Mateus 21
Akawaio NT (AKE_BSS) vs NVT
1 To' uya Surusiran eporo koro'tau, Pe'pake ya' si to' uye'kaa'pʉ Are' Wʉpʉ pon. Sises uya asa'ron kon tʉpoitorʉ ton ennoko'pʉ,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 tai'ma to' pɨ', “Entantɨ' ɨyentau'nokon na'ne' eke iwa pata ya'. Mɨrɨ yau, inke pʉra rɨ isa'ka'si ewa'tɨsa' eporo auya'nokon mɨrɨ, imʉre ipiyau, mɨrɨpan kon teukai', to' mʉne'tʉi' upiya'.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 Ɨnʉ' uya rɨ ɨ'rɨ rɨ ta yau ɨpɨ'nokon, ‘Itepuru esi to' i'se,’ mʉkatʉi'. Mɨrɨ a'tai nin si, to' uya to' ennoko mɨrɨ inke pʉra rɨ,” ta'pʉ iya.
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 Serɨ si pu'kena' amʉ' awɨrɨ isetasa' rʉ'pʉ uta'ku'tɨ:
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 tawon.
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 Mɨrɨ a'tai, ipoitorʉ ton utɨ'pʉ Sises uya ta'pʉ awɨrɨ rɨ iku'se'na.
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 To' uya isa'ka'si mɨrɨ awonsi'kɨ imʉre ne'kaa'pʉ. To' uya tʉpon kon tʉpɨtʉ'pʉ to' pona, mɨrɨpan po Sises ereuta'pʉ.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Anpisin ton kuru ka'pon amʉ' uya tʉpon kon ta'nʉkʉ'pʉ asanta tawɨrɨ Sises utɨto' pe ipo. Tʉron kon uya yʉi panta ton a'tɨpɨtʉ'pʉ, mɨrɨpan ta'nʉkʉ'pʉ to' uya asanta tawɨrɨ.
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 Anpisin ton ka'pon amʉ' irawɨrɨ tʉutɨsan mɨrɨ awonsi'kɨ ipɨkɨrɨ te'san ukɨ'pɨ'nʉnpɨtʉ'pʉ,ta'pʉ to' uya.
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 Surusiran pona Sises epa'kasa' a'tai, ka'pon amʉ' eke pata pon kon e'tʉrʉnka'pʉ, mɨrɨpan kon uya, “Ɨnʉ' pʉse rɨ?” ta'pʉ.
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 Anpisin ton uya to' maimu eikʉ'pʉ, “Sises pʉse rɨ, pu'kena' Nasare' winon, Kiyarari pon!” ta'pʉ to' uya.
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 Sises ewomʉ'pʉ Esuwerʉ amʉ' use'mato', ɨpʉremato' iwʉ' pʉ'kʉ ta', mɨrɨ yau te'san ka'pon amʉ' usennan pɨ', kʉrʉpo'po pɨ' te'san enpa'ka'pʉ iya. Pʉrata ensimanin nan tepʉrʉʉi mɨrɨ awonsi'kɨ wako'wa amʉ' kʉrʉpo'pomanin nan apon ton nɨ rawoipɨtʉ'pʉ iya.
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 Ta'pʉ iya to' pɨ', “Iye'menukasa', ‘Uiwʉ' e'to' oton ɨpʉreman iwʉ',’ tukai' e'tane ‘ama' amʉ' en pe rɨ’ mʉku'atʉi'!” ta'pʉ iya.
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 Tenku'na' nan mɨrɨ awonsi'kɨ ise'mesa' kon uyee'pʉ ipiya' Esuwerʉ amʉ' use'mato', ɨpʉremato' iwʉ' ta', mɨrɨpan kon epi'tɨpɨtʉ'pʉ iya.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 Use'man nɨto' tʉrawasomanin nan epuru ton, Main pɨ' enupanin nan uya wakʉ kupʉ iya ensa' a'tai, mɨrɨ awonsi'kɨ mʉre amʉ' ukɨ'pɨ'nʉnpɨtʉ, “Usana! Kin Tepi' pa rʉ'pʉ apurɨpɨtʉ serɨ!” tawon etasa' a'tai, Esuwerʉ amʉ' epuru ton usakorota'pʉ ipan pe mɨrɨ pɨ'.
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 “To' maimu pe' metayan?” ta'pʉ to' uya Sises pɨ'. “Ewai',” ta'pʉ Sises uya. “Iye'menukasa' pe' ene auya'nokon pʉra nai:tawon?” ta'pʉ iya.
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 Mɨrɨ tʉpo si, Sises uya to' nɨmɨ'pʉ, mɨrɨpan utɨ'pʉ Pe'tani pona. Mɨrɨ yau, pata tʉrʉ'pʉ iya.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 Awanakʉi' kuru, iyenna'po koro'tau eke pata pona, iwan pe iyesi'pʉ.
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 Asanta piyau tʉna'sen ye', pi' tukai' tesa'sen ene tʉuya pɨ', itekare pɨ' itɨ'pʉ, e'tane ɨ'rɨ eporo'pʉ iya pen nɨ ipo, iyare ton nɨken, mɨrɨpan uya ta'pʉ ipɨ', “Tɨwɨ si tepetasen pe pʉra e'kɨ!” ta'pʉ iya. Inke pʉra rɨ yʉi useketa'pʉ.
