Atos 15
Akawaio NT (AKE_BSS) vs NVT
1 Tʉron kon Sises apurɨnin nan utɨ'pʉ Isutiya yapai Antiyo' pona tʉtonpa kon enupase'na, “Ɨyun kon pi'pɨ puturʉkasa' auya'nokon a'tai rɨken, Mosi' nekama'pʉ awɨrɨ, Papa uya ɨpika'tɨ kon,” tase'na.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Serɨ uya, Paarʉ mɨrɨ awonsi'kɨ Panapas pokon sakoropa'pʉ, mɨrɨpan pɨ' to' pokon pe to' e'sei'pɨtʉ'pʉ. Mɨrɨ a'tai, Paarʉ mɨrɨ awonsi'kɨ Panapas anʉmʉ'pʉ to' uya tʉron kon apurɨnin nan pokon pe, to' utɨto' pe Surusiran pona, enno'sa' kon mɨrɨ awonsi'kɨ so'si epuru ton ense'na to' utɨ'pʉ mɨrɨ pɨ'.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Apurɨnin nan uya to' ennoko'pʉ. To' utɨ koro'tau Pini'siya, Sameriya yawɨrɨ, Sises apurɨnin nan auro'ka'pʉ to' uya, “Esuwerʉ amʉ' pen enasa' man Sises apurɨnin nan pe,” tukai'. Tanporon kon epori'ma'pʉ ipan pe eta tʉuya'nokon a'tai.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 To' uye'sa' a'tai Surusiran pona, to' ereutanʉkʉ'pʉ apurɨnin nan uya, enno'sa' kon mɨrɨ awonsi'kɨ so'si epuru ton uya. Mɨrɨ a'tai, Paarʉ mɨrɨ awonsi'kɨ Panapas uya to' pɨ' ekama'pʉ tanporo Papa nʉkupʉ'pʉ tʉporo'nokon Esuwerʉ amʉ' pen koro'tau.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Mɨrɨ a'tai, Sises apurɨnin nan Pari'si amʉ' tonpa ton e'mʉ'sa'ka'pʉ, mɨrɨpan kon uya ta'pʉ, “Esuwerʉ amʉ' pen yun pi'pɨ puturʉkato' pe kuru rɨ iyesi mɨrɨ. Mosi' nekama'pʉ main apurɨto' pe to' uya ekama auya'nokon kuru mɨrɨ to' pɨ',” ta'pʉ to' uya.
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Serɨ pɨ' ɨsenuminkase'na itekare ekamai' enno'sa' kon mɨrɨ awonsi'kɨ so'si epuru ton amʉra'pʉ.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Inke kuru tʉusaurokʉ kon tʉpo, Pi'ta e'mʉ'sa'ka'pʉ, ta'pʉ iya to' pɨ', “Utonpa ton, i'tu auya'nokon pena Papa uya uyanʉmʉ'pʉ ɨ'koro'tapai'nokon, Esuwerʉ amʉ' pen uya itekare etato' pe urɨ winɨ, to' uya apurɨto' pe nɨrɨ.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Papa, tanporon usenuminkato' i'tunin uya enpoika'pʉ Esuwerʉ amʉ' pen anʉmʉ tʉuya Wakʉ A'kwarʉ tʉrʉ tʉuya winɨ to' pona, urɨ'nokon pɨ' ikupʉ'pʉ tʉuya kasa.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Tʉron nɨ pe uku'sa' iya 'nokon pʉra rɨ iyesi kamoro piyapai. To' ewan korʉka'pʉ iya to' uya apurɨto' winɨ.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Ɨ'rɨ pe ken si iyesi pɨ' Papa i'tupɨtʉ i'se ɨwesi kon? Sa'man pe rɨ Esuwerʉ amʉ' pen apurɨnin nan kupʉ i'se ɨwesi kon mɨrɨ, urɨ'nokon mɨrɨ awonsi'kɨ ukʉipʉnʉ kon nʉkupʉ'pʉ pen nɨ.
