Lucas 20
Alemannische Bibel NT (ALMNT) vs ARA
1 Un s isch bassiert amä Dag, als er des Volk lehrt im Tempel un predigt s Evangelium, do kumme zue nem d Hohenpriester un Schriftglehrti mit d Älteschte
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 un sage zue nem: Sag uns(us), üs welcha Vollmacht doesch dü des? odr wer het dir de Vollmacht ge?
2 e o arguiram nestes termos: Dize-nos: com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu esta autoridade?
3 Er aba git zantwort un sait zue nene: Ich will äich au ä Sach froge; sage ma(mir):
3 Respondeu-lhes: Também eu vos farei uma pergunta; dizei-me:
4 De Daufi vum Johannes - war sie vum Himmel odr vu Mensche?
4 o batismo de João era dos céus ou dos homens?
5 Sie aba luege bi sich selbscht un sage: Sage ma(mir), vum Himmel, so wird er sage: Wurum hän ihr nem nit glaubt?
5 Então, eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não acreditastes nele?
6 Sagen ma(mir) aba, vu Mensche, so wird uns(us) alles Volk schteinige; denn sie sin ibaziigt, daß Johannes ä Prophet war.
6 Mas, se dissermos: dos homens, o povo todo nos apedrejará; porque está convicto de ser João um profeta.
7 Un sie antwortete, sie wüßte nit, wo sie her wär.
7 Por fim, responderam que não sabiam.
8 Un Jesus sait zue nene: So sag i(ich) äich au nit, üs welcha Vollmacht i(ich) des doe.
8 Então, Jesus lhes replicou: Pois nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Er fangt aba a, däm Volk des Glichnis zue sage: Ä Mensch legt ä Wiberg a un vudlehnten an Wigärtna un goht üßa Landes fir ä lang Ziit.
9 A seguir, passou Jesus a proferir ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a lavradores e ausentou-se do país por prazo considerável.
10 Un als de Ziit kummt, schickt da(er) ä Knecht zue d Wigärtna, dmit sie nem si Adeil gen vu d Frucht vum Wiberg. Aba de Wigärtna schlen nen un schickte nen mit leere Händ(Pfode) fort.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha; os lavradores, porém, depois de o espancarem, o despacharam vazio.
11 Un na(er) schickt noh ä zweite Knecht; sie aba schlen den au un schellte nen un schickte nen mit leere Händ(Pfode) fort.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo; mas eles também a este espancaram e, depois de o ultrajarem, o despacharam vazio.
12 Un na(er) schickt noh ä dritte; sie aba schlen nen au bloetig un schtoße nen üsä.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de o ferirem, expulsaram.
13 Do sait dr Herr vum Wiberg: Was soll i(ich) doe? Ich will mi liebe Bue schicke; vor däm wäre sie sich doch scheue.
13 Então, disse o dono da vinha: Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Als aba de Wigärtna d Bue sähn, denke sie bi sich selbscht un sage: Des isch dr Erbe; len uns(us) nen umbringe, dmit s Erbe unsa isch!
14 Vendo-o, porém, os lavradores, arrazoavam entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança venha a ser nossa.
15 Un sie schtoße nen üsä vor d Wiberg un bringe nen um. Was wird etze dr Herr vum Wiberg mit tene doe?
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Er wird kumme un de Wigärtna umbringen un si Wiberg andere ge.
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros. Ao ouvirem isto, disseram: Tal não aconteça!
17 Er aba luegt sie a un sait: Was beditet dann(dnoh) des, was gschriebe schtoht (Psalm 118,22): "Dr Schtei (Wackes), den d Bäulit rüssgworfe hän, der isch zum Eckschtei gworden"?
17 Mas Jesus, fitando-os, disse: Que quer dizer, pois, o que está escrito:
18 Wer uf däne Schtei (Wackes) flegt, der wird zerschelle; uf wen er aba flegt, den wird da zermalme.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Un de Schriftglehrti un Hohenpriester vulange dnohch, Hand a nen zue lege noh in dselbe Schtund, un firchte sich doch vor rem Volk; denn sie hän vuschtande, daß er uf sie hi des Glichnis gsait het.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam lançar-lhe as mãos, pois perceberam que, em referência a eles, dissera esta parábola; mas temiam o povo.
20 Un sie gän acht un schickte Lit üs, de sich schtelle solle, als wäre sie fromm; de solle nen fange in sinene Worte, dmit ma nen ibaantworte kennt dr Obrigkeit un Gwalt vum Schtatthalta.
20 Observando-o, subornaram emissários que se fingiam de justos para verem se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Un sie froge nen un sage: Meischta, ma(mir) wisse, daß dü ufrichtig schwätzesch un lehrsch un achtesch nit des Asähe dr Lit, sundern dü lehrsch d Wäg Gottes recht.
