Atos 21

Akawaio NT (AKE_BSS) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 To' piyapai ina emo'ka'pʉ tʉpo, ina uta'tu'ma'pʉ parau po. To'sa rɨ ina utɨ'pʉ Kos pona. Iyema'sa' yau, ina utɨ'pʉ Rotes pona; mɨrɨ apai, ina utɨ'pʉ Pa'tara pona.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Kanau epotorʉ'pʉ tɨ'kwɨrɨ'sen eporo'pʉ ina uya Pini'siya po. Mɨrɨ ya', tekanwa'tɨi' ina utɨ'pʉ.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Sai'pʉras ene tʉuya'nokon tʉpo, ina uya entaka'pʉ wʉi enu enuku kamisi winɨkʉi'. Ina utɨ'pʉ Siriya pona. Ina ekanwaka'pʉ Taya pona, apuru kanwaka to' uya koro'tau.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Sises apurɨnin nan eporo'pʉ ina uya. 7 kaisa rɨ wʉi ina uko'mamʉ'pʉ to' piyau. Iya'kwarʉ uya to' pana'tɨ'pʉ Paarʉ auro'kato' pe to' uya itɨ namai' Surusiran pona.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Ina weyu u'ma'sa' a'tai to' piyau ina e'to', ina uya to' nɨmɨ'pʉ, tanporo Sises apurɨnin nan, to' no'pʉ ton, to' munkɨ amʉ' nɨrɨ utɨ'pʉ ina a'kɨrɨ eke pata apai. Mɨrɨ yau, tuna e'pi po ina e'sekunka'pʉ ɨpʉreman pɨ'.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 “Ɨisirɨ'nokon,” ta tʉpo tʉtonpa kon amʉ' pɨ', ina ekanwa'tɨ'pʉ kanau epotorʉ'pʉ ya'. Tʉron kon enna'po'pʉ tʉpata kon ya'.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Miyarɨ rɨ utɨn pɨ' ina esi'pʉ Taya apai. Ina ekanwaka'pʉ Toremes pona. Mɨrɨ yau te'san ina tonpa ton pɨ', “Miyarɨ,” ta'pʉ ina uya. To' piyau ina uko'mamʉ'pʉ tikin nɨ wʉi.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Iyema'sa' yau, ina utɨ'pʉ Sisariya tepose. Mɨrɨ yau, ina utɨ'pʉ Piri' itekare ekamanin iwʉ' ta' ipiyau e'se'na, Surusiran po 7 pe to' nanʉmʉ'san tonpa pe te'sen.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Asakɨrɨ'nan kon a'pɨ'pʉnon itensi ton esi'pʉ pu'kena' pe itekare ekamanin nan.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Mɨrɨ yau inke kuru pʉra rɨ ina esi'pʉ tʉpo, pu'kena' Akapas itese' uyee'pʉ Isutiya winɨ.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Iyee'pʉ ina piya', Paarʉ pokʉrʉʉi anʉmʉ'pʉ iya, temiyatʉ mɨrɨ awonsi'kɨ ti'ta auromʉ'pʉ iya, se tai'ma: “Wakʉ A'kwarʉ man se kasa ta pɨ', ‘Serɨ pokʉrʉ esa' auronpɨ'to' oton Esuwerʉ amʉ' uya Surusiran po, mɨrɨpan tʉto' oton to' uya Esuwerʉ amʉ' pen ena',’” ta'pʉ iya.
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Serɨ etasa' ina uya a'tai, ina mɨrɨ awonsi'kɨ ka'pon amʉ' mɨrɨ awon kon uya Paarʉ temekʉ'pʉ itɨ namai' Surusiran pona.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Mɨrɨ a'tai, Paarʉ uya to' pɨ' ta'pʉ, “Ɨ'rɨ pe iyesi pɨ' aukaramʉ kon uyewan nɨ tʉpokoitanʉ'se? Ekonekasa' serɨ uya'sito' pe rɨken pen e'tane uma'tato' pe Surusiran po Itepuru Sises ese' wenai!” ta'pʉ iya.
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Ina uya tauro'ka eta iya pʉra iyesi wenai, ina uya inonka'pʉ. “Tɨwɨ Itepuru e'to' i'se ne'kupʉi i'se iye'to' awɨrɨ,” ta'pʉ ina uya.
