Lucas 14
Akawaio NT (AKE_BSS) vs BKJ
1 Sapa' a'tai, Sises utɨ'pʉ Pari'si amʉ' epuru iwʉ' ta' enta'nai'. Ipan pe rɨ to' esi'pʉ enpɨtʉ pɨ'.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Mɨrɨ yau si, takuru'kenan esi'pʉ mɨrɨ itemekon ton mɨrɨ awonsi'kɨ i'si ton a'sarutapɨ'sa'.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Sises uya Pari'si amʉ' mɨrɨ awonsi'kɨ Main pɨ' enupanin nan ekama'po'pʉ, “Main awɨrɨ pe' e'nɨ pe iyesi Sapa' a'tai takuru'kenan ka'pon epi'tɨ yau, mɨrɨ pe pʉra kane katɨ?” ta'pʉ iya.
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 E'tane to' uya rɨ etapɨtʉ'pʉ. Mɨrɨpan uya temiyatʉ tʉrʉ'pʉ takuru'kenan pona, epi'tɨ'pʉ iya, mɨrɨpan ennoko'pʉ iya.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Mɨrɨpan a'tai, to' ekama'po'pʉ iya, “Ɨ'rɨ ken kupʉ auya ɨmʉre, mɨrɨ pe pʉra ɨikʉn paka uta'mo'kasa' pe iyesi yau non akasa' ya' Sapa' a'tai? Imo'ka auya pen pe' inke pʉra?” ta'pʉ iya.
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Ɨ'rɨ nin si tato' to' uya pʉra rɨ iyesi'pʉ mɨrɨ.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Tʉron nɨ a'tai, Sises uya ikɨ'masa' kon ereutasa' ene'pʉ eke ton pe te'san apon po. Mɨrɨpan kon pana ya' se panton ekama'pʉ iya:
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 “Ɨnʉ' uya rɨ ɨkɨ'masa' pe iyesi yau, temari'masan uta're'tɨ koro'ta', eke ton pata'se' airɨ kereutai. Iya'tai pʉra, eke ɨyentaino kɨ'masa' iya esi.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Mɨrɨ pe iyesi yau, apatawono ɨkɨ'manin nʉ'pʉ uya ta ɨpɨ', ‘Pʉse irepakɨ ayapon ke.’ Mɨrɨ a'tai nin si, ɨyepiyɨ'sa' ereuta mɨrɨ sepan pona rʉ'kwɨ nin si.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 E'tane ɨkɨ'masa' a'tai, sepan airɨ rʉ'kwɨ mereutai'. Apatawono uye'sa' a'tai, ‘Se ya' parɨ wakʉ ya' atamakɨ,’ tato' pe iya ɨpɨ'. Mɨrɨ a'tai, eke pe ɨkupʉ iya ɨpokon pe ikɨ'masa' kon enu airɨ.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Apʉne pʉra, eke pe te'ku'san tiwano' kon pe ena mɨrɨ se pe rɨ, mɨrɨ awonsi'kɨ se pe te'ku'san ena mɨrɨ eke pe,” ta'pʉ iya.
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Mɨrɨ a'tai, Sises uya ta'pʉ tʉpatawono pɨ', “Ɨye'kɨ'ma a'tai, ɨtonpa ton nɨken kʉ'kɨ'mai, tapiyara ton kʉ'kɨ'mai, apʉne pʉra to' use'ma esi ɨmɨrɨ tʉkɨ'mai'.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 E'tane enta'nai' ka'pon amʉ' kɨ'ma auya pe iyesi yau, entu'manin nan, ipu'tɨka'sa' ton, wasesenpa' nan, tenku'na' nan nɨken mʉkɨ'mai'.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Pori' pe ɨwesi mɨrɨ, to' uya ɨye'ma tane pʉra rɨ. Ɨyepe'pʉ eporo auya, ipokena' ton eri'sa' e'mʉ'sa'ka a'tai,” ta'pʉ Sises uya.
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Serɨ etasa' mɨrɨ yau te'san tonpa uya a'tai, ta'pʉ iya Sises pɨ', “Pori' pe kuru kamoro esi mɨrɨ enta'nan pɨ' te'ton kon Papa e'to' esa' wannɨ pe yau,” ta'pʉ iya.
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Sises uya eikʉ'pʉ panton ekama pe, “Ka'pon uya eke kuru enta'nan nɨto' koneka esi'pʉ. Mɨrɨpan uya tu'kan kon nɨ ka'pon amʉ' kɨ'ma'pʉ.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Tenta'nakapʉ a'tai nin si, tʉpoitorʉ ennoko'pʉ iya tʉnkɨ'ma'san pana'tɨse'na, ‘Ɨsi'tɨ' si, tanporon nɨ si ekonekasa' man,’ tukai'.
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 E'tane, tanporo tʉwapu kon eporo'pʉ to' uya. Wapiyaro' uya ta'pʉ, ‘Serɨ pe kuru umɨ ennasa' uya man, mɨrɨpan ense'na utɨ. Ɨri pe mɨrɨ pɨ' ke'kupʉi.’
