Lucas 2
Wakʉ Itekare: Emenna' Pe Ekonekan Nɨto' (AKENT) vs NTLH
1 Mɨrɨ a'tai itepuru Akosʉ'tas uya main ennoko'pʉ tanporon kon pata yawon kon ka'pon amʉ' uya tese' kon menukato', ti'tuto' kon pe.
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 Wapiyaro' ka'pon amʉ' i'tuto' pe serɨ esi'pʉ mɨrɨ Kiriniyas esi Siriya esa' pe a'tai.
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 Tanporon kon si utɨ'pʉ mɨrɨ tese' kon menukai' tʉtɨpiya kon pata'pʉ ya'.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 Isose' nɨrɨ si utɨ'pʉ mɨrɨ Nasare', Kiyarari pon ponsi'kɨ, Isutiya pona Tepi' pata'se' Pe'teri'en itese' pona, apʉne pʉra Tepi' pa rʉ'pʉ pe tesi pɨ'.
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 Meri, tʉno'pʉ oton pokon pe rɨ to' utɨ'pʉ tese' kon menukai'. Mono' pe iyesi'pʉ (Papa A'kwarʉ mʉre yen pe).
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 Pe'teri'en po si to' esi koro'tau, iyentuto' weyu e'seporo'pʉ mɨrɨ.
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 Warawo' pe iyɨmʉrewato' entu'pʉ. Mɨrɨpan ontɨ'pʉ iya kareku saai'pɨ'sa' ke, mɨrɨ awonsi'kɨ inonka'pʉ iya paka amʉ' yu yen ya', ɨutɨ ton tau to' pata'se' pʉra iyesi ke. Meri, tʉno'pʉ oton pokon pe rɨ to' utɨ'pʉ tese' kon menukai'.|src="CN01614B.tif" size="span" loc="LUK 2:1-7" copy="David C. Cook" ref=" 2:5"
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Karimeru amʉ' pa'simanin nan esi'pʉ ewarupɨ nau itʉi po tikʉn kon pa'sima pɨ'.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Mɨrɨ ya', Itepuru inserʉʉi uyee'pʉ to' piya', mɨrɨ awonsi'kɨ Papa winɨpaino a'kwa uya to' wei'tɨ'pʉ. Ipan pe rɨ to' usi'nʉkʉ'pʉ.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 E'tane inserʉ uya ta'pʉ to' pɨ', “Kɨsi'nʉ'tʉu! Wakʉ itekare ne'sa' uya serɨ ɨiwano' kon pe, tanporon kon nɨ ka'pon amʉ' pori'ma pɨ' te'ton.
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 Serɨ ewarupɨɨi tau Tepi' pata'se' yau ɨpika'tɨnin kon entusa' man, Kʉrai, Itepuru.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 Se esi mɨrɨ ento' auya'nokon ipɨ' pe. Se kasa eporo auya'nokon mɨrɨ. Iwontɨsa' pe mʉre esi kareku saai'pɨ'sa' ke, mɨrɨ awonsi'kɨ paka amʉ' yu yen yau iyesi,” ta'pʉ iya.
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 — ausente —
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 — ausente —
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 Pʉsamoro si inserʉ amʉ' enna'po'pʉ Epʉn pona a'tai, kamoro karimeru pa'simanin nan usaurokʉ'pʉ, “Pe'teri'en pona utɨnpai'nokon man, serɨ Itepuru nekama'pʉ upɨ'nokon ense'na,” ta'pʉ to' uya.
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Tʉusenutɨi' to' utɨ'pʉ. Mɨrɨ a'tai Meri mɨrɨ awonsi'kɨ Isose' eporo'pʉ to' uya, mɨrɨ awonsi'kɨ mʉre esi'pʉ paka amʉ' yu yen yau.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 Ene tʉpo, inserʉ nekama'pʉ ekama'pʉ to' uya tu'kan kon ka'pon amʉ' pɨ' pʉse rɨ mʉre pɨ' isaurokʉ'pʉ rʉ'pʉ pɨ'.
