Apocalipse 19
Yanesha' NT (AME_TBL) vs NVT
1 Allempoña oʼ alla neʼmuerrerr ñeñt̃ eʼmorrtetsa huomenc ento, shonteʼ acheñeneshaʼ eʼñe parrocma rrannartenet, ñeñt̃ñapaʼ atet̃ otenet:
1 Depois disso, ouvi algo semelhante ao som de uma grande multidão clamando: “Aleluia! Salvação, glória e poder pertencem a nosso Deus.
2 — ausente —
2 Seus julgamentos são verdadeiros e justos. Ele castigou a grande prostituta, que corrompia a terra com sua imoralidade, e vingou o assassinato de seus servos”.
3 Poʼpocheñoñapaʼ alla oterreterr: —¡Aleluya! Ayeʼchoc̈htatpoʼch Yompor t̃arroʼmar t̃eʼpaʼ Yompor oʼ amosoñeʼchaterran ñeñt̃ at̃pareʼtayeʼt̃. Att̃oña oʼ chepoterr pamosoñ enonet̃; ñeñt̃paʼ amaʼt ahuat̃apaʼ amach huañerro.
3 E, mais uma vez, as vozes ressoaram: “Aleluia! A fumaça dessa cidade sobe para todo o sempre!”.
4 Allempoña añ epoch c̈harraʼ ñeñt̃ puechetsa paʼtatssheña ñeñt̃ sherbeneʼ Yompor poʼconaño, ñetñapaʼ concorpaʼrrtenet epuet ñam̃a paʼtats ñeñt̃ berrmaʼt̃tetsa. Allohuenet concorpaʼrrtenet all Yomporesho. Allohuenetpaʼ maʼyocheñet Yompor all anen poʼconaño. Ñetñapaʼ atet̃ oteñet: —Ayeʼchoc̈htatpaupepaʼch Yompore, att̃etepaʼch p̃ocop errponohuañen.
4 Então os 24 anciãos e os quatro seres vivos se prostraram e adoraram a Deus, que estava sentado no trono. Disseram: “Amém! Aleluia!”.
5 Allempoña all Yompor poʼconañot̃paʼ allot̃ña eʼmorrterrerr poʼpoñ ñoñets, ñeñt̃paʼ atet̃ oten:
5 E do trono veio uma voz que dizia: “Louvem nosso Deus, todos os seus servos, todos os que o temem, pequenos e grandes”.
6 Allempoña napaʼ oʼ alla neʼmuerrerr shonteʼ acheñeneshaʼ rrannartenet, atarr huomenc eʼmorrtena atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ all etsaseʼtena shonteʼ oñ atarrchaʼ huomenc maʼmoreten. Poʼmaʼmoreteññapaʼ c̈ha ottena ñerraʼmrrat̃eʼ c̈ho t̃ecor-rraren. Acheñeneshaʼña ñeñt̃ rrannartetsapaʼ ñetñapaʼ atet̃ otenet:
6 Em seguida, ouvi outra vez algo semelhante ao som do clamor de uma grande multidão, como o som de fortes ondas do mar, como o som de violentos trovões: “Aleluia! Porque o Senhor, nosso Deus,
7 — ausente —
7 Alegremo-nos, exultemos e a ele demos glória, pois chegou a hora do casamento do Cordeiro, e sua noiva já se preparou.
8 Ñehua, añ shetamuets ñeñt̃ otenet lino ñeñt̃ ama aʼsosyatpahuoyaye amaʼt eʼñe mamesha, ñeñt̃paʼ añ tomaʼntena ñeñt̃ att̃o eʼñe cohuenareʼ es p̃aʼyen ñeñt̃ pueyochreshaʼ pen Parets. Ñetñapaʼ añ tomaʼntenet Cristo puet̃apor penahuet.
8 Ela recebeu um vestido do linho mais fino, puro e branco”. Porque o linho fino representa os atos justos do povo santo.
9 Allempoña mellañot̃eñpaʼ alla oterrnerr: —T̃eʼpaʼ oʼch pequellquërrerr añ ñoñets ñeñt̃ notenep̃, ñeñt̃paʼ atet̃ ot: “Atarr cosheñtsoʼtsen allohuen ñeñt̃ ahuaʼñaret̃tetsa oʼch rrallmeʼchaprechet allchaʼ coshameʼtam̃peñet Cristo ñeñt̃ atmaʼntataret̃ Carrnero ñeñt̃ senaʼtatsa.” Mellañot̃eññapaʼ alla oterrnerr: —Ora allpon ñeñt̃ atet̃ oteney Yompor arrpaʼ ñeñt̃paʼ eʼñe poʼñoc̈h atet̃.
9 E o anjo me disse: “Escreva isto: Felizes os que são convidados para o banquete de casamento do Cordeiro”. E acrescentou: “Essas são as palavras verdadeiras de Deus”.
