Romanos 4

Akawaio NT (AKE_BSS) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ɨ'rɨ ken si eporo'pʉ utamokori kon Epʉra'an uya serɨ rupɨ pɨ' ta serɨ?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Epʉra'an anʉnsa' pe iyesi yau ipokena' pe inkuu'pʉ winɨ, itapurɨto' ipɨ' esi mɨrɨ—e'tane Papa rau pen.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Ɨ'rɨ ta imenukasa' itekare uya? “Epʉra'an uya Papa apurɨ'pʉ, mɨrɨ pɨ' ipokena' pe iyesi,” ta'pʉ ipɨ'.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Ka'pon e'tʉrawasoma a'tai, itepe'pʉ esi mɨrɨ irepato' ike tukai' iyesi pen nɨ e'tane iye'tʉrawasomasa' rʉ'pʉ ipɨ' pe iyesi.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 E'tane rɨ, kʉrɨ ka'pon te'tʉrawasomasen pen pona e'tane Papa apurɨnin ɨri ka'pon anʉnnin ipokena' tukai', apurɨto' iya uya ikupʉ Papa uya anʉnto' pe ipokena' tukai'.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Tepi' uya mɨrɨ rɨ marɨ ta isaurokʉ a'tai ka'pon e'to' pɨ' pori' pe Papa uya anʉmʉ a'tai ipokena' pe iyesi tukai', inkupʉnʉ pɨkɨrɨ pen:
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 — ausente —
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 ta.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Serɨ pori' pe e'nɨto' pe' esi itun pi'pɨ iputurʉkasa' kon iwano' pe rɨken, mɨrɨ pe pʉra itun pi'pɨ iputurʉkasa' kon pen nɨ nɨrɨ katɨ iwano' pe iyesi? Epʉra'an anʉmʉ'pʉ ipokena' tukai' apurɨto' iya pɨkɨrɨ ta pɨ' e'nɨsa'.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Ɨ'rɨ waraino ton o'noro serɨ e'kuu'pʉ? Itun pi'pɨ puturʉka'pʉ tʉpo pe' iyesi'pʉ, mɨrɨ pe pʉra irawɨrɨ katɨ? Mɨrɨ tʉpo pen e'tane mɨrɨ rawɨrɨ!
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Mɨrɨpan uya tʉyun pi'pɨ puturʉkato' eporo'pʉ ento' ipɨ' pe, Papa uya anʉnsa' ipokena' pe enpoikanin pe apurɨto' iya winɨ, itun pi'pɨ puturʉkasa' pe pʉra rɨ marɨ iyesi koro'tau. Mɨrɨ pe iyesi pɨ', tanporon kon apurɨnin nan kʉipʉnʉ pe iyesi e'tane itun pi'pɨ iputurʉkasa' kon pen, anʉnsa' kon tato' pe to' pɨ'.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Mɨrɨ awonsi'kɨ itun pi'pɨ iputurʉkasa' kon kʉipʉnʉ pe rɨ marɨ iyesi, itun pi'pɨ iputurʉkasa' kon pe rɨken to' esi pen e'tane tʉutɨsan nɨ marɨ apurɨto' pʉta'pʉ awɨrɨ ukʉipʉnʉ kon Epʉra'an enau iye'sa' rʉ'pʉ itun pi'pɨ puturʉka rawɨrɨ.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Main poro Epʉra'an mɨrɨ awonsi'kɨ imunkɨ amʉ' uya iku'to' pe uya tukai' usauro'nɨsa' eporo'pʉ pen non anʉnto' iya, e'tane anʉn nɨto' tʉuye'sen apurɨto' winɨ.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Apʉne pʉra kamoro tʉuko'mansan main awɨrɨ rɨken esi yau anʉnnin nan pe, apurɨto' esi mɨrɨ itepe' pe pʉra rɨ mɨrɨ awonsi'kɨ iku'to' pe uya tukai' usauro'nɨsa' esi mɨrɨ se pe rɨ,
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 apʉne pʉra main uya kota'man nɨto' nepʉ. Mɨrɨ awonsi'kɨ main pʉra na'ne' airɨ main awɨrɨ pʉra e'nɨto' pʉra iyesi.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Mɨrɨ pe iyesi pɨ', iku'to' pe uya tukai' usauro'nɨsa' uyepʉ apurɨto' winɨ, iye'ku'to' pe wakʉ nonkasa' winɨ, mɨrɨpan e'kupʉ mɨrɨ a'tai tanporo Epʉra'an munkɨ amʉ' pɨ'—kamoro rɨken main pɨ' te'san pen e'tane kamoro Epʉra'an uya apurɨto' pɨ' te'san nɨ marɨ. Tanporo ukʉipʉnʉ kon pe iyesi.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Iye'menukasa' na'ne' kasa: “Ɨkonekasa' uya mɨrɨ tu'kan kon tʉpataron kon kʉipʉnʉ pe,”tawon. Epʉra'an esi ukʉipʉnʉ kon pe Papa enu yau, inapurɨnʉ—Papa uko'man nɨto' tʉnin iyeri'sa' ena' mɨrɨ awonsi'kɨ ɨ'rɨ rɨ esa'nin moro ipʉra rɨ iye'tane moro iyesi kasa.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 E'ku'nɨto' ipɨ' pʉra kasa rɨ iye'tane, te'ku'to' yau rɨ Epʉra'an uya apurɨ'pʉ, mɨrɨpan ena'pʉ tu'kan kon tʉpataron kon kʉipʉnʉ pe, ta'pʉ na'ne' tʉpɨ' kasa rɨ, “Mɨrɨ kasa kuru apayan nʉ'san e'to' oton,”tawon.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Apurɨto' tʉuya yau tɨ'sɨ'mʉnka'nʉ'se pʉra, i'tu'pʉ iya rɨ tʉpun eri'sa' pe rɨ—apʉne pʉra 100 e'to' airɨ rɨ tʉwʉipiyaai esi pɨ'—mɨrɨ awonsi'kɨ Sera mʉre yen nɨ nɨrɨ esi'pʉ iyeri'sa' pe.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 E'tane rɨ Papa uya ikupʉ tʉuya tukai' tauro'ka'pʉ apurɨ'pʉ iya, apurɨto' iya umeruntɨta'pʉ, mɨrɨpan uya Papa apurɨpɨtʉ'pʉ,
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 ipan pe ti'tui' Papa esi meruntɨ rɨ ikupʉ tʉuya tukai' tʉusaurokʉ'pʉ ku'nin ye'.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Mɨrɨ wenai, “Papa uya anʉmʉ'pʉ ipokenan tukai',” tasa' iya.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Main, “iku'to' esi'pʉ mɨrɨ,” tawon e'menuka'pʉ kʉrɨ rɨ iwano' pe rɨken pen,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 e'tane urɨ'nokon nɨ nɨrɨ iwano' pe, anʉnsa' pe ipoken e'nɨto' e'ku'to' oton na'ne'—urɨ'nokon apurɨpɨ' na'ne' nan uyepuru kon Sises i'mʉ'sa'kasa' iya pɨ' eri'nɨto' apai.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Itʉrʉ'pʉ eri'nɨto' ya' umakooi kon wenai, mɨrɨpan i'mʉ'sa'ka'pʉ iko'manto' ya' wakʉ pe ekonekan nɨto' pe Papa enu yau.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.