Atos 23

Akawaio NT (AKE_BSS) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Paarʉ uya to'sa rɨ Esuwerʉ amʉ' Konsʉrʉʉi ton enpɨtʉ'pʉ, mɨrɨpan uya ta'pʉ, “Utonpa ton Esuwerʉ amʉ', uko'mamʉ koro'tau, Papa nama pɨ' e'sa' man, mɨrɨ awonsi'kɨ si'tuyai' ɨ'rɨ rɨ ɨri ku'sa' uya pʉra rɨ iyesi, serɨ pʉ'kʉ pona rɨ,” ta'pʉ iya.
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Use'man nɨto' tʉrawasomanin nan epuru, Ananayas uya etasa' a'tai, ipiyau iye'mʉ'sa'kasa' kon apiyo'ma'pʉ iya, to' uya Paarʉ inta'moto' pe.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Mɨrɨ tʉpo, Paarʉ uya ta'pʉ Ananayas pɨ', “Papa uya ɨkota'ma mɨrɨ, wakʉ pe tʉusensen, mɨrɨ ku'sa' auya pɨ'. Main, Mosi' winon awɨrɨ mɨrɨ airɨ ɨyereutasa' uya uyekama'popɨtʉ, e'tane iyawɨrɨ pʉra ɨwesi, ka'pon amʉ' mapiyo'mayai'ne' to' uya unta'mopɨ'to' pe,” ta'pʉ iya.
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Paarʉ piyau iye'mʉ'sa'kasa' kon uya, “Mɨrɨ kasa ɨri pe rɨ Papa ena' use'man nɨto' tʉrawasomanin nan epuru pɨ' ta auya pʉra iyesi mɨrɨ,” ta'pʉ.
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Paarʉ uya to' maimu eikʉ'pʉ, “Use'man nɨto' tʉrawasomanin nan epuru tukai' i'tusa' uya pʉra man, utonpa ton. Mosi' nʉmenuka'pʉ yau, ‘Ɨri pe kasaurokʉi ka'pon amʉ' esa' pe te'sen pɨ' tawon nɨ,’i'tunin urɨ e'tane,” ta'pʉ iya to' pɨ'.
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Paarʉ uya to' Konsʉrʉʉi amʉ' ene'pʉ Satu'si amʉ' pe mɨrɨ awonsi'kɨ Pari'si amʉ' pe, eke pe isaurokʉ'pʉ konsʉrʉ amʉ' koro'tau, “Utonpa ton, Pari'si amʉ' tonpa sa'ne urɨ ko, Pari'si mu rɨ. Serɨ ekota'mato' yau esi iyeri'sa' kon e'mʉ'sa'kato' oton tukai' i'tu uya wenai!” ta'pʉ iya.
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Serɨ tasa' iya a'tai, Pari'si amʉ' mɨrɨ awonsi'kɨ Satu'si amʉ' e'sei'pɨtʉ'pʉ tʉtonpa kon pokon pe.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 (Satu'si amʉ' uya, iyeri'sa' kon e'mʉ'sa'ka pʉra rɨ iyesi, inserʉ amʉ' pʉra rɨ iyesi, a'kwarʉ'san pʉra rɨ iyesi ta, e'tane Pari'si amʉ' uya moro rɨ iyesi, to' rɨ esi ta.)
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Pari'si amʉ' mɨrɨ awonsi'kɨ Satu'si amʉ' ena'pʉ ɨsɨ pe to' e'sei'pɨtʉ'pʉ. Main pɨ' enupanin nan esi'pʉ Pari'si amʉ' pe, mɨrɨpan kon uya Satu'si amʉ' ei'pɨtʉ'pʉ ipan pe, “Ɨ'rɨ rɨ ɨri ku'sa' pʉse ka'pon uya eposa' ina uya pʉra man! A'tai pʉra inserʉ mɨrɨ pe pʉra a'kwarʉ rɨ uya auro'kasa', mɨrɨ kasa rɨ Papa ekareei ekamato' pe iya!” ta'pʉ Pari'si amʉ' uya.
