João 19
Yanesha' NT (AME_TBL) vs ARC
1 Allempoña Pilatopaʼ atet̃ otan poʼsolltar-reneshaʼ: —T̃eʼpaʼ oʼch sanem̃ Jesús allchaʼ sashteʼ.
1 Pilatos, pois, tomou, então, a Jesus e o açoitou.
2 Solltarneshaʼña paʼllocchameʼteñot̃et Jesúspaʼ pelltaʼtoñet choyoʼmets agrec̈h ñeñt̃ña choyoʼm̃tachet ñeñt̃ atet̃ choyoʼm̃tena ñeñt̃ poʼñoc̈h am̃chaʼtaret̃tetsa. Chorrachet ñam̃a shetamuets ñeñt̃ quelluemamueno tsamamtena ñeñt̃ paʼshtam pen ñeñt̃ poʼñoc̈h am̃chaʼtaret̃tetsa.
2 E os soldados, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram sobre a cabeça e lhe vestiram uma veste de púrpura.
3 Paʼllocchameʼteñot̃etpaʼ eʼñe atet̃ p̃achet ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ poʼñoc̈h am̃chaʼtaret̃tetsa. Allña ponem̃yetpaʼ pachm̃areʼteñot̃etpaʼ atet̃ oteñet: —Puetareʼ am̃chaʼtaret̃echaʼ, atarruacaʼ cohuenep̃t̃eʼ p̃a ñeñt̃ep̃ judioneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃erep̃. Allñapaʼ tacllapecheñet.
3 E diziam: Salve, rei dos judeus! E davam-lhe bofetadas.
4 Pilatoñapaʼ alla c̈haʼnerrerr alloʼtsaʼyen judioneshaʼ. Allñapaʼ atet̃ oterraneterr: —Secueʼ, t̃eʼpaʼ oʼcaʼye alla nehuapaterrnaserr Jesús allochñapaʼ oʼch señoch napaʼ amacaʼye nenteññañeña ñeñt̃ att̃o ama pocteyeʼ es peno att̃och yemtsatach.
4 Então, Pilatos saiu outra vez fora e disse-lhes: Eis aqui vo-lo trago fora, para que saibais que não acho nele crime algum.
5 Allempoña c̈haʼnom ñam̃a Jesús achoyoʼm̃tataret̃ agrec̈h ñeñt̃ apelltaʼtaret̃, achorrataret̃a ñam̃a shetamuets ñeñt̃ quelluemamueno tsamamtena. Pilatoñapaʼ atet̃ oterraneterr: —Secueʼ añcaʼyeña ñeñt̃ yacmar.
5 Saiu, pois, Jesus, levando a coroa de espinhos e a veste de púrpura. E disse-lhes Pilatos: Eis aqui o homem.
6 Ñeñt̃ña paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a guardianeshaʼ allempoña ñetña eñchetpaʼ puerranarot̃etpaʼ atet̃ otyeset: —Ñapaʼ ¡pecorsoʼtam̃p̃sachñacaʼye! Alla otereteʼt̃: ¡Pecorsoʼtam̃p̃sachñacaʼye! Pilatoñapaʼ oterraneterr: —Añcaʼye señaʼ, sañeña corsoʼtam̃p̃seʼ t̃arroʼmar napaʼ amacaʼye nenteññañeña ñeñt̃ att̃o ama pocteyeʼ es peno att̃och yemtsatach.
6 Vendo-o, pois, os principais dos sacerdotes e os servos, gritaram, dizendo: Crucifica- o! Crucifica- o! Disse-lhes Pilatos: Tomai- o vós e crucificai- o, porque eu nenhum crime acho nele.
7 Judioneshaʼñapaʼ atet̃ otereterr: —Yapaʼ yechencaʼye pat̃err ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃. Ñeñt̃ña ñoñetspaʼ atet̃ oteney añ poctetsa ñapaʼ c̈hocmach rroma t̃arroʼmar ñapaʼ pachm̃areʼteñot̃ oten ñapaʼ ñoʼ Parets Puechemer.
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e, segundo a nossa lei, deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Allempoña Pilato eʼman atet̃ ñoñetspaʼ c̈ha yoruen.
