Atos 4
Akawaio NT (AKE_BSS) vs VC
1 Papa ena' use'man nɨto' tʉrawasomanin nan, Esuwerʉ amʉ' use'mato', ɨpʉremato' iwʉ' erasu ton epuru, mɨrɨ awonsi'kɨ Satu'si amʉ' uyee'pʉ, Pi'ta mɨrɨ awonsi'kɨ Isaan pokon nɨ marɨ usaurokʉ koro'tau.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Mɨrɨ a'tai, to' usakorota'pʉ se kasa iyesi pɨ', asa'ron kon enno'sa' kon uya ka'pon amʉ' enupa esi'pʉ Sises e'mʉ'sa'ka'pʉ pɨ' teri'sa' apai. Serɨ enta', iyeri'sa' kon e'mʉ'sa'ka ekamanin pe.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Pi'ta mɨrɨ awonsi'kɨ Isaan a'si'pʉ to' uya pariki'si ta'; pata uko'mansa' pɨ', tʉron nɨ wʉi emakʉ pʉ'kʉ pona rɨ.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 E'tane tu'kan kon ka'pon amʉ' uya itekare etaka'sa' esi'pʉ, mɨrɨpan kon uya apurɨ'pʉ, mɨrɨpan kon e'tonpa'tɨsa' esi'pʉ 5,000 kaisa rɨ.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Mɨrɨ ema'sa' yau, Esuwerʉ amʉ' epuru ton mɨrɨ awonsi'kɨ Main pɨ' enupanin nan amʉra'pʉ Surusiran pona.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Mɨrɨ yau, Anas, Papa ena' use'man nɨto' tʉrawasomanin nan epuru pe te'sen esi'pʉ, Kaya'pas a'kɨrɨ te'san, Isaan, Arisanta mɨrɨ awonsi'kɨ tʉron kon nɨ esi'pʉ itepuru tonpa ton pe te'san.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Tʉpiya'nokon Pi'ta mɨrɨ awonsi'kɨ Isaan nepʉ'pʉ to' uya to' ekama'popɨ'to' pe tʉuya'nokon, “Nai kasa ikupʉ'pʉ auya'nokon? Ɨnʉ' meruntɨrʉ yau, ɨnʉ' ese' yau ikupʉ'pʉ auya'nokon?” tukai'.
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Mɨrɨ a'tai, Pi'ta, uta'kwarʉ'tɨsa' Wakʉ A'kwarʉ ke uya ta'pʉ to' pɨ', “Eke ton ka'pon amʉ' epuru ton,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 serɨ pe ina ekama'po auya'nokon ise'mesa' epi'tɨsa' ina uya pɨ', ɨ'rɨ kasa isepi'tɨsa' tukai'.
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 Serɨ i'tutɨ' ɨmiyamoro ka'pon amʉ' Esuwerʉ amʉ'; Nasare' pon, Sises ese' uya pʉse rɨ warawo' epi'tɨsa' e'mʉ'sa'kasa' esi ɨpiyau'nokon. Ɨnpokapɨtʉ'pʉ kon kurusu' pona iyeri'to' pe i'mʉ'sa'kasa' Papa uya.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Papa Maimu uya tasa' na'ne' Sises pɨ',tasa'.
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Makooi apai epika'tɨn nɨto' e'seposa' Sises poro rɨken, tanporo serɨ non po ɨnʉ' rɨ Papa nʉtʉrʉ'pʉ pika'tɨnin wannɨ pe pʉra rɨ iyesi mɨrɨ,” ta'pʉ Pi'ta uya.
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Itepuru ton usewansiuka'pʉ, ɨpiyɨ'ke' pe pʉra Pi'ta mɨrɨ awonsi'kɨ Isaan ene tʉuya'nokon pɨ' sepa' nan nɨ mɨrɨ awonsi'kɨ isenupasa' kon pen nɨ, e'tane to' uya to' to'ka'nʉkʉ'pʉ Sises a'kɨron kon nʉ'san pe.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 E'tane si ka'pon to' nepi'tɨ'pʉ e'mʉ'sa'kasa' ene'pʉ to' uya to' piyau. Mɨrɨ a'tai, ɨ'rɨ rɨ tato' to' uya pʉra iyesi'pʉ Pi'ta mɨrɨ awonsi'kɨ Isaan pɨ'.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Konsʉrʉ amʉ' uya to' enpa'ka'pʉ tiwʉ' kon tapai, mɨrɨpan kon e'sara'tɨ'pʉ usauro'nɨ pɨ' tʉtonpa kon amʉ' pokon pe,
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 “Ɨ'rɨ pe to' kupʉ serɨ, tanporon kon Surusiran po tʉuko'mansan uya rɨ tanporo to' nʉkupʉ'pʉ i'tu, mɨrɨpan wapu'tɨ poken pʉra iyesi.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 E'tane serɨ ereutanʉ'pai iyesi iye'ta'nʉ'kapʉ wapiya ka'pon amʉ' koro'tawɨrɨ. To' enari'papai'nokon, mɨrɨ entakasa' auya'nokon a'tai ɨkota'ma kon mɨrɨ tukai',” ta'pʉ to' uya.
