Atos 25

Janji beluke (ALPNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Petua telu suike bei Pestuse ipletae otoi Siria memenaije, ikeu bei me kota Kaisarea lopai kota Yerusaleme.
1 Tendo, pois, Festo assumido o governo da província, três dias depois, subiu de Cesareia para Jerusalém;
2 Ete mpai Yerusaleme imama elakaru kai tamata Yahudiaru esi elakaru esi luake lokoi kena esi tutuke Pauluse be iono tiae. Esi kotie beini be,
2 e, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa contra Paulo e lhe solicitavam,
3 laleije noasi noma kai iulake keri Pauluse lomei kota Yerusaleme, le lalesi kena esi bunu Pauluse me lalane tlai peneka.
3 pedindo como favor, em detrimento de Paulo, que o mandasse vir a Jerusalém, armando eles cilada para o matarem na estrada.
4 Po Pestuse iralake be, “Pauluse isupu alese ndi kota Kaisarea sa kai au lekwe takwali mo au leu lori neka.
4 Festo, porém, respondeu achar-se Paulo detido em Cesareia; e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Ele mere hoko mise lesi, sie bei imi rebe esi kbasare esi keu sakesa kai au lori. Sepo iono sala saisa ete imi peneka hoko sa pakala kaini ete ndire.”
5 Portanto, disse ele, os que dentre vós estiverem habilitados que desçam comigo; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Pestuse irue kasuke petua kwalu pise butu esa me kota Yerusaleme lekwe, eleki ileu lori kota Kaisarea. Ele bobanure irue kena otoi maka teu pakalare eleki iulake rana Pauluse lokoi.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, desceu para Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Kena Pauluse iluake, tamata Yahudia rebe esi luake bei mpai kota Yerusaleme esi kele keholini. Eleki esi tutuke Pauluse menai be iono sala boka titinai. Po esi tiluke eni nsalale moneka.
7 Comparecendo este, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Pauluse ilepa le ruai be, “Ntuane. Lulu Musa eni pletaru pise Tuhane Eni Lumare esi atataru pise lulu Kaisare eni pletaru au ono sala sasaisa mo.”
8 Paulo, porém, defendendo-se, proferiu as seguintes palavras: Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Po Pestuse isuka rana tamata Yahudiaru lalesi hoko itneu Pauluse be, “Asuka kena akeu lopai kota Yerusaleme leke au teu pakala kena esi tutuke ale meije ete mpaije o?”
9 Então, Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, respondeu a Paulo: Queres tu subir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Iralake be, “Ntuane, mo. Ntuane asupu kbasa kena teu pakala bei Kaisare peneka. Hoko ntuane atneu bei au kai ateu pakala ete aure ete meije neka. Ntuane, arekwa be au ono sala ete tamata Yahudi mo.
10 Disse-lhe Paulo: Estou perante o tribunal de César, onde convém seja eu julgado; nenhum agravo pratiquei contra os judeus, como tu muito bem sabes.
11 Sepo au ono sala sasaisa peneka pine eono au supu bunu, hoko au suka kena au mata. Po sepo saisa rebe esi tutukele tinai mo hoko sae ikbasa kena riluke au ete tamata Yahudiaru esi elakaru moneka. Hoko ntuane, au kotie beimu leke Kaisare me kota Romare itneu au kai iteu pakala ete au.
11 Caso, pois, tenha eu praticado algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer; se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém, para lhes ser agradável, pode entregar-me a eles. Apelo para César.
12 Eleki Pestuse ilepa kai tamata maka teu pakalaru pela eleki ibeteke be, “Aliku pakala meije ete Kaisare hoko suke akeu lokoi.”
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Para César apelaste, para César irás.
13 Petua ilaru suike, ntuane Agripa kai betai Bernike luasi luake me kota Kaisarea kena beteke hlamate ete Pestuse. Ntuane Agripa mere kamale.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar a Festo.