8 E Pilatos, quando ouviu essa palavra, mais atemorizado ficou.
9 Alla beʼt̃errerr pocollo atet̃ otuerranerr Jesús: —P̃apaʼ ¿erroʼmarneshapeʼtña p̃a? Jesúsñapaʼ ama anape.
9 E entrou outra vez na audiência e disse a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Pilatoñapaʼ alla otererr: —Amahuachñacaʼyeña p̃anapnot̃eʼ. ¿Amaʼt peñoteñeña napaʼ allsensaret̃en att̃och naʼrroyerrep̃, allsensaret̃en ñam̃a att̃och necorsoʼtam̃perrep̃?
10 Disse-lhe, pois, Pilatos: Não me falas a mim? Não sabes tu que tenho poder para te crucificar e tenho poder para te soltar?
11 Jesúsñapaʼ atet̃ otererr: —Amach errot̃enot̃ pep̃aʼnoñeña ñerraʼm ama Yompor p̃apayñe llesens atet̃. Ñeñt̃oʼmarña ñeñt̃ nepomueʼ peshopaʼ ñetpaʼ ello metanennapet p̃oʼchñar.
11 Respondeu Jesus: Nenhum poder terias contra mim, se de cima te não fosse dado; mas aquele que me entregou a ti maior pecado tem.
12 Elloña Pilato atarr mueneñeñ oʼch aʼrroyerran Jesús t̃arraña judioneshaʼñapaʼ puerranarot̃etpaʼ atet̃ otyerreterr: —Ñerraʼm añ p̃aʼrroyerrpaʼ p̃apaʼ ama pemno oʼch p̃aʼm̃chaʼtaret̃er pepeʼ ñeñt̃ atarr am̃chaʼtaret̃tetsa Romo. T̃arroʼmar allohuen ñeñt̃ ñañeña netsa am̃chaʼtaret̃paʼ c̈hocma mueneñ oʼch at̃pareʼteñet ñeñt̃ atarr am̃chaʼtaret̃tetsa Romo.
12 Desde então, Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus gritavam, dizendo: Se soltas este, não és amigo do César! Qualquer que se faz rei é contra o César!
13 Pilatoña allempo eʼman ñeñt̃ atet̃ otenet allent̃a c̈haʼnmaterran Jesús aʼyot̃ ñañapaʼ anorruerr all poʼconaño allecma aʼpoctatenan ñoñets, ñeñt̃ otenet Mapyetaten. Hebreyac̈hopaʼ oteñet Gabata.
13 Ouvindo, pois, Pilatos esse dito, levou Jesus para fora e assentou-se no tribunal, no lugar chamado Litóstrotos, e em hebraico o nome é Gabatá.
14 Allempopaʼ añe yet̃ro allempo aññoʼtena judioneshaʼ ñeñt̃ att̃ecma penet pascuapo. Oʼña c̈hap poctopaʼ, Pilatoñapaʼ atet̃ oterranerr judioneshaʼ: —Secueʼñacaʼyeña añ ñeñt̃ saʼm̃chaʼtaret̃er sepen.
14 E era a preparação da Páscoa e quase à hora sexta; e disse aos judeus: Eis aqui o vosso rei.
15 Ñetñapaʼ alla rrannarterreterrpaʼ atet̃ otyerreterr: —¡Ñapaʼ c̈hepaʼ rromats! ¡Pecorsoʼtam̃p̃sachñacaʼye allchaʼ rroma! Pilatoñapaʼ atet̃ oterraneterr: —Sapaʼ ¿att̃eʼt semnen oʼch necorsoʼtam̃p̃sonas saʼm̃chaʼtaret̃er? Ñeñt̃ña paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñetñapaʼ atet̃ otyeset: —Yapaʼ amacaʼye eñalleña poʼpoñ yaʼm̃chaʼtaret̃er, ñapt̃aña yaʼm̃chaʼtaret̃ yepeñ ñeñt̃ atarr am̃chaʼtaret̃tetsa Romo.
15 Mas eles bradaram: Tira! Tira! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso rei? Responderam os principais dos sacerdotes: Não temos rei, senão o César.
