Atos 12
Akawaio NT (AKE_BSS) vs NVT
1 Mɨrɨ koro'tau, Sises apurɨnin nan kota'ma i'se kin Era' esi'pʉ, mɨrɨpan uya soisa amʉ' ennoko'pʉ so'si epuru ton Surusiran pon kon a'sise'na, mɨrɨpan kon tʉto' pe to' uya pariki'si ta'.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Era' uya soisa apiyo'ma'pʉ Isens, Isaan rui wɨto' pe iya supara ke.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Era' uya i'tu'pʉ Isens wɨsa' tʉuya a'tai, pori' pe kuru Esuwerʉ amʉ' ena'pʉ tukai', mɨrɨ awonsi'kɨ soisa amʉ' kanan apiyo'ma'pʉ iya Pi'ta a'sito' pe to' uya iwɨto' pe kanan. Serɨ e'kupʉ'pʉ A'sarutanʉ'sa' Pen Pʉreti Pɨ' Enta'nan Weyu a'tai.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Soisa amʉ' uya Pi'ta a'si tʉpo, to' uya arɨ'pʉ pariki'si ta', mɨrɨpan Era' uya asakɨrɨ'nan kon iyamu'kuru' ton asakɨrɨ'nan yawon kon soisa amʉ' apiyo'ma'pʉ erasuntɨ pɨ'. Era' esi'pʉ Pi'ta tenpa'kai' pariki'si tapai ɨnekama'popɨ'pai Esuwerʉ amʉ' pana airɨ, To' Epoi Itɨ'pʉ Weyu Rʉ'pʉ tʉpo.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Mɨrɨ pɨ' rɨ pariki'si tau Pi'ta enkurunpa'pʉ to' uya, e'tane apurɨnin nan esi'pʉ Papa ekama'po pɨ', Pi'ta pika'tɨto' pe iya.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Era' e'kamasa' Pi'ta enpa'ka pɨ' ekama'popɨ'to' pe tʉuya mɨn winon ewarupɨɨi tau, Pi'ta esi'pʉ e'nʉn nɨ pɨ' asa'ron kon soisa amʉ' a'sanau. To' uya itemekon auronpɨ'sa' esi'pʉ. Tʉron kon soisa amʉ' esi'pʉ mʉra'ta erasuntɨ pɨ'.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Ite'kwanau pʉra rɨ, inserʉ usenpoika'pʉ Pi'ta piya', mɨrɨpan uya a'kwa pe pata kupʉ'pʉ pariki'si tau. Inserʉ uya Pi'ta enpaka'pʉ ta'pɨ'pɨ'se, “Inke pʉra e'mʉ'sa'ka',” ta'pʉ iya, mɨrɨpan auronpɨ'sa' itemiyatʉ utaranka'pʉ.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Mɨrɨ tʉpo, “Ekoneka', asapatooi ipata'tɨ',” ta'pʉ inserʉ uya ipɨ', mɨrɨpan kupʉ'pʉ Pi'ta uya. “Ɨpon pʉro'pon ipata'tɨ', mɨrɨ awonsi'kɨ uya'kɨrɨ ɨsi'kɨ,” ta'pʉ inserʉ uya.
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Pi'ta utɨ'pʉ iya'kɨrɨ pariki'si tapai. I'napai rɨ pe' ne'ku'ai'ne' esi tai'ma rɨ Pi'ta epa'ka'pʉ pariki'si tapai, tenu uta'kwakasa' uya rɨ na'kɨ ene tukai' ɨsenuminkai'ma.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Pi'ta mɨrɨ awonsi'kɨ inserʉ uya wapiyaro' kon soisa amʉ' entakakaa'pʉ, mɨrɨ awonsi'kɨ ite'ma'pʉ pe te'san kanan entakakaa'pʉ to' uya. Soisa amʉ' uya to' ene pʉra. To' uye'kaa'pʉ wa'ka pun pe te'sen mʉra'ta na', pata ya' tʉutɨsen, mɨrɨpan mʉra'ta uta'koka'pʉ tiwano' pe rɨ, mɨrɨpan kon epa'ka'pʉ. Ɨnnɨ rʉ'kwɨ rɨ asanta tau to' utɨkaa'pʉ tʉpo, inserʉ uya inɨmɨ'pʉ.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 “I'napairɨ rɨ ka'si, pariki'si tapai epa'kasa' serɨ wa!” ta'pʉ Pi'ta uya. “Si'tuka'ai' si, Itepuru uya tinserʉʉi enno'sa' upika'tɨi' Era' esi tʉnkupʉnʉ ɨnku'pai upɨ' apai mɨrɨ awonsi'kɨ iye'kupʉ kuru tawon nan nɨrɨ Esuwerʉ amʉ' piyapai,” ta'pʉ iya.
