João 7
Yanesha' NT (AME_TBL) vs ARC
1 Allempoña Jesúspaʼ alla chopeñeʼchyen eʼñe alla Galileoʼmar. Ama mueno oʼch chopeñeʼchen ñam̃a all Judeoʼmar t̃arroʼmar judioneshaʼpaʼ c̈ha oʼpateñet oʼch muetset.
1 E, depois disso, Jesus andava pela Galileia e já não queria andar pela Judeia, pois os judeus procuravam matá-lo.
2 Allempopaʼ oʼ c̈herrmocherr allempoch cosherrerr judioneshaʼ; ñeñt̃chaʼ cosherreterr añ paʼsoʼcheñ Manatpuetsopoʼ, ñeñt̃ atet̃ yec̈henet ñet.
2 E estava próxima a festa dos judeus chamada de Festa dos Tabernáculos.
3 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ och paʼmoʼnasheñneshaʼ: —T̃eʼpaʼ orrerrep̃ arrot̃, ahuerrep̃ alla Judeo allochñapaʼ peyochreneshac̈hno ñeñt̃ alloʼtsaʼyen oʼch p̃orrtatuerranet ñamet pepartsoña ñeñt̃ atet̃ pep̃aʼyena t̃eʼ arrma.
3 Disseram-lhe, pois, seus irmãos: Sai daqui e vai para a Judeia, para que também os teus discípulos vejam as obras que fazes.
4 Ñehua, ñerraʼm yemneñ oʼch yorrta allohuenacoppaʼ amaʼt puesheñarrot̃eyapaʼ amachña aʼnahua es yep̃aʼyeno. Ñerraʼm poʼñoc̈h p̃orrtatyen pepartsoña arrpaʼ p̃orrtachñacaʼye ñam̃a allohuen acheñeneshacop añ patsro.
4 Porque não há ninguém que procure ser conhecido que faça coisa alguma em oculto. Se fazes essas coisas, manifesta-te ao mundo.
5 Amaʼt paʼmoʼnasheñneshaʼpaʼc̈hoʼña t̃arroʼmar atet̃ ochet ñetpaʼc̈hoʼña amacaʼye ameʼñeñeto.
5 Porque nem mesmo seus irmãos criam nele.
6 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet: —Allempo ñeñt̃ poctetsa nocop oʼch norrta allohuenacoppaʼ amacaʼye eʼñeyeʼ c̈henaʼ. T̃arraña socoppaʼ eʼñecaʼye pocteʼ c̈hocmacaʼye eñall.
6 Disse-lhes, pois, Jesus: Ainda não é chegado o meu tempo, mas o vosso tempo sempre está pronto.
7 T̃arroʼmar acheñeneshaʼña añ patsropaʼ amachcaʼye errot̃enot̃ eʼmoñeʼtasoña sa, t̃arraña napaʼ c̈hocma eʼmoñeʼtyennet t̃arroʼmar napaʼ añcaʼye neñotatyenanet ñeñt̃ atet̃ p̃atseʼtyenet ñeñt̃ ama pocteyaye.
7 O mundo não vos pode odiar, mas ele me odeia a mim, porquanto dele testifico que as suas obras são más.
8 Sapaʼ orras socshapretenaʼ. Napaʼ eʼñe t̃ayecmapaʼ amachcaʼye neto coshapretatsa. T̃arroʼmar nocoppaʼ ama eʼñeyeʼ c̈henaʼ allempoch eʼñe poctaʼhuona.
8 Subi vós a esta festa; eu não subo ainda a esta festa, porque ainda o meu tempo não está cumprido.
9 Atet̃ otuanetpaʼ ñapaʼ alla aʼpa mameʼ Galileo.
9 E, havendo-lhes dito isso, ficou na Galileia.
10 Allempoña paʼmoʼnasheñec̈hnopaʼ ñetñapaʼ ahuanmuet coshapretatset. Oʼña tama oʼchetpaʼ ahuoʼ ñam̃a, t̃arraña ñapaʼ ama orrtenaneto, aʼnahua cot̃aʼnenanet chentaʼ.
10 Mas, quando seus irmãos já tinham subido à festa, então, subiu ele também não manifestamente, mas como em oculto.
11 Judioneshaʼña all coshenetpaʼ ñetñapaʼ eʼneñet atet̃ otyenet: —Taʼmcaʼye ¿erroʼtsent̃eʼña Jesús?
11 Ora, os judeus procuravam-no na festa e diziam: Onde está ele?
12 Allña acheñeneshaʼpaʼ shonteʼ eñosyenet ñocop. Patantaʼtetspaʼ atet̃ otyenet: “Ñapaʼ eʼñe cohuen acheñer”; poʼpotantañec̈hnopaʼ atet̃ otyenet: “Amacaʼye cohuenayaye, att̃acaʼye shecareʼtyenan acheñeneshaʼ.”
