João 6
Alemannische Bibel NT (ALMNT) vs NVT
1 Dnohch fahrt Jesus wäg iba des Galiläische Meer, der au See vu Tiberias heißt.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Un s goht nem viel Volk nohch, wel sie de Zeiche gsäh hän, de na(er) a d Kranke doet.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Jesus aba goht uf ä Berg un het sich anekockt mit sinene Jinger.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 S war aba kurz vor rem Passa, däm Fescht vu d Jude.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Do hebt Jesus sini Auge uf un sieht, daß viel Volk zue nem kummt, un sait zue Philippus: Wo kaufe ma(mir) Brot, dmit de z ässä hän?
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Des het da gsait, um ne z prefe; denn na(er) het wohl gwißt, was sa doe wot.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Philippus git nem zantwort: Fir zweihundat Silbagrosche Brot isch nit gnoe fir sie, dmit jeda ä weng gregt.
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Do sait eina vu sinene Jinger, d Andreas, dr Brueda vum Simon Petrus:
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 S isch ä Kind do, des het fünf Gerschtebrot un zwei Fisch; aba was isch des fir so vieli?
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Jesus aba sait: Len de Lit sich lagere. S war aba viel Gras an däm Platz. Do lagrete sich etwa fünfdusig Männa.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Jesus aba nimmt de Brot, dankt un git sie däne, de sich glagret hän; gnau so au vu d Fisch, soviel sie wen.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Als sie aba satt ware, sait da(er) zue sinene Jinger: Sammle di ibrige Brocke uf, dmit nigs umkummt (vudorbe wird).
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Do sammle sie un fillä vu d fünf Gerschtebrot zwöelf Kerb mit Brocke, de däne ibrigbliebe sin, de gässä hän.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Als etze de Lit des Zeiche gsäh hän, des Jesus doe het, sage sie: Des isch gwiß dr Prophet, der in d Welt kumme soll.
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Als Jesus etze gmerkt het, daß sie kumme däte un nen packe, um nen zum Kenig z mache, haut da ab wieda uf d Berg, er selba ällei.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Am Obend aba gehn sini Jinger nab an d See,
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 schtiege in ä Boot un fahre iba d See nohch Kapernaum. Un s war scho finschta wore, un Jesus war noh nit zue nene kumme.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Un d See wird ufgwehlt (wild) vu nem schtarken Wind.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Als sie etze etwa ä Schtund grödert hän, sähn sie Jesus uf fem See go un nohch ans Boot kumme; un sie hän sich gfirchtet.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Er aba sait zue nene: Ich bi's; firchte äich nit!
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Do wen sie nen ins Boot nähmä; un gli druf war des Boot am Land, wohi sie fahre wen.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Am nägschte Dag sähn de Lit, de am andere Ufa vum Sees schtehn, daß kei anderes Boot do war als des ällei, un daß Jesus nit mit sinene Jinger in des Boot gschtiege war, sundern sini Jinger ware ällei weggfahre.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 S kumme aba anderi Boot vu Tiberias zue däm Platz, wo sie des Brot gässä hän unda d Danksagig vum Herrn.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Als etze des Volk sieht, daß Jesus nit do war un sini Jinger au nit, schtiege sie in ihri Boot un fahre nohch Kapernaum un sueche Jesus.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Un als sie nen finde am andere Ufa vum Sees, froge sie nen: Rabbi, wenn bisch dü herkumme?
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Jesus git zantwort un sait: Gwiß, gwiß, i(ich) sag äich: Ihr sueche mi nit, wel ihr Zeiche gsähne hän, sundern wel ihr vu däm Brot gässä hän un satt wore sin.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Schaffe äich Zässä, des nit vugoht, sundern des bliebt zum ewige Läbä. Des wird äich d Menschebue ge; denn uf däm isch des Siegel Gottes vum Vada (Babbe).
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Do froge sie nen: Was solle ma(mir) doe, daß ma(mir) Gottes Sache (Arbet,Werke) den?
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Jesus git zantwort un sait zue nene: Des isch Gottes Sach (Arbet,Werk,Gschafftes), daß ihr an den glaubt, den na gschickt het.
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Do sage sie zue nem: Was doesch dü fir ä Zeiche, dmit ma(mir) sähn un dir glaube? Was fir ä Sach (Werk) doesch dü?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Unseri Vädare hän in d Wüschte s Manna gässä, we gschriebe schtoht (Psalm 79,24): "Er git ne Brot vum Himmel z ässä".
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 "Do sait Jesus zue nene: Gwiß, gwiß, i(ich) sag äich: Nit Moses het äich des Brot vum Himmel ge, sundern mi Vada (Babbe) git äich des wahre Brot vum Himmel.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Denn Gottes Brot isch des, des vum Himmel kummt un git d Welt s Läbä.
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Do sage sie zue nem: Herr, gib uns(us) alliziit des Brot.
