João 10

Yanesha' NT (AME_TBL) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Allempoña Jesúspaʼ alla yec̈haterraneterr, ñeñt̃paʼ atet̃ tomaʼntaterraneterr: —Poʼñoc̈hcaʼ notenes: All yottam̃peñet carrnero ñerraʼm eseshaʼ ama beʼt̃etso allot̃ecma beʼt̃enet ñerraʼm poʼpshem̃tañot̃a aʼtenet, ñeñt̃ña poʼñoc̈hpaʼ eñet̃caʼye ñeñt̃ aprratam̃p̃sañtetsa.
1 Na verdade, na verdade vos digo que aquele que não entra pela porta no curral das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 T̃arraña ñerraʼm eseshaʼ beʼt̃ets eʼñe allot̃ecma beʼt̃enet ñeñt̃ña poʼñoc̈hpaʼ ñeñt̃ cohuam̃peneʼ carrnero.
2 Aquele, porém, que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Ñeñt̃ cohuam̃peneʼ yetarrpaʼ ñerraʼm esempo huac̈herra ñeñt̃ cohuam̃peneʼ carrnero ñapaʼ c̈hocmach toram̃p̃sapuerranet. Carrneropaʼ eʼñe eñoteññañet pamoʼmteʼ poʼñoñ. Ñañapaʼ oʼch c̈horeʼtyesan poʼcarrneror paʼsoʼchñopaʼ oʼch c̈haʼnmac̈haʼtatan poʼcarrneror.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz, e chama pelo nome às suas ovelhas e as traz para fora.
4 Allempoña c̈haʼnmatue allohuen aʼyot̃paʼ ñañapaʼ oʼch ota. Poʼcarrnerorñapaʼ allent̃ach cot̃aʼhuanem̃ chentaʼ. Ñetñapaʼ eʼñe chemeʼteññañet pamoʼmteʼ poʼñoñ.
4 E, quando tira para fora as suas ovelhas, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz.
5 T̃arraña ahuapñapaʼ ama cot̃eñe, c̈hach matam̃pesya t̃arroʼmar ama eñotenano ahuapña poʼñoñ.
5 Mas, de modo nenhum, seguirão o estranho; antes, fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Ñeñt̃paʼ atet̃ oterranerr fariseoneshaʼ tomaʼnteñtso t̃arraña ñetñapaʼ ama eñotoñeto ñeñt̃ otenanet.
6 Jesus disse-lhes esta parábola, mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 Allot̃ñapaʼ alla oterraneterr Jesús: —Poʼñoc̈hcaʼ notenes: Napaʼ na yetarrotets allot̃chaʼ beʼt̃en carrnero.
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade vos digo que eu sou a porta das ovelhas.
8 Allohuen ashcañneshaʼ ñeñt̃ huapyestseʼt̃ allempo ama nohuenaʼ na, ñetpaʼ eñet̃areret ñeñt̃et aprratam̃p̃sañtetsa, t̃arraña ñetpaʼ ama eʼm̃ñotenanetoña carrnero.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores, mas as ovelhas não os ouviram.
9 Napaʼ na yetarrotets. Ñerraʼm eseshaʼch beʼt̃ets nesho ñeñt̃paʼ queshperrach, beʼt̃erretchaʼ ñam̃a c̈haʼnerretchaʼ enterretchaʼ eʼñe cohuen puerrar. Ñehua, ñeñt̃paʼ añ otenanet: Ñerraʼm eseshaʼch ameʼñaya ña ñetñapaʼ queshperretchaʼ. Ñachña cohuam̃perrahuet eʼñe cohuen amach es pallterreto.
9 Eu sou a porta; se alguém entrar por mim, salvar-se-á, e entrará, e sairá, e achará pastagens.
10 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr: —Eñet̃paʼ amacaʼye huenoña eʼñe att̃a, añecopña huena oʼch etyes, oʼch es muetsa, oʼch es aʼchencatua. T̃arraña napaʼ añecopña nohuapa att̃ochña sapaʼ corretsasach socsheñeshocmañen eʼñe t̃ayot̃eñ errponañohuen.
