Atos 28
Angal Heneng mbuk Ngaoran Angal Bib Hobau Sao ngo wi o (AKH) vs NTLH
1 Ngo tomb nao su heneng ngol ngub ebe po pindib paesmao tomb su ngon imbi Malla kismil pangismao.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Ngo tomb tenaol su ngo bor birismi baebenom nao hond aondao bu ora homo nao bor oborob ora bubur kismin, se kang mend ibisaol nao hub aondao ora himismaol, mbinim nao turi homo heben heben bubur hub sobaomun ko is hakl penar bu harakaesmi.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Ngub bismil Paolom di is hare baoklmend hi taokl obobur harisaol, suklumb mend is hare darukl ngo bor birisao om turub homobur kisaon bonge yabur Paolon kil nao hakol bisao.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Ngub bisaol su ngon tenaol ngo birismi nda baebenom suklumb ngo Paolon kil nao hakol bisao nda hondobur mbini hakl hakl kakl, Aol ngo obu tenaol pe paen laoraoklao aol ora mend sene. Heneng ora aol ngo obu posabsu hesa ib kunja aondao ngo lu taongul taongul ke o kab bor obu nao heme bongeyaokl obandal, Saekil Aolom obu nao haen ko ngo pe paen laoraoklaong, hendemin berem kao kao bismi.
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Ngub kismi o Paolom suklumb ngo isaolao bor tandoklo tu men sa haorisaol, suklumb ngom Paol nisao ndan mung u di menjao nao bisao ora.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Ngo tomb mbinim Paol obun toklo ngo suklumbom nisao nda bor di and so, obu sul komb hakl po tiba pe paraokl ko baoklmend bao hondo birismi o, obu ngub pe pa di menjao nao bisao tomb mbinim wakl kone u bokeyobur kakl, Aoh, obu kaoya lome sao ngaor mend sene kao kao bismi.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Ngo tomb su kang ngon solo nao pindib pa birismao nan o bor su ngon maomb bo haraoklao aol aondao o obun imbi Pabliyas sisaol, aol ngom nao turi homo heben heben bubur obum nao obun anda bor kemi pobur, bao hor teb oran nao bisur bu oborob ora maeb hasao.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Ngo tomb aol Pabliyas ngo obun ab pob turub bu tombao koll kobur khorob ora himisao o, obun to bor was bao u mba hasaol, Paolom aol ngo u mba hasao bor hondabur obu kim men mba Ngaor bor kao kalisao tomb ebe bao sisao ora.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Ngub bisao hondobur tenaol su kang ngo bor homo wismi baeben hambun Paol obu hasaol was ibismil, ngo baeben di wakl enjaokl pu was bismi.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Ngo tomb mbinim nao hond homo oborob ora bisur bismi. Ngub bubur kismin mabor nao ib taokaoll mend sisao bor honda baoraoklbir pismao tomb di, mbinim naon menjao menjao nao wismao sao baeben ib taokaoll ngon ndaon bor wakl engel bismi.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Ngo tomb ib taokaoll mend su Aleksanda haklbir ibisao o, posabsu ubuklao ingi ngo pibi haen ko su Malla ngo bor bao u mbabur hondo birismi. Ngub bismi o taokaoll ngon imbi kaoya lome sao ngaor is kab saongowakl mari kismil, nao mabor ek ukl teb oran pibi hasao tomb taokaoll ngon baoraoklbir pismao ora.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Ngub pobur kismaon su and lobokl lobokl aondao Sarakus pindib pabur, su ngo bor bao hor teb oran bao hasmao.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Ngub bubur kismaon wakl su ngol haklbir ib taokaollon was su and lobokl lobokl aondao Erisayam pindib paesmao ora. Ngub bubur kismaon ngon ekera nan popo ana nan hakl ibisaol, naom bao hor mend oran ib bor was pam pam bubur, bao hor menden nao su and lobokl lobokl aondao Putoli po pindib paesmao ora.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Ngo tomb su ngo bor ngub po pindib pabur kismaon naom Karas tenaol mendbor ngo bor birismil hindismao tomb, mbinim nao turi homobur bao hor haoklao ora mend nao bao haem ora kismi. Ngub kismil naom ngo kismi ub bao haklbir kismaon, mabor su kab kab aongaon was pobur su and lobokl lobokl aondao Orom po pismao ora.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Ngo tomb Karas tenaol su Orom paolismi baebenom nao obaem ke paongaoklbir kismin, mbini enderael sao hasmi o su Apiyas maker anda teb so, tenaol tiyao ebeme o paoloklme anda ukl teb mend sisao o hasao ol nao hen mu kaomukl ibismi. Paolom mbini ngub ibismil hondobur obun kone bor hul ha saor peyo Ngaor bor kaoya ko tengiyu kisao ora.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Ngo tomb nao su and lobokl lobokl aondao Orom ngub pindib paesmao tomb su ngon kabman maomb bo haroklme baebenom Paol obu and ukl mend kalobur kismin, obu paokl poklao ko ami is mend obu maomb bo, obu hesa haru paolu haen kismi ora.