Lucas 19

Akawaio NT (AKE_BSS) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sises si epa'kakaa'pʉ Iseri'ko pona, mɨrɨpan utɨ esi'pʉ iyawɨrɨ.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Mɨrɨ yau, ka'pon esi'pʉ, Sa'kiyas itese'. Kʉrɨ rɨ esi'pʉ mɨrɨ pʉrata amʉranʉ'nin nan epuru pe, mɨrɨpan esi'pʉ ipʉrataaikena' pe.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Sises ɨnenpai iyesi'pʉ, e'tane to'ken nʉ'kwɨ iyesi'pʉ tu'kan kon ka'pon amʉ' koro'tau. To'ken nʉ'kwɨ iyesi wenai, ene iya poken pʉra iyesi'pʉ.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Mɨrɨpan nin si eka'tumʉ'pʉ mɨrɨ to' rawɨrɨ eke yʉi, si'kamorʉ itese' poi ekainʉnse'na mɨrɨ ponsi'kɨ ense'na. Mɨrɨ awɨrɨ rɨ Sises utɨ tukai' i'tu tʉuya ke.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Sises uya mɨrɨ eposa' a'tai, tenu tʉrʉ'pʉ iya ka'takʉi', mɨrɨpan uya ta'pʉ ipɨ', “Sa'kiyas, inke pʉra ɨu'tɨkɨ. Serɨ pe ɨiwʉ' ta' utɨ serɨ aka'kʉranpai',” ta'pʉ Sises uya ipɨ'.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Mɨrɨpan u'tɨ'pʉ imaimu awɨrɨ, mɨrɨpan uya pori' pe esii'ma tiwʉ' ta' ereutanʉkʉ'pʉ.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Tanporo ka'pon amʉ' serɨ ennin nʉ'san etarerumʉ'pʉ, “Sises utɨsa' tʉmakooikenan iwʉ' ta' ika'kʉranpase'na,” ta'pʉ to' uya.
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Sises uya si tiwʉ' epoka'sa' a'tai, Sa'kiyas e'soto'ka'pʉ tase'na ipɨ', “Apʉne enkɨ, Uyepuru, serɨ awonsi'kɨ a'sa'mʉyai uimamin tʉku'se entu'manin nan repa uya mɨrɨ, mɨrɨ awonsi'kɨ ɨnʉ' rɨ rapumasa' uya pe iyesi yau, inna'po uya mɨrɨ asakɨrɨ'ne ite'kwa,” ta'pʉ iya.
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Sises uya nin si ta'pʉ mɨrɨ ipɨ', “Serɨ ɨutɨ tawon pika'tɨsa' Papa uya man serɨ pe, apʉne pʉra apurɨnin pe ɨwesi pɨ' Epʉra'an esi'pʉ kasa.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Ka'pon, Papa winon, uye'sa' tʉmakooikenan kon warinpase'na mɨrɨ awonsi'kɨ to' pika'tɨse'na,” ta'pʉ iya.
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Tʉusaurokʉ etanin nʉ'san esi koro'tau, panton ekama pɨ' rɨ Sises esi'pʉ, a'ko pe Surusiran epokapʉ to' uya rɨ esi'pʉ, mɨrɨpan ka'pon amʉ' usenuminka'pʉ Papa e'to' esa' wannɨ pe rɨ na'kɨ e'sara'tɨkapʉ serɨ pe rɨ ko tukai'.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Mɨrɨpan pɨ' panton ekama'pʉ iya se tawon: “Ka'pon eke ton mʉre pe iyentusa' rʉ'pʉ utɨ'pʉ ɨnnon nɨ pata ya' kin pe tanʉnto' pe mɨrɨ awonsi'kɨ tenna'poto' pe.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Mɨrɨpan uya 10 kaisa rɨ tʉpoitorʉ ton kɨ'ma'pʉ mɨrɨpan kon repa'pʉ iya 10 kaisa rɨ maina.‘Serɨ pʉrata itʉrawasomatɨ' enna'po pʉ'kʉ pona,’ ta'pʉ iya.
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 E'tane moro i'sero' kon pen esi'pʉ, mɨrɨpan kon uya tʉtonpa kon amʉ' ennoko'pʉ ite'ma'pʉ tau. ‘Pʉse rɨ ka'pon i'se pʉra ina man kin, tepuru kon pe,’ ta'pʉ to' uya.
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Kin pe iyenaka'sa' enna'po'pʉ tʉpata ya'. Mɨrɨpan uya tʉpoitorʉ ton tʉnrepa'san pʉrata ke kɨ'ma'pʉ, ɨ'rɨ kaisa rɨ to' uya ipiri'sa' tukai' ɨni'tupai iyesi'pʉ.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 “Wapiyaro' uye'sa' uya, ‘Uyepuru, tikin nɨ urepa'pʉ auya ike piri'sa' uya man, 10 kaisa rɨ nin si maina esi,’ ta'pʉ.
