Apocalipse 9
Yanesha' NT (AME_TBL) vs NVI
1 Allempoña poʼpsheñeñ mellañot̃eñ ñeñt̃ paʼmnareñpaʼ oʼ poctorerrerr. Poctoraʼhuerrtserrpaʼ nañapaʼ all nenterrerr ranto atarrem̃ ñeñt̃ shoraʼnmats entot̃ oʼ eʼñe c̈hap patso eʼñe atet̃ orrtosa ñerraʼm mellañot̃eñ. Ñeñt̃ña mellañot̃eñ allñapaʼ apet pat̃err llave alloch toran allo eʼtam̃p̃saret̃ arrorot̃ ñeñt̃ atarr oʼpononet̃ arrorot̃tena pats.
1 O quinto anjo tocou a sua trombeta, e vi uma estrela que havia caído do céu sobre a terra. À estrela foi dada a chave do poço do Abismo.
2 Ñañapaʼ oʼ toram̃p̃san arrorot̃. Ñeñt̃ña arrorot̃ allot̃ña c̈haʼnom amos shonteʼ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ c̈ho chemueʼchenet. Chepoten amos c̈ha mueneʼ emayenan amaʼt atsneʼ, erracmañen chepoten, eʼñe chorren amos.
2 Quando ela abriu o Abismo, subiu dele fumaça como a de uma gigantesca fornalha. O sol e o céu escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Att̃o atarr chepoten amospaʼ c̈haʼnmac̈haʼtatan ñam̃a allot̃ ahuañchenclla nanac shonteʼ, pamc̈haʼtyesa erracmañen patso. Ñehua, ñeñt̃ ahuañchencllapaʼ oʼ apet att̃och epotañta atet̃ pena ñerraʼmrrat̃eʼ yellas ñeñt̃ atarr epotañ.
3 Da fumaça saíram gafanhotos que vieram sobre a terra, e lhes foi dado poder como o dos escorpiões da terra.
4 Ahuañchencllañapaʼ atet̃ otaret̃ta amach errot̃ p̃atstano taʼteʼ ñeñt̃ patsoʼtsen, amach errot̃ p̃atstano ñam̃a tsach. Amaʼt ñam̃a allohuen ñeñt̃ paʼnamen chopyets añe patsro amach errot̃ p̃atsche. Añchaʼña errot̃ p̃aʼ acheñ ñeñt̃ ama ayatoʼmaʼtaret̃eyaye Yompor pueyotsaparo.
4 Eles receberam ordens para não causar dano nem à relva da terra nem a qualquer planta ou árvore, mas apenas àqueles que não tinham o selo de Deus na testa.
5 Ama muenacheto oʼch muetsan amaʼt pat̃rra acheñ allempo. Ñeñt̃ ahuañchencllapaʼ aña oteñet oʼch mueroc̈htatan acheñ amnarm̃a arrorr. Ñeñt̃paʼ atet̃chaʼ atserrp̃anet atet̃ atserrtena yellas ñerraʼm c̈ho epotaʼy.
5 Não lhes foi dado poder para matá-los, mas sim para causar-lhes tormento durante cinco meses. A agonia que eles sofreram era como a da picada do escorpião.
6 Allempoña acheñeneshaʼpaʼ eʼnetchaʼ att̃och rromuet t̃arraña amach errot̃enot̃ rromueto. Amaʼtchaʼ atarr yaʼñametareʼtenetañpaʼ amach rromueto.
6 Naqueles dias os homens procurarão a morte, mas não a encontrarão; desejarão morrer, mas a morte fugirá deles.
7 Ñeñt̃ ahuañchenclla atet̃ orrtena ñerraʼmrrat̃eʼ cahuall allempo oʼch natyeñet att̃och quellarachet. Poñpaʼ eʼñe atet̃ orrtena ñerraʼm choyoʼmets ñeñt̃ orotaten. Paʼclloyot̃paʼ eʼñe atet̃ orrtena ñerraʼmrrat̃eʼ acheñ.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos preparados para a batalha. Tinham sobre a cabeça algo como coroas de ouro, e o rosto deles parecia rosto humano.
8 Echet̃, pueʼchpaʼ añecmuen atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ coyaneshaʼ pueʼch. Paʼspaʼ eʼñe atet̃ orrtena ñerraʼmrrat̃eʼ maʼyarras.
