João 13
Akawaio NT (AKE_BSS) vs NTLH
1 To' Epoi Itɨ'pʉ Weyu Rʉ'pʉ pɨ' e'nɨto' rawɨrɨ kuru rɨ, Sises uya i'tusa' esi'pʉ serɨ non nɨnto' tʉuya weyu e'seposa', ikʉipʉnʉ piya' si tʉutɨto'. Tiwano' ton pe te'san i'nʉnkakapʉ tʉpo, non po te'san, mɨrɨpan kon ena' nin si ipan pe to' i'nʉnkato' tʉuya enpoikakaa'pʉ iya.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Ko'maan pe enta'nan nɨto' utanʉnkaa'pʉ, Makoi uya Isutas Eskariya', Saiman mu ku'sa' esi'pʉ isenuminkato' pe Sises eparanka pɨ'.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Sises uya tanporon nɨ nonkasa' ikʉipʉnʉ uya tena' tukai' i'tu'pʉ; tʉuye'sa' Papa winɨ, mɨrɨpan enna'po Papa piya' tukai' rɨ.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Mɨrɨpan e'mʉ'sa'ka'pʉ tepʉrʉ piyapai, tʉpon pʉro'pon mo'ka'pʉ iya, mɨrɨpan uya towerʉ e'me'pʉ tʉworo'pai pɨ'.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Mɨrɨ tʉpo, tuna ma'pʉ iya pesʉn ya', mɨrɨpan uya tʉpoitorʉ ton pʉta korʉkapɨtʉ'pʉ a'munakapɨtʉi'ma tʉworo'pai pokon towerʉ ke.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Mɨrɨpan uye'kaa'pʉ Saiman Pi'ta poi rɨ, tekama'po ton, “Uyepuru, u'ta si korʉka auya?” tukai'.
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Sises uya eikʉ'pʉ, “Ito'ka'nʉkʉ auya pʉra iyesi mɨrɨ siku'ai'ne', e'tane emennʉ'pʉ ito'ka'nʉ'to' auya oton,” ta'pʉ iya.
7 Jesus respondeu:
8 “Kane, u'ta korʉkato' auya pʉra rɨ iyesi mɨrɨ,” ta'pʉ Pi'ta uya ipɨ'. Sises uya eikʉ'pʉ, “Ɨkorʉkasa' uya pʉra iyesi a'tai, upʉ'kʉ pe ɨwesi pen,” ta'pʉ iya.
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Mɨrɨ a'tai, Saiman Pi'ta uya eikʉ'pʉ, “Uyepuru, u'ta rɨken pen ken si e'tane, uyemiyatʉ ton mɨrɨ awonsi'kɨ u'pai rɨ nɨrɨ ken!” ta'pʉ iya.
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Sises uya eikʉ'pʉ, “Ka'pon iyeku'pɨsa' esi ti'ta rɨken korʉkato' iya pe; tanporon nin ipun esi mɨrɨ wakʉ pe. Wakʉ pe nin ɨwesi kon mɨrɨ, tanporo kuru ɨwe'tane'nokon pʉra rɨ,” ta'pʉ iya.
10 Aí Jesus disse:
11 I'tu tʉuya wenai teparanka ton; mɨrɨ pɨ' nin si, tanporo wakʉ pe ɨwesi kon pen, ta'pʉ iya na'ne'.
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 To' pʉta korʉka nonka tʉuya tʉpo, iyepontɨkaa'pʉ kanan, mɨrɨpan enna'po'pʉ tʉpata'pʉ ya'. Mɨrɨpan uya, “Mʉto'ka'nʉ'atʉu pe' ɨpɨ'nokon siku'ai'ne'?” ta'pʉ to' pɨ'.
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 “‘Ti'sa,’ ‘Uyepuru,’ tukai' uyesakʉ auya'nokon, mɨrɨ esi ipoken nɨ, kʉrɨ rɨ rɨ urɨ.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Mɨrɨ si urɨ, ɨyepuru kon, ɨti'saai kon uya a'ta kon korʉkasa', ɨtonpa kon pʉta si tʉkorʉkase e'tɨ'.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Ene kon pa iku'sa' uya mɨrɨ, ikupʉ kon pa ɨpɨ'nokon iku'sa' uya na'ne'.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 I'napairon ekama uya ɨpɨ'nokon, ipoitorʉ esi pʉra rɨ iyesi eke pe tesa' entai, mɨrɨ pe pʉra main anin nɨ esi pʉra iyesi eke pe tenno'nin nʉ'pʉ entai.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Serɨ ton i'tu auya'nokon pe iyesi pɨ', ɨpʉrema'nokon mɨrɨ, mɨrɨ ton kupʉ auya'nokon yau.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 “Tanporon kon ɨmɨrɨ'nokon pɨ' ta uya pen nɨ; i'tu uya kamo unanʉmʉ'san, e'tane serɨ esi iye'menukasa' itekare a'ku'tɨnin pe: ‘Upokon pe rɨ iyenta'nasa' rʉ'pʉ enasa' uyewa'nomanin pe,’tawon.