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Mɨrɨ yau tesi kon tʉpo, tekonekai' ina utɨ'pʉ Surusiran pona.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Sises apurɨnin nan Sisariya winon kon utɨ'pʉ ina a'kɨrɨ, mɨrɨpan kon uya ina arɨ'pʉ Nasʉn itese' ka'pon iwʉ' ta'. Mɨrɨ yau, ina uko'mamʉ'pʉ ipiyau. Sai'pʉras winon pe iyesi'pʉ, pena si'kɨrɨ rɨ Sises apurɨnin pe iyesi'pʉ.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Surusiran eposa' ina uya a'tai, ina tonpa ton uya ina ereutanʉkʉ'pʉ tepori'ma kon pe.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Mɨrɨ ema'sa' yau, Paarʉ a'kɨrɨ ina utɨ'pʉ Isens ense'na. Tanporo so'si epuru ton esi'pʉ mɨrɨ yau.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 “Miyarɨ,” ta tʉpo to' pɨ', Paarʉ uya tanporon Papa nʉkupʉ'pʉ pɨ' Esuwerʉ amʉ' pen koro'tau te'tʉrawasoma a'taino pɨ' to' auro'ka'pʉ.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Serɨ etasa' to' uya a'tai, Papa apurɨpɨtʉ'pʉ to' uya. Ta'pʉ to' uya Paarʉ pɨ', “Ina tonpa, tu'kan kon Esuwerʉ amʉ' man Itepuru Sises apurɨ pɨ'. Tanporon kon man ipan pe Main, Mosi' winon apurɨ pɨ'.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Tʉron kon ka'pon amʉ' uya to' auro'kasa' esi'pʉ ɨmɨrɨ pɨ' tanporo Esuwerʉ amʉ' enupasa' auya Esuwerʉ amʉ' pen koro'tau tʉuko'mansan to' ereutato' pe Main, Mosi' winon piyapai to' auro'ka'pʉ auya, tʉmunkɨ kon yun pi'pɨ puturʉka to' uya namai', urɨ'nokon eseru awɨrɨ.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Ɨ'rɨ ken si kupʉ uya'nokon? To' uya kuru eta mɨrɨ ɨuye'sa' tukai'.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Mɨrɨ pe iyesi pɨ', ayauro'kato' awɨrɨ e'kɨ. Mɨrɨ yau man asakɨrɨ'nan kon ka'pon amʉ' Papa auro'kanin nʉ'san tʉnku'ton kon pɨ'.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Pʉsamoro ka'pon amʉ' akɨ to' ekorʉkato' pe to' pokon pe mekorʉkai'. To' i'pai kiriri'pɨ'nin nan, to' ekorʉkasa' ekamanin pe, me'mai'. Mɨrɨ a'tai, tanporon kon uya i'tuto' pe i'napai rɨ pʉra rɨ ɨpɨ' usauro'nɨsa' na'ne' esi tukai', e'tane main pʉreme'nin pe pʉra rɨ ɨwesi tukai'.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Ina uya nin Esuwerʉ amʉ' pen enasa' Sises apurɨnin pe ena' imenukasa' man. Ina e'ku'sa' man ika'sa' ena' itʉsa' pɨ' to' enta'na namai', to' enta'na namai' mʉnʉ'pan nɨ o' pɨ' mɨrɨ pe pʉra erupatu'kasa' pɨ' rɨ, mɨrɨ awonsi'kɨ tekumasan pe to' esi namai',” ta'pʉ to' uya.
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Mɨrɨ ema'sa' yau, Paarʉ uya ka'pon amʉ' arɨ'pʉ to' pokon pe iyekorʉka'pʉ. Mɨrɨ tʉpo, itɨ'pʉ Papa ena' Esuwerʉ amʉ' use'mato', ɨpʉremato' iwʉ' ta' to' auro'kase'na, ekorʉkan nʉ'pʉ weyu u'ma'to' pɨ', tanporon kon use'mato' ike ekonekato' oton pɨ' to' kaisa rɨ.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 7 kaisaron wʉi u'matʉ iwa koro'tau, Eisa winon kon Esuwerʉ amʉ' uya Paarʉ ene'pʉ Papa ena' Esuwerʉ amʉ' use'mato', ɨpʉremato' iwʉ' tau. Anpisin tʉtʉrʉnkai' Paarʉ a'sito' pe to' uya ikuu'pʉ.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 To' ukɨ'pɨ'nʉnpɨtʉ'pʉ, “Esuwerʉ amʉ', ina ipika'tɨtɨ'! Pʉse rɨ si ka'pon mɨ yawɨron kon tanporo ka'pon amʉ' enupanin, urɨ'nokon Esuwerʉ amʉ' use'mato', ɨpʉremato' iwʉ', mɨrɨ awonsi'kɨ Main, Mosi' winon ewa'nomanin. Mɨrɨ pona, Kiri' amʉ' ne'sa' iya Papa ena' use'man nɨto', ɨpʉreman nɨto' iwʉ' ta', wakʉ pata ma'tanʉ'se'na,” ta'pʉ to' uya.
