Atos 22

Akawaio NT (AKE_BSS) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 “Utonpa ton, ukʉipʉnʉ ton, apʉne uyetatɨ' usekama tane!” ta'pʉ iya.
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Arami' pe isaurokʉ eta to' uya a'tai, e'pana parɨ to' ena'pʉ. Paarʉ uya ta'pʉ mɨrɨ a'tai,
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 “Esuwerʉ urɨ, iyentusa' rʉ'pʉ Tarʉsas, Siri'siya yawon yau, e'tane serɨ yau usemo'ka'pʉ. Kamariyerʉ piyau usenupa'pʉ ukʉipʉnʉ kon nʉkoneka'pʉ Main pɨ'. Ipan pe Papa apurɨ pɨ' serɨ pe ɨwesi kon na'ne' kasa.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Serɨ wenai, Ite'ma awɨron kon kota'mapɨtʉ'pʉ uya to' wɨto' pe to' ne'pɨtʉ'pʉ uya. Warawo' amʉ', uri'sami'si amʉ' nɨrɨ a'sipɨtʉ'pʉ uya pariki'si ta'.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Mɨrɨ kasa rɨ nɨrɨ, Papa ena' use'man nɨto' tʉrawasomanin nan mɨrɨ awonsi'kɨ Konsʉrʉ amʉ' uya ta mɨrɨ, kareta rɨ sepopɨ'tai to' winɨ Tamaskas awon kon to' tonpa ton ena' tʉutɨsen. Mɨrɨ ya' rɨ, utɨpɨtʉ'pʉ ka'pon amʉ' ne'se'na a'sisa' pe to' arɨ pɨ' Surusiran pona to' kota'mato' pe.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 “Wʉi nai pata esi koro'tau, a'ko pe Tamaskas eporo uya koro'tau, ite'kwanau pʉra rɨ, Epʉn winɨ a'kwa e'wei'tɨ uya uyenkasi'panʉkʉ'pʉ.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Uta'mo'ka'pʉ non pona, main eta'pʉ uya, ‘Saarʉ, Saarʉ, ɨ'rɨto' pe ukota'ma auya?’ tawon.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “‘Ɨnʉ' ɨmɨrɨ, Uyepuru?’ tukai' ekama'po'pʉ uya. “‘Sises urɨ, Nasare' winon, mʉkota'mayai'ne',’ ta'pʉ iya.
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Uya'kɨron kon uya a'kwa ene'pʉ e'tane, uyauro'kanin eta to' uya pʉra iyesi'pʉ.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “‘Ɨ'rɨ kupʉ uya serɨ, uyepuru?’ tukai' ekama'po'pʉ uya. “‘E'mʉ'sa'ka', enta Tamaskas pona. Mɨrɨ yau, tanporo ɨnkupʉnʉ ke ayauro'kato' pe,’ ta'pʉ Itepuru uya.
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Uya'kɨron kon uya uyarɨ'pʉ uyemiyatʉ pɨ' Tamaskas pona, apʉne pʉra a'kwa uya uyenkasi'panʉ'sa' pɨ' itenu pʉra urɨ tʉku'se.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 “Ananayas itese' ka'pon uyee'pʉ uyense'na, mɨrɨ yawon kon Esuwerʉ amʉ' nʉnamanʉ pe kuru iyesi'pʉ, ipan pe Main, Mosi' winon ikonekasa' awɨron pe iyesi'pʉ.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Iye'mʉ'sa'kasa' esi'pʉ upiyau, ‘Utonpa, Saarʉ, ennin pe kanan enakɨ!’ ta'pʉ iya upɨ'. Mɨrɨ pe rɨ, ennin pe ena'pʉ.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Mɨrɨ a'tai, ta'pʉ iya, ‘Papa, ukʉipʉnʉ kon esi'pʉ itese' pɨ' uya ayanʉnsa' man, teseru i'tunin pe ɨwesi pa, Ipokena' Pe Te'sen inanʉmʉ'pʉ ene pa, inta winon imaimu etanin pe ɨwesi pa.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Tanporon kon ka'pon amʉ' pɨ' ɨnene'pʉ mɨrɨ awonsi'kɨ ɨneta'pʉ ekamanin pe ɨwesi pa.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Ɨ'rɨ enupɨkɨrɨ ɨwesi? E'mʉ'sa'ka', epa'taisima', amakooi ekorʉkato' pe ɨpʉremakɨ Sises pɨ',’ ta'pʉ Ananayas uya upɨ'.
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Surusiran pona enna'posa' a'tai, ɨpʉrema koro'tau use'man nɨto', ɨpʉreman nɨto' iwʉ' tau, uyenu uta'kwakasa' uya ene'pʉ.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Itepuru uya uyauro'ka, ‘Inke pʉra enta Surusiran apai, apʉne pʉra to' uya upɨ' ausauro'to' apurɨ pʉra iyesi mɨrɨ,’ ta'pʉ iya upɨ'.
