2 Coríntios 1

Alemannische Bibel NT (ALMNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Paulus, ä Aposchtel Christi Jesus durch d Wille Gottes, un Timotheus, unsa Brueda, an de Gmeinde Gottes in Korinth samt alle Heilige in ganz Achaja:
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo, pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia.
2 Gnade isch mit äich un Friede vu Gott, unsam Vada (Babbe), un däm Herrn Jesus Chrischtus!
2 Graça a vós e paz da parte de Deus nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.
3 Globt isch Gott, dr Vada (Babbe) unsares Herrn Jesus Chrischtus, dr Vada (Babbe) vu d Barmherzigkeit un Gott vu allem Troscht,
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda a consolação;
4 der uns(us) treschtet in all unsera Trebsal, dmit ma(mir) au tröschte kenne, de in allaläei Trebsal sin, mit däm Troscht, mit däm ma(mir) selba treschtet wäre vu Gott.
4 Que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus.
5 Denn we de Liede Christi viel iba uns(us) kumme, so wäre ma(mir) au viel treschtet durch Chrischtus.
5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também é abundante a nossa consolação por meio de Cristo.
6 Hän ma(mir) aba Trebsal, so bassiert s äich zum Troscht un Heil. Hän ma(mir) Troscht, so bassiert`s zue äirem Troscht, der sich wirksam zeigt, wenn ihr mit Geduld deselbä Liede ertrage, de au ma(mir) liede.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos;
7 Un unsri Hoffnig schtoht fescht fir äich, wel ma(mir) wisse: we ihr a d Liede deilhän, so den ihr au am Troscht teilha.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Denn ma(mir) wen äich, lebi Breda, nit vuschwiege de Vufolgig, de uns(us) in dr Provinz Asien widafahre isch, wo ma(mir) iba de Maße bschwert ware iba unseri Kraft, so daß ma(mir) au am Läbä vuzagt hän
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.
9 un`s bi uns(us) selbscht fir bschlosse ka hän, ma(mir) mehn schterbe. Des isch bassiert aba, dmit ma(mir) unsa Vuträue nit uf uns(us) selbscht hän, sundern uf Gott, der di Dote uferweckt,
9 Mas já em nós mesmos tínha- mos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 der uns(us) üs solcha Anscht errettet het un errette wird. Uf en hoffe ma(mir), er wird uns(us) au etze rette.
10 O qual nos livrou de tão grande morte, e livra; em quem esperamos que também nos livrará ainda,
11 Dozue helfe au ihr durch äiri Fürbitte fir uns(us), dmit unsertwege fir de Gabe, de uns(us) ge isch, durch vieli Lit viel Dank dorbrocht wird.
11 Ajudando-nos também vós com orações por nós, para que pela mercê, que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Denn des isch unsa Röhm: des Ziignis vu unsarem Gwisse, daß ma(mir) in Infalt un göttlicha Erlichkeit, nit in fleischlicha Wisheit, sundern in dr Gnade Gottes unsa Läbä in dr Welt gfihrt hän, un des vor allem bi äich.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e de modo particular convosco.
13 Denn ma(mir) schriebe äich nigs anderes, als was ihr läse un au vuschtehn. Ich hoff aba, ihr den`s noh vellig vuschtoh,
13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis.
14 we ihr uns(us) zum Deil au scho vuschtante hän, nämlich, daß ma(mir) äira Röhm sin, we au ihr unsa Röhm sin am Dag unsares Herrn Jesus.
14 Como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.
15 Un in solchem Vuträue wot ich znächscht zue äich kumm, dmit ihr abamols ä Wohltat grgä.
15 E com esta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;
16 Vu äich üs wot ich nohch Mazedonien reise, üs Mazedonien wieda zue äich kumme un mi vu äich gleite losse nohch Judäa.
16 E por vós passar à macedônia, e da macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judéia.
17 Bi ich etwa liechtfertig gsi, als ich des wot? Odr isch mi Vorhabe fleischlich, so daß des Jo Jo bi ma(mir) au ä Nei Nei isch?
17 E, deliberando isto, usei porventura de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim, e não, não?
18 Gott isch mi Ziige, daß unsa Wort bi äich nit au Jo un Nei isch.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Denn dr Bue Gottes, Jesus Chrischtus, der unda äich durch uns(us) predigt worde isch, durch mich un Silvanus un Timotheus, dr war nit Jo un Nei, sundern s war alles wohr in nem.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Denn uf alli Gottesvuheißige isch in nem des Jo; drum schwätze ma(mir) au durch nen des Amen, Gott zum Lob.
20 Porque todas quantas promessas há de Deus, são nele sim, e por ele o Amém, para glória de Deus por nós.
21 Gott isch's aba, der uns(us) fescht macht samt äich in Chrischtus un uns(us) gsalbt
21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus,
22 un vusieglet un in unsri Herze als Undapfand d Geischt ge het.
22 O qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Ich ruef aba Gott zum Ziige a gegä mi Seele, daß ich äich schone wot un drum nit wieda nohch Korinth kumme bi.
23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que para vos poupar não tenho até agora ido a Corinto;
24 Nit daß ma(mir) Herre wäre iba äira Glaube, sundern ma(mir) sin Helfa äira Fräid(Freud); denn ihr schtehn im Glaube.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.