16 Allempoña Pilatopaʼ apanet Jesús att̃och corsoʼtam̃p̃set. Ñetñapaʼ anmet allchaʼ corsoʼtam̃peñetaʼ.
16 Então, entregou-lho, para que fosse crucificado. E tomaram a Jesus e o levaram.
17 Att̃o sen Jesús allpaʼ anenan poʼcorsoch. C̈hapachet all oteñet Poñetallep̃no, ñeñt̃ otenet hebreyac̈ho Gólgota.
17 E, levando ele às costas a sua cruz, saiu para o lugar chamado Calvário, que em hebraico se chama Gólgota,
18 Allña corsoʼtam̃p̃soset epuet ñam̃a epsheña acheñ. All corsoʼtam̃p̃setpaʼ rroc̈htam̃p̃satoset epsheña.
18 onde o crucificaram, e, com ele, outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Pilatoñapaʼ quellcatan ñoñets ñeñt̃paʼ atet̃ ot: “Añmapaʼ Jesús ñeñt̃ nazaretoʼmarneshaʼ ñeñt̃ Paʼm̃chaʼtaret̃er pen judioneshaʼ.” Ñeñt̃ña ñoñetspaʼ eʼñe corsocho neʼ.
19 E Pilatos escreveu também um título e pô-lo em cima da cruz; e nele estava escrito: Jesus Nazareno , Rei dos Judeus .
20 Shonteʼ judioneshaʼ ñeñt̃ lleyaʼyeseʼ ñeñt̃ quellec t̃arroʼmar all corsoʼtam̃p̃setpaʼ eʼñe allameʼttsa anetso. Ñeñt̃ña quellecpaʼ eʼñe mapoʼmar ñoñets aquellcaret̃ta —hebreyac̈h, griegac̈h ñam̃a latinac̈h, eʼñe att̃ecma oten.
20 E muitos dos judeus leram este título, porque o lugar onde Jesus estava crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, grego e latim.
21 Ñeñt̃ña paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñetñapaʼ atet̃ ochet Pilato: —Amachcaʼ pequellcatstoña atet̃. Añchaʼña pequellcaʼ ñocop, “ñapaʼ ñañeñacaʼye otetsa judioneshoʼ Paʼm̃chaʼtaret̃er.”
21 Diziam, pois, os principais sacerdotes dos judeus a Pilatos: Não escrevas, Rei dos judeus, mas que ele disse: Sou Rei dos judeus.
22 Pilatoñapaʼ atet̃ otanet: —Ñeñt̃ oʼ nequellcatuapaʼ oʼcaʼye aquellcaʼhuaret̃ta.
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi escrevi.
23 Allempoña corsoʼtam̃pesuet Jesúspaʼ solltarneshaʼñapaʼ yoroñet ñeñt̃ chorrena. Apannaʼtyeset puemaʼtets paʼtatssheñoʼmaret. Ñeñt̃ña paʼshtampaʼ ama eñalle all sep̃chena, ora apomotaret̃ eʼñe pat̃rra shetamuets eʼñe poñeʼmot̃eñ.
23 Tendo, pois, os soldados crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte, e também a túnica. A túnica, porém, tecida toda de alto a baixo, não tinha costura.
24 Atet̃ otannaʼtyeset: —Amachcaʼye yerrarratsche, c̈hochña yeyellsheñeʼchatoñ paʼshtam yesuertot̃ att̃och orrta erraʼtsenot̃eychaʼ yoreʼ. Ñeñt̃paʼ t̃arroʼmar atet̃ p̃ohuet allochñapaʼ att̃och etsoterra Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ, ñeñt̃paʼ atet̃ oten: “Ñetpaʼ apannaʼtyerretchaʼ ñeñt̃ nechorrena. Neshtamñapaʼ yellsheñeʼchatonetchaʼ poʼsuertot̃ att̃och orrta ñeñt̃chaʼ yoreʼ.” Ñeñt̃paʼ atet̃ oʼ eʼñe perra solltarneshaʼ.
24 Disseram, pois, uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela, para ver de quem será. Isso foi assim para que se cumprisse a Escritura, que diz: Dividiram entre si as minhas vestes e sobre a minha túnica lançaram sortes. Os soldados, pois, fizeram essas coisas.
