Marcos 12
Assyrian Neo-Aramaic NT+Psalms (AII_ABT) vs ARA
1 ܫܘܼܪܹܐ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܐܸܠܵܝܗܝ ܒܡܲܬܠܹ̈ܐ، ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܢܨܝܼܒ݂ ܠܹܗ ܟܲܪܡܵܐ، ܘܡܚܹܐ ܠܹܗ ܠܚܵܕܸܪ̈ܘܵܢܘܼܗܝ ܣܝܵܓ݂ܵܐ، ܘܚܦܝܼܪܹܗ ܓܵܘܹܗ ܡܲܥܨܲܪܬܵܐ، ܘܒܢܹܐ ܠܹܗ ܓܵܘܹܗ ܒܘܼܪܓ̰ܵܐ، ܘܣܘܼܦܹܐ ܠܹܗ ܠܦܲܠܵܚܹ̈ܐ، ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܒܣܵܦܵܪ.
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 ”ܘܐܝܼܡܲܢ ܕܡܛܹܐ ܠܵܗ̇ ܥܕܵܢܵܐ ܕܛܥܘܼܢܝܵܬܹ̈ܐ، ܫܘܼܕܸܪܹܗ ܪܹܓܹܗ ܠܟܸܣ ܦܲܠܵܚܹ̈ܐ ܕܫܵܩܹܠܔ ܗܘܵܐ ܛܥܘܼܢܝܵܬܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܟܲܪܡܹܗ.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 ”ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܦܲܠܵܚܹ̈ܐ ܕܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܘܡܚܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ، ܘܫܘܼܕܸܪܗܘܿܢ ܣܦܝܼܩܵܐ.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 ”ܫܘܼܕܸܪܹܗ ܡܸܢܕܪܸܫ ܚܲܕ ܪܹܓܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܘܠܗ̇ܘ ܕܘܼܪܒܸܢܗܘܿܢ ܪܹܝܫܹܗ ܘܡܘܼܣܠܹܐ ܠܗܘܿܢ.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 ܘܫܘܼܕܸܪܹܗ ܪܹܓܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܘܠܗ̇ܘ ܩܛܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ. ܘܠܪܵܒܵܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ ܕܫܘܼܕܸܪܹܗ، ܡܸܢܵܝܗܝ ܡܚܹܐ ܠܗܘܿܢ، ܘܡܸܢܵܝܗܝ ܩܛܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 ”ܒܚܲܪܬܵܐ ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܦܝܵܫܵܐ ܚܲܕ ܒܪܘܿܢܵܐ ܡܘܼܚܸܒܵܐ. ܫܘܼܕܸܪܹܗ ܠܟܸܣܠܵܝܗܝ، ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ’ܒܸܬ ܢܵܟ݂ܦܝܼ ܡ̣ܢ ܒܪܘܿܢܝܼ.‘
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 ”ܐܝܼܢܵܐ ܦܲܠܵܚܹ̈ܐ ܐܝܼܡܲܢ ܕܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܒܪܘܿܢܵܐ ܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܒܓܵܢܵܝܗܝ: ’ܐܵܗܵܐ ܝܠܹܗ ܝܵܪܘܿܬܵܐ، ܬܹܝܡܘܼܢ ܩܵܛܠܲܚ ܠܹܗ، ܘܒܸܬ ܗܵܘܝܵܐ ܕܝܼܲܢ ܝܵܪܬܘܼܬܵܐ.‘
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 ”ܕܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܘܩܛܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ، ܘܪܘܼܦܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܠܒܲܕܲܪ ܡ̣ܢ ܟܲܪܡܵܐ.“
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 ܘܒܘܼܩܸܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܡܘܼܕܝܼ ܒܸܬ ܥܵܒܹܕ ܡܵܪܵܐ ܕܟܲܪܡܵܐ؟ ܒܸܬ ܐܵܬܹܐ ܘܒܸܬ ܩܵܛܹܠܔ ܠܐܵܢܝܼ ܦܲܠܵܚܹ̈ܐ، ܘܒܸܬ ܝܵܗܒܹܠܔ ܟܲܪܡܵܐ ܠܦܲܠܵܚܹ̈ܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ.