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Jesus aba sait zue nene: Ich bi des Brot vum Läbä. Wer zue ma(mir) kummt, der wird nimmi hunga ha; un wer an mi glaubt, der wird nimmi durscht ha.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Aba i(ich) ha äich gsait: Ihr hän mi gsähne un glaube doch nit.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Alles, was ma(mir) mi Vada (Babbe) git, des kummt zue ma(mir); un wer zue ma(mir) kummt, den wär i(ich) nit nüsstoße.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Denn i(ich) bi vum Himmel kumme, nit dmit i(ich) mi Wille doe, sundern d Wille vu däm, der mi gschickt het.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Des isch aba dr Wille vu däm, der mi gschickt het, daß i(ich) nigs vulier vu allem, was sa(er) ma(mir) ge het, sundern daß ich's uferweck am Jingschte Dag.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Denn des isch dr Wille vu minem Vada (Babbe), daß, wer d Bue sieht un glaubt a nen, des ewige Läbä het; un i(ich) wär nen uferwecke am Jingschte Dag.
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Do hän de Jude iba nengschtängert, wel la(er) gsait het: Ich bi des Brot, des vum Himmel kumme isch,
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 un sage: Isch der nit Jesus, ä Bue vum Josef, däm si Vada (Babbe) un Muetter ma(mir) kenne? Wieso sait da(er) dann(dnoh): Ich bi vum Himmel kumme?
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Jesus git zantwort un sait zue nene: Murre nit undaänanda.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 S ka nemads zue ma(mir) kumme, s isch denn, dr Vada (Babbe) zeht nen, der mi gschickt het, un i(ich) wär nen uferwecke am Jingschte Dag.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 S schtoht gschriebe in d Prophete (Jesaja 54,13): "Sie wäre alli vu Gott glehrt si." Wer s vum Vada (Babbe) härt un lernt, der kummt zue ma(mir).
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Nit als ob jemads d Vada (Babbe) gsähne het üßa däm, der vu Gott kumme isch; der het d Vada (Babbe) gsähne.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Gwiß, gwiß, i(ich) sag äich: Wer glaubt, der het des ewige Läbä.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Ich bi des Brot vum Läbä.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Euri Vädare hän in d Wüschte des Manna gässä un sin gschtorbe.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Des isch des Brot, des vum Himmel kummt, dmit, wer dvu ißt, nit schtirbt.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Ich bi des lebändige Brot, des vum Himmel kumme isch. Wer vu däm Brot ißt, der wird läbä in Ewigkeit. Un des Brot isch mi Fleisch, des i(ich) ge wär fir des Läbä vu d Welt.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Do schtritte d Jude undaänanda un sage: We ka der uns(us) si Fleisch z ässä ge?
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Jesus sait zue nene: Gwiß, gwiß, i(ich) sag äich: Wenn ihr nit des Fleisch vum Menschebue ässä un si Bloet trinke den, so hän ihr kei Läbä in äich.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Wer mi Fleisch ißt un mi Bloet trinkt, der het des ewige Läbä, un i(ich) wär nen am Jingschte Dag uferwecke.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Denn mi Fleisch isch des wahre Ässä, un mi Bloet isch dr wahr Trunk.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Wer mi Fleisch ißt un mi Bloet trinkt, der bliebt in ma(mir) un i(ich) in nem.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 We mi d lebändige Vada (Babbe) gschickt het un i(ich) läb um mi Vada (Babbe) wille, so wird au, wer mi ißt, läbä wägä ma(mir).
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Des isch des Brot, des vum Himmel kumme isch. S isch nit we bi d Vädere, de gässä hän un gschtorbe sin. Wer des Brot ißt, der wird läbä in Ewigkeit.
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Des het da(er) in dr Synagoge (Gotteshus) gsait, als sa in Kapernaum glehrt het.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Vieli etze vu sinene Jinger, de des ghärt hän, sage: Des isch ä härtes Wort; wer ka des härä?
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Do Jesus aba bi sich selbscht gmerkt het, daß sini Jinger doriba gschtängert hän, sait da(er) zue nene: Ärgert äich des?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 We, wenn ihr etze säh das d Menschebue uffahre doet dohi, wo na(er) zvor war?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Dr Geischt isch's, der lebändig macht; des Fleisch isch nigs nütze. De Wort, de i(ich) zue äich gsait ha, de sin Geischt un sin Läbä.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Aba s git ä baar unda äich, de glaube nit. Denn Jesus het gwißt vu Afang a, wer de ware, de nit glaube, un wer nen vurote wird.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Un na(er) sait: Drum ha i(ich) äich gsait: Nemad ka zue ma(mir) kumme, s isch nem denn vum Vada (Babbe) ge.
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Vu do a wendte sich vieli vu sinene Jinger ab un gehn etze nimmi mit nem.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Do het Jesus de Zwöelf gfrogt: Wen ihr au weggoh?
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Do git nem Simon Petrus zantwort: Herr, wohi solle ma(mir) go? Dü hesch ä Wort vum ewige Läbä;
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 un ma(mir) hän glaubt un wißet das: Dü dr Heilige Gottes bisch.
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Jesus git ne zantwort: Ha i(ich) nit äich Zwöelf üsgwählt? Un eina vu äich isch ä Deufel.
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Er schwätzt aba vu Judas, däm Bue vum Simon Iskariot. Der het nen vurote un war eina vu d Zwöelf.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.