25 Allña eʼñe allameʼtets Jesús poʼcorsochopaʼ all t̃omc̈hen coyaneshaʼ. Alloʼtsen pachor, ñam̃a pachor paʼmoʼnerr, ñam̃a poʼpsheñeñ María ñeñt̃ Cleofas puet̃apor, ñam̃a María Magdalena.
25 E junto à cruz de Jesus estava sua mãe, e a irmã de sua mãe, Maria, mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 Jesúsña entan pachor ñam̃a pueyochreshaʼ ñeñt̃ nanac morrentena all t̃omc̈henet allameʼtets. Allñapaʼ atet̃ otan pachor: —Achochaʼ añcaʼyeña pechoyor.
26 Ora, Jesus, vendo ali sua mãe e que o discípulo a quem ele amava estava presente, disse à sua mãe: Mulher, eis aí o teu filho.
27 Allempoñapaʼ atet̃ otan ñeñt̃ pueyochreshaʼ: —Añcaʼye ñeñt̃chaʼ p̃achor pep̃aʼ. Allempoña ñapaʼ anerran Jesús pachor eʼñe ña paʼpacllo allchaʼ cohuam̃pes.
27 Depois, disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua casa.
28 Allempoña Jesúspaʼ oʼ eñoch oʼ etsotua ora allohuen ñeñt̃ ñocop, ñañapaʼ atet̃ ot: —C̈ha noʼñpaʼten. Ñeñt̃paʼ t̃arroʼmar atet̃ ot allochñapaʼ att̃och etsoterra Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ.
28 Depois, sabendo Jesus que já todas as coisas estavam terminadas, para que a Escritura se cumprisse, disse: Tenho sede.
29 Allñapaʼ alloʼtsen pajoʼ all chorreʼ chaseʼ. Allña eʼc̈homuetña ñeñt̃ atsotsoʼtpoʼ. Oʼña tsotsoʼtatuet ñeñt̃ñapaʼ net tsachp̃o ñeñt̃ otenet hisopochep̃ alloña c̈hapachet Jesús puenamo.
29 Estava, pois, ali um vaso cheio de vinagre. E encheram de vinagre uma esponja e, pondo- a num hissopo, lha chegaram à boca.
30 Allempoña Jesúspaʼ agapan chaseʼ ñañapaʼ atet̃ oterrerr: —T̃eʼñapaʼ oʼ eʼñe etsotuerra allohuen ñeñt̃ atet̃ anaret̃ nocop. Allempoña oʼ epapaʼ c̈ha rromats.
30 E, quando Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado. E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Allempopaʼ oʼ c̈hap allempoch aññoʼterrerr judioneshaʼ tsapat̃ecop allempocma amesenet. Ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ ama pocteyeʼ eñcheto oʼch alla ellapen ñeñt̃chaʼ rromanatats corsocho añ yet̃ro allempo amesenet. Ñeñt̃ña yet̃ro allempo amesenet oʼch alla atarr cosherreterr ñam̃a pascua. Ñeñt̃oʼmarña Pilatopaʼ enamueñetaʼ att̃och chenoʼtatoñet paʼt̃ap oʼch rromuet eʼñe mamecma allochñapaʼ oʼch anmaret̃terret corsochot̃.
31 Os judeus, pois, para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, visto como era a preparação (pois era grande o dia de sábado), rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados.
32 Allempoña ponem̃ya solltarpaʼ chenoʼtosan paʼt̃ap ñeñt̃ parro corsoʼtam̃peñet eʼñe epsheñoʼmar.
32 Foram, pois, os soldados e, na verdade, quebraram as pernas ao primeiro e ao outro que com ele fora crucificado.
33 Allempoña ponem̃yet ñam̃a Jesúspaʼ ñañapaʼ entoset oʼ rroma. Ñeñt̃oʼmarña ñapaʼ ama chenam̃p̃seto paʼt̃ap.
33 Mas, vindo a Jesus e vendo-o já morto, não lhe quebraram as pernas.
34 T̃arraña puesheñarrña solltarpaʼ c̈hocma enos poʼpanmeto puep̃otot̃. Allot̃ña atarr c̈haʼnom poʼrras amaʼt ñam̃a oñsasen.
