Hebreus 9
Akawaio NT (AKE_BSS) vs NVT
1 Serɨ si wapiyaro' ekonekan nɨto' esi'pʉ, teseru ke Papa apurɨpɨ'to' esi'pʉ mɨrɨ awonsi'kɨ ɨpʉreman nɨto' iwʉ' serɨ non pon kanan.
1 A primeira aliança tinha regras para a adoração, bem como um santuário terreno.
2 Ta'porin i'mʉ'sa'ka'pʉ. Wapiyaro' iwa'kʉ'sa' tau raan'pu apon esi'pʉ, mɨrɨ awonsi'kɨ tepʉrʉ mɨrɨ awonsi'kɨ ipʉremasa' pʉreti; serɨ esakʉ mɨrɨ Wakʉ Pata, tukai'.
2 Esse tabernáculo era dividido em duas partes. Na primeira, ficava o candelabro e a mesa com os pães da presença. Essa parte era chamada lugar santo.
3 Isakon pe te'sen iwapu entau iwa'kʉ'sa' kanan esakʉ esi'pʉ Ipan Wakʉ Kuru Pata, tukai',
3 Depois, havia uma cortina e, atrás dela, a segunda parte, chamada lugar santíssimo.
4 mɨrɨ yau korʉ pun konekasa' use'man nɨto' apon a'po'nan kɨrɨi'nʉnpato' ipo, mɨrɨ awonsi'kɨ korʉ ke ipi'pɨ'tɨsa' ekonekan nɨsa' en. Serɨ yau kanan korʉ pun konekasa' samaku pe yau “mana” tato' to' yu pe iye'sa' rʉ'pʉ esi'pʉ, Eran yʉʉi iyenpʉrʉkʉtasa' rʉ'pʉ, mɨrɨ awonsi'kɨ tɨ' amʉ' ekonekan nɨto' apon ton.
4 Nessa parte ficava o altar de ouro para o incenso e a arca da aliança, inteiramente coberta de ouro. Dentro da arca havia um vaso de ouro contendo maná, a vara de Arão que floresceu e as tábuas de pedra da aliança.
5 Mɨrɨ iten pʉro'po ika'sa' ton inserʉ amʉ' A'kwa iwano' ton esi'pʉ, ɨri pe e'nɨ'pʉ apai ekonekan pata'se' epoino.E'tane serɨ ton ekama poken pʉra man tanporo serɨ pe.
5 Sobre a arca ficavam os querubins da glória divina, cuja sombra se estendia por cima do lugar de expiação. Mas agora não é o momento de explicar essas coisas em detalhes.
6 Serɨ kasa si ikonekasa' ya', use'man nɨto' tʉrawasomanin nan ewomʉ ɨsi'pakɨrɨ rɨ kɨpo'pon iwa iwa'kʉ'sa' ta' tʉtʉrawasooi kon ku'se'na.
6 Quando tudo estava preparado, os sacerdotes entravam regularmente no lugar santo para cumprir seus deveres sagrados.
7 E'tane use'man nɨto' tʉrawasomanin nan epuru rɨken ewomʉ i'nawon iwa'kʉ'sa' ta' tikin ite'kwa rɨken wʉipiya yau, mʉn esa' pe kuru itɨto' pe iyesi tʉntʉton pe tʉmakooi epe'pʉ pe mɨrɨ awonsi'kɨ ka'pon amʉ' makooi epe'pʉ pe to' nʉkupʉ'pʉ i'tui'ma pʉra rɨ.
7 Mas apenas o sumo sacerdote, e só uma vez por ano, entrava no lugar santíssimo. Ele sempre apresentava o sangue do sacrifício pelos próprios pecados e pelos pecados que o povo havia cometido por ignorância.
8 Wakʉ A'kwarʉ uya enpoika'pʉ serɨ winɨ Ipan Wakʉ Kuru Pata e'ma uta'kokasa' pʉra iyesi moro rɨ marɨ wapiyaro' tʉponaron iponaro' ta'porin esi pɨ'.
8 Com essas regras, o Espírito Santo mostra que o caminho para o lugar santíssimo não havia sido aberto enquanto o primeiro tabernáculo continuava em uso.
9 Serɨ serɨ, serɨ a'taino ekamanin, tʉtʉsen, use'man nɨto' ike itʉsa' rʉ'pʉ uya apurɨpɨ'nin nan ewan konekasa' pʉra iyesi.
9 Essa é uma ilustração que aponta para o tempo presente, pois as ofertas e os sacrifícios que os sacerdotes apresentam não podem criar no adorador uma consciência totalmente limpa.
10 Kiyari pe rɨ nin mɨrɨ awonsi'kɨ tensisen pe rɨ nin iyesi'pʉ, ekorʉkan pe rɨ—kɨpo'pon eseru pe rɨ nin emenna' eseru weyu e'seporo pona rɨ.
