Atos 7
Akawaio NT (AKE_BSS) vs NTLH
1 Mɨrɨ a'tai, use'man nɨto' tʉrawasomanin nan epuru uya Si'tipʉn ekama'po'pʉ, “I'napai rɨ pe' ka'pon amʉ' nʉsauro'ai'ne' ɨpɨ' esi?” tukai'.
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Si'tipʉn uya imaimu eikʉ'pʉ, “Ɨmɨrɨ'nokon, tʉnamasan itepuru ton, apʉne etatɨ'. Papa usenpoika'pʉ Epʉra'an piya' Me'sa'po'temiya po Eran pona itɨ rawɨrɨ.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 ‘Apata'se' mɨrɨ awonsi'kɨ ɨtonpa ton inɨnkɨ, itɨkɨ mɨrɨ non sekamayai'ne' ya',’ta'pʉ Papa uya ipɨ'.
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 “Mɨrɨpan uya Karʉtiya pon kon nɨmɨ'pʉ. Eran po iyepatama'pʉ. Ikʉipʉnʉ uma'ta'pʉ tʉpo, Papa uya ennoko'pʉ serɨ mʉko'manyatʉi'ne' ya'.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 E'tane intʉrʉnʉ pe te'sen itimamin tʉsa' iya pʉra iyesi'pʉ, e'tane Papa usaurokʉ'pʉ iku'to' pe uya tukai', ‘Ɨmɨrɨ, mɨrɨ awonsi'kɨ apayan nʉ'san, Esuwerʉ amʉ' uya non epoto' oton.’ Mɨrɨ a'tai, imʉre pʉra Epʉra'an esi'pʉ.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Mɨrɨ tʉpo, Papa usaurokʉ'pʉ, ‘Apayan nʉ'san, Esuwerʉ amʉ' e'to' oton ka'kʉran pe tʉron kon pata yau. Mɨrɨ yau, tapiyo' kon pe to' e'tane, to' kota'mato' oton to' uya 400 kaisa rɨ wʉipiya,
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 e'tane urɨ uya mɨrɨ eke pata kota'mato' oton. To' epa'kato' oton mɨrɨ eke pata yapai, serɨ pata ya' uyapurɨpɨ'se'na,’ta'pʉ Papa uya.
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Mɨrɨ a'tai, Papa uya Epʉra'an auro'ka'pʉ tanporo warawo' amʉ' uya tʉyun kon pi'pɨ puturʉkapɨ'to' pe, tʉmunkɨ pe to' esi ekamanin pe. Mɨrɨ a'tai, Aisi', Epʉra'an mu entu'pʉ, 8 kaisa rɨ wʉi tʉpo, itun pi'pɨ puturʉka'pʉ iya. Mɨrɨ tʉpo, Aisi' mu, Seko' entu'pʉ, mɨrɨpan yun pi'pɨ puturʉka'pʉ iya. Seko' uya nɨrɨ 12 kaisaron kon tʉmunkɨ amʉ' yun pi'pɨ puturʉkapɨtʉ'pʉ.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 “Isose' esi'pʉ to' tonpa pe. Irunan nɨ ɨkɨnta'pʉ Isose' pɨ', mɨrɨpan kon uya ikʉrʉpo'poma'pʉ Isi' yawon kon poitorʉ pe. E'tane Papa esi'pʉ iya'kɨrɨ,
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 mɨrɨpan uya ipika'tɨ'pʉ tanporo ewankamanin apai. Isose' repa'pʉ iya ipu'ketʉ ke, mɨrɨpan uya iku'sa' esi'pʉ wakʉ pe kin Peero ewakiri pe. Mɨrɨ a'tai, Peero uya Isose' kupʉ'pʉ tanporo Isi' mɨrɨ awonsi'kɨ tʉpata'se' epuru pe.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 “Mɨrɨ a'tai, iwankan uta'mo'ka'pʉ tanporo Isi' mɨrɨ awonsi'kɨ Kenan pata pona. Mɨrɨ a'tai, ka'pon amʉ' apʉ'kaa'pʉ iwan pɨ', utamokori kon amʉ' rɨ enta'nato' ipɨ' pʉra iyesi'pʉ, mɨrɨpan uya eke rɨ ewankamanin nee'pʉ.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Seko' uya eta'pʉ, ‘Kiyari esi Isi' po,’ tawon, mɨrɨpan uya tʉmunkɨ amʉ', utamokori kon amʉ' ennoko'pʉ kiyari ennase'na.