Atos 28
Akawaio NT (AKE_BSS) vs NVI
1 Wakʉ pe kuru ina uya pata eposa' a'tai, ina uya Marʉ'ta itese' mɨrɨ opa'wʉ tukai' i'tu'pʉ.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Patawon amʉ' uya wakʉ pe kuru ina ereutanʉkʉ'pʉ. Apo' po'tɨ'pʉ to' uya, mɨrɨpan kon uya ina kɨ'ma'pʉ a'nose'na, apʉne pʉra tuna pe, ikomi' pe nɨrɨ pata esi pɨ'.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Paarʉ uya apo' pe te'ton amʉranʉ'sa' a'tai, ɨsɨ kuru ɨkʉi esi'pʉ i'koro'tau. A'ne' uya enpa'ka'pʉ, mɨrɨpan uta'si'pʉ itemiyatʉ pɨ'.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Patawon amʉ' uya ɨkʉi e'sinkasa' ene a'tai itemiyatʉ pɨ', to' uya ta'pʉ tiwano' kon pe, “Pʉse rɨ ka'pon esi pe man te'wɨsen pe, parau apai iyapʉrʉnsa' e'tane, kʉrɨ rɨ Papa mɨrɨ waraino kon poni'simanin uya si ima'tanʉkʉ pe man,” ta'pʉ to' uya.
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 E'tane Paarʉ uya ɨkʉi eno'ma'pʉ apo' ya', mɨrɨpan esi'pʉ e'ne' pe pʉra rɨ.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Ka'pon amʉ' esi'pʉ iya'mamʉ enupɨkɨrɨ, mɨrɨ tʉpo iyerikʉ tukai' itenupɨkɨrɨ to' esi'pʉ. E'tane inke rɨ itenupɨkɨrɨ tesi kon tʉpo, ɨ'rɨ rɨ e'kupʉ pʉra iyesi pɨ' ipɨ', teseru kon ensima'pʉ to' uya. “Papa pe man,” ta'pʉ to' uya.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 A'ko pe rɨ mɨrɨ yau iyesi'pʉ umɨ, eke opa'wʉ pata epuru, Pa'piriyas itese' mainarʉ. Ina ereutanʉkʉ'pʉ iya tiwʉ' ta' osorʉwau wʉi e'to' airɨ.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Ikʉipʉnʉ esi'pʉ e'ne' pe e'kɨɨi'man pɨ', mɨrɨ awonsi'kɨ mʉnʉimɨ pɨ', mɨrɨpan piya' Paarʉ ewomʉ'pʉ ipʉremai', mɨrɨpan uya temiyatʉ nonka'pʉ ipona, mɨrɨpan epi'tɨ'pʉ iya.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Serɨ e'ku'sa' a'tai, tʉron kon e'ne' ton uyee'pʉ ipiya', mɨrɨpan kon usepi'tɨpɨtʉ'pʉ.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Ina nama'pʉ to' uya tu'kan winɨ rɨ. Ina utɨto' e'seposa' a'tai, to' uya ina repapɨtʉ'pʉ tu'kan ke rɨ ina i'kiyari mɨrɨ awonsi'kɨ i'se ina e'to' ton nɨ kanau yau.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Osorʉwau kapʉi tʉpo, kanau epotorʉ'pʉ yau parau po ina utɨ'pʉ iko'mansa' komi' weyu pe pata esi wenai. Arisantiriya winon pe kanau esi'pʉ. Kanau putu pɨ' Munui' Amʉ' Papa tato' ipɨ' pe yʉi ewa'pɨ'sa' ton esi'pʉ.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Ina uya Sire'kiyus eporo'pʉ. Mɨrɨ yau, osorʉwau wʉi ina uko'mamʉ'pʉ.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Mɨrɨ apai, ina kanan utɨ'pʉ, Resiyan tepose. Mɨrɨ ema'sa' yau, wʉi enu enuku kamisi winon pese'tɨ uyee'pʉ. Asa'rɨ wʉi pata'pʉ pe, Pu'tiyori eporo'pʉ ina uya.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Mɨrɨ yau, tʉtonpa kon amʉ' eporo'pʉ ina uya, mɨrɨpan kon uya ina kɨ'ma'pʉ tikin nɨ suntaaka e'to' poro ina uko'manto' pe tʉpiyau'nokon. Mɨrɨ kasa ina uya pata Ron eporo'pʉ.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 To' uya ina uyepʉ Ron pona tukai' etasa' a'tai, to' uye'sa' esi'pʉ ɨnnon A'piyas tepose rɨ, tʉron kon nɨrɨ uye'sa' esi'pʉ Osorʉwau Patatʉse' tepose'ne rɨ ina e'matai. Pʉsamoro eposa' tʉuya a'tai, Paarʉ uya Papa pɨ' tenki ta'pʉ, mɨrɨpan pori'ma'pʉ to' uya mɨrɨ yau.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Ina epa'kasa' a'tai Ron pona, tiwano' pe iko'manto' pe to' uya Paarʉ kupʉ'pʉ soisa tʉku'se erasuntɨnin pe.