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Pi'ta uya i'tusa' a'tai, itɨ'pʉ Meri, Isaan san iwʉ' ta'. Tu'kan kon nɨ ka'pon amʉ' amʉrasa' ɨpʉremase'na tepose.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Pi'ta uya mʉra'ta wɨpɨtʉ'pʉ. Ka'pon uya rɨ tewonnʉ'to' pe, apiyo' pe rʉ'kwɨ te'sen, Rota itese' uyee'pʉ imaimu'se'na mʉra'ta na'.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Pi'ta maimu etasa' tʉuya a'tai, epori'mai'ma iyeka'tumʉ'pʉ, mʉra'ta ta'kokai' pʉra, ɨutɨ tawon kon pana'tɨi', “Pi'ta man mʉra'ta nau!” ta'pʉ iya.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 “Ɨ'rɨ uya ayano'ma, Rota?” ta'pʉ to' uya ipɨ', e'tane rɨ akonomapɨ'kaa'pʉ iya, “Pi'ta esi mɨ airɨ ukayai'ne ko!” takaa'pʉ iya kanan. “A'tai pʉra itinserʉʉi rɨ na'kɨ,” ta'pʉ to' uya.
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Mʉra'ta wɨpɨtʉ pɨ' rɨ Pi'ta esi'pʉ to' uya a'kokato' pe. To' uya a'kokasa' a'tai, to' usewansiuka'pʉ ene tʉuya'nokon pɨ'.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Pi'ta uya temiyatʉ ke e'pana e'tɨ' ta'pʉ to' pɨ', mɨrɨpan uya Papa inserʉʉi uya tenpa'kasa' pariki'si tapai rʉ'pʉ ekama'pʉ. “Serɨ mekamatʉi' Isens pɨ' mɨrɨ awonsi'kɨ tʉron kon ɨtonpa kon amʉ' pɨ',” ta'pʉ iya. Mɨrɨ tʉpo, tʉron nɨ pata ya' itɨ'pʉ.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Mɨrɨ ema'sa' yau, soisa amʉ' utaipo'pʉ ipan pe rɨ, apʉne pʉra ɨ'rɨ kasa Pi'ta epa'ka'pʉ tukai' to' uya i'tu pʉra rɨ iyesi'pʉ.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Era' uya soisa amʉ' apiyo'ma'pʉ Pi'ta warinpato' pe to' uya, e'tane to' uya eporo pʉra iyesi'pʉ. Mɨrɨ pɨ' to' ekama'popɨtʉ'pʉ iya, ɨ'rɨ kasa Pi'ta epa'ka'pʉ tukai', e'tane to' nekama ton pʉra rɨ iyesi'pʉ, mɨrɨpan uya tʉron kon soisa amʉ' apiyo'ma'pʉ Pi'ta erasuntɨnin nan pe iku'sa' kon nʉ'san wɨto' pe to' uya. Mɨrɨ tʉpo, Era' utɨ'pʉ Sisariya pona Isutiya ponsi'kɨ, mɨrɨpan uko'mamʉ'pʉ inke rʉ'kwɨ rɨ.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Era' usakorota'pʉ ipan pe rɨ Taya mɨrɨ awonsi'kɨ Saitan pon kon ka'pon amʉ' pɨ'. Tʉron kon ka'pon amʉ' Taya mɨrɨ awonsi'kɨ Saitan pon kon tonpa ton utɨ'pʉ Era' ense'na. Era' poitorʉ, eke pe kuru te'sen Pʉrastas e'to' pe tʉmaimu kon awɨrɨ kin Era' auro'kato' pe to' uya ekama'po'pʉ, tʉpata'se' kon yawon kon ka'pon amʉ' e'to' pe wakʉ pe kin a'kɨrɨ tukai', apʉne pʉra kin pata'se' apai ti'kiyari kon eponin nan pe te'to' kon pe.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Tʉweyu pe tʉneporo'pʉ a'tai, Era' uya tʉpon pata'tɨ'pʉ kin pe tesi ekamanin, mɨrɨpan ereuta'pʉ tapon po, ka'pon amʉ' iyamʉrasa' kon auro'ka pɨ'.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 “Pʉse rɨ kʉrɨ rɨ Papa nʉsauro'ai'ne', ka'pon pen nɨ!” tukai', ka'pon amʉ' ukɨ'pɨ'nʉnpɨtʉ'pʉ Era' pɨ'.
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Inke pʉra Papa inserʉʉi uya eno'ma'pʉ non pona, apʉne pʉra ka'pon amʉ' uya tapurɨ i'se iyesi wenai mɨrɨ awonsi'kɨ Papa ru'ku inamatɨ' ta iya kasa pʉra. Mɨrɨpan anɨ'pʉ weruwe amʉ' uya, mɨrɨpan erikʉ'pʉ.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 E'tane Papa maimu rɨ esi'pʉ miyarɨ rɨ utɨn pɨ' mɨrɨ awonsi'kɨ epan nɨ pɨ'.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Tʉtʉrawasooi kon u'ma'sa' a'tai, Panapas mɨrɨ awonsi'kɨ Saarʉ pokon enna'po'pʉ Surusiran poi.Isaan, Ma' tato' nee'pʉ to' uya ta'kɨrɨ'nokon.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.