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 “‘Wakʉ kuru rɨ ku'sa' auya man, wakʉ upoitorʉ,’ ta'pʉ itepuru uya, ‘apʉne pʉra aiko rʉ'kwɨ ɨrepa'pʉ uya piri'sa' auya pɨ', 10 kaisaron pata esa' pe e'kɨ,’ ta'pʉ iya ipɨ'.
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 “Tʉron nɨ kanan ipoitorʉ uyee'pʉ tase'na ipɨ', ‘Uyepuru, tikin nɨ urepa'pʉ auya ike piri'sa' uya man, 5 kaisa rɨ ipona,’ ta'pʉ iya.
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 “Itepuru uya ipɨ', ‘Mɨrɨ pe iyesi pɨ', 5 kaisaron pata esa' pe e'kɨ,’ ta'pʉ ipɨ'.
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Tʉron nɨ rʉ'pʉ kanan ipoitorʉ uye'kaa'pʉ tase'na ipɨ', ‘Uyepuru, serɨ si ɨiwano' maina; iko'manʉ'sa' uya tonanse, pon piya'pɨ po.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Ɨpɨ' enari'nʉmʉ'pʉ, apʉne pʉra sa'man pe rɨ ɨwesi pɨ'. Anpata'tɨ'pʉ pen nɨ mo'kanin mɨrɨ awonsi'kɨ ɨnpɨmɨ'pʉ pen nɨ anʉnnin,’ ta'pʉ iya.
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 “Mɨrɨpan pɨ' itepuru uya ta'pʉ, ‘Amaimu ke rɨ ɨyeseru aimenka uya mɨrɨ, ɨmɨrɨ ɨri rɨ ipoitorʉ! I'tu auya si sa'man pe esi, unpata'tɨ'pʉ pen nɨ mo'kanin pe, mɨrɨ awonsi'kɨ unpɨmɨ'pʉ pen nɨ anʉnnin pe?
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Ɨ'rɨ pe ken iyesi pɨ' upʉrataai tʉtʉse tʉnonkai' pʉra ɨwesi'pʉ pʉrata epiri'to' iwʉ' ta', uye'sa' a'tai nin si iyepiri'sa' simo'kai'no?’ ta'pʉ ipɨ'.
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 “Mɨrɨpan uya nin si mɨrɨ yau iye'soto'kasa' kon pɨ' ta'pʉ, ‘Mɨrɨ itenau na'ne' maina imo'katɨ' itʉrʉ kon pa kʉrɨ 10 kaisaron maina esa' pe na'ne' ena',’ ta'pʉ iya.
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 “‘Ina epuru, eke pe sa'ne epoka'sa' iya man ko,’ ta'pʉ to' uya ipɨ'.
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 “To' eikʉ'pʉ iya, ‘Ekama uya ɨpɨ'nokon, tanporon kon itesa' pe te'san repa mɨrɨ miyarɨ rɨ ipona, e'tane kʉrɨ ɨ'rɨ esa' pen nɨ enapai imo'ka mɨrɨ itenawon nʉ'kwɨ rɨ.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Mɨrɨpan kamoro ui'se pʉra iye'sa' kon nʉ'san kin pe, uyeyaton non, kota'ma uya mɨrɨ. To' ine'tɨ', mɨrɨpan kon tʉ'ka kon pa uyenu airɨ,’ ta'pʉ iya,” ta'pʉ Sises uya.
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Mɨrɨ panton ekama iya tʉpo, to' pokon pe Sises utɨ'pʉ Surusiran pona.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Pe'pake mɨrɨ awonsi'kɨ Pe'tani eporo iya koro'tau i'kʉrʉ Are' Wʉpʉ tato' airɨ, asa'rɨ tʉpoitorʉ ton ennoko'pʉ iya, tai'ma to' pɨ',
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 “Entantɨ' ɨyentau'nokon na'ne' eke iwa pata ya'. Mɨrɨ yau ɨyepa'ka kon pe rɨ isa'ka'si mʉre ewa'tɨsa' eporo auya'nokon mɨrɨ, ɨnʉ' rɨ utɨ'pʉ rʉ'pʉ pen ipo. Teukai' mʉne'tʉi' serɨ ya'.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Ɨnʉ' uya rɨ ɨyekama'po kon yau, ‘Ɨ'rɨto' pe euka auya'nokon?’ tukai', ‘Itepuruesi i'se,’ mʉkatʉi',” ta'pʉ iya.
