João 8

Yanesha' NT (AME_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jesúsñapaʼ ahuerr Olivop̃no.
1 Jesus, entretanto, foi para o monte das Oliveiras.
2 Tsapat̃ña poʼpocheño eʼñe ahuat̃ecma alla c̈henerr Parets paʼpacllo. Shonteʼ acheñeneshaʼ alla huac̈heneterr ñesho. Ñañapaʼ anorros allña yec̈hatenaneterr.
2 De madrugada, voltou novamente para o templo, e todo o povo ia ter com ele; e, assentado, os ensinava.
3 Ñeñt̃ña etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ judioneshacop ñam̃a fariseoneshaʼ ñetñapaʼ huapatoñet puesheñarr coyaneshaʼ ñeñt̃ rromuet all eñchet chetapretenan poʼpsheñeñ pacma puerrollar. Nosñañet eʼñe rroc̈ho.
3 Os escribas e fariseus trouxeram à sua presença uma mulher surpreendida em adultério e, fazendo-a ficar de pé no meio de todos,
4 Allñapaʼ atet̃ otoset: —Maestro, añ coyaneshaʼpaʼ oʼ yentaprech eʼñe all chetapretenan pacma puerrollar.
4 disseram a Jesus: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.
5 Moisés poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ñeñt̃paʼ atet̃ oteney, añpaʼ c̈hoch yarrolleʼch. T̃eʼña p̃apaʼ ¿errot̃eʼtchaʼña p̃oteyña p̃a?
5 E na lei nos mandou Moisés que tais mulheres sejam apedrejadas; tu, pois, que dizes?
6 Ñeñt̃paʼ t̃arroʼmara atet̃ otoset ñatoʼrraña eñorachet ñeñt̃ ama pocteyaye allochñapaʼ att̃och aʼmet̃am̃peñetaʼ. Jesúsñapaʼ allent̃a moʼcapaʼ oʼ quellcan pats potap̃o.
6 Isto diziam eles tentando-o, para terem de que o acusar. Mas Jesus, inclinando-se, escrevia na terra com o dedo.
7 Ñetñapaʼ alla aʼp̃t̃oʼtereterr. Jesúsña echanterrtsapaʼ atet̃ otanet: —Ñerraʼm erraʼtsenot̃est̃eʼ ama eñalle soʼchñarpaʼ sarrolleʼchcaʼye sanom.
7 Como insistissem na pergunta, Jesus se levantou e lhes disse: Aquele que dentre vós estiver sem pecado seja o primeiro que lhe atire pedra.
8 Alla moʼquërrerr oʼ alla quellquërranerr pats potap̃o.
8 E, tornando a inclinar-se, continuou a escrever no chão.
9 Ñetñapaʼ oʼ eʼmet atet̃ otanet Jesúspaʼ eʼñe acop̃ot̃eñ ahuanemhuerret eʼñe puesheñaʼttset. Añ ñanom ahuanerrtsa poʼnmeneshac̈hno, att̃ot̃apaʼ oʼ ñapt̃am̃a Jesús epuet coyaneshaʼ.
9 Mas, ouvindo eles esta resposta e acusados pela própria consciência, foram-se retirando um por um, a começar pelos mais velhos até aos últimos, ficando só Jesus e a mulher no meio onde estava.
10 Jesúsña echanterrerrpaʼ atet̃ otan coyaneshaʼ: —Noc̈heshachaʼ ¿erroʼtsaʼyenetaʼtña? Amaʼt puesheñarrot̃eta ñetpaʼ areʼtchaʼña coñchatape.
10 Erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém mais além da mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 Ñañapaʼ atet̃ otan Jesús: —Ama Ayochreshat̃e eseshayeʼ necoñchataye. Jesúsñapaʼ alla otererr: —Napaʼc̈hoʼña amach necoñchatape. T̃eʼña ñerraʼm ahuerrep̃paʼ amach alloʼna atet̃ pep̃aʼneno ñeñt̃ amaʼt mamesha ama pocteyaye.
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor! Então, lhe disse Jesus: Nem eu tampouco te condeno; vai e não peques mais.]