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 To' e'sei'pɨ'to' ena'pʉ ɨsɨ pe, mɨrɨpan pɨ' eke soisa amʉ' epuru enari'nʉmʉ'pʉ Paarʉ rɨ na'kɨ karapɨtʉ to' uya ko tukai'. Mɨrɨpan uya soisa amʉ' apiyo'ma'pʉ Paarʉ enpa'kato' pe to' uya to' piyapai soisa amʉ' iwʉ' ta'.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Mɨrɨ ewarupɨɨi tau, Itepuru Sises uyee'pʉ Paarʉ piya', mɨrɨpan uya ta'pʉ, “Kenari'nʉmʉi! Serɨ yau, Surusiran po uyekareei ekamasa' auya man, mɨrɨ na'ne' kasa rɨ marɨ Ron po uyekareei mekamai',” ta'pʉ iya.
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Mɨrɨ ema'sa' yau, Esuwerʉ amʉ' usaurokʉ'pʉ ɨ'rɨ kasa Paarʉ wɨto' pe tukai', mɨrɨpan kon e'kama'pʉ, “Ɨ'rɨ rɨ ensi pen mɨrɨ awonsi'kɨ uta're'tɨn pen iwɨnɨ pʉ'kʉ pona,” ta'pʉ to' uya.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 40 entaino kon nɨ e'kama'pʉ serɨ kupʉ pɨ',
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 mɨrɨpan kon utɨ'pʉ use'man nɨto' tʉrawasomanin nan epuru ton eke ton kuru mɨrɨ awonsi'kɨ Esuwerʉ amʉ' epuru ton piya', “Ina e'kamasa' man, ɨ'rɨ rɨ pɨ' uta're'tɨn nɨto' pe pʉra Paarʉ wɨnɨ pʉ'kʉ pona rɨ tukai'.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Mɨrɨ pɨ', ɨmɨrɨ mɨrɨ awonsi'kɨ Konsʉrʉ amʉ' uya main ennoko i'se ina esi, eke soisa amʉ' epuru ena' Paarʉ enpa'kato' pe iya, ipokon pe asauro'pai kanan ina esi tukai', apʉne pʉra ina uya Paarʉ ekama'popɨ'to' esi tukai', itepuru mauro'katʉi'. Ina e'kama tane iwɨnɨ pɨ' iyepʉ koro'tau,” ta'pʉ to' uya.
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 E'tane Paarʉ parusi mʉre uya etasa' a'tai, itɨ'pʉ soisa amʉ' iwʉ' ta' Paarʉ piya', ipana'tɨse'na iwɨnɨ pɨ' to' e'kamasa' ekamai'.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Paarʉ uya etasa' a'tai, tikin nɨ soisa amʉ' epuru tonpa kɨ'ma'pʉ iya. “Pʉse rɨ warawo' mʉre akɨ soisa amʉ' epuru piya', apʉne pʉra inekamanʉ esi moro,” ta'pʉ iya.
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Mɨrɨpan uya Paarʉ poitorʉ arɨ'pʉ soisa amʉ' epuru piya'. “Paarʉ uya uyenno'sa' ɨpiya', pʉse rɨ moineri'pɨ nekamanʉ esi pɨ',” ta'pʉ iya.
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Mɨrɨpan soisa amʉ' epuru uya arɨ'pʉ tʉpiya' mɨrɨ awonsi'kɨ, “Ɨ'rɨ na'kɨ esi ɨnekamanʉ upɨ'?” ta'pʉ iya.
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 “Ewai', Esuwerʉ amʉ' epuru ton e'kamasa' ɨyekama'po pɨ' Paarʉ enpa'ka pa, Esuwerʉ amʉ' Konsʉrʉʉi ton ena'. Mɨrɨpan kon uya tato' oton ina esi wakʉ iwa pe ɨnekama'popɨ'pai tukai', e'tane i'napai rɨ pʉra mɨrɨ esi.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Mɨrɨ pɨ' to' uya ɨyekama'posa' a'tai, to' maimu kʉsetai, apʉne pʉra 40 entai rɨ Esuwerʉ amʉ' esi, mɨrɨpan kon e'so'nansa' enuri'to' oton Paarʉ enupɨkɨrɨ. ‘Ɨ'rɨ rɨ pɨ' uta're'tɨn pen mɨrɨ awonsi'kɨ ensi pen, Paarʉ wɨnɨ pʉ'kʉ pona rɨ,’ tasa' to' uya. Mɨrɨpan kon nin si enurikʉ ɨ'rɨ rɨ tukai' tʉmaimu kon eikʉ auya i'se,” ta'pʉ Paarʉ poitorʉ uya soisa amʉ' epuru pɨ'.