10 Tratava-se apenas de alimentos e bebidas e várias cerimônias de purificação; eram regras externas, válidas apenas até que se estabelecesse um sistema melhor.
11 Kʉrai uye'sa' a'tai use'man nɨto' tʉrawasomanin nan epuru pe wakʉ ton serɨ yau iyenaka'sa' na'ne' toniwano' pe, itɨ'pʉ eke kuru ipan pe wakʉ pe te'sen ta'porin ka'pon nʉkoneka'pʉ pen awɨrɨ, serɨ rɨ ika'sa' pʉ'kʉ ta pen sa'ne.
11 Cristo se tornou o Sumo Sacerdote de todos os benefícios agora presentes. Ele entrou naquele tabernáculo maior e mais perfeito no céu, que não foi feito por mãos humanas nem faz parte deste mundo criado.
12 Kapirita mʉnʉ mɨrɨ awonsi'kɨ paka mʉre mʉnʉ winɨ iyewomʉ'pʉ pen; e'tane iyewomʉ'pʉ Ipan Wakʉ Kuru Pata ya' tikin ite'kwa tʉnakonomaton pe pʉra rɨ tʉmʉnʉ winɨ rɨ, tɨwɨro' pe rɨ uye'mato' kon tepose.
12 Com seu próprio sangue, e não com o sangue de bodes e bezerros, entrou no lugar santíssimo de uma vez por todas e garantiu redenção eterna.
13 Kapirita amʉ' mʉnʉ mɨrɨ awonsi'kɨ warawo' pe te'sen paka amʉ' mʉnʉ mɨrɨ awonsi'kɨ paka mʉre po'tɨsa' urumɨrʉ'pʉʉi tʉrʉ'pɨ'sa' kamoro ɨri pe te'sankorʉkanin pe ɨri apai to' e'to' pe wakʉ pe kɨpo'po.
13 Se, portanto, o sangue de bodes e bezerros e as cinzas de uma novilha purificavam o corpo de quem estava cerimonialmente impuro,
14 Mɨrɨ entai kuru rɨ nin si Kʉrai mʉnʉ, aka'nero' pen Iya'kwarʉ awɨrɨ iye'tʉsa' rʉ'pʉ tiwano' pe tʉmaku'pɨ ke pʉra Papa ena', uya uyewan kon korʉka, unkupʉnʉ kon uyanin kon uma'tan nɨto' ya' apai,Papa nurɨnan apiyo' pe e'nɨto' pe!
14 imaginem como o sangue de Cristo purificará nossa consciência das obras mortas, para que adoremos o Deus vivo. Pois, pelo poder do Espírito eterno, Cristo ofereceu a si mesmo a Deus como sacrifício perfeito.
15 Serɨ wenai Kʉrai esi emenna' ekonekan nɨto' yau iporo e'nɨto' pe, kamoro si ikɨ'masa' kon uya iye'kupʉ tukai' auro'kasa' kon uya tʉtʉsen epoto' pe siyaro' rɨ—serɨ si tʉuma'tasa' pɨ' to' epe' pe to' mo'kanin pe makoi, to' nʉkupʉ'pʉ apai wapiyaro' ekonekan nɨto' o'noro esii'ma.
15 Por isso ele é o mediador da nova aliança, para que todos que são chamados recebam a herança eterna que foi prometida. Porque Cristo morreu para libertá-los do castigo dos pecados que haviam cometido sob a primeira aliança.
16 Eri'nɨsa' a'tai te'nonkasen imamin nʉ'pʉ wannɨ karetaai esi a'tai, i'nai rɨ pe' inonka tawon nʉ'pʉ eri'kaa'pʉ tukai' ti'tusen pe iyesi,
16 Quando alguém deixa um testamento, é necessário comprovar a morte daquele que o fez.
17 apʉne pʉra inonkasa' anʉnto' pe iyesi, tawon nʉ'pʉ erikʉ'pʉ a'tai rɨken; nurɨne tawon nʉ'pʉ e'tane pʉra.
17 O testamento só se torna válido após a morte da pessoa. Enquanto ela ainda estiver viva, o testamento não entra em vigor.
18 Mɨrɨ wenai wapiyaro' ekonekan nɨto' e'kupʉ pʉra iye'pɨtʉ'pʉ mɨrɨ mʉn e'kwansa' pʉra iye'tane.
18 É por isso que até mesmo a primeira aliança foi sancionada com o sangue.