12 Jesúsña poʼpocheñopaʼ serrpareʼtaterranerr acheñeneshaʼ, ñeñt̃paʼ atet̃ oterraneterr: —Napaʼ na ñeñt̃en aʼpuetarsam̃peneʼ acheñeneshaʼ poct̃ap̃ña añe patsro. Eseshaʼch noct̃erreʼ oʼhuañchaʼ alloʼna cot̃apeʼchatnenanet poct̃ap̃ña ñeñt̃ atarr sosyaʼtsañ; ñeñt̃paʼ checmeta chopeñeʼchyenet. Ñetñapaʼ Yomporchaʼ poʼcohuenño correrret ñeñt̃ara ñeñt̃ puetarets.
12 De novo, lhes falava Jesus, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue não andará nas trevas; pelo contrário, terá a luz da vida.
13 Fariseoneshaʼñapaʼ atet̃ ochet: —P̃apaʼ p̃añeña aʼpot̃etsa ñeñt̃oʼmarña att̃o p̃aʼpot̃enapaʼ ama sherbeno.
13 Então, lhe objetaram os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; logo, o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Jesúsñapaʼ oterraneterr: —T̃arraña amaʼt nañeña aʼpot̃etsapaʼ att̃o naʼpot̃enapaʼ eʼñe sherben. T̃arroʼmar napaʼ neñoteñ allot̃ nohuapa ñam̃a neñoteñ allchaʼ neserr. Sañapaʼ ama señotenno allot̃ nohuapa ñeñt̃oʼmarña ama señoteñe allchaʼ neserr.
14 Respondeu Jesus e disse-lhes: Posto que eu testifico de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro, porque sei donde vim e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.
15 Sa sotatseñpaʼ eʼñe orrena atet̃ sepena, arromñat̃eneshasa atet̃ petsa. Napaʼ amaʼt puesheñarrapaʼ ama notatseʼtenaneto eʼñe att̃a.
15 Vós julgais segundo a carne, eu a ninguém julgo.
16 T̃arraña ñerraʼm esempo naʼmet̃enanet ñeñt̃ atet̃ nentapretyenanet ñeñt̃paʼ eʼñe poʼñoc̈h atet̃ t̃arroʼmar napaʼ ama napt̃eyeʼ es nep̃aʼyeno, napaʼ c̈hocmaña epan Apa ñeñt̃ nellsenseneʼ.
16 Se eu julgo, o meu juízo é verdadeiro, porque não sou eu só, porém eu e aquele que me enviou.
17 Ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ñeñt̃ sechen sa, ñeñt̃paʼ atet̃ oten: Ñerraʼm epsheña aʼpot̃eneʼ eʼñe att̃ecma ñeñt̃paʼ eʼñecaʼye poʼñoc̈h otenet.
17 Também na vossa lei está escrito que o testemunho de duas pessoas é verdadeiro.
18 Napaʼ ñeñt̃ atet̃ naʼpot̃ena na, Apaña ñeñt̃ nellsenseneʼ ñacaʼyeña naʼpot̃eneʼña nocop.
18 Eu testifico de mim mesmo, e o Pai, que me enviou, também testifica de mim.
19 Ñetñapaʼ atet̃ otereterr: —¿Erroʼtsenaʼtña p̃a P̃ompor? Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr: —Amaʼt napaʼ ama señotenno, Apapaʼc̈hoʼ ama señoteñe. Ñerraʼm señotennoñ na Nomporeʼnat̃eʼ señoteneñ.
19 Então, eles lhe perguntaram: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não me conheceis a mim nem a meu Pai; se conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Allempopaʼ atet̃ otanet Jesús all allecma aññoʼtenet quelle ñeñt̃ Yomporecop allempo yec̈hatanet allara Parets paʼpacllo. T̃arraña amaʼt puesheñarra ama eseshayeʼ rromaye t̃arroʼmar ama c̈henaʼ allempoch ñeñt̃ poctetsa ñocop oʼch rromuet.
20 Proferiu ele estas palavras no lugar do gazofilácio, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque não era ainda chegada a sua hora.
