Atos 7

Alemannische Bibel NT (ALMNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Do het dr Hohepriester gfrogt: Isch des so?
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura é isto assim?
2 Er aba sait: Lebi (Liebe) Breda un Vädare, härt zue. Der Gott dr Herrlichkeit erschient unsam Vada (Babbe) Abraham, als er noh in Mesopotamien war, bvor ra(er) in Haran gwohnt het,
2 E ele disse: Homens, irmãos, e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando na mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 un sait zue nem (1. Moses 12,1): "Gang üs dinem Land un vu dinere Vuwandtschaft un ze in des Land, des i(ich) dir zeigä will."
3 E disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Do goht er üs däm Land dr Chaldäer un wohnt in Haran. Un als si Vada (Babbe) gschtorbe war, bringt Gott nen vu dert riba in des Land, in däm ihr etze wohne,
4 Então saiu da terra dos caldeus, e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 aba na(er) git nem kei Eigentum drin, au nit ä Fueß breit, un vuhießt nem, er wott`s nem un sinene Nochkumme zum Hab un Guet ge, obwohl la(er) noh kei Kind het.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela, e depois dele, à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Denn so sait Gott (1. Moses 15,13.14): "Dini Nochkumme wäre Fremdlinge si in nem fremde Land, un ma wird sie knechte un mißhandle vierhundat Johr lang.
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão, e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Aba des Volk, däm sie als Knecht diene mese, will i(ich) richten", sait Gott, "und dnohch wäre sie üszeh un ma(mir) diene an däm Platz."
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E depois disto sairão e me servirão neste lugar.
8 Un na(er) git nem d Packt(Abkumme) dr Bschniedig. Un so ziigt (zeugt) er Isaak un bschnitt nen am achte Dag, un Isaak d Jakob, un Jakob de zwöelf Erzvädare.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão; e assim gerou a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque a Jacó; e Jacó aos doze patriarcas.
9 Un de Erzvädare sin näjdisch uf Josef un vukaufe nen nohch Ägypte. Aba Gott war mit nem
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 un rettet nen üs allem vu sinere Vufolgig un git nem Gnade un Wisheit vor rem Pharao, däm Kenig vu Ägypte; der het sich anekockt nen zum Regente iba Ägypte un iba si ganzes Hus zmache.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 S kummt aba ä Hungasnot iba ganz Ägypte un Kanaan un ä großi Vufolgig, un unseri Vädare finde kei Ässä.
11 Sobreveio então a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Jakob aba het ghärt, daß ses in Ägypte Korn (Getreide) gäb, un schickt unseri Vädare üs zum erschte Mol.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Un bim zweite Mol git sich Josef sinene Breda z erkenne; so wird däm Pharao Josefs Herkunft bekannt.
13 E na segunda vez foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Josef aba schickt üs un losst si Vada (Babbe) Jakob hole un sini ganzi Vuwandtschaft, fünfäsiebzig Mensche.
14 E José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Un Jakob zeht nab nohch Ägypte un schtirbt, er un unseri Vädare;
15 E Jacó desceu ao Egito, e morreu, ele e nossos pais;
16 un sie wäre nohch Sichem brocht un in des Grab glegt, des Abraham fir Geld kauft het vu d Sehn Hamors in Sichem.
16 E foram transportados para Siquém, e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Emor, pai de Siquém.
17 Als etze de Ziit dr Vuheißig sich naht, de Gott däm Abraham zuegsait het, isch des Volk gwachse un mehrt sich in Ägypte,
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 bis ä andre Kenig iba Ägypte ufkumme isch, der nigs wußt vu Josef.
18 Até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Der goht mit Hintalischt vor gege unsa Volk un mißhandelt unseri Vädare un het ihri kleine Kinda üssetze lo, dmit sie nit am Läbä bliebe.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 Zue der Ziit wird Moses uf d Welt brocht, un er war ä schenes Kind vor Gott un wird dräi Monet z ässä ge im Hus vu sinem Vada (Babbe).
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Als sa(er) aba üsgsetzt wird, nimmt nen de Dochta vum Pharao uf un zeht nen uf als ihren Bue.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó, e o criou como seu filho.
22 Un Moses wird in alla Wisheit dr Ägypter glehrt un war mächtig in Wort un Werke.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios; e era poderoso em suas palavras e obras.
23 Als sa(er) aba vierzig Johr alt wird, denkt er, noh sine Breda, d Israelite, zluege.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Un sieht eina ä Unrecht liede; do schtoht er nem bäi un rächt den, däm des Leid bassiert isch, un erschlat d Ägypter.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu, e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Er meint aba, sini Breda solle's vuschtoh, daß Gott durch sini Hand ne Rettig bringt; aba sie vuschten's nit.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Un am nägschte Dag kummt er zue nene, als sie mitänanda schtritte, un vumahnt sie, Friede z hebe, un sait: Lebi (Liebe) Männa, ihr sin doch Breda; wurum doet eina däm andere Unrecht?
26 E no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 Der aba sinem Nächschte Unrecht doe het, schuckt nen vu sich un sait (2. Moses 2,14): "Wer het dich zum Ufbassa un Richta iba uns(us) bschtimmt?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 Willsch dü mich au umbringe, we dü geschtern d Ägypter umbrocht hesch?"
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Moses aba floh wägä dem un läbt als Fremdling im Land Midian; dert ziigt (zeugt) er zwei Buebä.
29 E a esta palavra fugiu Moisés, e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 Un nooch vierzig Johr erschient nem in dr Wüschte am Berg Sinai ä Engel in eina Fiirflamme im Dornbusch.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Als aba Moses des sieht, vuwundret er sich iba de Erschinig. Als sa(er) aba higoht, z luege, kummt de Schtimm vum Herrn zue nem (2. Moses 3,5-10): "
31 Então Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 Ich bi dr Gott dinere Vädare, dr Gott Abrahams un Isaaks un Jakobs." Moses aba fangt a z zittere un dräut(wagt) nit hizluege.