8 Os cabelos deles eram como os de mulheres e os dentes como os de leão.
9 Paʼtallpaʼ eʼñe atet̃ orrtena ñerraʼmrrat̃eʼ asertall ñeñt̃chaʼ moñenaya, amach etsoto allo saneñet. Ñam̃a ahuañchenclla ñerraʼm esempo anomc̈henapaʼ eʼñech atet̃ eʼmorrtena ñerraʼmrrat̃eʼ shonteʼ carro maʼmoretets allempo matateñ cahuall huomenc att̃och c̈hapuet allchaʼ quellaroset.
9 Tinham couraças como couraças de ferro, e o som das suas asas era como o barulho de muitos cavalos e carruagens correndo para a batalha.
10 Paʼsmeʼllpaʼ eʼñe atet̃ orrtena ñerraʼmrrat̃eʼ yellas paʼsmeʼll allot̃ epotañtena. Paʼsmeʼlloʼtsen puepotañer allot̃ atserrpenan acheñeneshaʼ. Eʼñech amnarm̃a arrorr mueroc̈htatenanet.
10 Tinham caudas e ferrões como de escorpiões, e na cauda tinham poder para causar tormento aos homens durante cinco meses.
11 Ñeñt̃ ahuañchenclla ñetpaʼc̈hoʼña añ paʼm̃chaʼtaret̃er penet mellañot̃eñ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa all alloʼtsen arrorot̃ ñeñt̃ atarr arrorot̃ oʼpononet̃ pats. Mellañot̃eñ ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er pen ahuañchenclla, hebreyac̈hopaʼ añ socheñet Abadón; griegac̈hoñapaʼ añ socheñet Apolión. Ñeñt̃ epoʼmar soʼchñets ya yeñoño ñeñt̃ yoten amtsanatañ.
11 Tinham um rei sobre eles, o anjo do Abismo, cujo nome, em hebraico, é Abadom, e, em grego, Apoliom.
12 Allempopaʼ met ñeñt̃ ñanom ñeñt̃ allcatañtetsa, t̃arraña señochepaʼch palltena poʼpoñ epa ñeñt̃chaʼ allcatañterrtserr.
12 O primeiro ai passou; dois outros ais ainda estão por vir.
13 Allempoña poʼpsheñeñ mellañot̃eñ ñeñt̃ poʼpechapueñ oʼ poctorerrerr. Poctoraʼhuerrtserrpaʼ naña allpaʼ neʼmuerrerr ñoñets ñeñt̃ eʼmorrtetsa altar paʼtatsoʼmarot̃ poʼucorot̃. Añ altar ñeñt̃ ayec̈hcataret̃ oro, ñeñt̃paʼ eʼñe ñehuapot̃eʼtsen Yompor poʼconaño.
13 O sexto anjo tocou a sua trombeta, e ouvi uma voz que vinha das pontas do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Ñeñt̃ña ñoñetspaʼ atet̃ otenan mellañot̃eñ ñeñt̃ poʼpechapueñ ñeñt̃ara ñeñt̃ oʼ poctoraʼhuerrerr. Ñeñt̃ña ñoñetspaʼ atet̃ otenan mellañot̃eñ: —T̃eʼpaʼ oʼch pepyam̃per mellañot̃eñneshaʼ paʼtatssheñoʼmar ñeñt̃ ehuancaret̃tetsa all ñeñt̃ atarr poʼñeso ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Eufrates.
14 Ela disse ao sexto anjo que tinha a trombeta: "Solte os quatro anjos que estão amarrados junto ao grande rio Eufrates".
15 Ñehua, ñeñt̃ mellañot̃eñ paʼtatssheñoʼmaretpaʼ añecop aññoʼtaret̃tenet all atomat oʼch c̈hap allempo onañcharet̃ allempochña ñetpaʼ oʼch aʼcllatueret shonteʼ acheñeneshaʼ. Ñeñt̃ ora allpon acheñeneshaʼ ñeñt̃ yec̈haʼyetsa arr patsro allponchaʼ collaʼhuerrtsa ñeñt̃ allpon otenet la tercera parte. T̃eʼpaʼ oʼ eʼñe etsotua ñeñt̃ atet̃ onañcharet̃ ñeñt̃ hora, ñam̃a ñeñt̃ yet̃ro, ñam̃a ñeñt̃ arrorr-ro ñam̃a ñeñt̃ chararo. Allempoña ñeñt̃ mellañot̃eñ paʼtatssheñoʼmarpaʼ oʼ aʼrroyaret̃terret.
15 Os quatro anjos, que estavam preparados para aquela hora, dia, mês e ano, foram soltos para matar um terço da humanidade.