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Osorʉwau wʉi tʉpo, Esuwerʉ amʉ' epuru ton kɨ'ma'pʉ Paarʉ uya. To' amʉrasa' a'tai, ta'pʉ iya to' pɨ', “Utonpa ton, ɨ'rɨ rɨ ekamʉn mɨrɨ pe pʉra ɨ'rɨ rɨ penaro' kon ukʉipʉnʉ kon amʉ' nekama'pʉ pen nɨ ku'sa' uya pʉra iye'tane, a'sisa' pe e'ai'. A'sisa' rʉ'pʉ urɨ Surusiran po. Mɨrɨ tʉpo, Ron pon kon ena' inonkasa' rʉ'pʉ urɨ.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 To' uya uyekama'popɨtʉ'pʉ tʉpo, unonkapai to' esi'pʉ, apʉne pʉra ɨri ku'sa' uya pʉra iyesi'pʉ uwɨto' ipɨkɨrɨ.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Esuwerʉ amʉ' esi'pʉ unonka i'se pʉra, mɨrɨ wenai enno'sa' urɨ Sisa uya uyeseru aimenkato' pe, ɨ'rɨ rɨ ekamʉn tʉto' uya pʉra rɨ iye'tane utonpa ton, Esuwerʉ amʉ' pɨ'.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Mɨrɨ wenai, ɨyento' kon pe uya, ayauro'kato' kon pe uya ɨkɨ'masa' uya 'nokon mɨrɨ. A'sisa' pe e'ai', apʉne pʉra Esuwerʉ amʉ' pika'tɨnin pe ekamasa' rʉ'pʉ ese' pɨ' esi pɨ',” ta'pʉ iya.
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 To' uya imaimu eikʉ'pʉ, “Kareta rɨ eposa' ina uya pʉra man ɨmɨrɨ ekamanin. Ɨnʉ' yan nɨ uye'sa' mɨrɨ apai uya ɨyeseru patakasa' pʉra rɨ man.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 E'tane anapurɨnʉ ɨnetapai ina man, apʉne pʉra serɨ emenna' iyamʉtʉ yau ɨwe'to' esi wakʉ pe pʉra tukai' tanporon kon usaurokʉ pɨ',” ta'pʉ to' uya.
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 To' uya tʉweyu kon koneka'pʉ tʉron nɨ wʉi a'tai kanan etato' pe tʉuya'nokon, mɨrɨpan kon uyee'pʉ tu'ke parɨ Paarʉ pata'se' ya'. Awanakʉi' si'kɨrɨ iko'mamʉ pona rɨ, Papa e'to' esa' wannɨ pe enpoika pɨ' iyesi'pʉ to' pana ya', ɨ'rɨ tukai' mɨrɨ ya' ewon nɨto' esi tukai' nɨrɨ. Main, Mosi' winon apai mɨrɨ awonsi'kɨ tʉron kon nɨ pu'kena' ton eseru apai'ne rɨ to' uya Sises apurɨto' pe ikupʉ i'se iyesi'pʉ.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Tʉron kon uya inekamanʉ apurɨ'pʉ, e'tane tʉron kon uya apurɨ'pʉ pen.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Ɨsi'kaisa rɨ to' ekoneka pʉra iyesi'pʉ, mɨrɨpan kon e'sara'tɨ'pʉ inɨmɨ pɨ', iu'matʉ pe rɨ se tawon ekama iya tʉpo, “Wakʉ A'kwarʉ usaurokʉ'pʉ rɨ i'napairon pɨ' ukʉipʉnʉ kon pɨ'. Ta'pʉ iya na'ne' Aisaya pu'kena' awɨrɨ:
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 tawon.
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 tawon,” ta'pʉ Paarʉ uya.
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 “Mɨrɨ wenai i'tu auya'nokon i'se e'ai', serɨ epika'tɨn nɨto' ekareei esi mɨrɨ Esuwerʉ amʉ' pen iwano' pe, mɨrɨpan anʉnto' oton to' uya,” ta'pʉ iya.
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 (Serɨ etasa' Esuwerʉ amʉ' uya a'tai, tʉmɨrɨ'nokon pe rɨ e'sei'pɨtʉi'ma to' enna'po'pʉ.)
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Asa'rɨ wʉipiya e'to' airɨ, Paarʉ uko'mamʉ'pʉ tʉne'manʉ ɨutɨ tau, tikin nɨ'ne tʉuye'san ereutanʉkʉ'pʉ iya to' auro'kato' pe tʉuya.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Te'namai' pʉra, iwa'kʉ'pɨ'nin pʉra Papa e'to' esa' wannɨ pe pɨ' itekare ekama'pʉ iya, mɨrɨ awonsi'kɨ Itepuru Sises Kʉrai pɨ' enupan nʉ'pʉ iya.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.