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 (Tʉro'pimas ene'pʉ to' uya E'pe'sas pata winon Paarʉ a'kɨrɨ, to' usenuminka'pʉ Paarʉ uya ine'sa' use'man nɨto', ɨpʉreman nɨto' iwʉ' ta' tukai'.)
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Tanporo pata pon kon utaipo'pʉ. Tanporo pata kaisaron kon eka'tunsa' uyee'pʉ. Paarʉ pi'sikʉ'pʉ to' uya use'man nɨto', ɨpʉreman nɨto' iwʉ' tapai. Mɨrɨ pe rɨ, mʉra'ta a'koro'pʉ to' uya.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Iwɨnɨ i'se to' esi koro'tau, main uya Roman amʉ' soisaai epuru eporo'pʉ eke pe Surusiran pata pon kon utaipon pɨ' man tukai'.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Inke pʉra soisa amʉ' anʉmʉ'pʉ iya. To' eka'tumʉ'pʉ tu'kan kon koro'ta'. Roman amʉ' soisaai epuru mɨrɨ awonsi'kɨ soisa amʉ' ensa' to' uya a'tai, iwɨpɨtʉ tʉuya'nokon ereutanʉkʉ'pʉ to' uya.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Eke soisa amʉ' epuru uya a'si'pʉ. “Asa'rɨ i'sen ke aurontɨ',” ta'pʉ iya. Mɨrɨ a'tai, to' ekama'po'pʉ iya, “Ɨnʉ' pe iyesi? Ɨ'rɨ ku'sa' iya?” ta'pʉ iya.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Tu'kan kon ukɨ'pɨ'nʉnpɨtʉ'pʉ tʉron nɨ pe'ne, wakʉ pe i'napairon eporo iya pʉra eke soisa amʉ' epuru esi'pʉ, eke pe to' ukɨ'pɨ'nʉnpɨtʉ wenai. “Soisa amʉ' iwʉ' ta' Paarʉ atɨ',” ta'pʉ iya.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Paarʉ uya miye' eposa' a'tai, tu'kan kon e'sakoropasa' esi'pʉ ipan pe. Mɨrɨ pe iyesi pɨ', soisa amʉ' uya arɨ'pʉ tʉra'runpai'.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Anpisin ipɨkɨrɨ te'san ukɨ'pɨ'nʉnpɨtʉ'pʉ, “Iwɨtɨ' rɨ!” ta'pʉ to' uya.
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Paarʉ arɨ to' uya koro'tau soisa amʉ' iwʉ' ta', eke soisa amʉ' epuru ekama'po'pʉ iya, “Apʉne, kanyauro'kai'ya,” ta'pʉ iya. “Kiri' pe pe' tʉusauro'sen ɨmɨrɨ?” ta'pʉ soisa amʉ' epuru uya ipɨ'.
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 “Isi' pon pen pe' ɨmɨrɨ manenpanin sara'tɨnin nʉ'pʉ, 4,000 kaisaron kon wɨnin nan anin nʉ'pʉ rɨmono' ta' pena?” ta'pʉ iya.
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Paarʉ uya eikʉ'pʉ, “Esuwerʉ urɨ, Tarʉsas, Siri'siya yawon yau iyentusa' rʉ'pʉ, patawon kanan urɨ tɨ ekasiman pen yawon. Apʉne, ka'pon amʉ' sauro'kai'ya,” ta'pʉ iya.
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Eke soisa amʉ' epuru uya, “Ewai',” ta'pʉ tʉpo, Paarʉ e'mʉ'sa'ka'pʉ miye' pona, “E'pana e'tɨ'!” ta'pʉ iya temiyatʉ ke. Tanporo to' e'paka'sa' a'tai, ta'pʉ iya to' pɨ' Esuwerʉ amʉ' maimu yai.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.