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Mabor bao hor teb oran pibi hasao tomb Paolom Nju sem su ngo bor paolismi baebenon maeb haroklme aol baeben obo kiril mbaklaob kisesa. Ngub kisaol mbini hambun obo kiril mbaesmi tomb obum mbini bor kakl, Nao haeme hakl o, nim nao Nju sem baeben men mbaklbur di, naon ab sumb wil baebenom naon man ngo sao ngo sao bibaebe kismil bu haroklmao nda ub men mbaklbur di, nim menjao nao buwao ora. Ngub menjao nao buwao o mbinim ni Njurusalem bor men habur kismin, howes koklbur Orom sem men pae po kalismi ora.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Ngub bismil Orom semon kabman maomb bo haroklme baebenom nim buwao sao oborob ora te mao bembera hindismi tomb nje pe panin lib se njem khorob sao menjao nao bising, anda pu lomao ko nen sabismi.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Ngub nen sabismi o Nju semom ni ko aondao bu ora homobur inj ora kismi. Ngub ko himismil nim mbini ninao sem ngo ni te mao sara howes kismi baeben bor howes menjao nao lowao ko nen sabobur kowaon, nim asub buklwaob ko nen sabokl buwabur, Orom semon aol wesmbao aondao oram pangen howes ngo kismi on wakl su Orom bor lo poklwao ora kowao.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Ngub kowao o nim ini ngo ubuklub kanda ub non, nim ini ngo handakl ub hondobur nao angal bombor ora ngo kao njuklbur kowao ka. Nim nao Isreyel tenaol hambunom aol mend wen oboklao ko hem ko hondo haroklmao ndal ora hul ha haruklul, ngon ora nao kil hankab ngo ha pa wi ko nim ini bor angal ngo ora kao njuklbur kanda ko Paolom ngub kisesa.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Ngub kisaol mbinim obu bor kakl, Pangal. Nao ngo baeben haroklmaol njen mangal bubur bas di mend su Njuriya tenaol ngo haklon mondom nao eben kisao ora. Aoh, nao Nju sem ngo haklon di mend su Njuriya ngo bor haklbir nao haroklmaol di mend njen angal bam nao ubuklmil, naom njen arman ngo kal ub nao pangismao ora.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Ngub nao pangismao o su hambun bor njen semom man kam akol bu hayem ub non, mbini Nju sem aeben baeben hambunom makl homo angal ngo baehaemen ora lome ko mao kho sa angal was bimil pangemao ora. Ngub biming njem nen sobale ub naom pangaomun kao nji kismi.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Ngub kobur kismin mbinim Paol bor naom nje daol haru ngo tomb ora ko mende beremin ko ndi ubur kismin, mabor bao ngo ndi wismi nda pindib paesao tomb tenaol andub ora Paol hasaol obo kiril mbaesmi. Ngub bismil Paolom mbini hambunom pangen angal bib ebe ndan te hambun sao hokloben kao kalo hasao o somna di kao kalo kimb ora bubur, obum Ngaorom maeb ha maomb bo haraoklaon te di oborob ora kao dund bisao. Ngub bubur mbinim Njisesol hul ha haen ko Mosesom man kisao on te di, Ngaoron man mini aol baebenom kismi on te di, mbini hambunon kone mao komba oborob ora kao dund bisao.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Paolom ngub bisaol mendborom obum ngo le ub heneng ora le ko nen sabismi o, mendborom angal ngo baehaemen le ko nen sabismi.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Ngo tomb mbinim ngub armend sisao nen sab sab bubur kismin, mbini hakl hakl per ab saond bi bi bibir anda paokl buri koklbur bismi o, mbini ngub nao buri ke haen Paolom mbini bor angal ukl bombor mend kao kowes bubur kakl, Wesao Ebe Tangar ndam Ngaorom man mini aol Asayan kone bor hondaesaol, man mini aol ngom naon ab sumb wil baeben bor angal ngo heneng ora kao kalisaol ngub kisao.
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 — ausente —
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 — ausente —
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Paolom mbini bor ngub kobur kakl, Mbini ngo baebenom ngub bismil Ngaorom tenaol hambun bu mu obun sem haen lao angal bib hobao sao ngo, Tenaol Sem Tangar baeben hayem ol mbini ora mu min ko pen kisaol, angal bib ngo mbinim ora pangoklemi ngao, inim angal ngo oborob ora nen saboklwaebe ko kao kalisao.
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Ngub kisaol pangobur Nju sem ngo birismi baebenom Paolom heneng le kismi hesa ngo kisao ub makl himismi kab, mbini hakl hakl per ab saond aondao bu ora bu diklaklbir anda buri kismisa.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Ngo tomb Paol obu karasmas ukl kab oran and mend obun mbib and aorao bor mone kal was bubur paolu hasesa. Ngo tomb tenaol mendbor obu hondokl ibismi baeben bor turi homo heben heben was bisesa.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Ngub bubur kisaon obum Aorao Aondao Njises arason arman oborob ora kao kalobur, Ngaorom maeb ha maomb bo hayaon te di oborob ora kao dund bu hasesa. Ngub bu hasao tomb mondom njem ngub nao kaebe ko men mba di mend nao bisaol, obum pakl nao heme angal bib ngo tenaol hambunom pangen oborob ora kao kalo hasao ora.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.