12 E havia grande murmuração entre a multidão a respeito dele. Diziam alguns: Ele é bom. E outros diziam: Não; antes, engana o povo.
13 Ñetpaʼ atarr mechaʼteñet judioneshaʼ ñeñt̃oʼmarña aʼnahua atet̃ otannaʼtyenet.
13 Todavia, ninguém falava dele abertamente, por medo dos judeus.
14 Oʼña patmaʼnma att̃o coshenet Jesúsñapaʼ beʼt̃osos Parets paʼpacllo, yec̈hatosanet all.
14 Mas, no meio da festa, subiu Jesus ao templo e ensinava.
15 Allñapaʼ epayeʼ cohuanrrorech judioneshaʼ. Ñetñapaʼ atet̃ otyeset: —Taʼ, errot̃ent̃eʼcaʼyeña añ, amaʼt ama ayc̈hataret̃e quellecpaʼ atarrepaʼt es eñotyen.
15 E os judeus maravilhavam-se, dizendo: Como sabe este letras, não as tendo aprendido?
16 Jesúsñapaʼ otanet: —Ñeñt̃ att̃o neyc̈hatyenes ñeñt̃paʼ amacaʼye noyaye noct̃ap̃ña, ñeñt̃paʼ Yomporoña poct̃ap̃ña ñeñt̃ nellsenseneʼ.
16 Jesus respondeu e disse-lhes: A minha doutrina não é minha, mas daquele que me enviou.
17 Ñerraʼm eseshaʼña mueneʼ oʼch atet̃ pet ñeñt̃ muenen Yompor ñetñapaʼ eñochetchaʼ neyc̈hateñpaʼ Yomporo amacaʼye not̃ayeʼ neñeno.
17 Se alguém quiser fazer a vontade dele, pela mesma doutrina, conhecerá se ela é de Deus ou
18 Ñerraʼm eseshaʼ eʼñe ñot̃ot̃a eñenpaʼ ñetñapaʼ añach eʼnenet oʼch cohuentateññañ acheñeneshaʼ eʼñe ñocop. Añña ñerraʼm eseshaʼ eʼneneʼ oʼch cohuentatenan ñeñt̃ llesenseneʼ ñapaʼ ñeñt̃ña eñetsña ñoñtso eʼñe poʼñoc̈h ama shequëñtsoyaye.
18 Quem fala de si mesmo busca a sua própria glória, mas o que busca a glória daquele que o enviou, esse é verdadeiro, e não há nele injustiça.
19 ’Amaʼt apasoña Moisés ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃. T̃arraña amaʼt apaseñ, sañapaʼ amaʼt eʼñe puesheñarrot̃esapaʼ ama sep̃ohuenoña ñeñt̃ atet̃ oten añ ñoñets, ñeñt̃epñapaʼ esoʼmareʼtña t̃eʼpaʼ semneñña oʼch semtsan.
19 Não vos deu Moisés a lei? E nenhum de vós observa a lei. Por que procurais matar-me?
20 Acheñeneshaʼñapaʼ atet̃ otereterr: —P̃apaʼ c̈hat̃eʼ chorrenp̃a oneñet̃. Amarramcheʼ eseshaʼ p̃oʼpatenayeña oʼch muetsapet.
20 A multidão respondeu e disse: Tens demônio; quem procura matar-te?
21 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr: —Napaʼ amaʼt parrocha norrtatonas nepartsoña añ yet̃ro allempo yamesen saña allempopaʼ atarr secuanrroretnoñ t̃arraña sañapaʼ ama pocteyeʼ senteñe.
21 Respondeu Jesus e disse-lhes: Fiz uma obra, e todos vos maravilhais.
22 Moiséspaʼ apaʼnmas ñeñt̃chaʼ seyc̈haʼ att̃och setsorrannena. Ñehua, poʼñoc̈h ñeñt̃paʼ ama ñanom Moisésoyeʼ sapaye, ñeñt̃paʼ satañneshañeʼnaña seyc̈hatnomueʼ ahuat̃ot̃eñ. Ñeñt̃oʼmarña sapaʼ c̈hocmach setsorrateñ asheñorrot̃oll ñerraʼm oʼch posocmataʼmuen amaʼt añ yet̃ro allempocma yamesen c̈hocmaña setsorrateñña asheñorrot̃oll.
