Lucas 10
Akawaio NT (AKE_BSS) vs NAA
1 Serɨ pata'pʉ pe, Sises uya tʉron kon 72kaisaron kon tʉnanʉmʉ'san ennoko'pʉ asa'rɨ'ne tʉrawɨrɨ to' utɨto' pe pata kaisa rɨ'ne tʉutɨto' ya'ne to' enupai' tʉpɨ', mɨrɨ awonsi'kɨ to' enna'poto' pe.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e os enviou de dois em dois, para que fossem adiante dele a cada cidade e lugar onde ele haveria de passar.
2 To' ennoko tʉuya rawɨrɨ, ta'pʉ iya to' pɨ', “Eke pe kiyari akʉ'pʉka'sa' tanʉnsen man, e'tane tu'ke pʉra tʉrawaso amʉ' esi. Mɨrɨ pe iyesi pɨ', kiyari akʉ'pʉsa' anʉmʉ Epuru ekama'potɨ', tʉrawaso amʉ' enno'to' pe iya kiyari akʉ'pʉsa' anʉmʉ e'kwa na'.
2 E lhes disse:
3 Entantɨ'! Ɨyennoko uya 'nokon serɨ karimeru munkɨ kasa ɨsɨ ton ene amʉ' koro'tau.
3 Vão! Eis que eu os envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Ɨ'rɨ rɨ kʉsatʉu; ɨpʉrataai kon yen nɨ, apaikii kon nɨ, asapatooi kon nɨ, mɨrɨ awonsi'kɨ asanta tawon kon pɨ', ‘Miyarɨ,’ ta'pʉ auya'nokon si'kɨrɨ rɨ kereutatʉu.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias; e não saúdem ninguém pelo caminho.
5 “Ɨutɨ ta' ɨyewomʉ kon rawɨrɨ, ‘Tɨwɨ tʉusewankamai' pʉra e'nɨto' nesii serɨ ɨutɨ tau,’ mʉkatʉi'.
5 Ao entrarem numa casa, digam primeiro: “Paz seja nesta casa!”
6 Tʉusewankamai' pʉra e'nɨ ku'nin ka'pon esi yau mɨrɨ yau, tɨwɨ tʉusewankamai' pʉra e'nɨto' nesii ipiyau. Mɨrɨ pe pʉra iyesi yau, tɨwɨ ɨpona'nokon nenna'poi.
6 Se houver ali uma pessoa que ama a paz, sobre ela repousará a paz de vocês; se não houver, a paz voltará sobre vocês.
7 Mɨrɨ si ɨutɨ tau me'tʉi', uta're'tɨn pɨ' to' uya ɨrepato' kon ike pɨ', apʉne pʉra tʉrawaso kʉrɨ rɨ tepe'pʉ warinpanin. Ɨutɨ kaisa rɨ ke'kwɨrɨ'pɨ'tʉu.
7 Fiquem na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque o trabalhador é digno do seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 “Pata ya' ɨyewonsa' kon ereutanʉ'sa' a'tai, anta'napasa' kon pɨ' menta'natʉi'.
8 Quando entrarem numa cidade e ali forem bem-recebidos, comam do que lhes for oferecido.
9 Mɨrɨ yawon kon e'ne' ton mepi'tɨtʉi', ‘Papa e'to' esa' wannɨ pe man a'ko pe ɨpiyau'nokon,’ mʉkatʉi' to' pɨ'.
9 Curem os doentes que nela houver e digam ao povo dali: “O Reino de Deus se aproximou de vocês.”
10 E'tane pata ya' ɨyewonsa' kon ereutanʉ'sa' to' uya pʉra iyesi a'tai, asanta ta' mʉtɨtʉi',
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, saiam pelas ruas, dizendo:
11 ‘Non nɨ apata kon yawon uta'si'sa' ina pʉta pɨ' tɨutɨ ina uya apa'nʉkʉ kon pe. E'tane se kuru i'tutɨ': Papa e'to' esa' wannɨ pe man a'ko pe,’ mʉkatʉi' to' pɨ'.
11 “Até o pó desta cidade, que grudou nos nossos pés, sacudimos contra vocês! No entanto, saibam que está próximo o Reino de Deus.”