21 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ oterraneterr: —Napaʼ oʼch ahuerren, sapaʼ seʼnerrenchaʼ. Sapaʼ orach ochñaret̃es serromhua. Allchaʼ neserrpaʼ sañapaʼ amach sec̈hapo.
21 De outra feita, lhes falou, dizendo: Vou retirar-me, e vós me procurareis, mas perecereis no vosso pecado; para onde eu vou vós não podeis ir.
22 Judioneshaʼñapaʼ atet̃ otannaʼtyeset: —Taʼm ñapaʼ oʼch muetsa ñañeña, ¿ñeñt̃oʼmart̃eʼ atet̃ oten allchaʼ serrpaʼ yañapaʼ añoʼch yec̈hapo?
22 Então, diziam os judeus: Terá ele, acaso, a intenção de suicidar-se? Porque diz: Para onde eu vou vós não podeis ir.
23 Ñañapaʼ alla oterraneterr: —Sapaʼ alla ayec̈hcañas arr patsro. Nañapaʼ entoʼmarneshan. Sapaʼ patsoʼmarneshasa, nañapaʼ ama patsoʼmarneshayayno.
23 E prosseguiu: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima; vós sois deste mundo, eu deste mundo não sou.
24 Napaʼ oʼ notas sapaʼ orach ochñaret̃es serromhua t̃arroʼmar ñerraʼm amach sameʼñerrno na ñeñt̃en peretneneʼ ochñarets, poʼñoc̈h sapaʼ orach ochñaret̃es serromhua.
24 Por isso, eu vos disse que morrereis nos vossos pecados; porque, se não crerdes que
25 Ñetñapaʼ atet̃ otereterr: —P̃apaʼ poʼñoc̈h ¿eseshapeʼtña? Jesúsñapaʼ alla oterraneterr: —Napaʼ ñeñt̃encaʼye poʼñoc̈h c̈hocma soteneʼ.
25 Então, lhe perguntaram: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Que é que desde o princípio vos tenho dito?
26 Atarr nanac palltena c̈hocmach notenes atet̃ sepena sa, shonteʼch neños añecop atet̃ nentyen. T̃arraña ñeñt̃ nellsenseneʼ ñapaʼ eʼñe poʼñoc̈h atet̃ oten ña. Napaʼ añcaʼyeña neʼñoreññaña acheñeneshaʼ arr patsro ñeñt̃ atet̃ neʼmueññañ Apa.
26 Muitas coisas tenho para dizer a vosso respeito e vos julgar; porém aquele que me enviou é verdadeiro, de modo que as coisas que dele tenho ouvido, essas digo ao mundo.
27 Ñetñapaʼ ama eseshaʼ c̈hapahueto pueyoc̈hreto ñeñt̃ atet̃ otenanet Pomporecop ñeñt̃ atarr Parets.
27 Eles, porém, não atinaram que lhes falava do Pai.
28 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr: —Ñerraʼm esempoch sapaʼ sechantam̃p̃sen eno corsocho na Ñeñt̃en Acheñetosetspaʼ allempochña c̈haponasa seyoc̈hro napaʼ ñeñt̃en eʼñe poʼñoc̈h c̈hocma soteneʼ. C̈haponasach ñam̃a napaʼ ama es nepeno eʼñe not̃a, añña neʼñorena atet̃ yec̈hatenen Apa.
28 Disse-lhes, pois, Jesus: Quando levantardes o Filho do Homem, então, sabereis que
29 Ñeñt̃ nellsenseneʼ ñapaʼ eʼñe parroʼtsenen. Ama aʼmontsenno, t̃arroʼmar napaʼ eʼñe c̈hocma atet̃ nepena ñeñt̃ muenen ña.
29 E aquele que me enviou está comigo, não me deixou só, porque eu faço sempre o que lhe agrada.
30 Allempo atet̃ serrpareʼtatenanet allempopaʼ shonteʼ ameʼñaya all.
30 Ditas estas coisas, muitos creram nele.
31 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otan judioneshaʼ ñeñt̃ ameʼñenaya ña: —Ñerraʼm c̈hocma soct̃apeʼchon neñoñ poʼñoc̈hpaʼ neyochreshaʼch nepenes.