22 Pelo motivo de que Moisés vos deu a circuncisão (não que fosse de Moisés, mas dos pais), no sábado circuncidais um homem.
23 Att̃o sapaʼ setsorrateñ asheñorrot̃oll amaʼt añ yet̃ro allempocma yamesen att̃och amach sat̃pueno ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ Moisésot̃, ñeñt̃epñapaʼ esoʼmaruañacaʼyeña seʼmoñeʼtenenña na allempo eʼñe naʼcrraten puesheñarr acheñ añ yet̃ro allempocma yamesen.
23 Se o homem recebe a circuncisão no sábado, para que a lei de Moisés não seja quebrantada, indignais-vos contra mim, porque, no sábado, curei de todo um homem?
24 Ñerraʼm esempo senteñ poʼpsheñeñ ñeñt̃ atet̃ penpaʼ amachña ñeñt̃ot̃a sotteñeʼchatsche añoʼ cohuenayeʼ es yec̈hcateno. C̈hochña ñanom señoch errot̃ent̃eʼña ñeñt̃ poʼñoc̈h atet̃ pena.
24 Não julgueis segundo a aparência, mas julgai segundo a reta justiça.
25 Patantaʼtets jerusaléñoʼmarneshaʼpaʼ atet̃ otyenet: —Taʼm amat̃eʼ añeyayeña ñeñt̃ oʼpatenet oʼch muetset.
25 Então, alguns dos de Jerusalém diziam: Não é este o que procuram matar?
26 Ñapaʼc̈hoʼña alloʼtsenepaʼt arr, att̃a ama es puec̈heno eñosets, amaña errot̃eyeʼña oteñeto. Ñatoʼ t̃arroʼmart̃eʼña amaʼt am̃chaʼtaret̃neshaʼpaʼ oʼcaʼye eñotuet poʼñoc̈h ñapaʼ ñeñt̃caʼye Cristotets.
26 E ei-lo aí está falando abertamente, e nada lhe dizem. Porventura, sabem, verdadeiramente, os príncipes, que este é o Cristo?
27 T̃arraña añpaʼ yeñoteñcaʼye allot̃ huena. T̃arraña esempoch huapa ñeñt̃chaʼ eʼñe poʼñoc̈h Cristotats ñapaʼ amach eseshayeʼ eñotapaye errot̃chaʼ huapa.
27 Todavia, bem sabemos de onde este é; mas, quando vier o Cristo, ninguém saberá de onde ele é.
28 Jesúsña allempo yec̈haten Parets paʼpacllo, ñapaʼ puerranarot̃ atet̃ otanet: —Sapaʼ sechmeʼtennoñt̃eʼ, señotennoñt̃eʼña na errot̃t̃eʼ nohuapa. T̃arraña napaʼ ama not̃ayeʼ nohuapo, eñallña ñeñt̃ nellsenseʼ; ñapaʼ eʼñe poʼñoc̈h ñerraʼm errot̃ ot, ama puenesho poʼñoñ. Ñeñt̃ña sapaʼ ama señoteñeña sa.
28 Clamava, pois, Jesus no templo, ensinando e dizendo: Vós me conheceis e sabeis de onde sou; e eu não vim de mim mesmo, mas aquele que me enviou é verdadeiro, o qual vós não conheceis.
29 Nañapaʼ eʼñe neñoteñ, ñeshot̃caʼye nohuapa. Ñapaʼ ñeñt̃caʼyeña nellsenserreʼ.
29 Mas eu conheço-o, porque dele sou, e ele me enviou.
30 Allempocma atarr mueneñet oʼch rromuetañ t̃arraña ama eseshaʼ rromaye. T̃arroʼmar ama c̈henaʼ allempo ñeñt̃ poctetsa ñocop att̃och rromuet.
30 Procuravam, pois, prendê-lo, mas ninguém lançou mão dele, porque ainda não era chegada a sua hora.
31 Shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ ameʼñaya. Ñetñapaʼ atet̃ otyenet: —Añt̃eʼcaʼyeña poʼñoc̈h Cristo ñeñt̃ yecuen oʼch huapa. Yapaʼ oʼcaʼye orrtatosnay poʼpartsoña, amat̃eʼ errot̃enot̃ huapo poʼpsheñeñ ñeñt̃chaʼ ello metanoseʼ poʼpartsoteña ñeñt̃ atet̃ entatyeney añ yacmar.