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Iyakon ite'kwa pe to' utɨsa' a'tai, Isose' usekama'pʉ tʉrui ton pɨ'. Mɨrɨ a'tai si, Peero uya Isose' tonpa ton i'tu'pʉ mɨrɨ.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Serɨ tʉpo, Isose' uya tʉmaimu ennoko'pʉ tʉkʉipʉnʉ uye'to' pe tanporo tʉtonpa ton pokon pe Isi' pona. 75 kaisa rɨ tanporo to' esi'pʉ.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Mɨrɨ a'tai, Seko' utɨ'pʉ Isi' pona, mɨrɨpan uma'ta'pʉ. Imunkɨ amʉ' rɨ nɨrɨ uma'tapɨtʉ'pʉ mɨrɨ yau.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 To' ekepu nee'pʉ to' uya Si'ken pona, mɨrɨpan kon u'na'tɨpɨtʉ'pʉ to' uya Epʉra'an ne'ma'pʉ yau Amorʉ munkɨ amʉ' winɨ, Si'ken po.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 “A'ko pe iweyu uyepʉ koro'tau, Papa uya tʉusaurokʉ'pʉ ku'to' pe Epʉra'an pɨ', tu'ke kuru utonpa kon amʉ' epansa' esi'pʉ.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Mɨrɨ a'tai, tʉron nɨ kin, Isose' i'tunin pen ena'pʉ Isi' epuru pe.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Kʉrɨ rɨ e'kupʉ'pʉ to' wanmʉra ɨri pe to' ma'tanʉkʉ pɨ', urɨ'nokon tamokori ton kota'ma'pʉ to' uya. To' apiyo'ma'pʉ to' uya tentusan mʉre amʉ' eno'mato' pe to' uya, to' uma'tato' pe.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 “Mɨrɨ koro'tau, Mosi' entu'pʉ. Wakʉ pe rʉ'kwɨ iyesi'pʉ, mʉre e'pɨ'to' kasa pʉra. Osorʉwau kapʉi to' uya imainanpa'pʉ ikʉipʉnʉ iwʉ' tau.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 To' uya enpa'kanʉ'sa' a'tai, Peero ensi uya anʉmʉ'pʉ, mɨrɨpan emo'ka'pʉ iya tʉmʉre kasa kuru rɨ.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Mosi' usenupasa' esi'pʉ tanporo Isi' pon kon eseru yau. Imaimu, mɨrɨ awonsi'kɨ inkupʉnʉ esi'pʉ meruntɨ pe.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 “40 kaisa rɨ iwʉipiyaai Mosi' enasa' a'tai, tʉtonpa ton ka'kʉranpa pɨ' iye'kupʉ'pʉ.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 To' tonpa Esuwerʉ pon wɨpɨtʉ Isi' ko' uya ene'pʉ iya, mɨrɨpan utɨ'pʉ Esuwerʉ pon pika'tɨse'na. Mɨrɨpan e'ma'pʉ Mosi' uya, Isi' ko' tʉwɨse.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Mosi' usenuminka'pʉ tʉtonpa ton uya tʉto'ka'nʉkʉ tukai' Papa uya tʉku'sa' to' pika'tɨnin pe tukai', e'tane to' uya ito'ka'nʉkʉ pʉra iyesi'pʉ.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Mɨrɨ ema'sa' yau, Mosi' uya asa'ron kon Esuwerʉ pon kon epanta'ma ene'pʉ, to' epanta'ma ereutanʉkʉ i'se iyesi'pʉ. Ta'pʉ iya to' pɨ', ‘Warawo' amʉ' ɨsitonpa pe ɨwesi kon mɨrɨ. Ɨtonpa kʉ'wɨpɨtʉi,’ ta'pʉ iya to' pɨ'.
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 “E'tane warawo' tʉtonpa wɨpɨ'nin uya Mosi' a'tu'ma'pʉ, ‘Ɨnʉ' uya ɨku'sa' ina epuru pe, mɨrɨ pe pʉra ina eseru aimenkanin pe?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 Uwɨpai pe' ɨwesi Isi' ko' wɨnɨ'pʉ auya kasa ko'mamiyau?’ tai'ma.
