Atos 12
Angal Heneng mbuk Ngaoran Angal Bib Hobau Sao ngo wi o (AKH) vs NTLH
1 Ngo tomb aol wesmbao Herorom Karason sem mendbor lu bowes bu ke mundub mundub bi mao handaesesa.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 Ngub bubur kisaon obum Njonon haeme Njemus ma peklaob kobur pe paen lisesa.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 — ausente —
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 — ausente —
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Ngub nen sabobur kisaon obum Pita kalabus anda bor paolin waesesa. Ngub bisao o Karason sem birismi baebenom Pita bisur bibi ko Ngaor bor aondao bu ora kao kal ha was birismisa.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Ngo tomb Herorom ekera nan nim Pita tenaol hambunon el sol ngub luklwao ko nen sabo paolisao bao on, somna oran polisman is kab Pita mao tukun sa maomb bo birin kisesa. Ngub bubur mbinim obun ki kab dengi munu hankab bu mbabur, polisman is kab mende di kalabus anda ngon tiriyao kombael maomb bo hasbisa.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Bombor ngo tomb Aorao Aondaon angal mini wesao is mend ngol obo pindib paesao tomb kalabus anda andaon bao aondao bu ora ibisesa. Ngo tomb angal mini wesao ndam Pitan obarel obo li ha ha bu obu mao tekabur kakl, Nje penar bu teka kisesa. Ngub kisao tomb hankab nda kol hakl pobobur sul tibaesesa.
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Ngo tomb angal mini wesao ngom Pita bor kakl, Njen hak samo aongao su bu mba kisesa. Pitam ngub bisao tomb angal mini wesao ndam wakl kakl, Njen lab lab di pen sam mbaklbir yao haru mban ib kisesa.
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Ngub kisaol kalabus anda ngo Pita obu paolisao ngo tuwaklbir obu pisao ub was obu taol mi pisesa. Ngub taol mi pisao o Pita obun kone bor angal mini wesaom ngo be ub heneng be? baehaemen obam yaob ko oborob nen nao sabe awis was pisesa.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Ngo tomb polisman tom mend mao ha maomb bo hasao o ungulakl pibi hasbisa. Tom kabo nan maomb bo hasao o di ungulakl pibi hasbisa. Ngub bubur kisbin and lobokl lobokl aondao oran dera nan hond deraklbur, aen paeb tiriyao aondao ora ndan teb sol ibisbisa. Ngub ibisbil aen paeb tiriyao ndam obun mbib mbibi pibi haen ko komb paesaol dera pibisbisa. Dera pobur kisbin mbibim harer aeben pe kang mend ngol wisao on pisbi tomb angal mini wesao nda ngol sub ora bum hasesa.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Ngub bum hasao tomb Pita obun kone kombisaol obum nen sab heneng bubur kakl, Embin ni hende ora, ngo sao heneng ora sene ka. Herorom ni bor menjao menjao buklwao ko nen sabaonao tomb Nju sem tenaolom di turi homobur ngub bin ko nen sabeyem ol, Aorao Aondaom ni bu muklbur obun angal mini wesao mend ngo pu kene ko nen sabisesa.
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Ngub nen sab peyaoklbir kisaon obum Njon Makon ingi Mariyan anda pisesa. Ngub pisaol tenaol andub ora and ngon obo kirilu ber mba habur Ngaor bor kao kal mba hasmisa.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Ngo tomb Pitam and ngon tiriyao kombael habur tiriyaol lu nga nga kisaol, kongon biyao nong is mend obun imbi Orora obum aeb haeb ko tiriyao kombo hondoklbur pisesa.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Ngub hondokl pisao tomb obun angalol mao bemberaesao tomb Pitam lao ub ora kisaol pangobur, turi aondao bu ora homaoklbir obum tiriyao mbes nao kombe akl ora pobur, tenaol ngo birismi nda baeben mbes Pita tiriyao kombael haril ko kao kalokl pisesa.
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Ngub po kao kalisaol mbinim nong nda bor kakl, Nje he sobur kal be? as? kismisa. Ngo tomb nong ndam inj, heneng ora haril ol hondobur ora kakl kisaol, mbinim obu bor kakl, Obun angal mini wesao mend hayao ye kismisa.
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 Ngo tomb Pitam ngub dera nan habur tiriyaol wakl was lu nga nga kao hakol bisaol, mbinim tiriyao kombo obu hasaol hondobur burir aondao bu ora bismisa.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Ngo tomb Pitam mbini bor angal nao laob ko ki menyabur, Aorao Aondaom obu ngo wakl kalabus anda bor kur mi pisao on arman kao kalobur kakl, Njemus daol mbini nao Karas haeme ngo baeben bor di, ni bor ngo bene on arman ngo pangen kao kaloklwaebe kisesa. Ngub kaoklbir kisaon obu ha heneng nao bi paokl ora pisesa.
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Ngo tomb bao bisaol kalabus anda bor polisman nda baebenom Pita asub ora baonaob ko nen sabobur, mbinim pakl homo burisao po burir aondao bu ora bismisa.
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Ngo tomb aol wesmbao Herorom polisman ngo baeben bor taol mi po monoklwaebe ora kisao o, mbinim Pita es buwaesmi tomb aol Heror ngom obun polisman ngo baeben inim asub ora baemib ko ne misesa. Ngub ne misao o mbinim Pita bor bisao saon te nao hende sakl, ko san lukl buwaesmi tomb polisman ngo baeben pe paen libaebe kisesa.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 Ngo tomb Herorom su Taya tenaol hesa Siron tenaol kab ko aondao ora himisaol, mbini su ngo kabon tenaol mendborom aol wesmbao Heror ngo hondokl ibismisa. Ngub hondokl ibismi o aol wesmbao ngon su ngo bor ne wisaol mbinim ne dob bukl engel bi ha hasmi o sisaol, mbinim aol Balastas obu aol wesmbao ngo paolaoklao anda o maeb haraoklao aol hasaol, aol ngo bor mbes taeki kobur kakl, Aol wesmbao nda bor njem nao ko nao heme hebeyaebe kaem ko kao kalaebe kismisa.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Ngub kismil pangobur aol wesmbao Heror ngom angal ngon bao hor ngon angal mend kao njuklwao ko mbini bor ndi kalisesa. Mabor bao ngon obum aol wesmbaon yaor bimi ub lab lab ebe ora hakl bubur, obum aol wesmbao boroklme to ol burubur, mbini tenaol hambunom wakl turi hemen ko angal andub ora kao kalisesa.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Ngub bisaol tenaol ngo obo kiril mba birismi baeben hambunom ne bombor ub kombo angal aondao bu ora kobur kakl, Aol ngom angal andub ora ngo le o, obum aol heneng on ne bor lome ub inj le ol, obu kaoya lome sao ngaor aondao ora habur le kismisa.
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Ngub kismi o aol wesmbao Heror ngom tenaol hambunom obu bor was ngub kaoya ko haen wabur obum Ngaor bor nao kaoya kisaol, bombor ngo ora tomb Aorao Aondaon angal mini wesaom obu lu tibabur, llingom obun tombao no kaol kobaesaol obu ora pe paesesa.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Ngo tomb Aorao Aondaon angal bib hobao sao nda su hambun bor pib ngaesaol, Karason sem aondao bu ora and sam sam bisesa.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Ngo tomb Banabas Sol kab mbibin kongon ngo Njurusalem bor bu paklbir mbibim Njon Mak di nao haru mbi ko kemibir kisbin, wakl su Andiyok bor bokesmisa.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.