10 O ladrão não vem senão a roubar, a matar e a destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham com abundância.
11 Napaʼ na ñeñt̃en cohuen cohuam̃peneʼ carrnero. Ñeñt̃ eʼñe cohuen cohuam̃peneʼ carrnero ñapaʼ eʼñe ñañeña aʼrroyerrtsa oʼch rroma poʼcarrnerorecop.
11 Eu sou o bom Pastor; o bom Pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 T̃arraña poʼpsheñeñ ñeñt̃ atsaʼtaret̃tatsa att̃och cohuam̃penan carrnero ñeñt̃paʼ ama pamoʼmtayeyaye; ñañapaʼ ñerraʼm entapan maʼyarrpaʼ c̈hach mata oʼch saʼnmanña carrnero. Maʼyarrñapaʼ oʼch rromaʼyesosan carrnero, patantarrña carrneropaʼ oʼch att̃a aʼparratseʼtach.
12 Mas o mercenário, que não é pastor, de quem não são as ovelhas, vê vir o lobo, e deixa as ovelhas, e foge; e o lobo as arrebata e dispersa.
13 Ñeñt̃ att̃a atsaʼtaret̃tetsapaʼ poʼñoc̈hpaʼ ama llecaʼpenanoña carrnero amaʼt mamesha. Ñeñt̃oʼmarña c̈hach saʼnmanña carrnero.
13 Ora, o mercenário foge, porque é mercenário e não tem cuidado das ovelhas.
14 ’Napaʼ na ñeñt̃en cohuen cohuam̃peneʼ carrnero. Napaʼ eʼñe nechmeʼteñ ñeñt̃ necarrneror. Ñeñt̃ña nopaʼ eʼñe chemeʼtenen nam̃a.
14 Eu sou o bom Pastor, e conheço as minhas ovelhas, e das minhas sou conhecido.
15 Atet̃ pena Apa eʼñe eñotenen, nañapaʼ eʼñe neñoteñ nam̃a Apa. Napaʼ eʼñe nañeña oʼch naʼrroyerra att̃och nerroma necarrnerorecop.
15 Assim como o Pai me conhece a mim, também eu conheço o Pai e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Eñall poʼpoñec̈hño ñeñt̃chaʼ necarrneror neperr, ñetpaʼ ama parrocmateneto arr alloʼtsen ñeñt̃ necarrneror nepen t̃eʼ. Añ poctetsa oʼch nerranetaʼ att̃och eʼm̃ñoterrnanet neñoñ, allochñapaʼ oʼch eʼñe parrocmaterret. Puesheñarrana ñeñt̃enchaʼ cohuam̃perrahuet.
16 Ainda tenho outras ovelhas que não são deste aprisco; também me convém agregar estas, e elas ouvirão a minha voz, e haverá um rebanho
17 ’Apapaʼ ello atarr morrentenna t̃arroʼmar napaʼ naʼrroyena nañeña oʼch nerroma acheñeneshacop, elloñapaʼ oʼch alla netanterra.
17 Por isso, o Pai me ama, porque dou a minha vida para tornar a tomá-la.
18 Amaʼt eseshapaʼ amach puerratam̃pesnoña nocrreña, napaʼ na ñeñt̃en aʼrroyetsa eʼñe nañeña. Napaʼ anaret̃en att̃och naʼrroya oʼch nerroma; anaret̃en ñam̃a att̃och ellopaʼ oʼch alla netanterra. Ñeñt̃paʼ Apaña noteneʼ atet̃chaʼ nep̃a. Arrpaʼ allohua atet̃ tomaʼntatenanet allohuen ñeñt̃chaʼ ameʼñerraya ñeñt̃ña poʼcarrneror pen ñeñt̃chaʼ atarr cohuen cohuam̃pen.
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho poder para a dar e poder para tornar a tomá-la. Esse mandamento recebi de meu Pai.
19 Ñeñt̃ att̃o serrpareʼtatenanet Jesús, allña judioneshaʼpaʼ ellopaʼtetstatenet poct̃ap̃ña Jesúsocop.
