Atos 13
Alemannische Bibel NT (ALMNT) vs NVT
1 S ware aba in Antiochia in dr Gmeinde Prophete un Lehrer, nämlich Barnabas un Simeon, gnennt Niger, un Luzius vu Kyrene un Manaën, der mit däm Landesfirscht Herodes ufzoge worde war, un Saulus.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Als sie aba däm Herrn diene un fastete, sait dr heilige Geischt: Sundert ma(mir) üs Barnabas un Saulus zum Denscht, zue dem i(ich) sie bruefe ha.
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Do fastete sie un bäte un lege d Händ(Pfode) uf sie un len sie ze.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Nohchdem sie etze üsgsandt ware vum heilige Geischt, kumme sie nohch Seleuzia un vu do mit dem Schiff nohch Zypern.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Un als sie in de Schtadt Salamis kumme, vukindige sie des Wort Gottes in d Synagoge (Gotteshus) (Gotteshiisa) dr Jude; sie hän aba au Johannes als Helfa bi sich.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Als sie di ganze Insel bis nohch Paphos durchzoge hän, träfe sie ä Zaubera un falsche Prophete, ä Jude, der hießt Barjesus;
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 der war bi däm Schtadthaltr Sergius Paulus, nem schlaue Ma. Der reft Barnabas un Saulus zue sich un wot, des Wort Gottes härä.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Do widerschtod ne dr Zaubera Elymas - denn so wird si Name ibasetzt - un vusuecht, d Schtadthaltr vum Glaube abzhalte.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Saulus aba, der au Paulus heißt, voll heiligem Geischt, luegt nen a
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 un sait: Dü Bue vum Deufel, voll alla Lischt un alla Bosheit, dü Fäind alla Grechtigkeit, hersch dü nit uf, krumm zue mache d grade Wäg vum Herrn?
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Un etze lueg, d Hand vum Herrn kummt iba di, un dü sollsch blind si un d Sunne ä Ziitlang nit säh! Uf dr Schtell flegt ä Dunkelheit un Nacht uf nen, un er goht umä un suecht jemand, der nen an d Hand fihrt.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Als dr Schtadthaltr sieht, was gschähe war, wird da(er) gläubig un vuwundrete sich iba de Lehr vum Herrn.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Paulus aba un de um nen ware, fahre vu Paphos ab un kumme nohch Perge in Pamphylien. Johannes aba trennt sich vu nene un kehrt zruck nohch Jerusalem.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Sie aba zen vu Perge witer un kumme nohch Antiochia in Pisidien un gehn am Sabbat in d Synagoge (Gotteshus) un hocke sich na.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Nohch dr Lesig vum Gsetz un dr Prophete aba schicke de Vorschteha vu d Synagoge (Gotteshus) zue nene un len nene sage: Lebi (Liebe) Breda, wen ihr ebis schwätze un des Volk vumahne, so sages.
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Do schtoht Paulus uf un winke mit dr Hand un sait: Ihr Männa vu Israel un ihr Gottesfirchtigi, häret zue!
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Dr Gott vum Volk Israel het unsri Vädare üsgwählt un des Volk groß gmacht, als sie Fremdlinge ware im Land Ägypte, un mit schtarkem Arm fihrt er sie vu dert üsä.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Un vierzig Johr lang dulde da sie in dr Wüschtea
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 un het siebä Velka in däm Land Kanaan vunichtet un git ne dere Land zum Erbe;
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 des isch bassiert in etwa vierhundatfuchzig Johr. Dnohch git da(er) ne Richta bis zue d Ziit vum Prophete Samuel.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Un vu do a bitte sie um ä Kenig; un Gott git tene Saul, d Bue vum Kisch, ä Ma üs däm Schtamm Benjamin, fir vierzig Johr.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Un als er dän vuschtoße het, erhebt er David zue ihrem Kenig, vu däm ma(er) beziigt (1. Samuel 13,14): "Ich ha David gfunde, d Bue Isais, ä Ma nohch minem Herz, der soll mi ganze Wille doe."
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Aus däm sinem Gschlecht het Gott, we na(er) vuheiße het, Jesus kumme losse als Heiland fir des Volk Israel,
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 nohchdem Johannes, bvor Jesus agfange het, däm ganze Volk Israel de Daufi vu d Buße predigt het.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Als aba im Johannes si Lauf umä(vollendete) war, sait da(er): Ich bi nit der, fir den ihr mi hebet (haltet); aba lueg, er kummt nohch ma(mir), däm si Schuehreme z lese i(ich) nit wert bi.