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 ”ܠܵܐ ܩܪܹܐ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܓܵܘ ܟܬܵܒ݂ܵܐ:
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 — ausente —
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 — ausente —
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 ܘܫܘܼܕܸܪܗܘܿܢ ܠܟܸܣܠܹܗ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܦܪ̈ܝܼܫܹܐ ܘܡ̣ܢ ܒܹܝܬ ܗܹܪܘܿܕܸܣ ܕܡܲܢܦܸܠܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ ܒܗܹܡܸܙܡܵܢܹܗ.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 ܐܲܢܹܐ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ: ”ܡܲܠܦܵܢܵܐ، ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܝܘܲܚ ܕܫܲܪܝܼܪܵܐ ܝܘܸܬ، ܘܠܹܐ ܬܲܚܡܸܢܸܬ ܡܘܼܕܝܼ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܒܸܬ ܐܵܡܪܝܼ، ܘܠܹܐ ܝܘܸܬ ܡܲܫܦܸܪܵܢܵܐ، ܐܸܠܵܐ ܒܫܲܪܝܼܪܘܼܬܵܐ ܟܹܐ ܡܲܠܦܸܬ ܐܘܼܪܚܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ. ܩܵܢܘܿܢܵܝܬܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܕܝܵܗܒܲܚ ܟܸܣܦܵܐ ܕܪܹܝܫܵܐ ܩܵܐ ܩܹܣܲܪ ܝܲܢ ܠܵܐ؟ ܝܵܗܒܲܚ ܝܲܢ ܠܵܐ ܝܵܗܒܲܚ؟“
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 ܐܝܼܢܵܐ ܗ̇ܘ ܝܕܝܼܥ ܠܹܗ ܡܲܫܦܲܪܬܵܝܗܝ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܓ̰ܲܪܘܼܒܝܼ ܝܬܘܿܢ؟ ܡܲܝܬܹܝܡܘܼܢ ܠܝܼ ܚܲܕ ܕܝܼܢܵܪܵܐ ܕܚܵܙܹܢܹܗ.“
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 ܘܡܘܼܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ. ܘܗ̇ܘ ܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡܸܢܵܝܗܝ: ”ܕܡܵܢܝܼ ܝܠܵܗ̇ ܐܵܗܵܐ ܨܘܼܪܬܵܐ، ܘܕܡܵܢܝܼ ܝܠܵܗ̇ ܐܵܗܵܐ ܟܬܝܼܒ݂ܬܵܐ؟“ ܘܐܵܢܝܼ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ: ”ܕܩܹܣܲܪ.“
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܗܲܒ݂ܠܘܼܢ ܡܸܢܕܝܼ ܕܩܹܣܲܪ ܠܩܹܣܲܪ، ܘܡܸܢܕܝܼ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܠܐܲܠܵܗܵܐ.“ ܘܥܘܼܓ̰ܸܒ ܠܗܘܿܢ ܒܝܼܹܗ.
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 ܘܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܟܸܣܠܹܗ ܙܲܕܘܼܩܵܝܹ̈ܐ، ܐܵܢܝܼ ܕܠܹܐ ܗܲܡܸܢܝܼ ܒܩܝܵܡܬܵܐ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܡܝܼ̈ܬܹܐ، ܘܒܘܼܩܸܪܗܘܿܢ ܡܸܢܹܗ ܒܹܐܡܵܪܵܐ:
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 ”ܡܲܠܦܵܢܵܐ، ܡܘܼܫܹܐ ܟܬܝܼܒ݂ ܠܹܗ ܐܸܠܲܢ ܒܹܐܡܵܪܵܐ، ܐܸܢ ܡܵܐܹܬ ܐܲܚܘܿܢܵܐ ܕܐܢܵܫܵܐ ܘܦܵܝܫܵܐ ܒܲܟ݂ܬܹܗ ܘܟܲܕ ܠܲܝܬ ܠܹܗ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ، ܫܵܩܹܠܔ ܗ̇ܘ ܐܢܵܫܵܐ ܠܒܲܟ݂ܬܵܐ ܘܡܲܩܸܡ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ ܠܐܲܚܘܿܢܘܼܗܝ،
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 ”ܐܝܼܬ ܗܘܵܘ ܫܲܒ݂ܥܵܐ ܐܲܚܘܿܢܘܵܬܹ̈ܐ. ܗ̇ܘ ܩܲܕܡܵܝܵܐ ܓܒ݂ܝܼܪܹܗ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܘܡܝܼܬ ܠܹܗ، ܘܠܲܝܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 ”ܗ̇ܘ ܕܬܪܹܝ ܓܒ݂ܝܼܪܹܗ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܕܐܲܚܘܿܢܘܼܗܝ ܘܡܝܼܬ ܠܹܗ، ܐܘܼܦ ܗ̇ܘ ܠܲܝܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ، ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܐܘܼܦ ܗ̇ܘ ܕܬܠܵܬܵܐ.