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Kamoro si enno'sa' kon uya eporo'pʉ mɨrɨ tasa' iya rʉ'pʉ awɨrɨ.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 To' uya euka tane, itesanon uya to' ene'pʉ, mɨrɨpan kon uya, “Ɨ'rɨto' pe euka auya'nokon?” ta'pʉ.
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 “Itepuru esi i'se,” ta'pʉ to' uya.
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 To' uya ine'kaa'pʉ Sises piya', tʉpon kon tʉpɨtʉ'pʉ to' uya isa'ka'si a'poi pona, mɨrɨpan pona Sises tʉrʉ'pʉ to' uya.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Itɨ koro'tau, ka'pon amʉ' uya tʉpon kon ta'nʉkʉ'pʉ asanta tawɨrɨ.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 A'ko pe si Are' Wʉpʉ piyapai, tʉutɨsen asanta epokapʉ iya a'tai, anpisin pe te'san ipoitorʉ ton e'sara'tɨ'pʉ Papa apurɨpɨtʉ pɨ', tʉukɨ'pɨ'nʉnpɨ'se eke pe, pori' pe tesi kon pɨ', apʉne pʉra tanporon nɨ eke Papa tʉrawasooi rɨ ku'pɨ'sa' Sises uya ensa' tʉuya'nokon pɨ'.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 ta'pʉ to' uya.
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Tʉron kon si Pari'si amʉ' anpisin koro'tau te'san uya ta'pʉ Sises pɨ', “Ti'sa, ɨpoitorʉ ton e'paka'to' pe to' esereme'kɨ!” ta'pʉ to' uya.
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 E'tane Sises uya ta'pʉ to' pɨ', “To' e'paka'sa' a'tai, tɨ' amʉ' rɨ nɨrɨ e'sara'tɨ mɨrɨ ukɨ'pɨ'nʉnpɨ' nɨ pɨ',” ta'pʉ iya.
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Sises uya si Surusiran enkapʉ esi'pʉ, Are' Wʉpʉ ponsi'kɨ, mɨrɨ pata awonsi'kɨ ka'pon amʉ' wenai ikaramʉ e'sara'tɨ'pʉ, mɨrɨpan uya ta'pʉ,
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 “Serɨ pe rɨ ito'ka'nʉ'sa' auya'nokon a'tai, ɨ'rɨ uya usewankaman pʉra na'ne' kupʉ tukai', Papa uya rɨ ɨusewankama kon pʉra rɨ ikupʉ, e'tane serɨ pe Papa uya ito'ka'nʉkʉ auya'nokon namai' onansa' man.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Iweyu uye'nɨ pɨ' man ɨsɨ rɨ e'ku'to' oton ɨpɨ'nokon, ɨyeyaton kon amʉ' uya tɨ' amʉ' ka'to' oton apata'se' kon woi tekainʉnto' kon ipoi pe ɨwɨse'na'nokon. Sen winɨ'ne rɨ to' uya awa'kʉ'pɨ'to' oton kon ayainʉmʉ kon poken pʉra rɨ.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 To' uya ama'tanʉkʉ kon apata'se' kon pokon pe rɨ, ipʉra rɨ to' uya ima'tanʉ'to' oton enpɨ'ton pʉra rɨ, apʉne pʉra Papa uye'to' ɨpika'tɨi'nokon to'ka'nʉ'sa' auya'nokon pʉra iyesi pɨ',” ta'pʉ iya.
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Mɨrɨpan ewomʉ'pʉ Esuwerʉ amʉ' use'mato', ɨpʉremato' iwʉ' pʉ'kʉ ta', mɨrɨpan e'sara'tɨ'pʉ kʉrʉpo'po pɨ' te'san enpa'kapɨtʉ pɨ'.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 “Iye'menukasa', ‘Uiwʉ' e'to' esi ɨpʉreman nɨto' iwʉ' pe,’tawon; e'tane ‘ama' amʉ' en pe rɨ’ iku'sa' auya'nokon man!” ta'pʉ iya to' pɨ'.
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Wʉi kaisarɨ rɨ, enupan pɨ' iyesi'pʉ use'man nɨto', ɨpʉreman nɨto' iwʉ' tau. E'tane Papa ena' use'man nɨto' tʉrawasomanin nan epuru ton, Main pɨ' enupanin nan, mɨrɨ awonsi'kɨ ka'pon amʉ' koro'tau te'san itepuru ton esi'pʉ ɨnwɨpai,
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 mɨrɨpan e'tane ama'ai iwɨto' tʉuya'nokon eporo i'se to' e'tane, to' uya eporo pʉra iyesi'pʉ, apʉne pʉra ka'pon amʉ' esi'pʉ ipan pe rɨ imaimu eta pɨ'.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.