31 Disse, pois, Jesus aos judeus que haviam crido nele: Se vós permanecerdes na minha palavra, sois verdadeiramente meus discípulos;
32 Allempopaʼ señoterrchaʼ ñoñets ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h Yompor poʼñoñ. Ñeñt̃ña ñoñets poʼñoc̈hpaʼ toram̃perreschaʼ eʼñech cohuenoʼtsenes.
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Ñetñapaʼ atet̃ otereterr: —Yapaʼ Abrahamcaʼye poʼm̃renñey. Amaʼt ahuat̃a yapaʼ amaʼt puesheñarrot̃eyapaʼ ama ehuancaret̃eye att̃och eseshaʼ yetaruasateʼ eʼñe att̃a. Esoʼmart̃eʼ p̃añapaʼ p̃oteneyña atoram̃p̃saret̃eyoʼch.
33 Responderam-lhe: Somos descendência de Abraão e jamais fomos escravos de alguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr: —Poʼñoc̈hcaʼye notenes: Allohuen ñeñt̃ ochñaʼtareʼtetspaʼ poʼchñara huanquënahuet, ñetñapaʼ poʼchñara taruasatenahuet eʼñe att̃a.
34 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo o que comete pecado é escravo do pecado.
35 Ñeñt̃ ataruasataret̃ eʼñe att̃a amach c̈hocmayeʼ yec̈herro eʼñe parro epuet pamoʼmteʼ. T̃arraña na ñeñt̃en Puechemeren c̈hocma eʼñe neyc̈hena epan Namoʼmteʼ errponañohuen.
35 O escravo não fica sempre na casa; o filho, sim, para sempre.
36 Ñeñt̃oʼmarña na ñeñt̃en Puechemeren ñerraʼm na setoram̃perreʼ sapaʼ atoram̃p̃saret̃eschaʼ eʼñe poʼñoc̈h, amach alla taruasaterrseʼt̃e soʼchñar.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 Na poʼñoc̈hpaʼ neñotenes sapaʼ poʼm̃renñeseñ Abrahampaʼ t̃arraña sapaʼ aña semnen oʼch semtsan. T̃arroʼmar neñoñpaʼ amaʼt mameshapaʼ ama c̈hennaso sa seyoc̈hro.
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não está em vós.
38 Napaʼ añ neñeñ ñeñt̃ atet̃ nentapreteñ Apa. Sapaʼc̈hoʼña aña atet̃ sepen ñeñt̃ atet̃ seʼmapreteñ ñeñt̃ sompor sepen.
38 Eu falo das coisas que vi junto de meu Pai; vós, porém, fazeis o que vistes em vosso pai.
39 Alla otereterr: —Ya yatañpaʼ Abrahamcaʼye. Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr: —Sapaʼ ñerraʼm poʼñoc̈h Abraham poʼm̃renñeseñ soct̃apeʼcheneñt̃eʼ atet̃ eʼñe cohuen cot̃apeʼcheʼt̃ Abraham.
39 Então, lhe responderam: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, praticai as obras de Abraão.
40 T̃arraña sa t̃eʼpaʼ c̈ha soʼpatenna oʼch semtsan na ñeñt̃en seserrpareʼtateneʼ ñoñets ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h ñeñt̃ atet̃ neʼmueññañ Yompor. Abrahampaʼ amacaʼ att̃eyeʼ peʼt̃e.
40 Mas agora procurais matar-me, a mim que vos tenho falado a verdade que ouvi de Deus; assim não procedeu Abraão.
41 Sapaʼ eʼñe aña soct̃apeʼchen atet̃ pena sompor. Ñetñapaʼ alla otereterr: —Yapaʼ amacaʼye ellapnaneshot̃eyeʼ yeʼñalleto. Eʼñe ñapt̃a Yompor yepeñ ñeñt̃ara Parets.
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Disseram-lhe eles: Nós não somos bastardos; temos um pai, que é Deus.
