João 4

Akawaio NT (AKE_BSS) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pari'si amʉ' uya eta'pʉ Sises uya tu'ke kuru tʉpoitorʉ ton eporo mɨrɨ awonsi'kɨ to' pa'taisimapɨtʉ iya Isaan entai kuru tawon.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Sises uya kuru ɨnʉ' rɨ pa'taisimasa' pʉra rɨ iye'tane, ipoitorʉ ton uya rɨken nɨ nin tɨ.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Sises uya mɨrɨ tawon etasa' a'tai, iyenna'po'pʉ Isutiya poi Kiyarari pona.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Sameriya poro itɨto' e'ma esi'pʉ.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Iyee'pʉ pata pona Sameriya pon Si'karʉ itese', ɨnnon kuru pen nɨ non Seko' nʉtʉrʉ'pʉ tʉmu Isose' ena' piyapai.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Mɨrɨ yau, Seko' tuna'kwaai yen esi'pʉ, Sises nin si useta'kasa' tʉutɨ ke rɨ, ereuta'pʉ mɨrɨ tuna yen piyau. 12 a'kʉra' pata esi'pʉ.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 Sameriya pon uri'san uyee'pʉ tuna kan, mɨrɨpan pɨ', “Uyuku tuna ɨntʉkɨ,” ta'pʉ Sises uya.
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 (Ipoitorʉ ton utɨ'pʉ esi'pʉ pata pona kiyari ennai'.)
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Mɨrɨpan eikʉ'pʉ iya, “Esuwerʉ pon sa'ne ɨmɨrɨ ko; urɨ esi Sameriya pon pe. Nai kasa mairɨ uyekama'po auya ɨuku pɨ'?” ta'pʉ iya ipɨ'. (Esuwerʉ amʉ' esi'pʉ ɨsipʉsawʉ pokon kon pe pʉra.)
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Sises uya eikʉ'pʉ, “I'tunin pe ɨwesi yau Papa e'repato' ike mɨrɨ awonsi'kɨ ɨnʉ' uya ɨyekama'po tukai', mekama'poi'no, mɨrɨpan uya ɨwo'pa'pʉ nesii'no to'panʉ'nin tuna ke,” ta'pʉ iya.
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 “Itepuru, ɨpo'ki'tii pʉra iyesi; i'nau ya'mu tuna yen esi. Nai yawon to'panʉ'nin tuna eporo auya?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Utamokori kon Seko' uya repan nʉ'pʉ ike serɨ tuna yen, kʉrɨ rɨ, imunkɨ amʉ' mɨrɨ awonsi'kɨ itikʉn non nɨ uya tuna ensipɨtʉ'pʉ iyapai. Kʉrɨ rɨ entai kuru rɨ katɨ eke pe ɨwesi?” ta'pʉ iya.
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Sises uya eikʉ'pʉ, “Ɨnʉ' rɨ serɨ tuna ensinin nʉ'pʉ e'tuna'kiripakapʉ kanan mɨrɨ,
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 e'tane ɨnʉ' rɨ tʉwo'pa'pʉ uya ensinin nʉ'pʉ e'tuna'kiripa pen nɨ nin mɨrɨ. Tuna iwo'pa'pʉ uya ike ena i'napaino rɨ i'tuna'kwaai pe rɨ, mɨrɨpan uya to'panʉ'nin tuna ke irepa, iko'manto' ike ke tɨwɨrɨ rɨ,” ta'pʉ iya.
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 “Itepuru, uwo'paka'kɨ ken si mɨrɨ tuna ke, tuna'kiri' ke esi namai', mɨrɨ enta' tuna kan nɨ uyepʉ namai',” ta'pʉ iya.
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 “Ataan'pʉ ikɨ'mata ɨuye'kapʉ pa kanan serɨ ya',” ta'pʉ Sises uya.
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 “Tʉtaan'pʉ kenan pen urɨ,” ta'pʉ uri'san uya ipɨ'. Sises uya eikʉ'pʉ, “Ipoken nɨ ausaurokʉ, ‘Tʉtaan'pʉ kenan pen urɨ,’ ta auya a'tai.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 5 kaisaron kon ya' ɨyemari'mapɨ'sa'man, kʉrɨ rɨ kanan si ipiyau me'ai'ne' ataan'pʉ kuru pen nɨ kanan. I'napairɨ rɨ ɨusekamasa' mɨrɨ,” ta'pʉ Sises uya.
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 “Itepuru, pu'kena' pe kɨnyi'tuyai'.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Utamokori kon ɨpʉremapɨtʉ'pʉ serɨ wʉ' po, e'tane si serɨ pe ɨmɨrɨ'nokon Esuwerʉ amʉ' uya Surusiran kuru mɨrɨ Papa pɨ' ɨpʉreman pata ta auya'nokon,” ta'pʉ iya.