16 Ñeñt̃ mellañot̃eñ paʼtatssheñoʼmar ñetñapaʼ ahuanmet poʼsolltarer ñeñt̃ montaʼyesnetsa puecahualloro. Nañapaʼ neʼmuen allpon ñeñt̃ atet̃ oten ñeñt̃ alloʼtsaʼyen. Ñeñt̃paʼ atarr aton shonteʼ. Ñeñt̃ cheʼmuechets all, alloʼtsen doscientos millones solltarneshaʼ.
16 O número dos cavaleiros que compunham os exércitos era de duzentos milhões; eu ouvi o seu número.
17 Ñeñt̃ atet̃ gatennet all nent ñam̃a cahuallec̈hno, ñam̃a nent ñeñt̃ atet̃ orrtena ñeñt̃ montenaya. Puesomapot̃paʼ añ chorraʼyenet asrom. Patantaʼtetspaʼ añ chorraʼyenet tsamamuenareʼ, poʼpotantañpaʼ añ chorraʼyenet asollemamuenareʼ, poʼpotantañpaʼ añ chorraʼyenet shemashremamuenareʼ. Ñam̃a cahuallec̈hno poñpaʼ atet̃ orretyena ñerraʼmrrat̃eʼ maʼyarrotoʼ. Puenamot̃ñapaʼ allot̃ c̈haʼnen tsoʼ huorteʼ epuet ñam̃a amos epuet ñam̃a ñeñt̃ huoretnets shemashrepñeñen ñeñt̃ otenet azufre.
17 Os cavalos e os cavaleiros que vi em minha visão tinham este aspecto: as suas couraças eram vermelhas como o fogo, azul-escuras, e amarelas como o enxofre. A cabeça dos cavalos parecia a cabeça de um leão, e da boca lançavam fogo, fumaça e enxofre.
18 Añña ñeñt̃ c̈haʼnets puenamot̃ atsetaren maʼpoʼmarpaʼ ñeñt̃paʼ ñeñt̃ña amtsañtetsa ñeñt̃chaʼ aʼcllatuerreʼ shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ allpon otenet la tercera parte.
18 Um terço da humanidade foi morto pelas três pragas de fogo, fumaça e enxofre que saíam das suas bocas.
19 Ña poʼhuamenc allo muetsenan acheñeneshaʼ ama puenamot̃ayaya atet̃ peno, añña amaʼt paʼsmeʼllot̃paʼc̈hoʼña amtsañtena. T̃arroʼmar paʼsmeʼllpaʼ shechpetoʼ ñeñt̃ posoʼsmeʼll pen. Ñeñt̃paʼ alloña atserrpenan acheñeneshaʼ.
19 O poder dos cavalos estava na boca e na cauda; pois as suas caudas eram como cobras; tinham cabeças com as quais feriam as pessoas.
20 Allpon acheñeneshaʼ ñeñt̃ queshp̃atsa ñeñt̃ ama muetsanato ñeñt̃ amtsañtetsa ñetñapaʼ att̃era at̃pareʼteñet Yompor. Ama cot̃apeʼcherreto cohuen att̃och quec̈hpuet ñeñt̃ atet̃ p̃atseʼtyenet sosyaʼtsañ. Ñetpaʼ att̃era mueneñet oʼch maʼyochyet oneñet̃ec̈hno ñeñt̃ ama cohuenayaye. Ñam̃a ñetpaʼ att̃era mueneñet oʼch yec̈hcatatseʼtyeset paʼnamen ñeñt̃chaʼ maʼyochenet atet̃ ñerraʼm oro ñam̃a quellemaʼt̃, ñam̃a bronce, ñam̃a mapueʼ, ñam̃a tsach. Allohuenet ñeñt̃ yec̈hcatyenet ñeñt̃aña poʼyomporer penet, ñeñt̃a maʼyochenet amaʼt ama enteno, amaʼt ama eʼmueno, amaʼt ama chopeʼcheno.
20 O restante da humanidade que não morreu por essas pragas, nem assim se arrependeu das obras das suas mãos; eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, prata, bronze, pedra e madeira, ídolos que não podem ver nem ouvir nem andar.
21 Ñam̃a ama quec̈hpueneto ñeñt̃ att̃o muetsannaʼtenet ñam̃a att̃o tsam̃nannenet ñam̃a att̃o nanac cañoreshaʼtenet ñam̃a att̃o etatsreʼtannaʼtyenet. Ora añec̈hnopaʼ alloña ama cohuenayeʼ cot̃apeʼcheneto.
21 Também não se arrependeram dos seus assassinatos, das suas feitiçarias, da sua imoralidade sexual e dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.