: —P̃apaʼ ¿esoʼtña pemnen ñeñt̃chaʼ atet̃ nep̃osep̃? Aporoʼyet̃ñapaʼ atet̃ och: —Añcaʼye Maestro nemnen oʼch pecuatnomuen att̃och oʼch cohuen nenterrapa.
51 "O que você quer que eu lhe faça? ", perguntou-lhe Jesus. O cego respondeu: "Mestre, eu quero ver! "
52 Jesúsñapaʼ alla otererr: —T̃eʼpaʼ ahuerrep̃ eʼñe peñmañeshaʼ t̃arroʼmar att̃o atarr peyemtapna na ñeñt̃caʼyeña oʼ eʼñe aʼcrraterrep̃. Eʼñepaʼtchaʼ allorocma eʼñe cohuen enterra. Eʼñe cohuerrtsapaʼ c̈ha cot̃aʼnmueʼ ñam̃a Jesús allenet̃ sen.
52 "Vá", disse Jesus, "a sua fé o curou". Imediatamente ele recuperou a visão e seguia a Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.