19 Tornou, pois, a haver divisão entre os judeus por causa dessas palavras.
20 Shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ atet̃ otyesets: —Añmapaʼ c̈hacaʼye chorreña oneñet̃, c̈hacaʼye mospuena. Esoʼmareʼtña seʼm̃ñoteñ.
20 E muitos deles diziam: Tem demônio e está fora de si; por que o ouvis?
21 Poʼpotantañec̈hnoñapaʼ ñetpaʼ atet̃ otyenet: Ñerraʼm c̈ho chorreña oneñet̃paʼ amat̃eʼ errot̃enot̃ eñosoña atet̃ eʼñe cohuen. Oneñet̃paʼ amat̃eʼ errot̃enot̃ cohuaterranoña aporoʼyet̃.
21 Diziam outros: Estas palavras não são de endemoninhado; pode, porventura, um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Allempoñapaʼ c̈herrerr allempo alla cosherrerr judioneshaʼ Jerusaléño allempoch yerpuerret ñeñt̃ att̃o neteʼt̃ ahuat̃ Parets paʼpaquëll ñocop. Allempo alla cosherreterrpaʼ allempopaʼ huapo.
22 E em Jerusalém havia a Festa da Dedicação, e era inverno.
23 Jesúsñapaʼ alla chopeñen Parets paʼpacllo all oteñet Salomón puechaʼpetaro.
23 E Jesus passeava no templo, no alpendre de Salomão.
24 Allñapaʼ arrotam̃pesya judioneshaʼpaʼ atet̃ ochet: —Esempohuachñacaʼye peʼnuaña ñeñt̃ att̃o pemoññeʼtatenya. Ñerraʼm poʼñoc̈ht̃eʼ p̃a Cristotetspaʼ p̃oteyñacaʼye eʼñe poʼñoc̈h.
24 Rodearam-no, pois, os judeus e disseram-lhe: Até quando terás a nossa alma suspensa? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet: —Amaʼt notatstas sapaʼ amachcaʼ sameʼñaʼno. Napaʼ eʼñe neyemteñot̃ Apa atet̃ es nep̃aʼyen. Ñeñt̃ norrtatyenpaʼ ñeñt̃chaʼña señotateʼ napaʼ ñeñt̃en Cristotets.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo- obras que eu faço em nome de meu Pai, essas testificam de mim.
26 T̃arraña sapaʼ ama sameʼñenno t̃arroʼmar sapaʼ ama necarrneroreyayso ñeñt̃ atet̃ oʼ notuas.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas, como
27 Ñeñt̃ poʼñoc̈h necarrnerorpaʼ eʼm̃ñotennanet neñoñ, nañapaʼ neñotenanet. Ñetñapaʼ cot̃ennet.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu conheço-as, e elas me seguem;
28 Nañapaʼ napuerranetchaʼ att̃ochña ñetpaʼ corretsetach t̃ayot̃eñ errponañohuen, ñetñapaʼ amaʼt ahuat̃apaʼ amach chenquërreto. Amaʼt eseshapaʼ amach puerraterrnetoña eʼñe na notot̃.
28 e dou-lhes a vida eterna, e nunca hão de perecer, e ninguém as arrebatará das minhas mãos.
29 Nomporpaʼ ña napueneʼña ñeñt̃ nameʼñenaya. Ñapaʼ atarr ahuamencat̃eshaʼ. Ña poʼhuamencpaʼ ama eseshayeʼ metanenaye. Amaʼt eseshapaʼ amat̃eʼ errot̃enot̃ puerratam̃p̃setoña Nompor eʼñe ña potot̃.
29 Meu Pai, que
30 Napaʼ eʼñe parro att̃ecman epan ña.
30 Eu e o Pai somos um.
31 Ñeñt̃oʼmarña allempo judioneshaʼ ñetpaʼ chetet mapueʼ alloʼch rrolleʼchet.
