Atos 18
Akawaio NT (AKE_BSS) vs NVT
1 Serɨ tʉpo, Paarʉ uya A'tens nɨmɨ'pʉ, mɨrɨpan tʉpo Koren pata pona itɨ'pʉ.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Mɨrɨ yau, A'kira itese', Esuwerʉ eporo'pʉ iya, Pontas pon, pena pʉra iye'sa' kon I'tari pata winɨpai tʉno'pʉ Pʉre'sira a'kɨrɨ, apʉne pʉra Roman pata epuru Kʉrautiyas itese' uya tanporo Esuwerʉ amʉ' epa'kato' pe tasa' pɨ'. Paarʉ utɨ'pʉ A'kira mɨrɨ awonsi'kɨ Pʉre'sira ense'na.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 Tʉkasa ta'porin ton ka'pɨ'nin pe to' esi wenai, to' piyau e'tʉrawasoman pɨ' iko'mamʉ'pʉ.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Tɨwɨrɨ Sapa' kaisa rɨ'ne Esuwerʉ amʉ' mɨrɨ awonsi'kɨ Kiri' amʉ' pokon pe itekare pɨ' usauro'nɨ pɨ' iyesi'pʉ, Sises esi pika'tɨnin pe enno'sa' tukai' to' enu ya' enpoika i'se tesi wenai.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Sairas mɨrɨ awonsi'kɨ Temu'ti uye'sa' a'tai Paarʉ piya' Ma'sitoniya pata apai, Paarʉ uya tʉweyu ennoko'pʉ itekare rɨken ekama pɨ' Esuwerʉ amʉ' pɨ', Sises, kʉrɨ rɨ Kʉrai,tukai' enpoika'pʉ iya.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 E'tane Esuwerʉ amʉ' e'sara'tɨ a'tai ɨri pe, ipa'nʉkʉ pe Paarʉ pɨ' usauro'nɨ pɨ', Paarʉ uya tʉpon tɨutɨ'pʉ, Papa uya to' nonkasa' ekamanin pe. “Ɨiwano' kon pe rɨ aumakoita kon ɨmʉnʉ kon utɨ emapu'tɨ auya'nokon ke, urɨ iwano' pe pʉra iye'to' oton Papa uya ɨponi'sima kon a'tai. Serɨ apai utɨto' oton Esuwerʉ amʉ' pen piya',” ta'pʉ iya.
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Mɨrɨ tʉpo, Paarʉ utɨ'pʉ Ti'tiyas Isa'su'tas, Esuwerʉ pen iwʉ' ta' itekare ekamai'. Ti'tiyas Isa'su'tas esi'pʉ Papa pɨ' tʉwɨpʉremasen pe, Esuwerʉ amʉ' usenupato' iwʉ' piyawon itiwʉ'.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Kiri'pas, Esuwerʉ amʉ' usenupato' iwʉ' epuru, mɨrɨ awonsi'kɨ itiwʉ' tau te'san uya Sises apurɨ'pʉ. Tu'ke itekare etanin nʉ'san Koren pon kon uya apurɨ'pʉ, mɨrɨpan kon epa'taisima'pʉ.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Tʉron nɨ a'tai ewarupɨ nau, Itepuru Sises uya Paarʉ auro'ka'pʉ itenu uta'kwakasa' yau, “Enari'ke' kesii. Asauro'kɨ rɨ. E'pana kesii,
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 apʉne pʉra aya'kɨrɨ e'ai' ɨnʉ' uya rɨ ɨwɨnɨ pen mɨrɨ, apʉne pʉra tu'ke ka'pon amʉ' man serɨ pata yau uyapurɨnin nan,” tukai'.
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Mɨrɨ a'tai, Paarʉ uko'mamʉ'pʉ tikin nɨ wʉipiya mɨrɨ awonsi'kɨ 6 kaisa rɨ kapʉi ipona Papa maimu ke to' enupa pɨ'.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Kariyo esi a'tai Roman amʉ' kopʉnaai pe, A'kaya pata epuru pe a'samʉtʉ ya' tʉwenai, Esuwerʉ amʉ' uya Paarʉ a'si'pʉ, mɨrɨpan kon uya inee'pʉ ko'tʉ pɨ' e'nɨ iwʉ' ta'.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 “Pʉse rɨ ka'pon uya ka'pon amʉ' auro'ka Papa pɨ' to' ɨpʉremato' pe Main uya mɨrɨ kasa tasa' pʉra rɨ iye'tane,” ta'pʉ to' uya.
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Paarʉ e'sara'tɨ rawɨrɨ usauro'nɨ pɨ', Kariyo uya ta'pʉ Esuwerʉ amʉ' pɨ', “Ɨri kuru rɨ, ipokena' pen kuru rɨ ku'sa' Paarʉ uya wenai, ausaurokʉ kon a'tai amaimu kon setai'no.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 E'tane se pe rɨ usekama'popɨ' nɨ main ton pɨ' mɨrɨ tʉpo ɨiwano' kon ɨyeseru kon, ɨiwano' kon pe rɨ ɨnkoneka'pʉ kon pɨ' rɨ ɨwesi kon wenai, ɨiwano' kon pe ikonekatɨ'. Serɨ waraino ɨyeseru kon aimenka uya pʉra man,” ta'pʉ iya.