14 Kena luasi ete mere petua ilaru peneka, Pestuse ialenake Pauluse eni pakalare ete ntuane Agripa be, “Ntuane. Ete meije tamata bui sae me bei kena Pelikse ipleta sa.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Kena au ndete kota Yerusaleme, imama elakaru kai tamata Yahudiaru esi elakaru esi nanu tamata mere ete au kai esi kotie bei au kena hukumeni.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, estando eu em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Po au beteke etesi be, ‘Kaisare eni tamatare kena hukumeni mosare suke ilepa le ruai ruai me tamata rebe esi tutukeni oasi me otoi maka teu pakala sa.’
16 A eles respondi que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Ele mere hoko kena tamata Yahudia meru esi lomei sakesa kai aure, ele bobanure au sakesi kena pakala sosoli kai au ulake sake tamata mere.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei fosse trazido o homem;
18 Kena tamata rebe tutukeni esi kele kai esi tutukeni po saisa rebe esi tutukeni kenare nsalale elake mo saka au noakele.
18 e, levantando-se os acusadores, nenhum delito referiram dos crimes de que eu suspeitava.
19 Po batuke esi rare kaini loko esi agamare esi hnaunaru kai esi rare kai lomai loko Ile sae me Eni nane Yesuse, Imata peneka, po Pauluse irare ktili kaisi be Ile mere Ikwana suike.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Au rekwa mo be au teu pakala kena yelu ele mere elia. Hoko au tneui be, ‘Asuka pibe mo kena keu lolete kota Yerusaleme leke pakala meije teu ete ndetere?’
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ser ali julgado a respeito disso.
21 Kai iulake auku solaluaru esi rakai roma ikeu lolete Kaisare eni otoi maka teu pakalare. Hoko au ulake rakai mimise roma au natueni loko Kaisare.
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Ntuane Agripa ibeteke loko Pestuse be, “Ntuane, au suka kena lene lepate bei tamata mere ruai.” Eleki Pestuse iralake be, “Hoko yele. Bobanu pine kamale alene ilepare.”
22 Então, Agripa disse a Festo: Eu também gostaria de ouvir este homem. Amanhã, respondeu ele, o ouvirás.
23 Hoko ele bobanure ntuane Agripa kai betai Bernike luasi luake. Esi alike pusue esi nalanaru kai tamata bokala ete mere esi holmatesi titinai. Kai luasi luake kai kusu otoi maka lupuke lomaije sakesa kai solaluaru esi elakaru kai tamata elaka bei kota mere. Eleki Pestuse ipleta kena keri Pauluse lokosi.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Pestuse ibeteke be, “Ntuane Agripa kai pusue elaka rebe imi luake sakesa kai ami ete meije. Imi Selu tamata meije. Tamata meije rebe tamata Yahudia bokala ndete kota Yerusaleme kai rebe ete meije esi tutukeine. Esi luake loko au kai esi kloloe be ile meije bunui neka.
24 Então, disse Festo: Rei Agripa e todos vós que estais presentes conosco, vedes este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Po au rekwa be eni sala sasaisa mo kena bunui. Kena iliku pakala meije lolete kamale elake Kaisare, hoko au teu lepate kena natueni lokoi.
25 Porém eu achei que ele nada praticara passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo ao imperador.
26 Po au rekwa mo be au leki saisa kenai ete kamale elake Kaisare. Hoko au kerini ete meije loko imi pusumi kai ete ntuane Agripa leke tneui pelare au supu lepate kena leki sulate ete kamale elake Kaisare.
26 Contudo, a respeito dele, nada tenho de positivo que escreva ao soberano; por isso, eu o trouxe à vossa presença e, mormente, à tua, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, tenha eu alguma coisa que escrever;
27 Le lulu au, sepo natue tamata bui pine beteke eni sala sasaisa rebe tutukeni kenare mo, mere mise mo.”
27 porque não me parece razoável remeter um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que militam contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.