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Mosi' uya mɨrɨ etasa' a'tai, iyapʉrʉmʉ'pʉ Metiyan pona. Mɨrɨ yau, iko'mamʉ'pʉ ka'kʉran pe. Mɨrɨ yau, asa'rɨ imu'ta'pʉ.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 “40 kaisa rɨ wʉipiya tʉpo, inserʉ usenpoika'pʉ Mosi' piya' yu' epo'tɨ yau, rɨmono' tau, a'ko pe Sainai Wʉpʉ piyau.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Mɨrɨ ensa' tʉuya a'tai, ipan pe isewansiuka'pʉ yu' epo'tɨ pʉra iyesi pɨ'. A'ko pe iwinɨkʉi' itɨ koro'tau, Papa maimu eta'pʉ iya:
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Papa urɨ, atamokori kon Epʉra'an, Aisi', mɨrɨ awonsi'kɨ Seko' e'to' itese' pɨ'.’Mosi' enari'nʉmʉ e'tɨtɨtɨ'ka'pʉ, ɨnenpai pʉra.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Mɨrɨ a'tai, Papa uya ta'pʉ ipɨ', ‘Asapatooi imo'kakɨ! Mɨrɨ ɨye'mʉ'sa'kasa' na'ne' yau esi wakʉ pe.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Umunkɨ amʉ' ekota'ma ensa' uya man Isi' po. To' a'nʉmʉ etasa' uya man. Mɨrɨ pɨ' uye'sa' man to' mo'kase'na. Inke pʉra ɨsi'kɨ; ɨyennoko uya serɨ Isi' pona’ ta'pʉ iya ipɨ'.
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 “Pʉse rɨ Mosi' Esuwerʉ amʉ' newaruma'tɨ'pʉ, ‘Ɨnʉ' uya ɨku'sa' ina epuru pe, ina eseru aimenkanin pe?’ ta'pʉ ipɨ' rʉ'pʉ, kʉrɨ rɨ ennoko'pʉ Papa uya to' epuru pe, to' pika'tɨnin pe nɨrɨ, inserʉ winɨ isenpoikasa' rʉ'pʉ yu' yau.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Mosi' kʉrɨ rɨ utamokori kon amʉ' anin nʉ'pʉ ɨnnɨ Isi' apai, a'kwarʉpɨ'nin mɨrɨ awonsi'kɨ i'tuto' ipɨkɨrɨ rɨ kupʉ'pʉ iya, Papa uya imeruntɨɨi tʉsa' esi'pʉ. Mɨrɨ ton kupʉ'pʉ iya Isi' po, Isuweyu Parau kau mɨrɨ awonsi'kɨ rɨmono' tau nɨrɨ 40 kaisa rɨ wʉipiya yau.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 “Pʉse rɨ Mosi', Esuwerʉ amʉ' auro'kanin nʉ'pʉ, ‘Papa uya pu'kena' anʉnto' oton ɨ'koro'tapai'nokon uwaraino,’ tawon nʉ'pʉ.
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Pʉse rɨ Mosi' esi'pʉ to' koro'tau rɨmono' tau. Inserʉ, Papa winon uya auro'ka'pʉ Sainai Wʉpʉ po. Main, uko'man nɨto' ipɨ' ekama'pʉ iya ipɨ'.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 “E'tane utamokori kon amʉ' uya apurɨ pʉra iyesi'pʉ. To' uya inurunpa'pʉ. Tewan kon yau, enna'popai to' esi'pʉ Isi' pona.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Eran auro'ka'pʉ to' uya, ‘Papa tato' ipɨ' pe ika'sa' ɨnkoneka', uyanin kon pe te'ton. Pʉse rɨ Mosi', une'nin nʉ'pʉ kon Isi' apai e'tane, ɨ'rɨ pe rɨ nawon iyesi'pʉ tukai' ina uya i'tu pʉra man!’ ta'pʉ to' uya.
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Mɨrɨ a'tai, to' uya papa tato' pe ipɨ' ika'sa' koneka'pʉ paka mʉre kasa, tʉuse'mato' kon nee'pʉ to' uya ipiya', mɨrɨpan kon userenka'pʉ, to' umanumʉ'pʉ tʉnkoneka'pʉ kon nama tʉuya'nokon ekamanin pe.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 E'tane Papa usakorotasa' era'tɨ'pʉ to' piyapai, apʉne pʉra papa tato' ipɨ' ika'sa' konekasa' to' uya wenai. To' nonka'pʉ iya to' ɨpʉremato' pe wʉi enu, kapʉi, mɨrɨ awonsi'kɨ sirikɨ amʉ' pɨ'. Serɨ e'menukasa' esi'pʉ pu'kena' karetaai yau:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 — ausente —
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 “Utamokori kon amʉ' piyau Papa uya amʉranʉ'nɨto' ita' esi'pʉ rɨmono' tau. Iyekonekasa' esi'pʉ Mosi' pɨ' Papa nekama'pʉ awɨrɨ. Ikonekato' ipɨ' pe tʉnene'pʉ kasa.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Utamokori kon amʉ' uya mɨrɨ amʉranʉ'nɨto' ita' eporo'pʉ tʉkʉipʉnʉ kon winɨ, mɨrɨpan arɨ'pʉ to' uya ta'kɨrɨ'nokon Isa'suwa a'kɨrɨ tʉutɨ kon a'tai non mo'kai'. Mɨrɨ non mo'ka'pʉ to' uya tʉron kon ka'pon amʉ' enapai. Papa uya to' ainʉnpa'pʉ Esuwerʉ amʉ' uya non mo'kato' pe. Iko'mamʉ'pʉ mɨrɨ pata yau Tepi' weyu e'seporo pona rɨ.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Kʉrɨ rɨ Papa ewakiri pe iye'sa' rʉ'pʉ, mɨrɨpan uya Papa ekama'po'pʉ ɨutɨ amɨto' pe tʉuya tʉmɨrɨ pe.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 E'tane Saraman uya kuru ɨutɨ amɨ'pʉ.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 “Mɨrɨpan e'tane, Papa esi eke pe ka'pon namɨ'pʉ tau tʉuko'mansen pen. Pu'kena' amʉ' tonpa uya tasa',
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 ta Itepuru uya.
