Atos 25
Akawaio NT (AKE_BSS) vs VC
1 Isutiya po itepuru pe Pesʉ'tas esi'pʉ. Mɨrɨ a'tai, Sisariya pona itɨ'pʉ, mɨrɨpan enna'po'pʉ Surusiran pona osorʉwau wʉi tʉpo.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Surusiran po, Pesʉ'tas piya' use'man nɨto' tʉrawasomanin nan epuru ton mɨrɨ awonsi'kɨ Esuwerʉ amʉ' epuru ton utɨ'pʉ Paarʉ eseru'tɨse'na, “Tu'kan nɨ ɨri ton ku'sa' iya,” ta'pʉ to' uya.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Kamoro uya Pesʉ'tas apiyontɨ'pʉ Surusiran pona Paarʉ uye'to' pe ekamato' pe iya, mɨrɨpan ekama'popɨ'to' pe. E'tane to' e'kama'pʉ asanta piyau tʉron kon e'so'nanto' pe Surusiran pona itɨ a'tai iwɨnin nan pe.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 E'tane Pesʉ'tas uya to' eikʉ'pʉ, “Sisariya po a'sisa' pe Paarʉ esi mɨrɨ. Serɨ pe'ne rɨ utɨ mɨrɨ Sisariya pona.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Ɨyepuru kon amʉ' enno'tɨ' uya'kɨrɨ to' utɨto' pe, ɨri ton kupʉ iya mʉkayatʉi'ne' pɨ' Paarʉ patakase'na to' utɨto' pe, i'napai rɨ iyesi yau,” ta'pʉ iya to' pɨ'.
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 8 pe mɨrɨ pe pʉra 10 kaisarɨ wʉi Surusiran po tesi kon tʉpo, Pesʉ'tas utɨ'pʉ Sisariya pona, mɨrɨpan a'kɨrɨ Esuwerʉ amʉ' utɨ'pʉ. Iyema'sa' yau, Pesʉ'tas ereuta'pʉ aimenkan apon pona, mɨrɨpan uya Paarʉ ne'to' pe to' uya ekama'po'pʉ ekama'popɨ'to' pe tʉuya.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Mɨrɨ yau, soisa amʉ' epuru uya Paarʉ nee'pʉ. Esuwerʉ amʉ' epuru ton Surusiran poi iye'sa' kon esi'pʉ iwoi. “Tu'kan nɨ ɨri ku'sa' Paarʉ uya,” ta'pʉ Esuwerʉ amʉ' epuru ton uya Pesʉ'tas pɨ', e'tane i'napai rɨ iyesi tukai' to' uya i'tu pʉra iyesi'pʉ.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Mɨrɨ yau, tiwano' pe Paarʉ e'wa'kʉtʉ'pʉ, “Ɨri pe rɨ ina, Esuwerʉ amʉ' iwano' main, Mosi' winon winɨkʉi' usauro'sa' pʉra man, mɨrɨ awonsi'kɨ ina use'mato', ɨpʉremato' iwʉ' eseru pʉreme'sa' uya pʉra rɨ man, mɨrɨ awonsi'kɨ Sisa pɨ' rɨ nɨrɨ ɨri ku'sa' uya pʉra rɨ iyesi,” ta'pʉ iya.
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 E'tane Esuwerʉ amʉ' a'kwarʉ ɨnne'pai Pesʉ'tas esi'pʉ, mɨrɨpan uya Paarʉ ekama'po'pʉ, “Surusiran pona pe' ɨtɨpai me'an? Mɨrɨ yau si, pʉsamoro uya ɨyekama'popɨ'to' pe upiyau,” ta'pʉ iya.
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 E'tane Paarʉ uya, “Kane, serɨ ɨpiyau e'mʉ'sa'kasa' na'ne' Sisa uya ɨku'sa' pɨ'. Serɨ yau kuru uyekama'popɨ'to' auya pe iyesi. I'tu auya ɨri pe rɨ Esuwerʉ amʉ' pɨ' e'sa' pʉra iyesi.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 E'tane uwɨto' ipɨkɨrɨ ku'sa' uya yau, ɨ'rɨ pe pʉra man ukota'ma, to' uya uwɨnɨ a'tai, e'tane ɨri ton ku'sa' uya pʉra man. Mɨrɨ pɨ', Esuwerʉ amʉ' epuru ton ena' ɨnʉ' uya utʉrʉ pʉra iyesi mɨrɨ. Itepuru Sisa uya uyekama'popɨtʉ i'se esi!” ta'pʉ Paarʉ uya Pesʉ'tas pɨ'.
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Tʉkonsʉrʉʉi amʉ' pokon pe tʉuseta tʉpo, eikʉ'pʉ iya, “Sisa uya ɨyekama'popɨtʉ i'se ɨwesi, mɨrɨ pɨ' ɨutɨto' pe iyesi Sisa piya'!” ta'pʉ Pesʉ'tas uya ipɨ'.
