Salmos 139
Albanian Version (ALB1) vs ACF
1 Ti më ke hetuar, o Zot, dhe më njeh.
1 SENHOR, tu me sondaste, e me conheces.
2 Ti e di kur ulem dhe kur ngrihem, ti e kupton nga larg mendimin tim.
2 Tu sabes o meu assentar e o meu levantar; de longe entendes o meu pensamento.
3 Ti e shqyrton me kujdes ecjen time dhe pushimin tim dhe i njeh thellë të gjitha rrugët e mia.
3 Cercas o meu andar, e o meu deitar; e conheces todos os meus caminhos.
4 Sepse, edhe para se të jetë fjala mbi gojën time ti, o Zot, e di atë plotësisht.
4 Não havendo ainda palavra alguma na minha língua, eis que logo, ó Senhor, tudo conheces.
5 Ti më rrethon nga pas dhe përpara dhe vë dorën tënde mbi mua.
5 Tu me cercaste por detrás e por diante, e puseste sobre mim a tua mão.
6 Njohja jote është shumë e mrekullueshme për mua, aq e lartë sa unë nuk mund ta arrij.
6 Tal ciência é para mim maravilhosíssima; tão alta que não a posso atingir.
7 Ku do të mund të shkoja larg Frymës sate, ose ku do të mund të ikja larg pranisë sate?
7 Para onde me irei do teu espírito, ou para onde fugirei da tua face?
8 Në rast se ngjitem në qiell, ti je atje; në rast se shtrij shtratin tim në Sheol, ti je edhe aty.
8 Se subir ao céu, lá tu estás; se fizer no inferno a minha cama, eis que tu ali estás também.
9 Në rast se marr krahët e agimit dhe shkoj të banoj në skajin e detit,
9 Se tomar as asas da alva, se habitar nas extremidades do mar,
10 edhe aty dora jote do të më udhëheqë dhe dora jote e djathtë do të më kapë.
10 Até ali a tua mão me guiará e a tua destra me susterá.
11 Po të them: "Me siguri terri do të më fshehë", madje edhe nata do të bëhet dritë rreth meje:
11 Se disser: Decerto que as trevas me encobrirão; então a noite será luz à roda de mim.
12 terri vetë nuk mund të të fshehë asgjë, madje nata shkëlqen si dita; terri dhe drita janë të barabarta për ty.
12 Nem ainda as trevas me encobrem de ti; mas a noite resplandece como o dia; as trevas e a luz são para ti a mesma coisa;
13 Po, ti ke formuar të përbrëndëshmet e mia, ti më ke endur në barkun e nënes sime.
13 Pois possuíste os meus rins; cobriste-me no ventre de minha mãe.
14 Unë do të të kremtoj, sepse jam krijuar në mënyrë të mrekulluar; veprat e tua janë të mrekullueshme, dhe unë e di shumë mirë këtë gjë.
14 Eu te louvarei, porque de um modo assombroso, e tão maravilhoso fui feito; maravilhosas são as tuas obras, e a minha alma o sabe muito bem.
15 Kockat e mia nuk ishin një e fshehtë për ty kur u formova në fshehtësi duke u endur në thellësitë e tokës.
15 Os meus ossos não te foram encobertos, quando no oculto fui feito, e entretecido nas profundezas da terra.
16 Dhe sytë e tu panë masën pa trajtë të trupit tim, dhe në librin tënd ishin shkruar ditët që ishin caktuar për mua, megjithëse asnjë prej tyre nuk ekzistonte ende.
16 Os teus olhos viram o meu corpo ainda informe; e no teu livro todas estas coisas foram escritas; as quais em continuação foram formadas, quando nem ainda uma delas havia.
17 Oh, sa të çmuara janë për mua mendimet e tua, o Perëndi! Sa i madh është gjithë numri i tyre!
17 E quão preciosos me são, ó Deus, os teus pensamentos! Quão grandes são as somas deles!
18 Po të doja t'i numëroja, do të ishin më të shumtë se rëra; kur zgjohem jam ende me ty.
18 Se as contasse, seriam em maior número do que a areia; quando acordo ainda estou contigo.
19 Me siguri, ti do vrasësh të pabesin, o Perëndi; prandaj ju, njerëz gjakatarë largohuni nga unë.
19 Ó Deus, tu matarás decerto o ímpio; apartai-vos portanto de mim, homens de sangue.
20 Ata flasin me pabesi kundër teje; armiqtë e tu përdorin më kot emrin tënd.
20 Pois falam malvadamente contra ti; e os teus inimigos tomam o teu nome em vão.
21 A nuk i urrej vallë ata që të urrejnë, o Zot, dhe a nuk i urrej ata që ngrihen kundër teje?
21 Não odeio eu, ó Senhor, aqueles que te odeiam, e não me aflijo por causa dos que se levantam contra ti?
22 Unë i urrej me një urrejtje të përsosur; ata janë bërë armiqtë e mi.
22 Odeio-os com ódio perfeito; tenho-os por inimigos.
23 Më heto, o Perëndi, dhe njihe zemrën time; më provo dhe njihi mendimet e mia.
23 Sonda-me, ó Deus, e conhece o meu coração; prova-me, e conhece os meus pensamentos.
24 dhe shiko në se ka tek unë ndonjë rrugë të keqe dhe më udhëhiq nëpër rrugën e përjetshme.
24 E vê se há em mim algum caminho mau, e guia-me pelo caminho eterno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 139, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.