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Kane! Apurɨ Itepuru Sises uya wakʉ nonkasa' poro epika'tɨn nɨsa', to' kasa rɨ,” ta'pʉ iya.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Tanporo iyamʉrasa' kon esi'pʉ e'pana Panapas mɨrɨ awonsi'kɨ Paarʉ eta pɨ' i'tuto' ipɨkɨrɨ mɨrɨ awonsi'kɨ a'kwarʉpɨ'nin ku'sa' Papa uya tʉporo'nokon Esuwerʉ amʉ' pen koro'tau ekama tane to' uya.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 To' e'nonkasa' a'tai, Isens usaurokʉ'pʉ, “Utonpa ton, uyetatɨ'.
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Saiman nekamayan ko upɨ'nokon, Esuwerʉ amʉ' pen pɨ' ‘aiko’ tato' tʉuya enpoika Papa uya, to' tonpa ton anʉmʉ tʉuya winɨ tʉmunkɨ pe to' e'to' pe.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Serɨ si esi serɨ pena pu'kena' amʉ' nʉmenuka'pʉ awɨrɨ. Iye'menukasa' na'ne' kasa:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 — ausente —
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 — ausente —
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 — ausente —
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 “Mɨrɨ pe iyesi pɨ', mɨrɨ pɨ' ekonekasa' man: sa'man pe iku'pai pʉra man Esuwerʉ amʉ' pen pona nera'tɨyai'ne' nan Papa winɨkʉi'.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Mɨrɨ pe iyesi pɨ' to' ena' imenukapai'nokon, to' auro'kapai'nokon ɨri kiyari ika'sa' ena' itʉsa' pɨ' to' enta'na namai'; tekumai' makoi tʉku'se pʉra to' e'to' pe; terupatu'kai' iwɨsa' o' mɨrɨ awonsi'kɨ mʉnʉ'pan pɨ' to' enta'na namai'.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Papa uya Mosi' repa'pʉ ike Main ekama pɨ' ka'pon amʉ' nʉko'manyan pena si'kɨrɨ rɨ, Sapa' kaisa rɨ usenupan nɨto' iwʉ' tau pata kaisarɨ rɨ serɨ pʉ'kʉ pona rɨ,” ta'pʉ iya.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Mɨrɨ a'tai, enno'sa' kon mɨrɨ awonsi'kɨ so'si epuru ton, tanporo so'si tawon kon pona rɨ nɨrɨ, wakʉ pe poken iyesi'pʉ ka'pon amʉ' anʉnto' pe to' uya tʉ'koro'tapai'nokon, mɨrɨpan kon uya to' ennoko'pʉ Antiyo' pona Paarʉ mɨrɨ awonsi'kɨ Panapas a'kɨrɨ. Asa'ron kon anʉmʉ'pʉ to' uya: Isutas, Pa'sapas tato'; mɨrɨ awonsi'kɨ Sairas, tʉtonpa kon epuru pe te'san.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Mɨrɨpan kon enau kareta ennoko'pʉ to' uya se tawon si: “Ina, enno'sa' kon mɨrɨ awonsi'kɨ so'si epuru ton, ɨrunan kon uya, ‘Miyarɨ'nokon,’ ina tonpa ton pe iyenasa' kon Esuwerʉ amʉ' pen Antiyo', Siriya, Siri'siya pon kon.
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Ina uya etasa' man ina nennoko'san pen nɨ utɨ'pʉ mɨrɨ ya' amanenpase'na'nokon, ɨusenuminkato' kon tʉmanenpai'.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Mɨrɨ wenai, tanporo ina e'kupʉ'pʉ ka'pon amʉ' anʉmʉ pɨ', mɨrɨpan kon ennoko'pʉ ina uya ɨmiyamoro piya', Panapas mɨrɨ awonsi'kɨ Paarʉ pokon a'kɨrɨ,
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 ka'pon amʉ' tʉuma'tato' kon pɨ' tenari'nʉnsan pen nɨ pena iyepa'kaka'sa' kon nɨ mɨrɨ yai, uyepuru kon Sises Kʉrai ese' wenai.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 “Mɨrɨ pe iyesi pɨ', ina uya Isutas mɨrɨ awonsi'kɨ Sairas ennoko mɨrɨ, kareta ina nʉmenuka'pʉ enpoikase'na tʉnta kon yai.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Wakʉ poken iyesi'pʉ Wakʉ A'kwarʉ mɨrɨ awonsi'kɨ ina pona, ɨmɨrɨ'nokon pona e'tape'ne' rɨ tʉrʉ namai' i'se e'nɨto' entai rɨ.