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Emennʉ'pʉ tʉpo rɨ, kin Akʉri'pa mɨrɨ awonsi'kɨ ino'pʉ Pones utɨ'pʉ Sisariya pona. Pesʉ'tas apurɨpɨ'se'na to' utɨ'pʉ.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Inke rɨ kin Akʉri'pa mɨrɨ awonsi'kɨ Pones uko'manpɨtʉ'pʉ; mɨrɨpan koro'tau, Pesʉ'tas uya Paarʉ ekareei ekama'pʉ Akʉri'pa pɨ'. “Moro ka'pon man a'sisa', Paarʉ itese', itepuru Piri'kʉs na'si'pʉ.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Surusiran pona utɨsa' a'tai, use'man nɨto' tʉrawasomanin nan epuru ton eke ton kuru mɨrɨ awonsi'kɨ tʉron kon Esuwerʉ amʉ' epuru ton uya uyeseru kon i'se pʉra iyesi, ɨri ku'sa' iya ta uya i'se to' esi'pʉ.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 “To' auro'ka'pʉ uya Roman amʉ' eseru esi inke pʉra ka'pon nonkanin nan pen iteyaton non ena'. Wapiya kuru a'sisa' mɨrɨ awonsi'kɨ iteyaton non utɨto' pe iyesi ekama'popɨ'nin piya'. Mɨrɨ yau, teyaton non pokon pe te'sepose isauro'to' pe, te'wa'kʉtʉ pe.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Mɨrɨ yau, Esuwerʉ amʉ' uyee'pʉ Sisariya pona, Paarʉ eseru aimenkato' a'tai. Ina uyee'pʉ ema'sa' yau, Paarʉ ne'to' pe to' uya ekama'pʉ uya.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Ɨri kuru rɨ na'kɨ wenai to' uya ikupʉ ta'pʉ uya e'tane, mɨrɨ pe pʉra iyesi'pʉ.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 E'tane to' e'manenpato' Paarʉ pɨ' esi'pʉ Papa apurɨto' tʉuya'nokon pɨ'. To' e'manenpato' kanan esi'pʉ ka'pon, Sises itese' pɨkɨrɨ. Iyeri'sa' rʉ'pʉ e'tane si, Paarʉ uya, ‘Moro iyesi,’ ta.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Mɨrɨ enta' to' ekama'popɨ'to' ike i'tu uya pʉra iyesi'pʉ, mɨrɨpan to' eseru koneka i'tu uya pʉra iyesi'pʉ. Mɨrɨ pɨ', Paarʉ ekama'po'pʉ uya Surusiran pona itɨto' pe mɨrɨ yau ekama'popɨ'to' pe,
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 e'tane Paarʉ esi'pʉ i'se pʉra. Roman amʉ' epuru Sisa uya kuru tekama'popɨtʉ i'se iyesi'pʉ, e'tane a'sisa' pe rɨ iye'to' pe ennoko uya pona rɨ Sisa piya',” ta'pʉ Pesʉ'tas uya kin Akʉri'pa pɨ'.
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 “Urɨ pe kuru imaimu ɨnetapai e'ai',” ta'pʉ Akʉri'pa uya Pesʉ'tas pɨ'. “Awanapai rɨ etato' pe ikupʉ uya mɨrɨ. Isaurokʉ etase'na mɨsipʉi',” ta'pʉ Pesʉ'tas uya.
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Iyema'sa' yau, Akʉri'pa mɨrɨ awonsi'kɨ Pones utɨ'pʉ amʉran nɨto' iwʉ' ta' tʉwaai ke, tʉsoisaai amʉ' ke eke pe tesi kon ekamanin pe. Eke ton soisa amʉ' epuru pe te'san mɨrɨ awonsi'kɨ tʉron kon nɨ eke ton pe te'san Sisariya po uyee'pʉ to' a'kɨrɨ. Pesʉ'tas uya ta pɨ' Paarʉ nee'pʉ to' uya.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Mɨrɨpan uya ta'pʉ, “Kin Akʉri'pa mɨrɨ awonsi'kɨ tʉron kon nɨ serɨ yau na'ne' nan, pʉse rɨ pe' menyatʉu?” ta'pʉ Pesʉ'tas uya to' pɨ'. “Tanporon kon Esuwerʉ amʉ' serɨ yau Sisariya pon kon mɨrɨ awonsi'kɨ Surusiran pon kon uya, ipɨkɨrɨ upɨ' tʉmaimu kon tʉpɨ'sa' man. To' ukɨ'pɨ'nʉnpɨtʉ'pʉ, ‘Mɨrɨ enta' kʉ'ko'manin!’ tukai'.
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Iwɨto' ipɨkɨrɨ pʉra rɨ iyesi tukai' i'tu'pʉ uya e'tane, Sisa uya kuru tekama'popɨtʉ i'se iye'sa'. Mɨrɨpan Ron pona enno'to' pe uya e'kamasa'.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Itepuru ena' unmenukanʉ i'tu uya pʉra iyesi, mɨrɨ pe iyesi pɨ' pʉse rɨ senno'ai' tawon, apʉne pʉra ɨri ku'sa' iya pʉra iyesi pɨ'. Mɨrɨ pe iyesi pɨ', ɨpiya'nokon ine'sa' uya, ɨmɨrɨ kuru kin Akʉri'pa piya'. Ekama'popɨtʉ uya'nokon tʉpo, itepuru Sisa ena' unmenukanʉ oton nin si i'tu uya mɨrɨ.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Mɨrɨ ton ɨri ku'sa' iya tawon kareta pʉra iye'tane a'sisa' ennoko Ron pona pʉra iyesi,” ta'pʉ Pesʉ'tas uya to' pɨ'.
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.