Hebreus 6
Alemannische Bibel NT (ALMNT) vs BKJ
1 Drum wen ma(mir) etzed losse, was am Afang iba Chrischtus z lehre isch, un uns(us) zum Vollkummene wende; ma(mir) wen nit nomol d Grund lege mit dr Umkehr vu d dote Werke, mit däm Glaube a Gott,
1 Pelo que, deixando os princípios da doutrina de Cristo, prossigamos até a perfeição, não lançando de novo o fundamento de arrependimento de obras mortas e de fé em Deus,
2 mit dr Lehr vum Daufe, vum Händuflege, vu dr Uferschtehig dr Dote un vum ewige Gricht.
2 de doutrina sobre batismos, e de imposição de mãos, e sobre ressurreição de mortos e sobre juízo eterno.
3 Des wen ma(mir) mache, wenn`s Gott zueloßt.
3 E isso faremos, se Deus o permitir.
4 Denn s isch unmeglich, de, de eimol alaichtet worde sin un gschmeckt hän de himmlische Gabe un Adeil gregt hän am heilige Geischt un gschmeckt hän
4 Porque é impossível que os que uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se fizeram participantes do Espírito Santo,
5 des guete Wort Gottes un de Kraft vu d zuekinftige Welt
5 e provaram a boa palavra de Deus, e os poderes do mundo que há de vir,
6 un dann(dnoh) doch wäggange sin, wieda zue ernaiere zue d Buße, do sie fir sich selbscht d Bue Gottes nomol kriizige un zum Schpott mache.
6 se eles caírem, sejam outra vez renovados para arrependimento; visto que eles de novo crucificam para si mesmo o Filho de Deus, expondo-o em uma vergonha aberta.
7 Denn d Bode, wo d Rägä trinkt, der viel(oft) uf nen(d Bode) flegt, un nitzliche Frucht trait däne, de ne bschtelle, grege Sege vu Gott.
7 Porque a terra que absorve a chuva que cai sobre ela, e produz erva útil, provê para aqueles que a lavram e recebe a bênção da parte de Deus.
8 Wenn na aba Dorne un Dischtle trait, hän sie kei Nutze un isch däm Fluech nooch, so daß ma ne zletscht abbrennt.
8 Mas aquela que produz espinhos e abrolhos é rejeitada, e perto está da maldição; e o seu fim é ser queimada.
9 Obwohl ma(mir) aba so schwätze, ihr Lebi, sin ma(mir) doch ibaziigt, daß ses bessa mit äich schtoht un ihr gretteti sin.
9 Porém, amados, esperamos coisas melhores de vós, e coisas que acompanham a salvação, embora falemos assim.
10 Denn Gott isch nit ungrecht, daß sa(er) vugißt äicha Schaffte un de Lebi (Liebe), de ihr sinem Name ge(erwiese) hän, indäm ihr d Heilige dient hän un noh diene.
10 Porque Deus não é injusto para que se esqueça de vossa obra, e do trabalho de amor que para com o seu nome mostrastes, porquanto ministrastes aos santos, e ainda os servis.
11 Mir winsche aba, daß jeda vu äich dselbe Eifa bwäist(git), de Hoffnig feschtzhaltet bis ans End,
11 E desejamos que cada um de vós mostre o mesmo zelo até a completa certeza da esperança até o fim.
12 dmit da(ihr) nit träg(full) wäre, sundern Nohchfolga dera(vu däne), de durch Glaube un Geduld de Vuheißige (Vuschpreche) gregä(erbe).
12 Para que não estejais ociosos, mas sejais seguidores dos que pela fé e paciência herdam as promessas.
13 Denn als Gott däm Abraham de Vuheißig git, schwört da(er) bi sich selba, do na(er) bi keinem Greßere schwere ka,
13 Porque, quando Deus fez a promessa a Abraão, visto que não havia alguém maior por quem jurar, ele jurou por si mesmo,
14 un sait (1. Moses 22,16.17): "Gwiß, i(ich) will di segne un mehre."
14 dizendo: Certamente abençoando eu te abençoarei e multiplicando eu te multiplicarei.
15 Un so het gwartet Abraham in Geduld un het de Vuheißig gregt.
15 E assim, tendo Abraão perseverado pacientemente, obteve a promessa.
16 Di Mensche schwere jo bi nem Greßare, als sie selba sin; un dr Eid dient ne als Kraftüsdruck un macht allem Abschtritte ä End.
16 Porque os homens verdadeiramente juram pelo maior, e o juramento de confirmação é, para eles, um fim de toda contenda.
17 Drum het Gott, als sa(er) d Erbe vu d Vuheißig noh ärga bewäise wellä, daß si Rotschluß nit wankt, un sich noh mit nem Eid vubirgt.
17 E assim Deus, desejando mostrar mais abundantemente aos herdeiros da promessa a imutabilidade do seu conselho, confirmou-o com juramento;
18 So solle ma(mir) durch zwei Zuesage, de nit wanke - denn s isch unmeglich, daß Gott legt -, ä schtarke Troscht ha, de ma(mir) unsri Zueflucht dzue gnumme hän, feschtzhalte a d abotenen Hoffnig.
18 para que através de duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, pudéssemos ter uma poderosa consolação, nós, que procuramos refúgio na esperança colocada diante de nós.
19 De hän ma(mir) als ä sichere un feschte Anka unsra Seele, der au längt bis in des Innere hinda däm Vorhang.
19 Esperança essa que temos como âncora da alma, segura e firme, e que penetra até o interior do véu;
20 Dori isch dr Vorläufa fir uns(us) gange, Jesus, der ä Hoherpriester wore isch in Ewigkeit nohch dr Ordnig Melchisedeks.
20 onde o precursor entrou por nós, o próprio Jesus, feito sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.