19 Mosi' uya tanporon nɨ apiyontɨn nɨto' main yau na'ne' ekama a'tai tanporon kon ka'pon amʉ' pana ya', paka munkɨ mʉnʉ anʉmʉ'pʉ iya tuna amʉtʉ pe, tʉtariren karimeru i'po' konekasa' mɨrɨ awonsi'kɨ i'so'pu ye' tato' panta, mɨrɨpan uya kareta amon mɨrɨ awonsi'kɨ tanporon kon ka'pon amʉ' pai'pai'ma'pʉ ike.
19 Depois de ler todos os mandamentos da lei a todo o povo, Moisés pegou o sangue de novilhos e de bodes, e também água, e os aspergiu com ramos de hissopo e lã vermelha sobre o Livro da Lei e sobre todo o povo.
20 “Serɨ serɨ ekonekan nɨto' mʉnʉ, Papa uya ayapiyontɨsa' kon na'ne' iyawɨrɨ ɨwesi kon pa,”ta'pʉ iya.
20 Em seguida, disse: “Este sangue confirma a aliança que Deus fez com vocês”.
21 Mɨrɨ kasa rɨ marɨ, ta'porin mɨrɨ awonsi'kɨ itau tapurɨsen ɨ'rɨ e'kupʉ yau pai'pai'ma'pʉ iya mʉn ke.
21 Da mesma forma, aspergiu com sangue o tabernáculo e todos os utensílios usados nos serviços sagrados.
22 I'nai rɨ sa'ne main esi tanporon iwa rɨ ekorʉka i'se mʉn ke, apʉne pʉra mʉn utɨsa' pʉra iye'tane makoi pɨ' usentu'man pʉra rɨ iyesi.
22 De fato, segundo a lei, quase tudo era purificado com sangue, pois sem derramamento de sangue não há perdão.
23 Iye'ku'to' pe kuru iyesi'pʉ Epʉn pon patakanin ekorʉkato' pe iyesi'pʉ serɨ ton use'man nɨto' ton ike mʉnʉ ke, e'tane si Epʉn po'nan kuru nin si ekorʉkato' pe iyesi serɨ entaino use'man nɨto' ton ike ke.
23 Assim, as representações das coisas no céu tiveram de ser purificadas com o sangue de animais. As verdadeiras coisas celestiais, porém, tiveram de ser purificadas com sacrifícios muitos superiores.
24 Apʉne pʉra Kʉrai ewonsa' pʉra iyesi Epʉn pon patakanin ka'pon nʉkoneka'pʉ ɨpʉreman pata'se' ya' i'nairon patakanin ya'; Epʉn pona kuru rɨ nin iyepa'ka'pʉ, serɨ pe si tʉusenpoika ton pe urɨ'nokon iwano' pe Papa piya'.
24 Pois Cristo não entrou num santuário feito por mãos humanas, mera representação do santuário verdadeiro no céu. Ele entrou no próprio céu, a fim de agora se apresentar diante de Deus em nosso favor.
25 Mɨrɨ pe pʉra Epʉn pona iyepa'ka'pʉ e'tʉpɨ'se'na kanan pen, use'man nɨto' tʉrawasomanin nan epuru kasa Ipan Wakʉ Kuru Pata ya' wʉipiya kaisa rɨ tʉmʉnʉ pen nɨ esa' pe.
25 E ele não entrou no céu para oferecer a si mesmo repetidamente, como o sumo sacerdote aqui na terra, que todos os anos entra no lugar santíssimo com o sangue de um animal.
26 Kʉrai rɨ nin uya e'ne' moronka nesii'no inke rɨ, non e'kaa'pʉ si'kɨrɨ rɨ. E'tane si isenpoikasa' tikin ite'kwa tʉnakonomaton pe pʉra rɨ nin, pata weyu u'matʉ a'tai makoi eno'ma pe tʉmɨrɨ ke tʉuse'ma ke.
26 Se fosse assim, ele precisaria ter morrido muitas vezes, desde o princípio do mundo. Mas agora, no fim dos tempos, ele apareceu uma vez por todas para remover o pecado mediante sua própria morte em sacrifício.
27 Ka'pon erikʉ tikin ite'kwa na'ne' kasa, mɨrɨ tʉpo eseru aimenkato' epoton pe,
27 E, assim como cada pessoa está destinada a morrer uma só vez, e depois disso vem o julgamento,
28 mɨrɨ kasa si Kʉrai e'tʉrʉ'pʉ tikin ite'kwa tu'kan kon ka'pon amʉ' makooi mo'kanin pe; mɨrɨpan usenpoikato' oton iyakon ite'kwa pe, makoi tʉrawasomase'na pen, e'tane epika'tɨn nɨto' ne'se'na kamoro tenupɨkɨrɨ te'san iwano' pe.
28 também Cristo foi oferecido como sacrifício uma só vez para tirar os pecados de muitos. Ele voltará, não para tratar de nossos pecados, mas para trazer salvação a todos que o aguardam com grande expectativa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.