10 Nañapaʼ neconcorposa mellañot̃eñ paʼrrp̃o ñeñt̃ neserrpareʼtateneʼ oʼch nemaʼyochyañ, t̃arraña ñapaʼ atet̃ oten: —Napaʼ amach pemaʼyochatsetno, napaʼ añana ñeñt̃en pet̃orrapretenaya Yomporecop ñam̃a allohuen pemoʼnasheñneshac̈hno ñeñt̃ serrpareʼteneʼ att̃o ameʼñeñet Jesús. P̃apaʼ añchaʼña pemaʼyocha Yompor ñapuet̃. T̃arroʼmar allohuen ñeñt̃ aʼm̃teneʼ Yompor poʼñoñ, eʼñe ña Puecamquëñot̃paʼ añ serrpareʼtenet ñeñt̃ att̃o yameʼñeña Jesús.
10 Então caí aos pés do anjo para adorá-lo, mas ele me disse: “Não faça isso! Sou um servo, como você e seus irmãos que dão testemunho de sua fé em Jesus. Adore somente a Deus, pois o testemunho a respeito de Jesus é a essência da mensagem revelada aos profetas”.
11 Allempoña poʼpocheñopaʼ alla nenterrerr atoraret̃ enet. Allñapaʼ alloʼtsen cahuall ñeñt̃ atarr huallap̃nanen. Ñeñt̃ montenaya cahuallpaʼ añ socheñet, Ñeñt̃ atarr Ayemuetpotetsa ñam̃a ñeñt̃ eʼñe Poʼñoc̈h Yompor Poʼñoñ. T̃arroʼmar ñapaʼ erraʼtsen pocteʼ ent oʼch coñchach, ñeñt̃ña ñocoppaʼ eʼñe pocteʼ. Ñam̃a ñerraʼm ña quellaratahuet ñeñt̃paʼc̈hoʼña eʼñe pocteʼ ñocop.
11 Vi o céu aberto, e surgiu um cavalo branco. Seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro, pois julga e guerreia com justiça.
12 Paʼclloyot̃ñapaʼ atarr nanac aʼrrechatañ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ tsoʼ poʼhuorter. Poñoñapaʼ shonteʼ poʼchoyoʼm̃ ñeñt̃ choyoʼm̃tena. Allñapaʼ anaret̃ ñam̃a paʼsoʼcheñ ñeñt̃paʼ eʼñe ñapt̃a eñoteñ.
12 Seus olhos eram como chamas de fogo, e em sua cabeça havia muitas coroas. Nele estava escrito um nome que ninguém conhece, a não ser ele mesmo.
13 Paʼshtampaʼ año eʼc̈homaret̃ errasatso. Ñam̃a añ socheñet Yompor Poʼñoñ.
13 Vestia um manto encharcado de sangue, e seu nome era a Palavra de Deus.
14 Ñam̃a ñeñt̃ allpon paʼc̃llarañneshar pen all pueʼntaño, ñetñapaʼ cot̃eñet chentaʼ montaʼyesnenet ñamet puecahualloro ñeñt̃ atarr huallap̃narren. Ñetpaʼc̈hoʼña ñeñt̃ paʼshtam penet atarr huallamaʼt̃arer. Ñeñt̃ shetamuetspaʼ atarr cohuen ñeñt̃ otenet lino ñeñt̃ ama sosyatetso amaʼt mamesha.
14 Os exércitos do céu, vestidos do linho mais fino, puro e branco, seguiam-no em cavalos brancos.
15 Ñeñt̃ anenahuet, eʼñe puenamot̃ all orrtena cochell ñeñt̃ atarr etsotañtataret̃. Ñeñt̃ cochellpaʼ añecop sherben alloch ameʼñatuerrana ora allpon paʼnamen acheñeneshaʼ arr patsro. Allochñapaʼ poʼyoroc̈henñot̃paʼ oʼch am̃chaʼtaret̃terranet atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñapaʼ aʼsreperet̃ oʼch am̃chaʼnoc̈htanaʼterranet. Ñam̃a ñach coñchaterrahuet. Oʼch netmaʼntacha atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñach at̃mamaʼteʼ uva eshecchaʼ c̈haʼnom poʼñer. Ñeñt̃ atet̃ at̃mamaʼteñet uvapaʼ añ tomaʼntena att̃o Yompor ñeñt̃ atarr ahuamencat̃ eʼñe ña poʼyoroc̈henñot̃paʼ atarrchaʼ coñchaterran acheñeneshaʼ ñeñt̃ at̃pareʼtetsa.
15 De sua boca saía uma espada afiada para ferir as nações. Ele as governará com cetro de ferro e esmagará as uvas no tanque de prensar da furiosa ira de Deus, o Todo-poderoso.
16 Ñam̃a paʼshtamo eʼñe paʼt̃apacoptaro allñapaʼ all aquellcaret̃ ñoñets ñeñt̃chaʼ atet̃ enteñet Cristo, ñeñt̃paʼ atet̃ oten ñoñets: “Allohuen ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃ec̈hno añmapaʼ ñeñt̃ña eʼñe Paʼm̃chaʼtaret̃er p̃ohueñet allohuenet. Ñam̃a allohuen ñeñt̃ ayochreshat̃ec̈hno añmapaʼ ñeñt̃ña eʼñe Paʼyochreshat̃er p̃ohuenet allohuenet.”