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 Tanporon kon etanin nʉ'san usewansiuka'pʉ karimeru pa'simanin nan nekama'pʉ pɨ'.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 Meri uya tanporo serɨ pu'tɨka'nʉkʉ pʉra iyesi'pʉ, mɨrɨ awonsi'kɨ isenuminka'pʉ ipan pe ipɨ'.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 Karimeru pa'simanin nan enna'po'pʉ tʉuserenka kon pe eke pe Papa esi pɨ'. Tanporo tʉneta'pʉ kon pɨ', mɨrɨ awonsi'kɨ tʉnene'pʉ kon pɨ' nɨrɨ, inserʉ uya ekama'pʉ kasa.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 Tikin nɨ suntaaka pata'pʉ pe, mʉre yun pi'pɨ puturʉkato' e'seposa' a'tai, to' uya ese'tɨ'pʉ Sises tukai', inserʉ nekama'pʉ ke isan umono'ta rawɨrɨ.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 Isose' mɨrɨ awonsi'kɨ Meri uya Main, Mosi' winon awɨrɨ ekorʉkan eseru entun nɨ tʉpo tʉku'sen kupʉ'pʉ. Mɨrɨ tʉpo, tʉmʉre kon arɨ'pʉ to' uya Surusiran pona itʉse'na Itepuru ena'.
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 Iye'menukasa' na'ne' kasa Itepuru winon Maimu awɨrɨ, “Tanporon kon wapiya iyentusa' warawo' pe te'san tʉto' pe Papa ena',” tawon.
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 Ɨse'mai' to' utɨ'pʉ: “asa'rɨ toron amʉ', wako'wa waraino kon ke,” Itepuru winon Main uya tasa' awɨrɨ.
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 Mɨrɨ yau si, ka'pon esi'pʉ mɨrɨ tɨ Surusiran po Simiyan itese'. Ipokena' pe te'sen mɨrɨ awonsi'kɨ iye'tʉsa' pe itekare ya' te'sen, tenuri'sen Esuwerʉ amʉ' epika'tɨ enupɨkɨrɨ, Wakʉ A'kwarʉ esi'pʉ ipiyau.
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 Wakʉ A'kwarʉ uya tasa' esi'pʉ ipɨ', “Ɨyerikʉ pen unekama'pʉ Kʉrai entu rawɨrɨ,” tukai'.
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 Iya'kwarʉ uya Simiyan arɨ'pʉ Esuwerʉ amʉ' use'mato', ɨpʉremato' iwʉ' ta'. Isanon uya asa' a'tai pʉse rɨ si mʉre Sises, Esuwerʉ amʉ' use'mato', ɨpʉremato' iwʉ' ta' si Main, Mosi' winon awɨrɨ,
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 Simiyan uya anʉmʉ'pʉ tena', mɨrɨpan uya Papa apurɨpɨtʉ'pʉ se tukai':
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 “Papa, ausaurokʉ'pʉ ku'sa' auya si man,
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 Ensa' uya si man pʉse ina pika'tɨnin pe ɨnennoko'pʉ.
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 Enno'sa' auya si, tu'kan kon nenton pe.
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 Esuwerʉ amʉ' pen weyu pe te'ton to' ena' ɨyeseru enpoikanin pe,
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 Mʉre sanon nin si usewansiuka'pʉ mɨrɨ Simiyan usaurokʉ pɨ', ipɨ'.
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 Simiyan uya to' pʉrema'pʉ, mɨrɨpan uya ta'pʉ Meri, isan pɨ', “Pʉse rɨ mʉre esi Papa Nanʉmʉ'pʉ, tʉron kon ma'tanʉ'nin pe, tʉron kon nɨrɨ pika'tɨnin pe, tu'kan kon nɨ Esuwerʉ amʉ' pata awon kon. Tensen pe iyesi Papa winɨpaino tu'kan kon nɨ newa'nomanʉ ton tʉmaimu kon ke.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 Mɨrɨpan tu'kan kon nɨ usenuminkato' usenpoikato' oton. Mɨrɨpan pɨrɨu kasa kuru pokoi uya ɨyewan pokato' oton,” ta'pʉ iya.
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 Moro kanan si uri'san pu'kena' esi'pʉ mɨrɨ, Ana itese', Panuwerʉ ensi, Aisarʉ ko' tonpa. No'sami'si pe iyesi'pʉ. 7 kaisa rɨ rɨken wʉipiya iko'mansa' rʉ'pʉ temari'mai'.