12 Apana'tɨ uya 'nokon, Satan uya imoronka poken pa rɨ iye'to' oton mɨrɨ wʉi a'tai, mɨrɨ pata uya imoronka entai iye'tane,” ta'pʉ iya.
12 Eu digo a vocês que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Sises uya ta'pʉ, “Ɨsɨ sɨ, Korasin pon kon! Ɨsɨ sɨ, Pe'saita pon kon! Apʉne pʉra eke Papa tʉrawasooi e'ku'sa' na'ne' apata'se' kon yau, e'ku'sa' yau, Taya mɨrɨ awonsi'kɨ Saitan pon kon koro'tau, pena rɨ to' era'tɨ'pʉ nesii'no tʉmakooi kon apai isa'ka'si ya' tepontɨi' to' ereutasa' nesii'no urumɨrʉ'pʉ yau.
13 — Ai de você, Corazim! Ai de você, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que foram feitos em vocês, há muito que elas teriam se arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 E'tane Taya mɨrɨ awonsi'kɨ Saitan pon kon uya pa rɨ imoronkato' oton eseru aimenka weyu e'seposa' a'tai ɨmɨrɨ'nokon entai.
14 Mas, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vocês.
15 Ɨmɨrɨ'nokon, Ka'paneyan pon kon, autanʉnto' oton kon pe' ka'takʉi'? Kane, auta'mo'kato' oton kon mɨrɨ ta'mu kenan pen nɨya',” ta'pʉ iya.
15 — E você, Cafarnaum, pensa que será elevada até o céu? Será jogada no inferno!
16 (Tʉpoitorʉ ton pɨ' ta'pʉ iya,) “Kʉrɨ amaimu kon etayai'ne' uya umaimu rɨ etakapʉ mɨrɨ; kʉrɨ ɨyewaruma'tɨyai'ne'nokon uya rɨ kanan uyewaruma'tɨ mɨrɨ; kʉrɨ uyewaruma'tɨyai'ne' uya rɨ nɨrɨ kʉrɨ uyenno'nin nʉ'pʉ ewaruma'tɨ mɨrɨ,” ta'pʉ iya.
16 — Quem ouve vocês ouve a mim; e quem rejeita vocês é a mim que rejeita; quem, porém, me rejeita está rejeitando aquele que me enviou.
17 72 kaisaron kon inennoko'san nʉ'pʉ enna'po'pʉ pori' pe, mɨrɨpan kon uya ta'pʉ, “Uyepuru, ɨri ton a'kwarʉ rɨ esi'pʉ ina maimu awɨrɨ, ɨyese' yau ina uya tenpa'ka kon a'tai ka'pon amʉ' apai,” ta'pʉ to' uya.
17 Então os setenta voltaram, cheios de alegria, dizendo: — Senhor, em seu nome os próprios demônios se submetem a nós!
18 Eikʉ'pʉ iya, “Se'tanuta'mo'ka senei kamiri' kasa ka' apai.
18 Jesus lhes disse:
19 Ɨmeruntɨrʉ kon ke ɨrepasa' uya 'nokon ɨkʉi amʉ' mɨrɨ awonsi'kɨ mɨnɨ' amʉ' wasa'pɨ'nin pe, tanporo ɨyeyaton kon Makoi meruntɨrʉ entai ɨwesi kon pa, ɨ'rɨ uya rɨ ama'tanʉkʉ kon pen.
19 Eis que eu dei a vocês autoridade para pisarem cobras e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, lhes causará dano.
20 E'tane pʉra, ɨri a'kwarʉ amʉ' e'sa' pɨ' amaimu kon awɨrɨ kepori'matʉu, e'tane epori'matɨ' ɨyese' kon e'menukasa' pɨ' Epʉn po,” ta'pʉ iya.
20 No entanto, alegrem-se, não porque os espíritos se submetem a vocês, e sim porque o nome de cada um de vocês está registrado no céu.
21 Mɨrɨ a'tai, Sises uta'kwarʉ'tɨsa' Wakʉ A'kwarʉ ke esi pori' pe uya ta'pʉ, “Ayapurɨpɨtʉ uya, Papai, Epʉn mɨrɨ awonsi'kɨ non Epuru, apʉne pʉra serɨ ton onansa' auya pɨ' pu'kena' ton mɨrɨ awonsi'kɨ isenupasa' kon piyapai, mɨrɨpan enpoikasa' auya pɨ' aiko ton mʉre amʉ' ena'. Ewai', Papai, serɨ ku'sa' auya i'se ɨwe'to' awɨrɨ pori' pe ɨku'nin pe iyesi pɨ',” ta'pʉ iya.