21 Então, o consultaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente e não te deixas levar de respeitos humanos, porém ensinas o caminho de Deus segundo a verdade;
22 Isch's recht, daß ma(mir) däm Kaisa Schtiire (Zinsgrosche) zahle odr nit?
22 é lícito pagar tributo a César ou não?
23 Er aba merkt ihri Lischt un sait zue nene:
23 Mas Jesus, percebendo-lhes o ardil, respondeu:
24 Zeigt ma ä Silbagrosche! Wem si Bild un Ufschrift het da? Sie sage: Des Kaisa`s.
24 Mostrai-me um denário. De quem é a efígie e a inscrição? Prontamente disseram: De César. Então, lhes recomendou Jesus:
25 Er aba sait zue nene: So gen däm Kaisa, was vum Kaisa isch, un Gott, was Gottes isch!
25 Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Un sie kenne nen in sinene Worte nit fange vor rem Volk un wundre sich iba sini Antwort un schwiege schtill.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Do kumme zue nem ä baar Sadduzäer, de lehre, s git keini Uferschtehig, un froge nen un sage:
27 Chegando alguns dos saduceus, homens que dizem não haver ressurreição,
28 Meischta, Moses het uns(us) vorgschriebe (5. Moses 25,5.6): "Wenn jemads schtirbt, der ä Wieb het, aba keini Kinda, so soll si Brueda sie zum Wieb nähmä un sinem Brueda Nochkumme mache."
28 perguntaram-lhe: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém, sendo aquele casado e não deixando filhos, seu irmão deve casar com a viúva e suscitar descendência ao falecido.
29 Do ware siebä Breda. Der erschte nimmt ä Wieb un schtirbt kinderlos.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Un dr zweite nimmt sie,
30 o segundo e o terceiro também desposaram a viúva;
31 un dr dritte; gnau so alli siebä, sie hindalen keini Kinda un schterbe.
31 igualmente os sete não tiveram filhos e morreram.
32 Zletscht schtirbt au des Wieb.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Aba in dr Uferschtehig: wäm si Wieb wird sie si unda däne? Denn alli siebä hän sie als Wieb ka.
33 Esta mulher, pois, no dia da ressurreição, de qual deles será esposa? Porque os sete a desposaram.
34 Un Jesus sait zue nene: De Kinda vu d Welt hirote un losse sich hirote;
34 Então, lhes acrescentou Jesus: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento;
35 wer aba gwirdigt wäre, säli Welt z gregä in de Uferschtehig vu d Dote, de wäre nit hirote noh sich hirote losse.
35 mas os que são havidos por dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Denn sie kenne etze au nit schterbe; denn sie sin d Engel glich un Gottes Kinda, wel sie Kinda vu d Uferschtehig sin.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Daß aba de Dote ufschtoh den, druf het au Moses hiditet bim Dornbusch, wo er d Herrn nennt Gott Abrahams un Gott Isaaks un Gott Jakobs (2. Moses 3,6).
37 E que os mortos hão de ressuscitar, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando chama ao Senhor o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Gott aba isch nit ä Gott vu d Dote, sundern dr Lebändige; denn in nem läbä sie alli.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Do antworte ä baar Schriftglehrti un sage: Meischta, dü hesch`s recht gsait.
39 Então, disseram alguns dos escribas: Mestre, respondeste bem!
40 Un sie dräut(wagt) nimi, nen ebis zue froge.
40 Dali por diante, não ousaram mais interrogá-lo.
41 Er sait aba zue nene: Wieso sag sie, dr Chrischtus isch David Bue?
41 Mas Jesus lhes perguntou: Como podem dizer que o Cristo é filho de Davi?
42 Denn David selbscht sait im Psalmbuech (Psalm 110,1): "Dr Herr sait zue minem Herrn: Hock di zue minere Rechte,
42 Visto como o próprio Davi afirma no livro dos Salmos:
43 bis i(ich) dini Gegna(Feinde) zum Schemel dina Feß mach."
43 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
44 David nennt nen also ä Herrn; we isch er dann(dnoh) si Bue?
44 Assim, pois, Davi lhe chama Senhor, e como pode ser ele seu filho?
45 Als aba alli Lit zuehere, sait da(er) zue sinene Jinger:
45 Ouvindo-o todo o povo, recomendou Jesus a seus discípulos:
46 Hete äich vor d Schriftglehrti, denn de liebe, in lange Gwända rumzlaufe, un len sich gern greße uf fem Markt un hocke gern obena in d Synagoge (Gotteshus) (Gotteshiisa) un bi Disch;
46 Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
47 sie frässä de Hiisa vu d Witwe un vurichte zum Schien langi Gebete. De wäre ä um so härteres Urdeil gregä.
47 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.