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 Mɨrɨpan nin si uko'mansa' 84 kaisa rɨ wʉipiya tʉtaan'pʉ uma'ta'pʉ pata'pʉ yau. Tʉutɨsen pen nɨ Esuwerʉ amʉ' use'mato', ɨpʉremato' iwʉ' tapai, wʉi kaisa rɨ tʉwɨpʉremasen Papa pɨ', useruman pɨ' tenta'nai' pʉra te'sen.
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 Mɨrɨ a'tai kuru si iyee'pʉ mɨrɨ to' poi rɨ, mɨrɨpan uya tenki ta'pʉ Papa pɨ', mɨrɨpan usaurokʉ'pʉ pʉse rɨ mʉre pɨ' tu'kan kon pana ya' tenuri'san Papa uya Surusiran pon kon pika'tɨ ton ennoko i'se te'san.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 Isose' mɨrɨ awonsi'kɨ Meri uya tanporon nɨ Itepuru winon Main enuka'nʉ'sa' a'tai, to' enna'po'pʉ tʉpata'se' kon ya' Nasare' pona, Kiyarari yau te'sen.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Mɨrɨpan mʉre usemo'ka'pʉ pana' pe mɨrɨ awonsi'kɨ emiya'pokena' pe, Papa uya wakʉ nonkasa' esi'pʉ ipona.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 Wʉipiya kaisa rɨ Sises sanon utɨpɨtʉ'pʉ Surusiran pona To' Epoi Itɨ'pʉ Weyu Rʉ'pʉ pɨ'.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 12 kaisa rɨ wʉipiya Sises enasa' a'tai, to' utɨ'pʉ iweyu rʉ'pʉ pɨ', tʉutɨpɨ'to' kon kasa rɨ.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 Mɨrɨ pata'pʉ pe, tʉsanon enna'po koro'tau, iye'nɨmɨ'pʉ Surusiran po to' wanmʉra rɨ.
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 Tʉtonpa ton pokon pe na'kɨ iyesi tukai' to' utɨ'pʉ tikin nɨ wʉi rɨ. Mɨrɨ a'tai, iwarinpa pɨ' to' e'sara'tɨ'pʉ tʉtonpa kon amʉ' koro'tau.
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Eporo tʉuya'nokon kasa pʉra, to' enna'po'pʉ Surusiran pona iwarinpase'na.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Osorʉwau wʉi pata'pʉ pe, to' uya eporo'pʉ Esuwerʉ amʉ' use'mato', ɨpʉremato' iwʉ' pʉ'kʉ tau. Iyereutasa' esi'pʉ Main pɨ' enupanin nan koro'tau to' eta pɨ' mɨrɨ awonsi'kɨ to' nɨrɨ ekama'popɨtʉ pɨ'.
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Tanporo eta pɨ' te'san usewansiuka'pʉ tanporon nɨ i'tu iya pɨ' mɨrɨ awonsi'kɨ ei'pɨtʉ iya pɨ'.
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 Isanon uya ensa' a'tai, to' kanan usewansiuka'pʉ. Mɨrɨpan isanon uya ta'pʉ ipɨ', “Mooi, ɨ'rɨto' pe serɨ kasa ina ku'sa' auya? Ipan pe ina ewankamasa' auya serɨ, mɨrɨpan pɨ' ina uya awarinpa,” ta'pʉ to' uya.
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 “Ɨ'rɨto' pe uwarinpa auya'nokon? Ukʉipʉnʉ iwʉ' tau pe' esi tukai' i'tu auya'nokon pʉra iyesi'pʉ?” ta'pʉ iya to' pɨ'.
49 Jesus respondeu:
50 E'tane mɨrɨ ta iya to'ka'nʉkʉ to' uya pʉra rɨ iyesi'pʉ.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 Mɨrɨpan enna'po'pʉ to' a'kɨrɨ Nasare' pona mɨrɨ yau si to' maimu awɨrɨ iyesi'pʉ. Isan usenuminkapɨtʉ'pʉ serɨ ton pɨ' tewan yau.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Sises usemo'ka'pʉ emiya'pokena' pe. Papa mɨrɨ awonsi'kɨ ka'pon amʉ' enu yau kuru rɨ iyesi'pʉ.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.