Atos 11
Janji beluke (ALPNT) vs NTLH
1 Yesuse Eni maka ulakaru kai tamata rebe esi hlaleke loko Yesuse me otoi Yudeare esi lene be tamata Yahudi more esi hlaleke Sou Misete kena Yesuse lekwe.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Hoko kena Petruse iluake me Yerusaleme, tamata Yahudia rebe esi hlaleke loko Yesuse esi rare kaini.
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 Esi beteke lokoi be, “Akusu kena tamata rebe esi sunate more esi lumare kai akane kaisi le mula? Mere mise mo.”
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 Hoko saisa rebe ionore ialenakele etesi bei menai eti pela be,
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 “Rebai sae me au kotie loko Alla me Yope, eleki Alla Eni Rore kbasae lalekue eleki au selu saisa etihlolo, selue saka obite nurui elake etihlolo kena esi nurui ataru, etati bei ndete lanite roma tapele.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 Au selu esi laleije, au selu pusue binatana ooani rebe esi lelala ata rebe uklala, binatane rebe unesa kai manua rebe uklala.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 Kai au lene lepate lokoku be, ‘Petruse! Abunulu kai kanelu!’
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 Po au ralake be, ‘Mo, Tuhane, au suka mo! Au kane manane meru rebai sae mosa le lulu Alla Eni lepata rebe Musa ilekiule manane meru moli.’
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 Po Ilepa suike bei ndete lanite be, ‘Saisa rebe Alla Ibeteke be manana meru mise kena kanele hoko abeteke be manana meru moli yake.’
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Yelu rebe au selulu meru uono eti rebai telu eleki ebiti suike lolete lanite ne.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 Kena mere lekwe sie telua rebe esi bei ndi Kaisareare esi kele me luma rebe au rue kenare esi metu uluije.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Ro Misete Ibeteke eteku be, ‘Akeu kaisi neka, anoake sasaisa moneka!’ Kai au sakesa kai sie nea rebe esi hlaleke loko Yesuse meiju ami keu lori kota Kaisarea kai ami pusuma kusu me Korneliuse eni lumare.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 Korneliuse ialena ete ami be iselu malekate kele me eni luma laleije kai malekate mere ibeteke lokoi be, ‘Ulake amu tamata sesi esi lopai kota Yope leke esi koti ile sae rebe eni nane Simone, rebe esi kotine Petruse lekwe.
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 Ibeteke sou sae ete ale kai amu luma toini leke imi lene lokoi hoko imi pusumi supu hlamate bei Alla.’
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 Kena au lepa etesi menai sa, Ro Misete Ikbasaesi lupe akmena Iakmenare Ikbasae ite ete meije neka.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 Eleki au nete loko iteki Tuhane Ibeteke be, ‘Yohanese ibaptise kena kwele po imire, Alla Iono Ro Misete Ikbasae imi.’
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Ele mere hoko Alla Iono Ro Misete Ikbasae ite, kena ite hlaleke menai loko iteki Tuhane Yesuse Kristuse. Sakesa neka, Alla Iono Ro Misete Ikbasae tamata makete rebe tamata Yahudi more neka. Ele mere hoko au lake Allare saisa mo.”
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 Kena esi lene Petruse ialena mere hoko esi rare kaini moneka kai esi isike Alla. Eleki esi beteke be, “Ele mere hoko tamata Yahudi more lekwe, Alla Ionosi hleke bei ono dosa leke esi supu rue sakesa kai Alla eti pela.”
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 Kena Stepanuse isupu bunu pelare, tamata rebe esi hlaleke loko Yesuse esi supu sui hoko esi naya bei lomai loko etika-etika neka. Leini esi naya me otoi Penisia, leini esi me nusa Sipruse kai kota Antiokia. Po esi lepae Sou Misete rame batuke ete tamata Yahudiaru neka.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 Masike ele mere, po sie ilaru bei nusa Sipruse kai bei kota Kirene esi keu me kota Antiokia kai esi lepae Sou Misete kena Yesuse ete tamata Yahudi more lekwe be Yesuse mere iteki Tuhane.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 Kai Alla Iriluke kbasa etesi, hoko tamata bokala esi hlaleke kai lulu iteki Tuhane.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 Tamata rebe esi hlaleke loko Yesuse me Yerusaleme esi lene meije. Eleki esi ulake Barnabase ikeu lori kota Antiokia.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 Hoko kena iluake, iselu tamata meru Alla Iriluke misete etesi le tamata bokala esi hlaleke loko Yesuse hoko laleije ndina titinai. Eleki iahnausi leke esi hlaleke loko Yesuse rame.
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Barnabase meije tamata lale misete kai Ro Misete Ikbasaeni kai ihlaleke loko Yesuse ktili hoko tamata bokala esi lulu Yesuse.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Eleki Barnabase ikeu siba lori kota Tarsuse kena inikwa loko Sauluse.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 Eleki kena itetueni, ikeri Sauluse lopai kota Antiokia. Esi rue kai tamata rebe hlaleke loko Yesuse musune esa, kai esi atetuke tamata bokala. Ete me kota Antiokiare pine tamata rebe esi hlaleke loko Yesuse, kotiesi tamata Kristene, memenaije ete mere. Kota Antiokia me Siria|src="HK00365b.tif" size="span" loc="Acts 11:26" ref="Maka Ulakaru 11:26"
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 Kena luasi rue me kota Antiokiare nabia telu pise ata esi luake lokosi bei mpai kota Yerusaleme.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Ile sae beisi eni nane Agabuse, Alla Eni Ro Misete Iono ilepa be, “Tamata mei nusa pusue supu susate manane ela titinai.” Saisa rebe ibeteke mere namake eono tinai kena Klaudiuse ipletare.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 Hoko pusue tamata rebe esi hlaleke loko Yesuse esi lalesi esa kena natue taneia kai kepene ete tamata rebe esi hlaleke loko Yesuse me otoi Yudeare. Sebei sae inatue taneia pise kepene lulu eni ktiline.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Ele mere hoko esi lupuke taneia pine esi natuelu kai Barnabase kai Sauluse ete tamata rebe esi hlaleke loko Yesuse esi elakaru me Yerusaleme.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.