31 E muitos da multidão creram nele e diziam: Quando o Cristo vier, fará ainda mais sinais do que os que este tem feito?
32 Fariseoneshaʼñapaʼ eʼmareʼteñet shonteʼ acheñeneshaʼpaʼ eʼñe cohuen eñosyenet Jesúsocop. Ñeñt̃oʼmar ñet ñam̃a ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar, ñetñapaʼ mueñet guardianeshaʼ ñeñt̃chaʼ rromuenayañ Jesús.
32 Os fariseus ouviram que a multidão murmurava dele essas coisas; e os fariseus e os principais dos sacerdotes mandaram servidores para o prenderem.
33 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr: —Oʼ mamesham̃a eʼñe parroʼtseney. Oʼchña mamerrerrpaʼ oʼch alla ahuerren alloʼtsen ñeñt̃ nellsenseneʼ.
33 Disse-lhes, pois, Jesus: Ainda um pouco de tempo estou convosco e, depois, vou para aquele que me enviou.
34 Allempoña amaʼtchaʼ seʼnameʼterrenpaʼ amach senterrno. Allchaʼ neserr napaʼ sañapaʼ amat̃eʼ errot̃enot̃ sec̈hapo.
34 Vós me buscareis e não
35 Judioneshaʼñapaʼ atet̃ otannaʼtyeset: —Taʼ, ¿errach taña añma ñeñt̃oʼmar amach yentere? Ñatoʼ arrchaʼ ta griegoneshesho all parratseʼtyen yamoʼtseshaʼ oʼch yec̈hatenanaʼ griegoneshaʼ all.
35 Disseram, pois, os judeus uns para os outros: Para onde irá este, que o não acharemos? Irá, porventura, para os dispersos entre os gregos e ensinará os gregos?
36 Taʼ, ¿est̃eʼña añma ñeñt̃oʼmar atet̃ oten: “Amaʼtchaʼ seʼnerrnaʼpaʼ amach senterrno; allchaʼ neserr napaʼ sañapaʼ amach errot̃enot̃ sec̈hapo”?
36 Que palavra é esta que disse: Buscar-me-eis e não me achareis; e: Aonde eu estou, vós não podeis ir?
37 Oʼ eʼñe huañmoch all coshena judioneshaʼ. Añe yet̃ro allempo nanac coshenet, Jesúsñapaʼ t̃omos all, puerranarot̃ atet̃ otosanet: —Erraʼtsent̃eʼ acheñer oñpaʼtets eʼñe pueyoc̈hreto, onetepaʼ nesho orretepaʼ.
37 E, no último dia, o grande dia da festa, Jesus pôs-se em pé e clamou, dizendo: Se alguém tem sede, que venha a mim e beba.
38 Ñeñt̃ nameʼñenaya na eʼñe pueñmateñot̃et pueyoc̈hretopaʼ atet̃ pena ñerraʼmrrat̃eʼ allot̃ poten oñ aton ñeñt̃ atarr cohuen, t̃arroʼmar ñeñt̃paʼ atet̃ oten Yompor poʼñoñ ñeñt̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ.
38 Quem crê em mim, como diz a Escritura, rios de água viva correrão do seu ventre.
39 Ñehua, añ ñoñetspaʼ añecop serrpareʼten Yompor Puecamquëñecop ñeñt̃chaʼ chorrerraya allohuen ñeñt̃chaʼ ameʼñerraya ña. T̃arraña allempopaʼ ama aparet̃tenetaʼ Yompor Puecamquëñ, t̃arroʼmar Jesúspaʼ ama c̈henaʼ allempoch alla ahuerr Yompor pueʼntaño allchaʼ eʼñe cohuentaterrñañet.
39 E isso disse ele do Espírito, que haviam de receber os que nele cressem; porque o Espírito Santo ainda não fora dado, por ainda Jesus não ter sido glorificado.
40 Allempo eʼmhuet ñeñt̃ atet̃ oten Jesús, patantarrña acheñeneshaʼpaʼ atet̃ otyeset: —Poʼñoc̈h añmapaʼ ñeñt̃t̃eʼcaʼye aʼm̃teneʼña Yompor poʼñoñ ñeñt̃ c̈hocma yecuen.
40 Então, muitos da multidão, ouvindo essa palavra, diziam: Verdadeiramente, este é o Profeta.
41 Poʼpotantañpaʼ atet̃ otyeset: —Añmapaʼ ñeñt̃t̃eʼcaʼyeña Cristotets ñeñt̃ c̈hocma yecuen. Poʼpotantaññapaʼ atet̃ otyenet: —Ñeñt̃chaʼ Cristoterretspaʼ amat̃eʼ arrot̃a huapo Galileot̃.