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 ”ܫܲܒ݂ܥܘܿܢܬܵܝܗܝ ܓܒ݂ܝܼܪܵܐ ܠܗܘܿܢ ܗ̇ܝ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܘܠܵܐ ܩܵܡ ܗܵܘܹܐ ܠܗܘܿܢ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ. ܘܒܚܲܪܬܵܐ ܕܟܠܵܝܗܝ ܐܘܼܦ ܗ̇ܝ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܡܝܼܬ ܠܵܗ̇.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 ”ܒܩܝܵܡܬܵܐ، ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܕܐܲܝܢܝܼ ܡܸܢܵܝܗܝ ܒܸܬ ܗܵܘܝܵܐ؟ ܣܵܒܵܒ ܫܲܒ݂ܥܘܿܢܬܵܝܗܝ ܓܒ݂ܝܼܪܵܐ ܠܗܘܿܢ.“
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܠܹܐ ܝܠܵܗ̇ ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܒܸܚܠܵܛܵܐ ܝܬܘܿܢ ܕܠܹܐ ܝܬܘܿܢ ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܟܬܵܒܹ̈ܐ ܘܠܵܐ ܚܲܝܠܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ؟
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 ”ܣܵܒܵܒ ܒܩܝܵܡܬܵܐ ܕܡܝܼ̈ܬܹܐ، ܠܹܐ ܓܵܒ݂ܪܝܼ ܘܠܹܐ ܡܲܓܒܸܪܝܼ، ܐܸܠܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܡܲܠܲܐܟܹ̈ܐ ܕܒܫܡܲܝܵܐ ܝܢܵܐ.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 ”ܒܘܼܬ ܩܝܵܡܬܵܐ ܕܡܝܼ̈ܬܹܐ، ܠܵܐ ܩܪܹܐ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܓܵܘ ܟܬܵܒ݂ܵܐ ܕܡܘܼܫܹܐ، ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܣܲܢܝܵܐ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ: ’ܐܵܢܵܐ ܝܘܸܢ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ، ܘܐܲܠܵܗܵܐ ܕܐܝܼܣܚܵܩ ܘܐܲܠܵܗܵܐ ܕܝܲܥܩܘܿܒ݂‘؟
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 ”ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܹܐ ܝܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܡܝܼ̈ܬܹܐ، ܐܸܠܵܐ ܕܚܵܝܹ̈ܐ. ܐܲܚܬܘܿܢ ܪܵܒܵܐ ܒܸܚܠܵܛܵܐ ܝܬܘܿܢ.“
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 ܘܐܬܹܐ ܠܹܗ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܡ̣ܢ ܣܵܦܪܹ̈ܐ ܘܫܡܝܼܥܵܝ ܠܹܗ ܒܸܕܪܵܫܵܐ. ܘܐܝܼܡܲܢ ܕܚܙܹܐ ܠܹܗ ܕܨܦܵܝܝܼ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܠܙܲܕܘܼܩܵܝܹ̈ܐ، ܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡ̣ܢ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܐܲܝܢܝܼ ܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܩܲܕܡܵܝܵܐ ܝܠܹܗ ܕܟܠܵܝܗܝ ܦܘܼܩܕܵܢܹ̈ܐ؟“
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܗ̇ܘ ܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܩܲܕܡܵܝܵܐ ܐܵܗܵܐ ܝܠܹܗ: ܫܡܹܥ ܐܝܼܣܪܵܐܹܝܠܔ، ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܲܢ ܡܵܪܝܵܐ ܚܲܕ ܝܼܠܹܗ.