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Sises uya ta'pʉ ipɨ', “Uyapurɨkɨ uri'san, iweyu uye'nɨ pɨ' man ikʉipʉnʉ pɨ' ka'pon amʉ' ɨpʉremato' oton pen serɨ wʉ' po mɨrɨ pe pʉra Surusiran po rɨ.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Ɨmɨrɨ'nokon Sameriya pon kon uya i'tu pʉra rɨ iyesi ɨwɨpʉremato' kon ipɨ'; e'tane ina ɨpʉrema tʉni'tunʉ kon pɨ', apʉne pʉra epika'tɨn nɨto' uyepʉ Esuwerʉ amʉ' winɨ.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 E'tane iweyu uyepʉ, iye'ka'sa' rɨ, i'napai rɨ tʉwɨpʉremasan ɨpʉremato' oton ikʉipʉnʉ pɨ', a'kwarʉ yau mɨrɨ awonsi'kɨ i'napairon yau. Pʉsamoro waraino kon tʉpɨ' tʉwɨpʉremasan warinpa ikʉipʉnʉ uya mɨrɨ.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Papa esi a'kwarʉ pe; kamoro ipɨ' tʉwɨpʉremasan ɨpʉremato' pe iyesi a'kwarʉ yau mɨrɨ awonsi'kɨ i'napairon yau,” ta'pʉ iya.
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Uri'san uya ta'pʉ ipɨ', “Si'tuyai', Me'saya” (Kʉraitato') “uye'to' oton. Iye'sa' a'tai, tanporon nɨ ekamato' iya oton mɨrɨ upɨ'nokon,” ta'pʉ iya.
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Sises uya eikʉ'pʉ, “Kʉrɨ rɨ rɨ urɨ, kʉrɨ rɨ rɨ usauro'nɨ pɨ' na'ne' ɨpokon pe,” ta'pʉ iya.
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Mɨrɨ a'tai rɨ, Sises poitorʉ ton enna'posa' uyee'pʉ, mɨrɨpan kon usewansiuka'pʉ ipan pe rɨ, uri'san pokon pe isaurokʉ tepose. E'tane ɨnʉ' uya rɨ, “Ɨ'rɨ i'se ɨwesi pɨ' auro'ka auya?” ta'pʉ pen nɨ ipɨ', mɨrɨ pe pʉra, “Ɨ'rɨto' pe ipokon pe ausaurokʉ?” ta'pʉ to' uya pen nɨ Sises pɨ'.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Mɨrɨpan uri'san uya tʉ'tuna'kwaai yen nɨmɨ'pʉ, iyenna'po'pʉ pata pona, mɨrɨpan uya ka'pon amʉ' pɨ' ta'pʉ mɨrɨ yau,
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 “Ka'pon entanʉ'tɨ' tanporon nɨ unku'pɨtʉ'pʉ ekamasa' iya upɨ'. Kʉrai pe pe' si pʉse rɨ esi serɨ?” ta'pʉ iya.
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Mɨrɨpan kon utɨ'pʉ pata apai Sises piya'.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Mɨrɨ koro'tau, ipoitorʉ ton uya Sises pɨ', “Rapai,enta'nakɨ,” ta'pʉ.
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 E'tane to' eikʉ'pʉ iya, “Ui'kiyari esi mɨrɨ moro ɨni'tunʉ kon pen nɨ,” ta'pʉ iya.
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Mɨrɨpan pɨ' ipoitorʉ ton usekama'popɨtʉ'pʉ, “Ɨnʉ' uya rɨ pe' iti'kiyari nee'pʉ pe iyesi?” tukai'.
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 “Ui'kiyari esi, uyenno'nin nʉ'pʉ maimu awɨrɨ e'to' pe iyesi, mɨrɨ awonsi'kɨ itʉrawasooi i'ma'kato' uya pe iyesi intʉrʉ'pʉ iku'to' pe uya.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Tato' sa'ne ko, ‘Asakɨrɨ'ne rɨken kapʉi e'ku'ka'sa' kiyari akʉ'pʉ rawɨrɨ.’ Ta uya ɨpɨ'nokon, apʉne wakʉ pe umɨ amʉ' enpɨ'tɨ'. Kiyari akʉ'pʉka'sa', tanʉnsen pe iyenaka'sa'.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Ka'pon, anʉmʉ pɨ' te'sen e'ma mɨrɨ, mɨrɨpan uya kiyari amʉranʉkʉ tɨwɨrɨ rɨ uko'man nɨto' ya'. Mɨrɨpan nin si, kʉrɨ rɨ ipɨnnin nʉ'pʉ mɨrɨ awonsi'kɨ anʉnnin nʉ'pʉ epori'mato' pe ɨsi'kaisa rɨ.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 I'napairɨ rɨ main esi mɨrɨ, ‘Tikin nan uya ipɨmɨ; tʉron nɨ uya anʉmʉ,’ tawon.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Ɨyenno'sa' uya 'nokon kiyari akʉ'pʉsa' anʉnse'na, umɨ ɨye'tʉrawasoma'pʉ kon pen nɨ yawon ya'. Tʉron kon e'tʉrawasoma'pʉ mɨrɨ yau, mɨrɨpan kon tʉrawasooi otori'pɨ nin si eporo auya'nokon,” ta'pʉ Sises uya.