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 Ipoitorʉ ton uya serɨ ensa' a'tai, to' usewansiuka'pʉ, to' uya ekama'po'pʉ, “Nai kasa si pi' e' useketa inke pʉra rɨ?” ta'pʉ to' uya.
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 “I'napairon ekama uya serɨ ɨpɨ'nokon,” ta'pʉ Sises uya. “Apurɨto' auya'nokon esi a'tai, tʉkasimai' pʉra, mɨrɨ pi' e' pɨ' iku'sa' na'ne' rɨken kupʉ auya'nokon pen e'tane, ‘Ata'mo'kakɨ tuna ka',’ ta auya'nokon a'tai wʉ' pɨ', mɨrɨpan nɨ e'kupʉ.
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 Apurɨ auya pe iyesi yau, eporo auya rɨ ɨnekama'po'pʉ ɨwɨpʉremato' yau,” ta'pʉ Sises uya tʉpoitorʉ ton pɨ'.
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 Sises ewomʉ'pʉ Esuwerʉ amʉ' use'mato', ɨpʉremato' iwʉ' pʉ'kʉ ta'. Mɨrɨ yau, to' enupa pɨ' iyesi koro'tau, Papa ena' use'man nɨto' tʉrawasomanin nan epuru ton mɨrɨ awonsi'kɨ ka'pon amʉ' epuru ton pokon uyee'pʉ ipiya'. “Ɨ'rɨ meruntɨrʉ winɨ serɨ ton kupʉ auya? Ɨnʉ' uya serɨ meruntɨ ke ɨrepa'pʉ?” tukai' to' uya ekama'po'pʉ.
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 Sises uya entakanoma'pʉ, “Tikin nan pɨ' rɨ marɨ ɨyekama'po uya 'nokon nɨ nɨrɨ mɨrɨ. Umaimu ei'sa' auya'nokon a'tai, ekama uya rɨ nɨrɨ mɨrɨ ɨpɨ'nokon, ɨnʉ' uya umeruntɨrʉ'tɨsa' serɨ ton ku'to' pe uya tukai'.
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 Isaan uya pa'taisiman nɨto'—nai winɨ iye'sa'? Epʉn winɨ pe', mɨrɨ pe pʉra ka'pon amʉ' winɨ katɨ?” ta'pʉ iya. Mɨrɨpan kon usaurokʉ'pʉ tiwano' kon pe, “‘Epʉn winɨ’ ta pe iyesi yau, uyekama'po iya 'nokon, ‘Ɨ'rɨ pe ken iyesi pɨ' Isaan apurɨ auya'nokon pʉra iyesi'pʉ?’ tukai'.
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 E'tane ‘ka'pon amʉ' winɨ’ ta yau, ka'pon amʉ' uya enari'pan, apʉne pʉra Isaan esi pu'kena' tukai' to' uya apurɨ'pʉ,” ta'pʉ to' uya.
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 Sises nin si eikʉ'pʉ to' uya mɨrɨ, “Ina uya i'tu pʉra man,” ta'pʉ to' uya. Mɨrɨ a'tai, ta'pʉ iya, “Ekamasa' auya'nokon pʉra iyesi ke, ekama uya nɨrɨ pen nɨ serɨ mɨrɨ meruntɨrʉ winɨ serɨ ton kupʉ uya tukai',” ta'pʉ iya.
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 Mɨrɨ a'tai, Sises uya ta'pʉ, “Ɨ'rɨ tukai' se pɨ' mɨsenuminkayatʉu? Ka'pon esi'pʉ asa'ron kon imunkɨ amʉ'. Wapiyaro' tʉmu piya' itɨ'pʉ, mɨrɨpan uya, ‘Mooi, e'tʉrawasomai' enta kʉre' itese' kiyari e'kwa na',’ ta'pʉ iya.
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 “E'tane imu uya, ‘Kane,’ tukai' imaimu eikʉ'pʉ. Mɨrɨ ta tʉpo, teseru ensima'pʉ iya, mɨrɨpan utɨ'pʉ.
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 “Mɨrɨ rɨ marɨ tase'na ikʉipʉnʉ utɨ'pʉ tʉmu, isakon pɨ'. ‘Mooi, serɨ pe e'tʉrawasomata kʉre' kiyari e'kwa na',’ ta'pʉ iya. ‘Ewai', utɨ rɨ,’ ta'pʉ iya, e'tane itɨ'pʉ pen.
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 “Nai kʉrɨ rupɨ uya tʉkʉipʉnʉ e'to' i'se kupʉ'pʉ tukai', mi'tuyatʉu?” ta'pʉ iya. “Wapiyaro' uya kuru,” tukai' to' uya imaimu eikʉ'pʉ. Mɨrɨ a'tai, Sises uya ta'pʉ, “I'napairon ekama uya serɨ ɨpɨ'nokon; pʉsamoro pʉrata amʉranʉ'nin nan mɨrɨ awonsi'kɨ uri'sami'si amʉ' ɨri pe iteseru iko'mansa' rʉ'san uya Papa e'to' esa' wannɨ pe epoto' oton arawɨrɨ'nokon.