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 — ausente —
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 “Ɨmɨrɨ'nokon ɨri ton nɨ, sa'man ton nɨ ɨyewan kon! Ɨmɨrɨ'nokon e'makoima atamokori kon amʉ' esi'pʉ kasa. Ɨuko'mamʉ kon Wakʉ A'kwarʉ ewaruma'tɨ pɨ'.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Atamokori kon uya wapiyaro' kon pu'kena' amʉ' kota'ma'pʉ. To' uya rɨ Ipokena' Ka'pon uyepʉ ekamanin nan tʉ'ka'pʉ. Serɨ pe si eparanka'pʉ auya'nokon iteyaton non ena' to' uya iwɨto' pe.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Ɨmɨrɨ'nokon uya Papa Maimu eporo'pʉ mɨrɨ, Papa nʉtʉrʉ'pʉ atamokori kon ena'. Inserʉ amʉ' uya mɨrɨ tʉrʉ'pʉ atamokori kon ena'. Mɨrɨ e'tane, iyawɨrɨ pʉra ɨwesi kon,” ta'pʉ Si'tipʉn uya to' pɨ'.
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Esuwerʉ amʉ' Konsʉrʉʉi ton uya pʉse rɨ Si'tipʉn maimu etasa' a'tai, ipan pe to' usakorota'pʉ. Mɨrɨ a'tai, to' uya tʉyɨ kon kɨtɨtɨi'ma'pʉ, ipan pe tʉusakorota kon pe.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 E'tane, Si'tipʉn uya eke pe Wakʉ A'kwarʉ eposa' esi'pʉ, ka'ta' tenu tʉrʉ'pʉ iya. Mɨrɨ a'tai, Papa a'kwarii ene'pʉ iya. Mɨrɨ a'tai, Sises e'mʉ'sa'kasa' ene'pʉ iya Papa enwo'netʉ winɨ.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 “Apʉne entɨ', Papa uya Epʉn mʉra'taai a'kokasa'! Sises e'mʉ'sa'kasa' esi Papa enwo'netʉ winɨ!” ta'pʉ Si'tipʉn uya.
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Eke pe to' ukɨ'pɨ'nʉnpɨtʉ'pʉ. Tanporo to' utɨ'pʉ itekare pɨ', temiyatʉ kon tʉpɨtʉ'pʉ to' uya tʉpana kon pona imaimu eta tʉuya'nokon namai'.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 To' uya tʉpi'si'se enpa'ka'pʉ pata yapai, mɨrɨpan kon e'sara'tɨ'pʉ eke ton tɨ' ma'kɨrɨ pɨ' ipona, iwɨnɨ'pʉ to' uya. Ka'pon amʉ' iwɨnin nan uya tʉpon kon pʉro'pon kanka'pʉ, mɨrɨpan nonka'pʉ to' uya non pona moineri'pɨ, Saarʉ piyau.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Tɨ' ke to' uya tʉwɨnɨ koro'tau, Si'tipʉn ɨpʉrema'pʉ, “Uyepuru, Sises, uya'kwarʉ anʉnkɨ!” ta'pʉ iya.
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Tese'mu po ita'mo'ka'pʉ, eke pe iyɨpʉrema'pʉ, “Uyepuru, to' kʉ'kota'mai to' uya uwɨnɨ pɨ'!” ta'pʉ iya. Mɨrɨ ta tʉpo, iyerikʉ'pʉ.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.