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 “Tʉron nɨ uya ta'pʉ, ‘Serɨ pe kuru 5 kaisa rɨ asa'rɨ'ne i'mʉkansa' kon paka amʉ' waraino kon ennasa' uya man, mɨrɨpan kon i'tuse'na utɨ serɨ. Ɨri pe mɨrɨ pɨ' ke'kupʉi.’
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 “Tʉron nɨ uya rɨ marɨ kanan ta'pʉ, ‘Serɨ pe kuru emari'masa' man. Mɨrɨ wenai, utɨ poken pʉra man,’ tukai' to' usekama'pʉ.
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 “Serɨ si ekamase'na ipoitorʉ enna'po'pʉ mɨrɨ tepuru pɨ'. Mɨrɨ pɨ' itepuru usakorota'pʉ ipan pe, mɨrɨpan uya tʉpoitorʉ apiyo'ma'pʉ, ‘Inke pʉra enta pata ya'ne, eke ton asanta tawɨrɨ'ne, aiko ton tawɨrɨ'ne entu'manin nan ine'ta, ipu'tɨka'sa' kon, tenku'na' nan mɨrɨ awonsi'kɨ wasesenpa' nan,’ ta'pʉ itepuru uya.
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 “Mɨrɨpan poitorʉ uye'sa' uya ta'pʉ ipɨ', ‘Uyapiyo'ma'pʉ auya siku'kapʉi, e'tane moro rɨ marɨ ɨutɨ man, iyarʉ pʉra,’ ta'pʉ iya.
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 “Mɨrɨ a'tai, itepuru uya kanan takaa'pʉ tʉpoitorʉ pɨ', ‘Enta asanta ta'ne ɨnnɨ' nan pata ya'ne mɨrɨ yawon kon pɨ' ɨsi'tɨ' kuru mʉkai', uiwʉ' utarʉ'tɨka'to' pe.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Ta uya ɨpɨ', kamoro unkɨ'ma'san wapiya uya ui'kiyari onpato' oton pen,’ ta'pʉ itepuru uya tapiyo' pɨ',” ta'pʉ Sises uya.
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Anpisin nɨ utɨ esi'pʉ Sises a'kɨrɨ. To' winɨkʉi' tera'tɨi' ta'pʉ iya,
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Ɨnʉ' rɨ esi pʉra iyesi upoitorʉ pe tʉkʉipʉnʉ, tʉsan i'nʉnkai'ma, tʉno'pʉ, mɨrɨ awonsi'kɨ tʉmunkɨ amʉ', takon non mɨrɨ awonsi'kɨ tʉparusi ton, tʉuko'mamʉ eseru rɨ nɨrɨ i'nʉnkai'ma rɨ urɨ i'nʉnkato' tʉuya entai.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Mɨrɨ awonsi'kɨ ɨnʉ' rɨ tʉkurusukuui anapai pʉra na'ne' mɨrɨ awonsi'kɨ upɨkɨrɨ ɨtɨpai pʉra na'ne' esi upoitorʉ poken pʉra rɨ.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 “Ka'tawon ɨutɨ anamɨpai ɨtonpa kon esi yau, iyereuta pen pe' wapiya eke pe pe' tʉpʉrataai esi amɨ poken nɨ tukai' ense'na?
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Isara'tɨsa' iya e'tane, i'ma'ka iya pʉra iyesi yau, tanporon kon ennin nan uta'kɨrɨ mɨrɨ ipɨ',
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 ‘Pʉse rɨ rʉ'kwɨ e'sara'tɨ'pʉ amɨ pɨ' e'tane, i'ma'ka iya pʉra iye'sa',’ tukai'.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 “Iya'tai pʉra si, kin ekoneka serɨ ko tʉutɨto' pe tʉron nɨ kin ewa'nomai', mɨrɨ awonsi'kɨ itentai enai'. Iyereuta pen pe' ɨsenuminkase'na 10,000 kaisaron kon tʉsoisaai amʉ' pe' esi pana' pe tukai' teyaton non uyepʉ pe iyesi yau 20,000 kaisa rɨ tewa'nomai'?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ikupʉ tʉuya poken pʉra iyesi pɨ', tʉpoitorʉ ton ennoko iya kin piya' ɨnnɨ rɨ marɨ esii'ma ekama'pose'na tʉuko'manto' kon pe tʉusewa'nomai' pʉra.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Mɨrɨ pe iyesi pɨ', upoitorʉ pe e'pai ɨwesi yau, tanporon nɨ tʉnonkai' ɨwe'to' pe iyesi.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “Waiyo esi wakʉ, e'tane ine'ne' pe pʉra iyenasa' yau, nai kasa ine'ne' pe kanan ikupʉ?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Wakʉ pe pʉra rɨ iyesi non iwano' pe mɨrɨ pe pʉra non isu pe; eno'masa' pe iyesi. “Kʉrɨ tʉpana ke na'ne' etanin pe, tɨwɨ netai,” ta'pʉ Sises uya.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.