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 Wakʉ pe e'nɨ eseru enpoikase'na Isaan uyee'pʉ ɨpiya'nokon e'tane, apurɨ auya'nokon pʉra iyesi'pʉ, pʉrata amʉranʉ'nin nan mɨrɨ awonsi'kɨ uri'sami'si amʉ' ɨri pe iteseru iko'mansa' kon nʉ'pʉ uya rɨken apurɨ'pʉ. Mɨrɨ rɨ si ene tʉpo amakooi kon apai ɨyera'tɨ kon pʉra rɨ iyesi, mɨrɨ awonsi'kɨ apurɨ auya'nokon pʉra iyesi,” ta'pʉ Sises uya to' pɨ'.
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 “Tʉron nɨ kanan panton etatɨ': Moro non esa' ka'pon esi'pʉ kiyari ye' si'na' pe te'sen patama'pʉ iya. Iwoi iwa'kʉtʉi pe iwekupiri'tɨ'pʉ iya. Non aka'pʉ iya tʉmainarʉ yau ikasu'kato' yai, mɨrɨ awonsi'kɨ ipa'simato' ponsi'kɨ ka'tawon soto'pan ɨutɨ amɨ'pʉ iya. Mɨrɨpan uya umɨ pɨ' te'san ena' tʉmainarʉ tʉrʉ'pʉ, mɨrɨpan utɨ'pʉ ɨnnon pata ya'.
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 “Kiyari akʉ'pʉsa' weyu e'seposa' a'tai, tʉpoitorʉ ton ennoko'pʉ iya umɨ tʉrʉ'pʉ tʉuya itena' ton piya' tiwano' oton epose'na.
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 Umɨ esanon uya ipoitorʉ ton a'si'pʉ. Tikin nan panta'ma'pʉ to' uya, tʉron nɨ wɨnɨ'pʉ to' uya, to' osorʉwano wɨpɨtʉ'pʉ to' uya tɨ' ke.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Mɨrɨ a'tai tʉron kon nʉ'san tʉpoitorʉ ton ennoko'pʉ iya wapiyaro' ennoko'pʉ tʉuya entai, umɨ esanon uya mɨrɨ kasa rɨ marɨ to' kupʉ'pʉ.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 Tanporon kon u'matʉ pe, tʉmu nin si ennoko'pʉ iya to' piya'. ‘To' uya kuru umu nama mɨrɨ,’ ta'pʉ iya,
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 e'tane imu ensa' tʉuya'nokon a'tai, ta'pʉ to' uya tʉtonpa kon pɨ', ‘Pʉse rɨ kuru pʉse rɨ kiyari pata'se' anʉnton. Apʉne, iwɨpai'nokon, inanʉmʉnʉ anʉnto' kon pe,’ ta'pʉ to' uya.
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 Mɨrɨpan tanʉnse to' uya eno'ma'pʉ kiyari e'kwa yapai, mɨrɨpan wɨnɨ'pʉ to' uya.
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 “Mɨrɨ pe iyesi pɨ', kiyari e'kwa esa' uye'sa' a'tai, ɨ'rɨ ken si kupʉ iya itena' tʉnonka'san pɨ'?” ta'pʉ Sises uya.
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 “To' ma'tanʉkʉ'pʉ iya, kamoro ɨri ton, mɨrɨ awonsi'kɨ tʉron kon nʉ'san ena' nin si kiyari e'kwa tʉrʉ iya tʉrepanin nan nin si ena', umɨ winɨ tʉneporonʉ kon yapai,” ta'pʉ to' uya.
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Sises uya ta'pʉ to' pɨ', “Iye'menukasa' itekare yau ennin nan pen pe' ɨmɨrɨ'nokon:tawon?
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 “Mɨrɨ pɨ' Papa e'to' esa' wannɨ pe emo'kato' oton ɨpiyapai'nokon, mɨrɨ awonsi'kɨ wakʉ pe epetanʉ'nin nan ena' iye'tʉto' oton.
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 Kʉrɨ serɨ tɨ' pona nʉta'mo'kayai'ne' utakiti'kwa mɨrɨ, e'tane kʉrɨ tɨ' nʉta'mo'kayai'ne' ipona uta'si'kɨrɨ mɨrɨ ipʉra rɨ nin,” ta'pʉ iya.
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 Papa ena' use'man nɨto' tʉrawasomanin nan epuru ton mɨrɨ awonsi'kɨ Pari'si amʉ' uya Sises pantomʉ to'ka'nʉ'sa' a'tai tʉpɨ'nokon isaurokʉ tukai',
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 a'sito' ipɨkɨrɨ warinpa pɨ' to' esi'pʉ, e'tane anpisin ka'pon amʉ' pɨ' to' enari'nʉmʉ'pʉ, apʉne pʉra ka'pon amʉ' uya apurɨ pɨ' pu'kena' pe iyesi tukai'.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.