Gálatas 2
Akawaio NT (AKE_BSS) vs NVT
1 14 kaisa rɨ wʉipiya tʉpo, Surusiran pona kanan utɨ'pʉ Panapas pokon pe. Serɨ a'tai, Tai'tas nɨrɨ arɨ'pʉ uya uya'kɨrɨ.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Isenpoikasa' rʉ'pʉ maimu eikʉ pe utɨ'pʉ itekare ekamai' to' pɨ' mɨrɨ unekamanʉ Esuwerʉ amʉ' pen koro'tau. E'tane serɨ kupʉ'pʉ uya ama'ai, kamoro itepuru pe to' esi tato' ton iwano' pe, apʉne pʉra enari'ke' pe esi pɨ' eka'tumʉ, mɨrɨ pe pʉra eka'tunsa' esi iwotori'pɨ pʉra na'kɨ ko, tukai'.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 E'tane rɨ Tai'tas, uya'kɨrɨ iye'sa' rʉ'pʉ a'kwarʉka'pʉ pen nɨ tʉyun pi'pɨ puturʉkato' pe iya, Kiri' pe rɨ iye'tane.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Serɨ eseru usenpoika'pʉ, apʉne pʉra ennakanin nan tonpa ton uyee'pʉ ina uya i'tu pʉra ɨ'rɨ kan to' uyee'pʉ tukai', e'tane to' kenʉ' uyee'pʉ ina nʉkupʉnʉ mɨrɨ pe pʉra ina uko'mamʉ eseru ense'na, Kʉrai Sises nʉmo'ka'san pe esii'ma, ina kanan ku'se'na a'sisa' kon pe.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Mara rʉ'kwɨ rɨ to' weyu ke to' repa'pʉ ina uya pen, mɨrɨ yau i'nairon wakʉ itekare uko'manto' pe ɨpiyau'nokon.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Kamoro eke pe na'ne' nan—ɨ'rɨ pe rɨ to' esi'pʉ uya tʉron nɨ pe rɨ to' kupʉ pʉra iyesi urɨ pona; Papa uya kɨpo'pon winɨ rɨ eseru wannɨ aimenka pʉra iyesi—kamoro ka'pon amʉ' uya ɨ'rɨ ke rɨ uyekareei ponantɨsa' pʉra iyesi.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Tʉron nɨ pe, to' uya ene'pʉ urepasa' itekare ekamato' tʉrawasooi ke Esuwerʉ amʉ' penpana ya', Esuwerʉ amʉ'pɨ' Pi'ta uya itekare ekamato' pe irepa'pʉ itʉrawasooi ke na'ne' kasa.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Apʉne pʉra Papa, Pi'ta e'tʉrawasomato' yau tʉrawaso pe iye'sa' Esuwerʉ amʉ' pɨ' itekare ekamai' enno'sa' tʉrawasooi yau nɨrɨ e'tʉrawasoma'pʉ, mɨrɨpan nɨ marɨ esi'pʉ utʉrawasooi yau itekare ekamai' enno'sa' pe Esuwerʉ amʉ' pen pana ya'.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Isens, Pi'tamɨrɨ awonsi'kɨ Isaan, anʉnsan kon itepuru ton pe uya urɨ mɨrɨ awonsi'kɨ Panapas a'si'pʉ temiyatʉ kon enwo'netʉ ke tʉtonpa kon pe, wakʉ nonkasa' uyena' to'ka'nʉkʉ tʉuya'nokon a'tai. To' uya ewai' ta'pʉ, ina utɨto' pe iyesi a'tai Esuwerʉ amʉ' pen ton piya', mɨrɨ awonsi'kɨ kamoro Esuwerʉ amʉ' piya'.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 To' uya rɨken ekama'po'pʉ miyarɨ rɨ entu'manin nan tʉku'se ina e'to' pe tenu kon yau, serɨ kuru rɨ esi'pʉ ɨnku'pai e'pɨ'to'.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Pi'ta uye'sa' a'tai Antiyo' pona, ipɨrɨ'ka'pʉ uya itenpa tau, apʉne pʉra ipoken pʉra kuru rɨ iye'sa' pɨ'.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 Isens piyapai ka'pon amʉ' uyepʉ wapiya, Esuwerʉ amʉ' pen pokon pe tenta'napɨ'sen pe iyesi'pʉ. E'tane to' uye'sa' a'tai, to' piyapai itama'pʉ mɨrɨ awonsi'kɨ iye'wʉrʉuka'pʉ, apʉne pʉra enari'kena' pe tesi wenai, iputurʉka tawon nan tonpa pe te'san pɨ'.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Tʉron kon Esuwerʉ amʉ' e'sara'tɨ'pʉ wakʉ pe iye'ku'to' eseru yau, mɨrɨ pɨ', wakʉ pe to' e'ku'to' winɨ Panapas rɨ nɨrɨ utano'ma'pʉ.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 I'nairon itekare poro pʉra to' esi ensa' uya a'tai, tu'kan kon koro'tau Pi'ta pɨ' ta'pʉ uya, “Esuwerʉ pon pe ɨwesi, e'tane rɨ Esuwerʉ pon pen kasa ɨuko'mamʉ, Esuwerʉ pon kasa pʉra. Ɨ'rɨ kasa ken si Esuwerʉ amʉ' pen a'kwarʉka auya Esuwerʉ amʉ' eseru yau to' utɨto' pe?
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 “Urɨ'nokon kamoro tentu'pʉ kon winɨ Esuwerʉ amʉ', ‘Esuwerʉ amʉ' pen tʉmakooikena' nan’ pen.
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 E'tane urɨ'nokon uya i'tu Papa uya kamo Sises Kʉrai apurɨto' esanon nɨken anʉmʉ. Mɨrɨ kasa iyesi wenai, urɨ'nokon uya nɨrɨ Kʉrai Sises apurɨto' esi apurɨto' poro wakʉ pe ekonekan nɨto' pe, main awɨrɨ e'nɨ winɨ pen, apʉne pʉra main awɨrɨ te'se ɨnʉ' rɨ ekoneka pʉra iyesi wakʉ pe.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 “Kʉrai yau wakʉ pe ekonekan nɨto' warinpa koro'tau iyesi yau, tʉmakooi ke si usi'tun nɨto' ya' enan, makoi rɨ tʉrawasoma Kʉrai uya, ta iya pe' e'kwa pe iyesi mɨ? Kane ku!
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 Unma'tanʉkʉ'pʉ amɨ uya pe kanan iyesi a'tai, main i'kwɨ'nin pe esi tukai' usenpoika.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Main poro, eri'sa' main pona, uko'manto' pe Papa iwano' pe.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 Urɨ e'pokapɨ'sa' kurusu' pona Kʉrai a'kɨrɨ, mɨrɨ awonsi'kɨ uko'mamʉ pʉra iyesi, e'tane Kʉrai uko'mamʉ uyau. Uko'manto' uko'manyai'ne' ipun yau, Papa Mumu apurɨto' uya yau uko'mamʉ, ui'nʉnkanin nʉ'pʉ mɨrɨ awonsi'kɨ tʉmɨrɨ pe iye'tʉsa' rʉ'pʉ uiwano' pe.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Wakʉ nonkasa' Papa uya nonka uya pen, Main poro ipoken e'nɨto' eporo pe iyesi yau, Kʉrai uma'ta'pʉ pe iyesi notʉn pe rɨ!”
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.