34 Contudo, um dos soldados lhe furou o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 Ñeñt̃ña enteʼpaʼ ñapaʼ serrpareʼtatanet atet̃ ent. Ñapaʼ eʼñe eñoteñ eʼñe poʼñoc̈h ñeñt̃ atet̃ oten. Ñeñt̃oʼmarña yapaʼ yeñoteñ ñeñt̃ atet̃ serrpareʼtenpaʼ eʼñe poʼñoc̈h. Att̃ochña sapaʼc̈hoʼña sameʼñerach ñeñt̃ atet̃ oten ña.
35 E aquele que o viu testificou, e o seu testemunho é verdadeiro, e sabe que é verdade o que diz, para que também vós o creiais.
36 Ñeñt̃paʼ atet̃ p̃a att̃och etsoterra Yompor poʼñoñ ñeñt̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ, ñeñt̃paʼ atet̃ oten: “Ña amaʼt pat̃rra pueneppaʼ amach chenam̃pereto.”
36 Porque isso aconteceu para que se cumprisse a Escritura, que diz: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Amaʼt ñam̃a Yompor poʼñoñ ellonet̃paʼ atet̃ oteʼt̃ ahuat̃: “Ñetpaʼ enteretchaʼ ñeñt̃chaʼ enerret.”
37 E outra vez diz a Escritura: Verão aquele que traspassaram.
38 Allempoña José ñeñt̃ arimateoʼmarneshaʼpaʼ ñañapaʼ ahuos Pilatesho oʼch oteñaʼ pocteʼch eñch ñach aʼsuatoseʼ Jesús ñeñt̃ rromuets corsocho. Ñehua, ñeñt̃ Josépaʼ cot̃enan ñam̃a Jesús t̃arraña eʼñe aʼnahua, t̃arroʼmar ñapaʼ mechaʼtenan judioneshaʼ. Allempo atet̃ enamosan Pilato, Pilatoñapaʼ eʼñe pocteʼ eñch, ñeñt̃oʼmarña alla ahuerr corsocho, c̈herr allpaʼ aʼsuatosan Jesús corsochot̃ all rromuen.
38 Depois disso, José de Arimateia (o que era discípulo de Jesus, mas oculto, por medo dos judeus) rogou a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus. E Pilatos lho permitiu. Então, foi e tirou o corpo de Jesus.
39 Allñapaʼ huapa ñam̃a Nicodemo ñapaʼ añ huapatoñ eñmosat̃, atsetaret̃ ñeñt̃ otenet mirra epuet ñam̃a áloe. Alloʼtsent̃eʼ maʼpoch c̈harraʼ kilo. Ñehua, ñeñt̃ Nicodemopaʼ ñeñt̃ara ñeñt̃ huapatsa ñanom Jesúsesho tsapo.
39 E foi também Nicodemos (aquele que, anteriormente, se dirigira de noite a Jesus), levando quase cem libras de um composto de mirra e aloés.
40 Ñetña anerretña Jesús rromueʼ. Allñapaʼ ep̃atseʼtueret shetamtsotomo epuet ñam̃a eñmosat̃. Ñeñt̃paʼ atet̃ yec̈hena judioneshaʼ ñerraʼm c̈ho pampueñet arromñat̃.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com as especiarias, como os judeus costumam fazer na preparação para o sepulcro.
41 Eʼñe allameʼtets all corsoʼtam̃p̃set allñapaʼ alloʼtsen narmetsmaʼ. Allña narmetsmopaʼ alloʼtsen mapuetpon allña pampaʼneretña Jesús allempo rroma. Ñeñt̃ mapuetponpaʼ eʼñe etserra eñaret̃, t̃arraña allpaʼ ama pampueñetaʼ amaʼt pat̃rra arromñat̃.
41 E havia um horto naquele lugar onde fora crucificado e, no horto, um sepulcro novo, em que ainda ninguém havia sido posto.
42 Allempopaʼ t̃arroʼmara alla naʼneret allameʼtets t̃arroʼmar allempopaʼ añ yet̃ro allempoch aññoʼtena judioneshaʼ tsapat̃ecop allempocma amesenet.
42 Ali, pois (por causa da preparação dos judeus e por estar perto aquele sepulcro), puseram a Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.