42 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr: —Ñerraʼm poʼñoc̈h Sompor sepeñeñ Parets atarrt̃eʼ semorrentennañ na t̃arroʼmar napaʼ Partseshot̃caʼye nohuapa oʼ nec̈hap arr. Napaʼ amacaʼye not̃ayeʼ nohuapo, napaʼ Yomporña nellsenseʼ.
42 Replicou-lhes Jesus: Se Deus fosse, de fato, vosso pai, certamente, me havíeis de amar; porque eu vim de Deus e aqui estou; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 Esoʼmareʼtña sapaʼ ama c̈hennasoña seyoc̈hro ñeñt̃ notenes. Ñatoʼ t̃arroʼmart̃eʼña ama semno oʼch seʼm̃ñoten ñeñt̃ atet̃ notenes.
43 Qual a razão por que não compreendeis a minha linguagem? É porque sois incapazes de ouvir a minha palavra.
44 Sapaʼ oneñet̃acaʼye ñeñt̃ sompor sepen. Ñeñt̃oʼmarña sapaʼ aña semnen oʼch sep̃a ñeñt̃ muenen sompor. Ñapaʼ ahuat̃ot̃eñ eʼñe paʼmot̃rot̃eñ amtsañta. Ñapaʼ amaʼt mameshapaʼ ama eñoraʼpenoña Yompor poʼñoñ ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h t̃arroʼmar ñoñets ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈hpaʼ amacaʼye atanenoña ña pueyoc̈hro. Ñerraʼm c̈ho eñorenapaʼ, shequëñtsach eñorena t̃arroʼmar ñapaʼ eʼñe shequëñtsa eñoten. Poʼñoc̈h sequëñetspaʼ pomporcaʼ penanña oneñet̃.
44 Vós sois do diabo, que é vosso pai, e quereis satisfazer-lhe os desejos. Ele foi homicida desde o princípio e jamais se firmou na verdade, porque nele não há verdade. Quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 T̃arroʼmar napaʼ añ notenes ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h sañapaʼ amaña sameʼñenno.
45 Mas, porque eu digo a verdade, não me credes.
46 Amaʼt puesheñarrot̃esa sa, napaʼ amach errot̃enot̃ sotno napaʼ eñalloʼ noʼchñar. Att̃o napaʼ añ notenes ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h esoʼmareʼtña sañapaʼ ama sameʼñenno.
46 Quem dentre vós me convence de pecado? Se vos digo a verdade, por que razão não me credes?
47 Erraʼtsent̃eʼ Yomporenaʼtarpaʼ ñetñapaʼ c̈hochcaʼye eʼm̃ñoteññañet Yompor poʼñoñ. Ñeñt̃oʼmarña sapaʼ ama seʼm̃ñoteññañe poʼñoñ, amacaʼye Yomporenaʼtareyayso.
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso, não me dais ouvidos, porque não sois de Deus.
48 Judioneshaʼñapaʼ atet̃ otereterr: —Eʼñe poʼñoc̈h atet̃ yotenep̃, p̃apaʼ samarioʼmarneshap̃, oneñet̃a pechorrenaya.
48 Responderam, pois, os judeus e lhe disseram: Porventura, não temos razão em dizer que és samaritano e tens demônio?
49 Jesúsñapaʼ oterraneterr: —Napaʼ ama c̈hoyeʼ chorrenno oneñet̃. Napaʼ atarr nanac nem̃chaʼnaʼteñ Nompor Parets. Sañapaʼ ama sem̃chaʼnaʼtenno na.
49 Replicou Jesus: Eu não tenho demônio; pelo contrário, honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Napaʼ ama añeyeʼ neʼneno att̃och necohuentata nañeña. Eñallña ñeñt̃ necohuentateneʼ na. Ña eñoretsa atet̃ es entyen arr patsro.
50 Eu não procuro a minha própria glória; há quem a busque e julgue.
51 Poʼñoc̈hcaʼ notenes: Ñerraʼm eseshaʼ eʼñe cot̃apeʼcherreʼ neñoñpaʼ ñetña amaʼt ahuat̃apaʼ amach eʼñe poctacma rromuerreto.