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Mɨrɨ tʉpo, Kariyo uya to' enpa'ka'pʉ.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Mɨrɨpan kon era'tɨ'pʉ, Esuwerʉ amʉ' usenupato' iwʉ' epuru a'sise'na, Sostenes itese', mɨrɨpan arɨ'pʉ to' uya ko'tʉ pɨ' e'nɨto' iwʉ' tapai, mɨrɨpan ari'po'pɨtʉ'pʉ to' uya ko'tʉ pɨ' e'nɨto' iwʉ' pʉrorooi po. Mɨrɨ pɨ' Kariyo usewankama'pʉ pen nɨ.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Paarʉ uko'mamʉ'pʉ inke rʉ'kwɨ rɨ Koren pata po. Mɨrɨ yau, tʉtonpa ton tʉnɨnse itɨ'pʉ kanau epotorʉ'pʉ yau Siriya pona. Tʉutɨ rawɨrɨ, ti'pai kiriri'ka'pʉ iya, Papa auro'kasa' tʉuya pɨ', mɨrɨpan a'kɨrɨ Pʉre'sira mɨrɨ awonsi'kɨ A'kira e'sara'tɨ'pʉ itonpa pe.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 To' uya E'pe'sas eporo'pʉ. Mɨrɨ yau, Paarʉ uya Pʉre'sira mɨrɨ awonsi'kɨ A'kira nɨmɨ'pʉ. Mɨrɨ yau, itɨ'pʉ Esuwerʉ amʉ' usenupato' iwʉ' ta', itekare pɨ' asauro'se'na Esuwerʉ amʉ' pokon pe.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Inke parɨ iko'manto' pe to' uya ekama'po tane, e'pai pʉra iyesi'pʉ.
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 E'tane tʉutɨkapʉ a'tai, “Papa eseru pe iyesi yau, uyepʉ kanan mɨrɨ ɨpiya'nokon,” ta'pʉ iya to' pɨ'. Mɨrɨ tʉpo, iyekanwa'tɨ'pʉ kanau ya', mɨrɨpan utɨ'pʉ E'pe'sas poi.
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 Paarʉ uya Sisariya eposa' a'tai, iyekanwaka'pʉ, “Miyarɨ!” ka'se'na Sises apurɨnin nan pɨ' Surusiran pona, mɨrɨ awonsi'kɨ iu'tɨ'pʉ Antiyo' pona.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Antiyo' po inke rʉ'kwɨ rɨ kanan tesi tʉpo, itɨ'pʉ kanan mɨrɨ apai. Mɨrɨpan utɨ'pʉ Kare'siya mɨrɨ awonsi'kɨ Pʉresiya nono awɨrɨ'ne, mɨrɨpan uya Sises apurɨnin nan meruntɨtanʉkʉ'pʉ.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Mɨrɨ koro'tau, A'poros, Esuwerʉ pe te'sen, Arisantiriya pon uyee'pʉ E'pe'sas pona. Wakʉ pe kuru tʉusauro'sen ye', iye'menukasa' itekare i'tunin pe iyesi'pʉ.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Papa eseru awɨrɨ kuru enupasa' pe iyesi'pʉ. Pana' pe kuru nɨrɨ tʉusauro'sen pe iyesi'pʉ, iye'to' poro kuru Itepuru Sises eseru pɨ' enupanin pe kuru nɨrɨ iyesi'pʉ. Isaan Pa'tes ekareei epa'taisiman tawon nɨken i'tunin pe iyesi'pʉ.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 A'poros e'sara'tɨ'pʉ enari'mʉra Sises ekareei ekama pɨ' Esuwerʉ amʉ' usenupato' iwʉ' tau. Pʉre'sira mɨrɨ awonsi'kɨ A'kira uya etasa' a'tai, to' uya ikɨ'ma'pʉ tiwʉ' kon ta'. Mɨrɨ pata yau, wakʉ pe parɨ Papa eseru enpoika'pʉ to' uya ipana ya'.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 A'poros esi a'tai ɨtɨpai A'kaya pata pona, E'pe'sas awon kon to' tonpa ton uya ipori'ma'pʉ miyarɨ parɨ itɨto' pe. To' uya kareta menuka'pʉ, mɨrɨ yau te'san Sises apurɨnin nan ena' to' uya ereutanʉ'to' pe. Ipan pe kuru pata eporo iya a'tai, kamoro wakʉ nonkasa' winɨ apurɨnin pe iyenasa' kon pika'tɨnin pe iyesi'pʉ,
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 apʉne pʉra pana' pe tʉusaurokʉ winɨ Esuwerʉ amʉ' a'kɨrɨ ipoken pʉra to' e'sa' tukai'. Iye'menukasa' itekare winɨpai enpoika'pʉ iya Sises esi Kʉrai pe tukai'.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.