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Tu'kan kon nɨ Sameriya pon kon mɨrɨ pata yawon kon uya Sises apurɨ'pʉ, apʉne pʉra uri'san uya, “Tanporon nɨ unku'pɨtʉ'pʉ ekamasa' iya upɨ',” tasa' pɨ'.
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Mɨrɨpan nin si, Sameriya pon kon uye'sa' a'tai nin si ipiya', to' uya ekama'po'pʉ ipan pe tʉpiyau'nokon iko'manto' pe; mɨrɨ yau, Sises uko'mamʉ'pʉ asa'rɨ wʉi to' piyau.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Tu'kan kon uya rɨ nin si apurɨ'pʉ mɨrɨ imaimu etasa' tʉuya'nokon pɨ'.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Mɨrɨpan kon uya ta'pʉ uri'san pɨ', “Ina si napurɨyan, tasa' auya pɨ' rɨken pen, e'tane tiwano' kon pe rɨ etasa' tʉuya'nokon pɨ', ina uya si i'tu i'napai rɨ kuru rɨ pata pika'tɨnin pe iyesi,” ta'pʉ to' uya.
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Asa'rɨ wʉi ennoko tʉpo mɨrɨ yau, mɨrɨ tʉnɨnse Sises utɨ'pʉ Kiyarari pona.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 (Sises uya rɨ, “Pu'kena' namanin pʉn nɨ ipata'se' yau,” tasa' esi'pʉ.)
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Kiyarari pona itɨsa' a'tai, mɨrɨ yawon kon ka'pon amʉ' uya wakʉ pe kuru ereutanʉkʉ'pʉ, apʉne pʉra itɨsa' kon nʉ'san pe to' esi'pʉ To' Epoi Itɨ'pʉ Weyu Rʉ'pʉ pɨ' Surusiran pona, mɨrɨpan kon uya tanporon nɨ inkupʉnʉ ensa' esi'pʉ mɨrɨ a'tai.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Serɨ rɨken pe Sises uya Kena, Kiyarari airon ka'kʉranpa'pʉ, tuna koneka'pʉ tʉuya yau waain pe. Mɨrɨ yau, ka'pon, kin poitorʉ pe te'sen esi'pʉ, takuru'kenan imu Ka'paneyan po.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Pʉse rɨ ka'pon uya Sises uye'sa' Isutiya poi Kiyarari pona ta etasa' a'tai, itɨ'pʉ ipiya' ekama'poi' itɨto' pe Ka'paneyan pona tʉmu epi'tɨi', teri'ka'sen nɨ.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Sises uya, “Ɨnʉ' uya apurɨ pʉra rɨ iyesi eke Papa tʉrawasooi i'tuto' ipɨkɨrɨ mɨrɨ awonsi'kɨ a'kwarʉpɨ'nin nɨken e'kupʉ a'tai apurɨ auya'nokon,” ta'pʉ.
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Kin poitorʉ uya, “Itepuru, uya'kɨrɨ utɨnpai umʉre erikʉ rawɨrɨ,” ta'pʉ ipɨ'.
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Sises uya, “Enta, ɨmu rɨ uto'pamʉ mɨrɨ,” ta'pʉ ipɨ'. Sises maimu tapurɨi' itɨ'pʉ.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Ite'matai tʉuye'se, itekare ke ipoitorʉ ton uya eporo'pʉ. “Ɨmu uto'pan nɨ pɨ' rɨ man!” ta'pʉ to' uya.
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 To' ekama'po'pʉ iya, ɨ'rɨ a'kʉra' kuru tʉmu uto'pamʉ'pʉ tukai', mɨrɨpan kon uya, “Ko'mamiyau, 1 a'kʉra' ko'mamʉ pe iye'kɨɨi'mato' ereuta'pʉ,” ta'pʉ to' uya ipɨ'.
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Ikʉipʉnʉ uya i'tu'pʉ mɨrɨ a'kʉra' kuru rɨ Sises uya, “Ɨmu rɨ uto'pamʉ mɨrɨ,” ta'pʉ rʉ'pʉ. Mɨrɨ pɨ' kʉrɨ rɨ mɨrɨ awonsi'kɨ tanporo itonpa ton ena'pʉ apurɨnin nan pe.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Serɨ serɨ iyakon ite'kwa pe eke Papa tʉrawasooi ti'tuto' ipɨkɨrɨ kupʉ'pʉ Sises uya tʉuyepʉ tʉpo Isutiya poi Kiyarari pona.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.