Hebreus 2
Janji beluke (ALPNT) vs NVT
1 Yesuse Eni kbasare ela lesi bei malekataru, hoko ite hlaleke ktili rame loko hnauna rebe ite lenelu pende, leke ite hleke bei iteki maka hlaleke lokoIje yake.
1 Portanto, precisamos prestar muita atenção às verdades que temos ouvido, para não nos desviarmos delas.
2 Le Tuhane Eni lepate rebe Musa ilekie, rebe malekataru betekele ete iteki ntuana menaru tinai kai suke lulue, kai tamata rebe esi lulu more namake esi supu hukume lulu saisa rebe esi onore.
2 Pois a mensagem que foi transmitida por meio de anjos permaneceu firme, e toda transgressão e desobediência recebeu o castigo merecido.
3 Sepo ite puli kai saisa rebe Alla Ionoe mise titinaije mo, rebe Iono hlamate itere hoko ite supu hukumane elake titinai. Le Tuhane Yesuse ruaI pine Ilepae hlamate mere memenai ete tamata, kai sie rebe esi lenele esi aselukele ete ite peneka be mere tinai.
3 O que nos faz pensar que escaparemos se negligenciarmos essa grande salvação, anunciada primeiramente pelo Senhor e depois transmitida a nós por aqueles que o ouviram falar?
4 Alla Iaseluke ete ite be sie meru esi lepataru tinai, hoko Iono tanda herane sasaisa neka rebe etiluke Eni kbasa elake. Iono Ro Misete Iriluke ktiline etesi lulu Eni sukare leke esi ktili kena kerike Eni makerike.
4 E Deus confirmou a mensagem por meio de sinais, maravilhas e diversos milagres, e também por dons do Espírito Santo, conforme sua vontade.
5 Kwali betaya pusumi, namake kena nusa beluke rebe tatike pine eonore kai rebe ite mei lepaele meije, malekataru esi supu kbasa bei Alla kena esi bkasae mo, po ite tamata supu kbasa beiNi kena kbasaele.
5 Além disso, não são anjos que governarão o mundo futuro a que nos referimos.
6 Ite rekwa be mere tinai le Alla Eni lepata rebe lekie akmenare, lepate matai me eombe:
6 Porque em certo lugar alguém disse: “Quem é o simples mortal, para que penses nele? Quem é o filho do homem,
7 Aono esi kbasare mpe lebu toto bei malekate,
7 E, no entanto, por pouco tempo o fizeste um pouco menor que os anjos e o coroaste de glória e honra.
8 kai Aono pusue yelu tatu lokosi.”
8 Tu lhe deste autoridade sobre todas as coisas”. Quando se diz “todas as coisas”, significa que nada foi deixado de fora. É verdade que ainda não vimos tudo ser submetido à sua autoridade.
9 Po ite selu pusue meru kena Yesuse Eni hidupe, Alla Iono Impe lebu toto bei malekate, mere takwali kuate mo, leke Alla Eni lale misete eono Imata ete pusue tamata. Meije ite selu Alla Iono Irue kena otoi rebe esi kbasare ela titinai kai rebe holmatele, le Isupu susate eti Imata peneka. Kai Alla Ioki ite, hoko Yesuse Imata leke Iono Maka Hlamate ete pusue tamata.
9 Contudo, vemos Jesus, que por pouco tempo foi feito “um pouco menor que os anjos” e que, por ter sofrido a morte, agora está coroado “de glória e honra”. Sim, pela graça de Deus, Jesus experimentou a morte por todos.
10 Saisa rebe Alla Iteuele tinai! Pusue yelu mei nusare ruaI tolaelu kai pusulu eteI. Alla Iono Yesuse Isupu susate leke iono Maka Hlamate titinai. Alla Iono mere leke tamata bokala esi supu hlamate kai Eni nanae kenasi rebe holmatesi.
10 Deus, para quem e por meio de quem todas as coisas foram criadas, escolheu levar muitos filhos à glória. E era apropriado que, por meio do sofrimento de Jesus, ele o tornasse o líder perfeito para conduzi-los à salvação.
11 Yesuse Iono ite tamatare iteki dosa sae moneka. Hoko Ile maka ono dosa sae moneka kai iteki Amate esa. Bei mere hoko Yesuse Ibeteke be kwaliNisi kai betaIsi kena itere, Iasomie mo.
11 Assim, tanto o que santifica como os que são santificados procedem de um só. Por isso Jesus não se envergonha de chamá-los irmãos,
12 Kai ite rekwa be Yesuse Ibeteke loko Alla elere:
12 quando diz: “Proclamarei teu nome a meus irmãos; no meio de teu povo reunido te louvarei”.
13 Kai Yesuse Ibeteke be:
13 E também afirmou: “Porei minha confiança nele”, isto é, “eu e os filhos que Deus me deu”.
14 Sie rebe Yesuse Ikotise Eni tamata meru, tamata rebe namake esi mata, hoko Yesuse Iono tamata sakasi kai Ihidupe saka tamata neka. Iono ele mere leke Eni matale eatia ro tiaru esi elake rebe ekbasae matale.
14 Visto, portanto, que os filhos são seres humanos, feitos de carne e sangue, o Filho também se tornou carne e sangue, pois somente assim ele poderia morrer e, somente ao morrer, destruiria o diabo, que tinha o poder da morte.
15 Iono ele mere leke Itie ite bei rila le matale rebe ekbasae iteki hidupe rame.
15 Só dessa maneira ele libertaria aqueles que durante toda a vida estiveram escravizados pelo medo da morte.
16 Hoko ite rekwa be Yesuse Itapa malekataru mo, po Itapa ite, Abrahame eni anubuaru.
16 Também sabemos que o Filho não veio para ajudar os anjos, mas sim os descendentes de Abraão.
17 Ele mere hoko suke Alla Iono Yesuse Isakesa kai tamata kena sasaisa neka. Kai bei mere hoko Yesuse Isupu ono Imame Elake rebe Iono lulu saisa rebe Alla Isukare, kai Imaktekwa titinai. Leke Itie pusue ite tamata bei iteki dosaru kai Iono ite mise suike kai Alla.
17 Portanto, era necessário que ele se tornasse semelhante a seus irmãos em todos os aspectos, de modo que pudesse ser nosso misericordioso e fiel Sumo Sacerdote diante de Deus e realizar o sacrifício que remove os pecados do povo.
18 Kai bei ruaI supu teheke peneka kena ono dosa kai isupu susate peneka, hoko Isupu tapa tamata rebe esi supu teheke kena ono dosare.
18 Uma vez que ele próprio passou por sofrimento e tentação, é capaz de ajudar aqueles que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.