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Ekama uya serɨ ɨpɨ'nokon iye'kupʉ wapiya, iye'kupʉ a'tai apurɨ kon pa kʉrɨ rɨ pe esi tukai'.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 I'napairon ekama uya ɨpɨ'nokon, ɨnʉ' uya rɨ ɨnʉ' rɨ unennokonʉ anʉmʉ uya uyanʉmʉ rɨ, mɨrɨ awonsi'kɨ ɨnʉ' uya rɨ uyanʉmʉ uya kʉrɨ uyenno'nin nʉ'pʉ anʉmʉ,” ta'pʉ iya.
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Serɨ ta'pʉ iya tʉpo, ipan pe ipokoita'pʉ ta'kwarʉ yau, mɨrɨpan uya ekama'pʉ, “I'napairon ekama uya ɨpɨ'nokon, ɨtonpa kon uya uyeparankato' oton,” ta'pʉ iya.
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Mɨrɨpan poitorʉ ton usenpɨtʉ'pʉ, ɨnʉ' pɨ' ta iya ta pe.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 To' tonpa Sises ni'nʉnkanʉ ipoitorʉ esi'pʉ ipiyau tʉteire' po.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Saiman Pi'ta uya kʉrɨ rɨ wʉi'ka'pʉ ekama'poto' pe iya, “Ekama'po' ɨnʉ' pɨ' ta iya tukai',” ta'pʉ iya.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Sises pona nin si te'tʉnkai' ekama'po'pʉ iya mɨrɨ, “Uyepuru, ɨnʉ' si?” ta'pʉ iya.
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Sises uya eikʉ'pʉ, “Kʉrɨ sa'ne pʉreti piya'pɨ tʉki'se itena' sitʉyai'ne',” ta'pʉ iya. Mɨrɨpan uya pʉreti piya'pɨ kii'pʉ, mɨrɨpan tʉrʉ'pʉ iya Isutas Eskariya', Saiman mu ena'.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Pʉreti a'si iya pe rɨ, Se'tanewomʉ'pʉ iya'. “Ɨnkupʉnʉ pe te'sen iku'kɨ inke pʉra,” ta'pʉ Sises uya ipɨ',
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 e'tane ɨnʉ' rɨ enta'nan pɨ' te'sen uya ito'ka'nʉkʉ'pʉ pen ɨ'rɨ pe iyesi pɨ' serɨ ta Sises uya ipɨ' tukai'.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Apʉne pʉra Isutas esi'pʉ pʉrata esa' pe, tʉron kon nɨ nin si usenuminka'pʉ mɨrɨ, i'se te'to' kon Iweyu Rʉ'pʉ pɨ' e'nɨ iwano' pe rɨ na'kɨ ennato' pe iya, mɨrɨ pe pʉra entu'manin nan irepakɨ ta iya rɨ na'kɨ ta'pʉ to' uya.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Isutas uya pʉreti a'si pe rɨ, iyepa'ka'pʉ nin si. Ewarupɨ nau serɨ esi'pʉ.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Iyepa'ka'pʉ pata'pʉ yau, Sises uya ta'pʉ, “Serɨ si Ka'pon, Papa winon apurɨpɨ'to' ipɨ', mɨrɨ awonsi'kɨ Papa apurɨpɨ'to' si rɨ man iyau.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Papa apurɨpɨ'to' esi yau, iyau, Papa uya rɨ nɨrɨ tʉmu apurɨpɨtʉ mɨrɨ tʉyau, inke pʉra apurɨpɨtʉ iya mɨrɨ.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 “Umunkɨ amʉ', mara rʉ'kwɨ kuru inke rʉ'kwɨ esi serɨ ɨpiyau'nokon, uwarinpato' auya'nokon oton, Esuwerʉ amʉ' pɨ' ukataine' kasa rɨ ta uya ɨpɨ'nokon: Utɨyai'ne' ya' ɨuyepʉ kon poken pʉra iyesi.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 “Emenna' main ke ɨrepa uya 'nokon: Ɨtonpa kon i'nʉnkatɨ'. Ɨi'nʉnkasa' uya 'nokon na'ne' kasa, mɨrɨ kasa ɨtonpa kon i'nʉnkatɨ'.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Tanporo ka'pon amʉ' uya i'tu mɨrɨ upoitorʉ ton pe ɨwesi kon tukai' ɨtonpa kon i'nʉnka auya'nokon yau,” ta'pʉ iya.
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Saiman Pi'ta uya ekama'po'pʉ, “Uyepuru, nai ya' ɨutɨ?” ta'pʉ iya. Sises uya eikʉ'pʉ, “Utɨyai'ne' ya' upɨkɨrɨ ɨuyepʉ pʉra iyesi, e'tane emennʉ'pʉ rɨ upɨkɨrɨ ɨuye'to' oton,” ta'pʉ iya.
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Pi'ta uya ekama'po'pʉ, “Uyepuru, ɨ'rɨ pe iyesi pɨ' serɨ pe utɨ pʉra iyesi ɨpɨkɨrɨ? Ɨwenai rɨ uma'ta mɨrɨ,” ta'pʉ iya.
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Mɨrɨ a'tai, Sises uya eikʉ'pʉ, “Uwenai kuru pe' auma'ta? I'napairon ekama uya serɨ ɨpɨ', kɨrɨtɨkɨ uturumʉ rawɨrɨ, osorʉwau ite'kwa kuru ui'tunin pe pʉra ɨye'ku'to' oton!” ta'pʉ iya ipɨ'.
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.