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Papa tato' pe ipɨ' ika'sa' ena' use'man nɨsa' rʉ'pʉ pɨ' kenta'natʉu; mɨrɨ pona mʉn pɨ' kenta'natʉu, mɨrɨ awonsi'kɨ o' erupatu'kasa' rʉ'pʉ nɨrɨ; tekumai' nɨrɨ ke'makoimatʉu. Wakʉ pe ɨwesi kon mɨrɨ serɨ ton apanama'pʉ kon awɨron pe ɨwesi kon yau. Ɨisirɨ ina ne'nonkayan, wakʉ pe si tanporo mɨko'mantʉi',” tawon.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Asakɨrɨ'nan kon warawo' amʉ' ennoko'pʉ to' uya Antiyo' pata pona. To' amʉrasa' a'tai tanporo so'si ta', kareta tʉrʉ'pʉ to' uya to' ena',
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 mɨrɨpan ekama to' uya a'tai, to' epori'ma'pʉ tʉpika'tɨnin kon pe main esi pɨ'.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Mɨrɨ a'tai, Sairas mɨrɨ awonsi'kɨ Isutas, pu'kena' pe te'san uya eke pe rɨ to' pika'tɨ'pʉ. Meruntɨ pe rɨ tʉtonpa kon amʉ' kupʉ'pʉ to' uya.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 To' uko'mamʉ tʉpo mɨrɨ yau, to' tonpa ton uya to' ennoko'pʉ tʉusewankamai' pʉra to' utɨto' pe tenno'nin nʉ'san kon piya'.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Mɨrɨ e'tane, Sairas ekoneka'pʉ mɨrɨ yau rɨ tʉuko'manto' pe.
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 E'tane Paarʉ mɨrɨ awonsi'kɨ Panapas pokon e'nɨmɨ'pʉ Antiyo' po. Mɨrɨ yau, tu'kan kon pokon pe esii'ma enupan pɨ', mɨrɨ awonsi'kɨ Itepuru Sises maimu ekama pɨ' rɨ to' esi'pʉ.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Mɨrɨ tʉpo, Paarʉ uya ta'pʉ Panapas pɨ', “Enna'ponpai utonpa kon amʉ' ka'kʉranpase'na tanporo pata kaisarɨ Itepuru Maimu ekama ne'taine' awɨrɨ, ikupʉ to' uya ense'na,” ta'pʉ iya.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Panapas esi'pʉ Isaan, Ma' tukai' tesa'sen arɨ i'se ta'kɨrɨ'nokon,
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 e'tane Paarʉ pona ipoken pʉra iyesi'pʉ, apʉne pʉra tʉnɨnsa' iya 'nokon pɨ' Panperiya yau iye'tʉrawasoma pʉra iyesi'pʉ to' a'kɨrɨ.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Ipan pe ɨsɨ pe to' e'sei'pɨtʉ'pʉ. Mɨrɨ wenai, to' e'nonka'pʉ ɨsipiyapai; Panapas uya Ma' anʉmʉ'pʉ tisakon pe. To' utɨ'pʉ kanau yau Sai'pʉras pona;
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 e'tane Paarʉ uya Sairas anʉmʉ'pʉ. Sises apurɨnin nan uya to' tʉrʉ'pʉ Itepuru uya wakʉ nonkasa' ya'. Mɨrɨpan kon nin si utɨ'pʉ mɨrɨ.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 To' utɨ'pʉ Siriya mɨrɨ awonsi'kɨ Siri'siya awɨrɨ, apurɨnin nan meruntɨtanʉkʉ pɨ'.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.