16 Em seu manto, na altura da coxa, estava escrito o nome: Rei dos reis e Senhor dos senhores.
17 Allempoña napaʼ oʼ alla nenterrerr mellañot̃eñ ñeñt̃ t̃ets all ñeñt̃ yec̈hoyoʼtam̃peneʼ. Ñañapaʼ atarr huomenc eñen, c̈horeʼtenan allohuen tseʼmac̈hno ñeñt̃ anomc̈haʼtyetsa eno. Ñeñt̃ñapaʼ atet̃ otenanet: —Sehuac̈haʼta allohuenes oʼch sapc̈ha arr oʼch serren poʼchets ñeñt̃ atarr aton rratenes Yompor.
17 Então vi um anjo em pé no sol. Gritava para as aves que voavam no ponto mais alto do céu: “Venham! Reúnam-se para o grande banquete que Deus preparou!
18 Att̃och serroñ poʼchtsoc̈hno shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃etyetsa, ñam̃a shonteʼ ñeñt̃ capitanatyets, ñam̃a shonteʼ ñeñt̃ atarr ahuamencat̃ entyenet. Serroñ ñam̃a shonteʼ cahuallec̈hno poʼchets ñam̃a añ poʼchets ñeñt̃ montenaya. Amaʼt shonteʼ paʼnamen acheñeneshaʼ oʼch serroñ poʼchets amaʼt ñeñt̃ acheñer ñeñt̃ atarr sherbets ñam̃a amaʼt ñeñt̃ ama sherbetso, amaʼt ñeñt̃ eʼñe cohuenoʼtsen acheñ, amaʼt ñam̃a ñeñt̃ ataruasataret̃ eʼñe att̃a — oʼch eʼñe serruanet poʼchets allohuenet.
18 Venham e comam a carne dos reis, dos generais e dos fortes guerreiros; dos cavalos e de seus cavaleiros; de toda a humanidade, escravos e livres, pequenos e grandes”.
19 Allempoña napaʼ oʼ alla nenterrerr maʼyarrmaʼt̃ epuet ñam̃a allohuen am̃chaʼtaret̃ec̈hno ora errap̃aren ñeñt̃ añe patsroʼtsen epuet ñam̃a allohuen ñeñt̃ paʼc̃llarañneshar pen. Ñetpaʼ añecop apc̈henet allochñapaʼ oʼch quellareñet ñeñt̃ montenaya puecahuallor ñeñt̃ atarr huallap̃nanen ñam̃a epuet ora allpon ñeñt̃ paʼc̃llarañneshar pen ña.
19 Depois vi a besta e os reis da terra e seus exércitos reunidos para lutarem contra aquele que montava no cavalo e contra seu exército.
20 Allempoña quellarannaʼtet maʼyarrmaʼt̃ñapaʼ c̈ha rremuet epuet ñam̃a ñeñt̃ aʼm̃teneʼ eʼñe ña poʼñoñ t̃arraña ñeñt̃paʼ ashcaña. Añ ñeñt̃ ashcañerpaʼ eʼñe maʼyarrmaʼt̃ poʼhuamencot̃ gatenan acheñeneshaʼ ñeñt̃ ama puentareto. Ñeñt̃paʼ alloña shequënan acheñeneshaʼ att̃och ameʼñeñet. Ñeñt̃ña acheñeneshaʼpaʼ oʼ eʼñe yatoʼmatuanet maʼyarrmaʼt̃ pueyotsaparo. Ñetñapaʼ aña maʼyochenet ayec̈hcataret̃ ñeñt̃ tomaʼntatenet maʼyarrmaʼt̃. Allempoña rremuet maʼyarrmaʼt̃ epuet ñam̃a ñeñt̃ aʼm̃teneʼ poʼñoñ allempoñapaʼ ahuaporeʼtaret̃tet epsheñoʼmaret eʼñe bet̃areret all parraren tsoʼ errap̃aren. Ñeñt̃ tsoʼpaʼ atarr shemasher huorten.
20 Mas a besta foi presa e, com ela, o falso profeta que fazia sinais em seu nome, sinais que enganaram todos que haviam recebido a marca da besta e adoravam sua estátua. Tanto a besta como seu falso profeta foram lançados vivos no lago de fogo que arde com enxofre.
21 Poʼpotantañec̈hnoña ñeñt̃ epuet quellarañ maʼyarrmaʼt̃ ñetpaʼc̈hoʼña oʼ eʼñe amtsanataret̃etuet. Año amtsanataret̃tet cochllo ñeñt̃ puenamoʼtsen ñeñt̃ montenaya puecahuallor ñeñt̃ atarr huallap̃nanen. Allempoña ñeñt̃ allohuen tseʼmac̈hno epayeʼ ochareʼch poʼchets allempo rret añ poʼchets ñeñt̃ oʼ eʼñe amtsanataret̃etua.
21 Todo o seu exército foi morto com a espada afiada que saía da boca daquele que montava no cavalo branco. E todas as aves se fartaram com a carne dos cadáveres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.