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 Ihr Männa, liebe Breda, ihr Buebä üs däm Gschlecht Abrahams un ihr Gottesfirchtigi, uns(us) isch des Wort vum Heil gschickt.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Denn de Inwohna vu Jerusalem un ihri Obere hän, wel sie Jesus nit erkennt hän, de Wort vu d Prophete, de an jedem Sabbat vorgläse wäre, mit ihrem Urteilschpruch erfillt.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Un obwohl sie nigs a nem finde, des d Dod vudent het, bitte sie doch Pilatus, nen umzbringe.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Un als sie alles gmacht hän, was vu nem gschriebe schtoht, nähmä sie nen vum Holz un lege nen in ä Grab.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Aba Gott het nen uferweckt vu d Dote;
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 un er isch an viele Däg däne erschiene, de mit nem vu Galiläa nuf nohch Jerusalem gange ware; de sin etzed sini Ziige vor rem Volk.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 Un ma(mir) vukündige äich de Vuheißig, de an de Vädare ergange isch,
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 daß Gott sie uns(us), ihre Kinda, erfillt het, indäm er Jesus uferweckt het; we denn im zweite Psalm gschriebe schtoht (Psalm 2,7): "Dü bisch mi Bue, hiit ha i(ich) di ziigt (zeugt)."
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Daß er nen aba vu d Dote uferweckt het un nen nit dr Verwesig ibalosse wot, het da(er) so gsait (Jesaja 55,3): "Ich will äich de Gnade, de David vuheiße isch, treu bwahre."
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Drum sait da(er) au a eina andere Schtell (Psalm 16,10): "Dü wirsch nit zuelo, daß di Heilige de Verwesig sieht."
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Denn nohchdem David zue sinere Ziit däm Wille Gottes dient het, isch scha(er) igschlofe (gschtorbe) un zue sinene Vädere vusammelt worde un het de Verwesig gsähne.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Der aba, den Gott uferweckt het, der het de Verwesig nit gsähne.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 So isch äich etze kundgmacht, liebe Breda, daß äich durch nen Vugebig vu d Sinde vukindigt wird; un in all däm, worin ihr durch des Gsetz vum Moses nit Grecht wäre konnte,
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 isch der Grecht gmacht, der a nen glaubt.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Luege etze zue, daß nit iba äich kummt, was in d Prophete gsait isch (Habakuk 1,5): "
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 Luege, ihr Vuächta, un wundert äich un gehn zuenichte! Denn i(ich) doet ä Sach zue äire Ziit, des ihr nit glaube den, wenn`s äich jemads vuzehlt."
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Als sie aba üs dr Synagoge (Gotteshus) rüsgehn, bitte de Lit, daß sie am nägschte Sabbat noh eimol vu däne Dinga schwätze.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Un als de Gmeinde üsänandagoht, folge vieli Jude un gottesfirchtigi Judengnosse däm Paulus un Barnabas. De sage zue ne un ermahne sie, daß sie bliebe solle in dr Gnade Gottes.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Am nägschte Sabbat aba kummt schier di ganze Schtadt zsämme, des Wort Gottes z härä.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Als aba de Jude de Lit sähn, wäre sie näjdisch un widerschpräche däm, was Paulus sait, un läschtere.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Paulus un Barnabas aba sage fräi rüs(uff): Äi(ich) moeß des Wort Gottes zerscht gsait wäre; do ihr`s aba vu äich stoßt un hebet (haltet) äich selbscht nit fir wert am ewige Läbä, lueg, so wende ma(mir) uns(us) zue d Heide.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Denn so het uns(us) dr Herr bpfohle (Jesaja 49,6): "Ich ha di zum Lecht vu d Heide gmacht, dmit dü des Heil bisch bis an de Ende dr Erde."
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Als des de Heide ghärt hän, wäre sie froh un priese des Wort vum Herrn, un alli wäre gläubig, de zum ewige Läbä bschtimmt ware.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Un des Wort vum Herrn breitet sich üs in dr ganze Gegend.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Aba de Jude hetzte de gottesfirchtige vornehme Wieba un di agsähenschte Männa vu d Schtadt uf un schtifte ä Vufolgig a gege Paulus un Barnabas un vutriebe sie üs ihrem Gebiet.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Sie aba schittle d Schtaub vu ihre Feß zum Ziignis gege sie un kumme nohch Ikonion.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 De Jinger aba wäre erfillt vu Fräid(Freud) un heiligem Geischt.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.