41 Outros diziam: Este é o Cristo; mas diziam outros: Vem, pois, o Cristo da Galileia?
42 Amaʼt otenoña Yompor poʼñoñ ñeñt̃ anuaret̃, Davidchaʼ poʼm̃renñot̃ huapaña ñeñt̃chaʼ Cristoterrets; arrot̃chaʼ huapa anetsot̃ ñeñt̃ Beléñ ñeñt̃ paʼnetser peʼt̃ David.
42 Não diz a Escritura que o Cristo vem da descendência de Davi e de Belém, da aldeia de onde era Davi?
43 Ñeñt̃oʼmarña allohuen acheñeneshaʼpaʼ ellopaʼtetstatenet poct̃ap̃ña Jesúsocop.
43 Assim, entre o povo havia dissensão por causa dele.
44 Patantaʼtetsñapaʼ atarr mueneñet oʼch rromuet, t̃arraña ama eseshaʼ rromaye.
44 E alguns deles queriam prendê-lo, mas ninguém lançou mão dele.
45 Guardianeshaʼñapaʼ puerrac̈herret alloʼtsen ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar epuet ñam̃a fariseoneshaʼ. Ñetñapaʼ atet̃ otaret̃tapuerret: —Esoʼmaruañacaʼyeña amaña sehuapatere.
45 E os servidores foram ter com os principais dos sacerdotes e fariseus; e eles lhes perguntaram: Por que o não trouxestes?
46 Guardianeshaʼñapaʼ atet̃ otuerret: —Amaʼt eseshapaʼ ama pueñosaroña atarr cohuen atet̃ eñen ña.
46 Responderam os servidores: Nunca homem algum falou assim como este homem.
47 Fariseoneshaʼñapaʼ atet̃ oterraneterr: —T̃arroʼmart̃eʼ ama sehuapatere sapaʼc̈hoʼña c̈hot̃eʼcaʼye shecapas sam̃a.
47 Responderam-lhes, pois, os fariseus: Também vós fostes enganados?
48 Amaʼt ñam̃a patantarr am̃chaʼtaret̃neshaʼpaʼ amaʼt oʼ c̈ha ameʼñyeto ñamet. Amaʼt ñam̃a patantarr fariseoneshaʼpaʼc̈hoʼña oʼt̃eʼcaʼye c̈ha ameʼñyet.
48 Creu nele, porventura, algum dos principais ou dos fariseus?
49 T̃arraña ñeñt̃ acheñeneshar ñeñt̃ ama eñotenaye ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ñetñapaʼ aʼcmaret̃et.
49 Mas esta multidão, que não sabe a lei, é maldita.
50 Ñeñt̃ña puesheñarr fariseo ñeñt̃ Nicodemo ñeñt̃ tatsa ahuaña Jesúsesho, ñañapaʼ atet̃ otan pamoʼtseshaʼ fariseoneshaʼ:
50 Nicodemos, que era um deles (o que de noite fora ter com Jesus ), disse-lhes:
51 —Ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ yocoppaʼ atet̃ oteney, amach errot̃enot̃ yecoñchache amaʼt puesheñarra acheñ eʼñe att̃ot̃a. C̈hochña ñanom yeʼm̃ñoch att̃och yeñoch est̃eʼ otatseʼtyen ñeñt̃ atarr sosey yenten eshecchaʼña yecoñchach.
51 Porventura, condena a nossa lei um homem sem primeiro o ouvir e ter conhecimento do que faz?
52 Ñetñapaʼ atet̃ ochet: —Esoʼmaruachcaʼ pemoñesyaña galileoʼmarneshaʼ, ñatoʼ p̃apaʼ galileoʼmarneshap̃t̃eʼ. P̃apaʼ amarramcheʼ galileoʼmarneshayaype. T̃eʼpaʼ pelleyaʼyes Yompor poʼñoñ allochñapaʼ oʼch peñoch Galileot̃paʼ amaʼt puesheñarrapaʼ amach huapoña ñeñt̃chaʼ aʼm̃teneʼ Yompor poʼñoñ.
52 Responderam eles e disseram-lhe: És tu também da Galileia? Examina e verás que da Galileia nenhum profeta surgiu.
53 Allempoña allohuenet ahuanemyerret paʼpaclleto.
53 E cada um foi para sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.