31 Os judeus pegaram, então, outra vez, em pedras para o apedrejarem.
32 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr: —Shonteʼ coc̈hneshaʼ norrtatyesonas Nompor poʼhuamencot̃. ¿Erraʼtsenot̃eʼtña añ ñeñt̃ eʼñe coc̈hnesharot̃ sapaʼ semneñ oʼch sarrollaʼn?
32 Respondeu-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas procedentes de meu Pai; por qual dessas obras me apedrejais?
33 Judioneshaʼñapaʼ atet̃ otereterr: —Ama p̃orrtateñot̃eyeʼ coc̈hneshaʼ yemneñe oʼch yarrolleʼtap̃. Yapaʼ añecopña yemneñ oʼch yarrolleʼtap̃ att̃o p̃apaʼ atarr p̃achm̃areʼteñ Parets. P̃apaʼ acheñot̃acaʼye pemneñ oʼch pepartsocoptarta.
33 Os judeus responderam, dizendo-lhe: Não te apedrejamos por alguma obra boa, mas pela blasfêmia, porque, sendo tu homem, te fazes Deus a ti mesmo.
34 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr: —Ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ahuat̃ot̃eñ socop allpaʼ atet̃caʼye anuaret̃ añecop ñeñt̃ eʼñe ñenmat̃ aʼpot̃eʼ Yompor poʼñoñ, ñeñt̃paʼ atet̃ otaneteʼt̃ Yompor: “Sapaʼ atet̃chaʼ entenes acheñeneshaʼ ñerraʼmrrat̃eʼ yompores.”
34 Respondeu-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: sois deuses?
35 Yompor poʼñoñ ñeñt̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ ama puenesho. Atet̃ otaneteʼt̃ ñetpaʼ yomporoʼch entenanet acheñeneshaʼ,
35 Pois, se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida (e a Escritura não pode ser anulada),
36 naña ñeñt̃en oʼ nerren Yompor ñeñt̃en oʼ mueñerren arr patsro, sapaʼ achm̃arñat̃ach sepenen t̃arroʼmarot̃ña napaʼ noten Yompor Puechemeren.
36 àquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, vós dizeis: Blasfemas, porque disse: Sou Filho de Deus?
37 Ñerraʼm amat̃eʼ añeyeʼ norrtateno Yompor poʼpartsoña ñeñt̃epñapaʼ amach sameʼñatsetno.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 T̃arraña att̃o poʼñoc̈h norrtateññañ poʼpartsoña amaʼt ñeñt̃apaʼ sameʼñya, amaʼt napaʼ ama ameʼñoyen sentenno. Att̃ochña poʼñoc̈h c̈haponasa seyoc̈hro att̃o Apapaʼ eʼñe parrocmatenna, napaʼc̈hoʼña neparrocmaten epan Apa.
38 Mas, se as faço, e não credes em mim, crede nas obras, para que conheçais e acrediteis que o Pai está em mim, e eu, nele.
39 Ellopaʼ mueneñetañ oʼch rromuet t̃arraña ñet allempopaʼ c̈ha aʼqueshp̃achet.
39 Procuravam, pois, prendê-lo outra vez, mas ele escapou de suas mãos,
40 Allempoña Jesúspaʼ ahuerr yom̃taʼn Jordanaso all eʼñe ñenmat̃ apatyeseʼt̃ Juan Yomporecop. Allñapaʼ alla aʼpa.
40 e retirou-se outra vez para além do Jordão, para o lugar onde João tinha primeiramente batizado, e ali ficou.
41 Shonteʼ huac̈haʼtyestsa ñeshopaʼ ñetñapaʼ atet̃ otyesoset: —Juanpaʼ amaʼt coñeʼt̃a ama orrtatano partsoteñets, t̃arraña allohuen allpon otyesyeʼt̃ Juan añecop ñeñt̃chaʼ Cristoterrets ñeñt̃ña t̃eʼpaʼ eʼñe poʼñoc̈h atet̃ pena.
41 E muitos iam ter com ele e diziam: Na verdade, João não fez sinal algum, mas tudo quanto João disse deste era verdade.
42 Allñapaʼ shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ ameʼñaya Jesús.
42 E muitos ali creram nele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.