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Mɨrɨ a'tai, to' kanan kɨ'makaa'pʉ to' uya. Ta'pʉ to' uya to' pɨ', “Serɨ tʉpo ɨnʉ' rɨ kʉsauro'katʉu, kʉsenupatʉu Sises ese' pɨ',” ta'pʉ to' uya.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 E'tane Pi'ta mɨrɨ awonsi'kɨ Isaan pokon uya to' maimu eikʉ'pʉ, “Ɨmɨrɨ'nokon pe i'tutɨ', ipoken pe' ɨwesi kon Papa enu yau, amaimu kon awɨrɨ e'nɨ yau Papa Maimu tentakai'?
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Ina e'pakapʉ poken pʉra man ina nene'pʉ ton, mɨrɨ awonsi'kɨ ina neta'pʉ ekamato' tʉuya'nokon piyapai,” ta'pʉ to' uya.
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Ipan pe to' enari'pa tʉuya'nokon tʉpo, Konsʉrʉ amʉ' uya to' nonka'pʉ. Nai kasa to' kota'mato' tʉuya'nokon tukai' to' uya i'tu pʉra rɨ iyesi'pʉ, apʉne pʉra tanporon kon uya rɨ Papa apurɨpɨtʉ pɨ' iye'ku'sa' rʉ'pʉ pɨ'.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Warawo' isepi'tɨsa' na'ne' esi'pʉ 40 kaisaron entaino rɨ iwʉipiyaai.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Tʉnonkasa' kon a'tai, Pi'ta mɨrɨ awonsi'kɨ Isaan enna'po'pʉ tʉtonpa kon amʉ' koro'ta', ekamase'na tanporon nɨ use'man nɨto' tʉrawasomanin nan epuru ton eke ton kuru mɨrɨ awonsi'kɨ itepuru ton uya ta'pʉ tʉpɨ'nokon nʉ'pʉ.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Serɨ etasa' tʉuya'nokon a'tai, to' ɨpʉrema'pʉ ɨsewan ya' tenai' Papa pɨ'. “Itepuru, Ɨmɨrɨ nʉkoneka'pʉ Epʉn mɨrɨ awonsi'kɨ non mɨrɨ awonsi'kɨ parau mɨrɨ awonsi'kɨ tanporon nɨ mɨrɨ yawon.
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Ausaurokʉ'pʉ Wakʉ A'kwarʉ awɨrɨ ina tamokori, ɨpoitorʉ Tepi' poro rɨ, se kasa tukai':
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 tukai'.
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 I'napai rɨ Era' mɨrɨ awonsi'kɨ kopʉna Ponsiyas Paire' pokon amʉra'pʉ Esuwerʉ amʉ' pen ka'pon amʉ' Esuwerʉ pon kon pokon pe serɨ pata yau, wakʉ ayapiyo' Sises ananʉmʉ'pʉ ewa'noma pɨ' te'to' kon pe ekonekai'.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 To' amʉrasa' tanporon nɨ ɨmeruntɨrʉ mɨrɨ awonsi'kɨ ɨyeseru awɨrɨ iye'ku'to' pe ɨnkupʉ'pʉ ku'se'na.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Mɨrɨpan, serɨ pe si enkɨ, Papa: ina enari'pa to' uya; ina, ɨpoitorʉ ton iku'kɨ wakʉ pe, tepiyɨ'se pʉra amaimu ekamato' pe ina uya.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Ɨyemiyatʉ tɨnkai' rɨ usepi'tɨn iku'kɨ, tɨwɨ i'tuto' ipɨkɨrɨ mɨrɨ awonsi'kɨ a'kwarʉpɨ'nin nɨrɨ iku'kɨ, wakʉ ɨpoitorʉ Sises ese' yau,” tukai' to' ɨpʉrema'pʉ.
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Tʉwɨpʉrema kon tʉpo, to' e'nonkasa' a'tai, to' e'to' yau usi'ki'ma'pʉ. Tanporo to' uta'kwarʉ'tɨ'pʉ Wakʉ A'kwarʉ ke, mɨrɨpan kon uya Papa Maimu ekama'pʉ tepiyɨ'se pʉra.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Sises apurɨnin nan esi'pʉ tikin nɨ rɨ isenuminkato', tikin nɨ rɨ itewan. Ɨnʉ' uya rɨ uiwano' serɨ ta pʉra rɨ, e'tane tiwano' kon ke rɨ te'repasan pe to' esi'pʉ.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Meruntɨ pe kuru esii'ma enno'sa' kon uya Itepuru Sises e'mʉ'sa'ka'pʉ terikʉ'pʉ apai ekama'pʉ, mɨrɨpan kon pona eke pe rɨ wakʉ nonkasa' tanporo to' pona.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 Ɨnʉ' rɨ tekota'masen kuru rɨ pʉra iyesi'pʉ to' koro'tau, kamoro tʉmainarʉ ke, tiwʉ' ke rɨ te'san uya ikʉrʉpo'pomapɨtʉ'pʉ, mɨrɨpan epe'pʉ rʉ'pʉ ne'pɨtʉ'pʉ to' uya
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 enno'sa' kon ena', mɨrɨpan ekanpɨtʉ'pʉ to' uya to' kaisa rɨ ipʉra kuru to' esi pɨ' tense.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Mɨrɨ kasa si, Isose' esi'pʉ mɨrɨ, Ripai pa rʉ'pʉ pe te'sen, Sai'pʉras po iyentusa' rʉ'pʉ, Panapas tukai' enno'sa' kon nesakʉnʉ (Pori'mapɨ'nin ta e'kwa pe).
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 Tʉmainarʉ kʉrʉpo'poma'pʉ iya, mɨrɨpan epe'pʉ nee'pʉ iya enno'sa' kon ena'.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.