32 Dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 Aba dr Herr sait zue nem: "Zeh de Schoeh üs vu dine Feß; denn d Platz, uf däm dü schtohsch, isch heiliges Land!
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Ich ha gsähne des Liede vu minem Volk, des in Ägypte isch, un ha si Seufze ghärt un bi rabkumme, s zue errette. Un etze kumm her, i(ich) will di nohch Ägypte schicke."
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 Den Moses, den sie vuliignet hän, als sie sage: "Wer het dich als Ufbassa un Richta igsetzt?", den schickt Gott als Afihra un Retter durch d Engel, der nem im Dornbusch erschiene war.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? a este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Der Moses fihrt sie üsä un doet Wunda un Zeiche in Ägypte, im Roten Meer un in dr Wüschte vierzig Johr lang.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto, por quarenta anos.
37 Des isch der Moses, der zue d Israeliten gsait het (5. Moses 18,15): "Ä Prophete we mich wird äich dr Herr, aicha Gott, mache üs äire Breda."
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor vosso Deus vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Des isch's, der in dr Gmeinde in dr Wüschte schtoht zwische däm Engel, der mit nem schwätzt uf däm Berg Sinai, un unsari Vädere. Des Wort vum Läbä gregt het, um sie uns(us) wietazge.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 Ihm wen unsre Vädare nit hörig wäre, sundern sie schtoße nen vu sich un wände sich in ihrem Herz wieda Ägypte zue
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e em seu coração se tornaram ao Egito,
40 un sage zue Aaron (2. Moses 32,1): "Mach uns(us) Götta, de vor uns(us) hergehn; denn ma(mir) wisse nit, was däm Moses, der uns(us) üs däm Land Ägypte gfihrt het, widafahre isch."
40 Dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Un sie mache zue der Ziit ä Kalb un opfere däm Götzebild un fräie sich iba des Gschaffte ihra Händ(Pfode).
41 E naqueles dias fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Aba Gott drillt sich ab un git sie dohi, so daß sie däm Heer vum Himmel diene, we gschriebe schtoht im Boech dr Prophete (Amos 5,25-27): "Hän ihr vum Hus Israel de vierzig Johr in dr Wüschte ma(mir) je Opfa un Gabe darbrocht?
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios No deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Ihr hän de Hitte Molochs umä traid un d Schtern vum Gotte Räfan, de Bilda, de ihr gmacht hän, sie azbäte. Un i(ich) will äich wägfihre bis iba Babylon üsä."
43 Antes tomastes o tabernáculo de Moloque,E a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar.Transportar-vos-ei, pois, para além da Babilônia.
44 S hän unsre Vädare de Schtiftshitte in dr Wüschte, we der s agordnet het, der zue Moses gschwätzt het, daß sa(er) sie mache soll nooch rem Vorbild, des er gsähne het.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Des ibanähme unsre Vädare un bringe sie mit Josua in des Land, des d Heide inne hän, de Gott vutriebt vor rem Gsicht vu unsrer Vädare, bis zue d Ziit Davids.
45 O qual, nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Der findet Gnade bi Gott un bittet drum, daß sa(er) ä Platz finde kennt fir des Hus Jakob.
46 Que achou graça diante de Deus, e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Salomo aba het nem ä Hus bäut.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 Aba dr Allahechschte wohnt nit in Tempeln, de mit Händ(Pfode) gmacht sin, we dr Prophet sait (Jesaja 66,1.2): "
48 Mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 Dr Himmel isch mi Thron un d Bode dr Schemel fir mini Feß; was wen ihr ma(mir) denn fir ä Hus bäue", sait dr Herr, "odr was isch d Platz vu minere Rueh?
49 O céu é o meu trono,e a terra o estrado dos meus pés.Que casa me edificareis? diz o Senhor,Ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Het nit mi Hand des alles gmacht?"
50 Porventura não fez a minha mão todas estas coisas?
51 Ihr Halsschtarrigi (Dickschädel), mit vuschtocktem Herz un daube Ohre, ihr widaschtrebe (bocke) alliziit däm heilige Geischt, we äiri Vädare, so au ihr.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim vós sois como vossos pais.
52 Wem Prophete hän äiri Vädare nit vufolgt? Un hän sie umbrocht, de zvor vukindigte des Kumme vum Grechte, däm si Vuräda un Mörda ihr etze wore sin.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Ihr hän des Gsetz gregt durch Wiesig vu Engel un hän's nit ghalte.
53 Vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Als sie des ghärt hän, goht's ne durchs Herz, un sie knirschte mit d Zähn iba nen.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra ele.
55 Er aba, voll heiligem Geischt, luegt uf zum Himmel un sieht d Herrlichkeit Gottes un Jesus schtoh zue d Rechte Gottes
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo, fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus, que estava à direita de Deus;
56 un sait: Lueg, i(ich) sieh d Himmel uff un d Menschebue zue d Rechte Gottes schtoh.
56 E disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Sie brellä aba lut un halte sich ihri Ohre zue un schtirme imetig uf nen i,
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os seus ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele.
58 schtoße nen zue d Schtadt üsä un schteinigte nen. Un de Ziige lege ihri Kleida ab zue d Feß vumä jungen Ma, der hieß Saulus,
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas capas aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 un sie schteinigte Stephanus; der reft d Herrn a un sait: Herr Jesus, nimm mi Geischt uf!
59 E apedrejaram a Estêvão que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Er flegt uf d Knie un brellt lut: Herr, rechne ne de Sind nit a! Un als er des gsait het, schtirbt er.
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.