2 Coríntios 7
Alemannische Bibel NT (ALMNT) vs ACF
1 Wel ma(mir) etze solchi Vuheißige (Vuschpreche) hän, mini Lebe, so len uns(us) vu allene Dreckflecke vum Fleisch un vum Geischt uns(us) sufa mache un de Heiligung z end bringe in dr Angscht Gottes.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Gen uns(us) Platz in äire Herze! Mir hän nemads Unrecht doe, ma(mir) hän nemads vuletzt, ma(mir) hän nemads ibavordeilt.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Ich sag des nit, um äich zue vuurteile; denn ich ha scho zvor gsait, daß ihr in unsam Herz sin, mitzschterbä un mitzläbä.
3 Não digo isto para vossa condenação; pois já antes tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Ich schwätz mit großa Zuevasicht vu äich; ich rehm viel vu äich; ich bi voll mit Troscht; ich ha ibamessig Fräid(Freud) in alla unsri Vufolgig.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação; transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Denn als ma(mir) nohch Mazedonien kumme, finde ma(mir) kei Rueh; sundern vu alle Siete ware ma(mir) unda druck, vu uße mit Händel, vu inne mit Angscht.
5 Porque, mesmo quando chegamos à macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Aba Gott, der di Kliene(Gringe) treschtet, der treschtet uns(us) durch de Akunft(Itreffä) vum Titus;
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito.
7 nit ällei durch sini Akunft(Itreffä), sundern au durch d Troscht, mit däm ma(er) bi äich treschtet worde war. Er vuzehlt uns(us) vu äirem Vulange, äirem Hiile, äirem Eifa fir mi, so daß ich mi noh me fräi.
7 E não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado por vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Denn wenn ich äich au durch d Bref trurig gmacht ha, reut`s mi nit. Un wenn`s mi greut het - ich sieh jo, daß selle Bref äich wohl ä Wieli trurig gmacht het -,
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo.
9 so fräi ich mi doch etzed nit doriba, daß ihr trurig worde sin, sundern doriba, daß ihr trurig worde sin zue d Reu. Denn ihr sin trurig worde nohch Gottes Wille, so daß ihr vu uns(us) kei Schadä glitte hän.
9 Agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Denn de Trurigkeit nohch Gottes Wille wirkt d Seligkeit ä Reu, de nemads reut; de Trurigkeit dr Welt aba wirkt d Dod.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Lueg: ebe des, daß ihr trurig worde sin nohch Gottes Wille, welches Mehä het des in äich brocht(gwirkt), dzue Vuteidig, Unwille, Angscht, Vulange, Eifa, Bschtrofig! Ihr hän in alle Schtickli bwiese, daß ihr sufa sin in der Sach.
11 Porque, quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Drum, wenn ich äich au gschriebe ha, so isch's doch nit gschähe wägä dem, der bleidigt het, au nit wägä dem, der bleidigt worde isch, sundern dmit äira Mehä fir uns(us) gsähne worde isch bi äich vor Gott.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Dodurch sin ma(mir) treschtet worde.
13 Por isso fomos consolados pela vossa consolação, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Denn was ich vor nem vu äich grehmt ha, dorin bi ich nit zschande wore; sundern we alles wohr isch, was ma(mir) vu äich gsait hän, so het sich au unsa Rehme vor Titus als wohr erwiese.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Un na(er) isch ibaüs herzlich gege äich gsinnt, wenn na an des Folgsam si (Brav si) vu äich ällei denkt, we ihr nen mit Angscht un Zittre ufgnumme hän.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Ich fräi mi, daß ich mi in allem uf äich vulo ka.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.