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá a morte, eternamente.
52 Judioneshaʼñapaʼ alla otereterr: —T̃eʼña poʼñoc̈h yapaʼ oʼ yeñotap̃ p̃apaʼ c̈ha chorrenp̃a oneñet̃. Amaʼt Abrahampaʼ oʼ rromuen ñam̃a ñeñt̃ aʼm̃taʼyesayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ñeñt̃paʼc̈hoʼña oʼ collaʼhuenet. T̃eʼña p̃apaʼ atet̃ p̃oteney eseshoʼch cot̃apeʼcherreʼ peñoñpaʼ amaʼt ahuat̃apaʼ añoʼch rromuerreto.
52 Disseram-lhe os judeus: Agora, estamos certos de que tens demônio. Abraão morreu, e também os profetas, e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, não provará a morte, eternamente.
53 P̃apaʼ c̈hat̃eʼ p̃otenapañ ellot̃eʼ pem̃taneñ att̃o am̃chaʼtaret̃teʼt̃ Abraham amaʼt ñapaʼ oʼcaʼye rromuen. Ñeñt̃ aʼm̃taʼyesayeʼt̃ Yompor poʼñoñpaʼ ñetpaʼc̈hoʼña oʼ collaʼhuenet. P̃apaʼ c̈hat̃eʼ p̃otenapañ amat̃eʼ arromñat̃eshayaype.
53 És maior do que Abraão, o nosso pai, que morreu? Também os profetas morreram. Quem, pois, te fazes ser?
54 Jesúspaʼ atet̃ oterraneterr: —Ñerraʼm na cohuentatetsa nañeña, necohuentateña eʼñe napaʼ amat̃eʼ es sherbeno. Nomporpaʼ ña necohuentateneʼ ñeñt̃ara ñeñt̃ soteneñ Seyompor-roʼ sepeñ sam̃a.
54 Respondeu Jesus: Se eu me glorifico a mim mesmo, a minha glória nada é; quem me glorifica é meu Pai, o qual vós dizeis que é vosso Deus.
55 Sapaʼ amacaʼye señoteñe t̃arraña napaʼ neñoteñcaʼye. Ñerraʼm na otetseñ ama neñoteñe napaʼc̈hoʼña att̃eneñt̃eʼ ñerraʼm sa, c̈hat̃eʼ neshcareʼtensoñ. Napaʼ eʼñe poʼñoc̈h neñoteñ ñeñt̃oʼmar c̈hocma noct̃apeʼcheññañ poʼñoñ.
55 Entretanto, vós não o tendes conhecido; eu, porém, o conheço. Se eu disser que não o conheço, serei como vós: mentiroso; mas eu o conheço e guardo a sua palavra.
56 Abraham ñeñt̃ sa satañpaʼ atarr nanac cosha allempo eñoch oʼ c̈hap allempo ñeñt̃ poctetsa nocop oʼch nohuapa arr patsro. Allempoña eñoch napaʼ oʼ nec̈hap arr patsro atarr nanac cosha.
56 Abraão, vosso pai, alegrou-se por ver o meu dia, viu-o e regozijou-se.
57 Judioneshaʼñapaʼ alla otereterr: —P̃apaʼ ama pechenaʼ amnaroch c̈harraʼ pecharña p̃añapaʼ esoʼmareʼtña p̃oteneyña p̃apaʼ penteroʼ Abraham, ñeñt̃paʼ ahuat̃rramcheʼ correʼt̃.
57 Perguntaram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinquenta anos e viste Abraão?
58 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr: —Poʼñoc̈hcaʼ napaʼ oʼch notas: Ama eñalletenaʼña Abraham, nañapaʼ eñallana.
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade eu vos digo: antes que Abraão existisse,
59 Ñetñapaʼ allent̃a chetet mapueʼpaʼ oʼch rrolleʼchetañ t̃arraña Jesúsña aʼnahua c̈haʼnerr Parets paʼpacllot̃paʼ oʼ ahuerr oʼ sohuanerranet.
59 Então, pegaram em pedras para atirarem nele; mas Jesus se ocultou e saiu do templo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.