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Soisa amʉ' epuru uya, “Serɨ upana'tɨsa' auya na'ne' kʉsekamai ɨnʉ' pɨ' rɨ,” ta'pʉ, mɨrɨpan ennoko'pʉ iya tʉpiyapai.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Mɨrɨpan soisa amʉ' epuru uya asa'rɨ tʉpoitorʉ ton auro'ka'pʉ, “200 kaisa rɨ soisa amʉ' epotɨ' Paarʉ a'kɨrɨ to' utɨto' pe, mɨrɨ awonsi'kɨ 70 kaisa rɨ kaware pon kon mɨrɨ awonsi'kɨ 200 kaisa rɨ pɨrɨu tawon kon Sisariya pona to' utɨto' pe 9 a'kʉra' ewarupɨ nau.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Wakʉ pe kopʉna Piri'kʉs epoto' pe Paarʉ uya, itikʉn non ipo itɨto' ton kaware amʉ' mɨnepotʉi',” ta'pʉ soisa amʉ' epuru uya tʉpoitorʉ ton pɨ'.
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Soisa amʉ' epuru uya kareta menuka'pʉ se kasa:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Ina kopʉnaai, ina nʉnamanʉ, Piri'kʉs, miyarɨ ta uya ɨpɨ'. “Urɨ, Kʉrautiyas Raisayas uya ɨmenuka.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 “Pʉse rɨ ka'pon enno'sa' uya man ɨpiya', Esuwerʉ amʉ' na'si'pʉ, mɨrɨpan kon esi ɨnwɨpai, e'tane usoisaai amʉ' uya imo'kasa' Roman amʉ' tonpa pe rɨ iyesi tukai' ito'ka'nʉ'sa' uya pɨ'.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Ɨnto'ka'nʉ'pai esi ɨ'rɨ pɨ' Esuwerʉ amʉ' uya ɨri ku'sa' iya ta tukai'. Mɨrɨ pɨ', Esuwerʉ amʉ' Konsʉrʉʉi ton ena' arɨ'pʉ uya to' uya ekama'popɨ'to' pe.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 E'tane ɨ'rɨ rɨ eposa' uya pʉra iyesi iwɨto' iwenai, mɨrɨ awonsi'kɨ a'sito' pariki'si ta', mɨrɨ awonsi'kɨ main tʉusenupato' kon pɨ' rɨ nin to' uya eseru'tɨ.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Esuwerʉ amʉ' e'kamasa' Paarʉ wɨnɨ pɨ' ke upana'tɨsa' ka'pon uya a'tai, ennoko pɨ' e'kama'pʉ ɨpiya'. Esuwerʉ amʉ' kanan auro'kasa' uya man to' utɨto' pe Sisariya pona inkuu'pʉ ekamato' pe to' uya ɨpɨ'. Serɨ serɨ kareta, urɨ itepuru,” ta'pʉ iya.
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Soisa amʉ' utɨ'pʉ itepuru uya tauro'kato' kon awɨrɨ rɨ, mɨrɨ awonsi'kɨ kareta arɨ'pʉ to' uya ta'kɨrɨ'nokon. Paarʉ arɨ'pʉ to' uya ta'kɨrɨ'nokon ewarupɨ nau pata Antipateres pʉ'kʉ pona rɨ.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Mɨrɨ ema'sa' yau, ti'ta kon po tʉutɨsan soisa amʉ' enna'po'pʉ Surusiran pona tʉron kon kaware pon kon soisa amʉ' utɨ tane Paarʉ a'kɨrɨ Sisariya pata ya'.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Kaware pon kon soisa amʉ' uya Sisariya pata eposa' a'tai, kareta mɨrɨ awonsi'kɨ Paarʉ tʉrʉ'pʉ kopʉna ena', mɨrɨpan kon enna'po'pʉ Surusiran pona.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Kopʉna uya kareta ene tʉpo, Paarʉ ekama'po'pʉ iya, “Ɨ'rɨ eke Roman amʉ' pata winon ɨmɨrɨ?” tukai'. “Siri'siya winon urɨ,” ta'pʉ Paarʉ uya.
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 “Ɨyekareei rɨ eta uya mɨrɨ ɨri ku'sa' auya tawon nan uye'sa' a'tai,” ta'pʉ kopʉna uya. Kopʉna uya soisa amʉ' auro'ka'pʉ Paarʉ ato' pe to' uya Era' iwʉ' ta', mɨrɨ awonsi'kɨ soisa amʉ' e'to' pe iterasu pe.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.