21 Naquela hora, Jesus exultou no Espírito Santo e exclamou:
22 (Mɨrɨ ta tʉpo Papa pɨ', ka'pon amʉ' kanan auro'kakapʉ pɨ' iye'sara'tɨ'pʉ,) “Tanporon nɨ esi ukʉipʉnʉ nʉnonka'pʉ pe uyena'. Ɨnʉ' uya rɨ, imu i'tu pʉra iyesi, e'tane ikʉipʉnʉ uya rɨken i'tu. Ɨnʉ' uya rɨ ikʉipʉnʉ i'tu pʉra iyesi, e'tane imu uya rɨken i'tu, mɨrɨ awonsi'kɨ kamo, imu na'ne' e'to' ɨnenpoikapai itena' ton,” ta'pʉ iya.
22 — Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Mɨrɨpan era'tɨ'pʉ tʉpoitorʉ ton winɨkʉi', mɨrɨpan uya ta'pʉ to' pɨ' ama'ai, “Pori' pe en ton esi, menyatʉi'ne' ene pɨ' na'ne'.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, Jesus lhes disse em particular:
24 Ekama uya ɨpɨ'nokon, tu'kan kon nɨ pu'kena' amʉ', kin amʉ' esi'pʉ menyatʉi'ne' ɨnenpai, e'tane to' uya ene'pʉ pen, mɨrɨ awonsi'kɨ metayatʉi'ne' ɨnetapai, e'tane to' uya eta'pʉ pen,” ta'pʉ iya.
24 Pois eu lhes digo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
25 Ipan pe Main i'tunin e'mʉ'sa'ka'pʉ Sises i'tupɨ'se. “Ti'sa, ɨ'rɨ kupʉ uya tɨwɨrɨ rɨ uko'manto' epoto' pe uya?” ta'pʉ iya.
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o objetivo de pôr Jesus à prova e lhe perguntou: — Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 “Ɨ'rɨ tukai' ken iye'menukasa' mɨrɨ pɨ' Main yau ekamanin ɨmɨrɨ? Nai kasa ken menyan?” tukai' Sises uya eikʉ'pʉ.
26 Então Jesus lhe perguntou:
27 Sises eikʉ'pʉ iya, “‘Papa i'nʉnkakɨ tanporo ɨyewan pokon pe, aya'kwarʉ pokon pe, ɨmeruntɨrʉ pokon pe, ɨusenuminkato' pokon pe,’mɨrɨ awonsi'kɨ, ‘Ɨtonpa nɨrɨ, mɨsi'nʉnkayai'ne' kasa,’tasa' iya,” ta'pʉ iya.
27 A isto ele respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, com todas as suas forças e todo o seu entendimento.” E: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
28 “Iye'to' pe kuru ei'sa' auya man,” tukai' Sises uya eikʉ'pʉ. “Serɨ si iku'kɨ, mɨrɨ a'tai ɨuko'mamʉ rɨ tɨwɨrɨ rɨ,” ta'pʉ iya.
28 Então Jesus lhe disse:
29 E'tane, wakʉ pe e'ku'pai tesi pɨ', Sises ekama'po'pʉ iya, “Ɨnʉ' ken si esi utonpa pe?” tukai'.
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: — Quem é o meu próximo?
30 Eikʉ pe, Sises uya ta'pʉ: “Ka'pon utɨ'pʉ Surusiran poi Iseri'ko pona, mɨrɨpan uya ama' amʉ' eporo'pʉ. Mɨrɨpan kon uya a'si'pʉ, mɨrɨpan kon uya iponkapɨtʉ'pʉ, to' uya iwɨpɨtʉ'pʉ, mɨrɨpan akamasa' nɨmɨ'pʉ to' uya.