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 “‘Uyepuru, pʉsamoro uya ui'tu mɨrɨ usenupan nɨto' iwʉ' kaisa rɨ utɨpɨ'sa', to' a'sipɨtʉ pɨ' pariki'si ta', to' wɨpɨtʉ pɨ' kamoro ayapurɨnin nan.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 To' uya nɨrɨ i'tu Si'tipʉn, itekare ekamanin pe te'sen mʉnʉ utɨ a'tai, e'mʉ'sa'kasa' esi'pʉ mɨrɨ yau iwɨtɨ' rɨ ta pe iwɨnin nan pon esa' pe esi'pʉ,’ ta'pʉ uya Itepuru pɨ'.
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 “Mɨrɨ a'tai, Itepuru uya ta'pʉ upɨ', ‘Enta, ɨyennoko uya ɨnnɨ Esuwerʉ amʉ' pen koro'ta',’ ta'pʉ iya,” ta'pʉ Paarʉ uya to' pɨ'.
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Anpisin uya Paarʉ maimu eta'pʉ mɨrɨ ta iya pʉ'kʉ pona rɨ. Mɨrɨ a'tai, to' ukɨ'pɨ'nʉnpɨtʉ'pʉ, “Iwɨka'tɨ' kuru rɨ! Iko'manto' pʉra rɨ iyesi mɨrɨ!” ta'pʉ to' uya.
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 To' ukɨ'pɨ'nʉnpɨtʉ'pʉ rɨ kanan, tʉpon kon mo'kapɨtʉ'pʉ to' uya, non ma'kɨrɨ'pʉ to' uya ka'ta'.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Eke soisa amʉ' epuru uya, “Paarʉ atɨ' soisa amʉ' iwʉ' ta',” ta'pʉ tʉpoitorʉ ton pɨ'. To' auro'ka'pʉ iya to' uya ari'po'pɨ'to' pe, isekamato' pe ɨ'rɨ wenai to' ukɨ'pɨ'nʉnpɨtʉ ewa'noma pe, tukai'.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Itemekon a'sipɨ'sa' to' uya esi'pʉ ari'po'pɨ'tane, Paarʉ uya ta'pʉ itepuru e'mʉ'sa'kasa' pɨ' mɨrɨ yau, “Iye'to' pe rɨ pe' iyesi Roman pe te'sen ari'po'pɨtʉ a'tai ɨnʉ' uya rɨ ɨri iteseru eposa' pʉra iye'tane?” ta'pʉ iya.
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Soisa amʉ' epuru uya serɨ etasa' a'tai, itɨ'pʉ eke soisa amʉ' epuru piya' ekamase'na, “Ɨ'rɨ kupʉ auya? Roman pe sa'ne man ko!” ta'pʉ iya.
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Eke soisa amʉ' epuru utɨ'pʉ Paarʉ ekama'pose'na, “Uyauro'kakɨ, Roman amʉ' karetaai esa' pe' ɨmɨrɨ?” ta'pʉ iya. “Ewai',” ta'pʉ Paarʉ uya.
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Mɨrɨ a'tai, eke soisa amʉ' epuru uya ta'pʉ, “Eke pe pʉrata ke tʉuse'mai' iyenasa' rʉ'pʉ urɨ kamoro Roman amʉ' tonpa pe,” ta'pʉ iya. “E'tane, entu'pʉ si'kɨrɨ nin usanon uya ukaretai'tɨ'pʉ to' tonpa pe e'to' pe,” ta'pʉ Paarʉ uya.
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Kamoro ekama'popɨtʉ pɨ' te'san utama'pʉ ipiyapai mɨrɨ a'tai rɨ. Soisa amʉ' epuru enari'nʉmʉ'pʉ, Paarʉ, Roman pe te'sen auronpɨ'sa' tʉuya pɨ' i'sen ke.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Soisa amʉ' epuru esi'pʉ ɨni'tupai ɨ'rɨ pɨ' Esuwerʉ amʉ' uya, ɨri ku'sa' Paarʉ uya ta, tukai'. Mɨrɨ pɨ', itepuru uya soisa amʉ' apiyo'ma'pʉ Paarʉ auronpɨ'sa' ara'ka pɨ', mɨrɨ awonsi'kɨ use'man nɨto' tʉrawasomanin nan epuru ton eke ton kuru mɨrɨ awonsi'kɨ tanporo Esuwerʉ amʉ' Konsʉrʉʉi ton kanan amʉrato' pe amʉran iwʉ' ta' ekama'pʉ iya, mɨrɨpan kon amʉra'pʉ. Mɨrɨpan itepuru uya Paarʉ nee'pʉ to' amʉrasa' koro'ta', mɨrɨpan uya iye'mʉ'sa'kato' pe ikupʉ'pʉ to' rau.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.