Romanos 9

Alemannische Bibel NT (ALMNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ich sag d Wohret in Chrischtus un leg nit, we ma(mir) mi Gwisse beziigt im heilige Geischt,
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 daß i(ich) großi Trurigkeit un Schmerz ohni Undaloß in minem Herz ha.
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 Ich selba winscht, vufluecht un vu Chrischtus trennt z si fir mini Breda, de mini Schtammvuwandte sin nohch rem Fleisch,
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 de Israelite sin, däne d Kindschaft ghärt un d Herrlichkeit un dr Packt(Abkumme) un des Gsetz un dr Gottesdenscht un d Vuheißige (Vuschpreche),
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 däne au d Vädare ghäre, un üs däne Chrischtus herkummt nohch rem Fleisch, der do isch Gott iba alles, globt in Ewigkeit. Amen.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Aba i(ich) sag dmit nit, daß Gottes Wort hifällig(ibaflisig) wore isch. Denn nit alli sin Israelite, de vu Israel schtamme;
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 au nit alli, de Abrahams Nochkumme sin, sin drum sini Kinda. Sundern nur "was vu Isaak schtammt, soll di Gschlecht gnennt werden" (1. Moses 21,12),
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 des heißt: nit des sin Gottes Kinda, de nohch rem Fleisch Kinda sin; sundern nur de Kinda vu d Vuheißig wäre als sini Nochkumme akennt.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Denn des isch ä Wort vu d Vuheißig, wo na(er) sait (1. Moses 18,10): "Um de Ziit will i(ich) kumme, un Sara soll ä Bue ha."
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Aba nit ällei do isch`s so, sundern au bi Rebekka, de vu däm eine, unsam Vada (Babbe) Isaak, schwanga wird.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 Ehe de Kinda uf d Welt kumme ware un nit Guetes noh Beses doe hän, do wird, dmit d Rotschluß Gottes bschtoh bliebt un sini fräii Wahl -
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 nit üs Vudenscht dr Werke, sundern durch de Gnade vum Bruefende -, zue ihr sait: "Dr Eltere soll denschtbar wäre däm Jingere" (1. Moses 25,23),
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 we gschriebe schtoht (Maleachi 1,2.3): "Jakob ha i(ich) gliebt (leb ka), aba Esau ha i(ich) ghaßt."
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Was solle ma (mir) etze dozue sage? Isch denn Gott ungrecht? So isch`s nit!
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Denn na(er) sait zue Moses (2. Moses 33,19): "Wem i(ich) gnädig bi, däm bi i(ich) gnädig; un wäm i(ich) mi erbarm, däm erbarm i(ich) mi."
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 So liet`s etze nit a jemands sinem Welle odr Laufe, sundern an Gottes Erbarme.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Denn d Schrift sait zum Pharao (2. Moses 9,16): "Ebe dzue ha i(ich) di gweckt, dmit i(ich) an dir mi Macht zeig un dmit mi Name uf dr ganze Erde vukindigt wird."
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 So erbarmt da(er) sich etze, wäm ma(er) will, un vuschtockt, wen na(er) will.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Etze saisch dü zue ma(mir): Wurum schwärzt er uns(us) dann noh(dnoh) a? Wer ka sinem Wille widaschtoh?
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Jo, Mensch, wer bisch dü denn, daß dü mit Gott rechte willsch? Wo sait au ä Gschaffenes zue sinem Meischta: Wurum machsch dü mi so?
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Het nit ä Töpfa Macht iba d Ton, üs demselbe Klumpe ä Gfäß zum ehrevolle un ä anderes zu nit so ehrevolle Gebruuch z mache?
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Wo Gott si Zorn (Wuet) zeigt un sini Macht kunddoe wot, het da(er) mit große Geduld wägtrage de Töpf vum Zorn (Wuet), de zum End bschtimmt ware,
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 dmit da(er) d Richtum vu sinere Herrlichkeit kunddoet a d Kanne vu d Barmherzigkeit, de er zvor gmacht het zue d Herrlichkeit.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Dozue het da(er) uns(us) bruefe, nit ällei üs d Jude, sundern au üs d Heide.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 We er denn au durch Hosea sait (Hosea 2,25; 2,1): "Ich will des mi Volk nenne, des nit mi Volk war, un mi Gliebti, de nit mi Gliebti war." "
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Un s soll gschähe: Anschtatt daß zue nene gsait wird: ,Ihr sin nit mi Volk, solle sie Kinda vum lebändige Gott gnennt wäre."
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Jesaja aba rueft üs iba Israel (Jesaja 10,22.23): "Wenn de Zahl vu d Israelite wär we dr Sand am Meer, so wird doch nur ä Rest grettet wäre;
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 denn dr Herr wird si Wort, indäm er macht un schiedet, üsrichte uf d Erde."
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Un we Jesaja vorusgsait het (Jesaja 1,9): "Wenn uns(us) nit dr Herr Zebaoth Nochkumme ibrigglosse hät, so wäre ma(mir) we Sodom wore un we Gomorra."
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Was solle ma(mir) etze dozue sage? Das wen ma(mir) sage: D Heide, de nit nohch dr Grechtigkeit vulange, hän d Grechtigkeit gregt; i(ich) schwätz aba vu dr Grechtigkeit, de üs däm Glaube kummt.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Israel aba het nohch rem Gsetz dr Grechtigkeit trachtet un het`s doch nit nabrocht(gschafft).
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Wurum des? Wel`s de Grechtigkeit nit üs däm Glaube suecht, sundern als kummt sie üs d Werke. Sie hän sich gschtoße an däm Schtei (Wackes) zum Draschtoße,
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 we gschriebe schtoht (Jesaja 8,14; 28,16): "Lueg, i(ich) lege in Zion ä Schtei (Wackes) zum Draschtoße un ä Fels zum Ärganiss; un wer a nen glaubt, der soll nit zschande wäre."
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.