30 Jesus prosseguiu, dizendo:
31 Mɨrɨ tʉpo, use'man nɨto' tʉrawasomanin utɨ'pʉ mɨrɨ asanta tawɨrɨ. Ensa' tʉuya a'tai, entaka'pʉ iya iratoi poro.
31 Por casualidade, um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho e, vendo aquele homem, passou de largo.
32 Mɨrɨ kasa rɨ marɨ, ite'ma'pʉ pe te'sen, itesen o'non esi'pʉ ensa' tʉuya a'tai, iratoi poro rɨ marɨ itɨ'pʉ.
32 De igual modo, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, passou de largo.
33 E'tane, Sameriya pon ka'pon uyee'pʉ iporo. Ensa' tʉuya a'tai, ipɨ' isentu'ma'pʉ.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou perto do homem e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Ipiya' itɨ'pʉ, mɨrɨpan uya iwɨpɨ'sa' rʉ'pʉ aku'nɨ'pʉ waain ke, mɨrɨ awonsi'kɨ karapa ke, mɨrɨpan ontɨ'pʉ iya. Mɨrɨpan anʉmʉ'pʉ iya tikʉn isa'ka'si pona, arɨ'pʉ iya patatʉse' ya', ipa'simato' pe tʉuya.
34 E, aproximando-se, fez curativos nos ferimentos dele, aplicando-lhes óleo e vinho. Depois, colocou aquele homem sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Mɨrɨ ema'sa' yau, asa'rɨ pʉrata puntʉrʉ'pʉ iya patatʉse' esa' ena'. ‘Pʉse rɨ mʉpa'simai' se pʉrata ke. Enna'posa' a'tai, ipɨ' ɨnennoko'pʉ ɨpʉrataai na'po uya mɨrɨ,’ ta'pʉ iya,” ta'pʉ Sises uya ipɨ'.
35 No dia seguinte, separou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: “Cuide deste homem. E, se você gastar algo a mais, farei o reembolso quando eu voltar.”
36 Mɨrɨ ekama tʉpo, Sises uya ekama'po'pʉ, “Nai kʉrɨ ken si esi osorʉwawon kon apai ama' amʉ' eponin nʉ'pʉ tonpa pe tukai' mi'tuyan?” ta'pʉ iya.
36 Então Jesus perguntou:
37 Mɨrɨpan eikʉ'pʉ Main pɨ' enupanin uya, “Kʉrɨ ipɨ' isentu'masa' rʉ'pʉ,” ta'pʉ iya. Sises uya ta'pʉ ipɨ', “Iku'ta si kʉrɨ rɨ kasa,” ta'pʉ iya.
37 O intérprete da Lei respondeu: — O que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse:
38 Sises mɨrɨ awonsi'kɨ ipoitorʉ ton utɨ koro'tau, to' uyee'pʉ eke iwa pata ya'. Mɨrɨ pata yau, uri'san, Mata itese' uya Sises kɨ'ma'pʉ tiwʉ' ta'.
38 Quando eles seguiam viagem, Jesus entrou numa aldeia. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Iyakon ese' esi'pʉ Meri. Mɨrɨpan ereutasa' esi'pʉ Sises piyau, tauro'kato' eta pɨ' iyesi'pʉ.
39 Marta tinha uma irmã, chamada Maria, que, assentada aos pés do Senhor, ouvia o seu ensino.
40 E'tane Mata usewankamato' esi'pʉ tanporon tʉnkupʉnʉ pɨ'. Iyee'pʉ Sises piya' ekama'pose, “Uyepuru, upɨ' pe' ɨusentu'ma pʉra rɨ iyesi, uyakon uya unɨnsa' pɨ' tikin sarɨ e'tʉrawasomato' pe? ‘Ipika'tɨta!’ ka'kɨ ipɨ',” ta'pʉ iya.
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então se aproximou de Jesus e disse: — O Senhor não se importa com o fato de minha irmã ter deixado que eu fique sozinha para servir? Diga-lhe que venha me ajudar.
41 Sises uya eikʉ'pʉ, “Mata, tu'kan pɨ' rɨ sa'ne ɨusewankama,
41 Mas o Senhor respondeu:
42 e'tane tikin nan nɨ esi i'se e'nɨto'. Meri uya nin wakʉ kuru anʉnsa' mɨrɨ, mɨrɨpan emo'kato' oton pen ipiyapai,” ta'pʉ iya.
42 mas apenas uma é necessária. Maria escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.