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 ”ܘܡܲܚܸܒܸܬ ܠܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܘܼܟ݂ ܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܠܸܒܘܼܟ݂، ܘܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܓܵܢܘܼܟ݂، ܘܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܪܸܥܝܵܢܘܼܟ݂، ܘܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܚܲܝܠܘܼܟ݂. ܐܵܗܵܐ ܝܠܹܗ ܗ̇ܘ ܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܩܲܕܡܵܝܵܐ،
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 ”ܘܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܕܬܪܹܝ ܟܹܐ ܕܵܡܹܐ ܐܸܠܹܗ، ܕܡܲܚܸܒܸܬ ܠܫܒ݂ܵܒ݂ܘܼܟ݂ ܐܲܝܟ݂ ܓܵܢܘܼܟ݂. ܠܲܝܬ ܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܒܘܼܫ ܓܘܼܪܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܢܹܐ.“
31 O segundo é:
32 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܗ̇ܘ ܣܵܦܪܵܐ: ”ܨܦܵܝܝܼ ܪܲܒܝܼ، ܒܫܲܪܝܼܪܘܼܬܵܐ ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܘܼܟ݂، ܕܚܲܕ ܝܼܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ، ܘܠܲܝܬ ܚܲܕ ܐܚܹܪܢܵܐ ܫܒ݂ܘܿܩ ܡܸܢܹܗ،
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 ”ܘܕܡܲܚܸܒ ܠܹܗ ܐܢܵܫܵܐ ܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܠܸܒܹܗ، ܘܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܚܝܼܵܠܹܗ، ܘܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܓܵܢܹܗ، ܘܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܪܸܥܝܵܢܹܗ، ܘܕܡܲܚܸܒ ܠܫܒ݂ܵܒܹܗ ܐܲܝܟ݂ ܕܠܓܵܢܹܗ، ܐܵܗܵܐ ܙܵܘܕܵܐ ܝܠܹܗ ܡ̣ܢ ܟܠܵܝܗܝ ܕܸܒ݂ܚܹ̈ܐ ܡܘܼܩܕܹ̈ܐ.“
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 ܝܼܫܘܿܥ ܚܙܹܐ ܠܹܗ ܒܗܵܘܢܵܢܘܼܬܵܐ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ، ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܠܹܐ ܝܘܸܬ ܪܸܚܩܵܐ ܡ̣ܢ ܡܲܠܟܘܼܬܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ.“ ܘܠܵܐ ܐܢܵܫܵܐ ܩܘܼܫܕܸܪܹܗ ܙܵܘܕܵܐ ܠܒܲܩܘܼܪܹܗ.
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 ܟܲܕ ܡܲܠܘܼܦܹܐ ܝܗܘܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܓܵܘ ܗܲܝܟܠܵܐ، ܒܘܼܩܸܪܹܗ: ”ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܟܹܐ ܐܵܡܪܝܼ ܣܵܦܪܹ̈ܐ ܕܡܫܝܼܚܵܐ ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܕܵܘܝܼܕ ܝܼܠܹܗ؟
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 ”ܣܵܒܵܒ ܕܵܘܝܼܕ ܒܓܵܢܹܗ ܐܡܝܼܪܹܗ ܒܪܘܼܚܵܐ ܕܩܘܼܕܫܵܐ:
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 — ausente —
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܟܲܕ ܡܲܠܘܼܦܹܐ: ”ܗܘܹܝܡܘܼܢ ܗܸܫܝܲܪ ܡ̣ܢ ܣܵܦܪܹ̈ܐ ܕܟܹܐ ܡܲܚܸܒܝܼ ܕܚܵܕܪܝܼ ܒܠܒ݂ܝܼܫܝܵܬܹ̈ܐ ܝܲܪ̈ܝܼܟܹܐ، ܘܡܲܚܸܒܝܼ ܕܐܢܵܫܹ̈ܐ ܕܵܪܝܼ ܠܗܘܿܢ ܫܠܵܡܵܐ ܒܫܘܼܩܹ̈ܐ،
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 ”ܘܪܹܝܫܵܐ ܕܡܵܘܬܒܹ̈ܐ ܓܵܘ ܟܢܘܼܫܝܵܬܹ̈ܐ ܘܡܸܫܬܘܼܝܵܬܹ̈ܐ،
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 ”ܘܟܹܐ ܐܵܟ݂ܠܝܼ ܒܵܬܹ̈ܐ ܕܐܲܪ̈ܡܸܠܝܵܬܹܐ، ܘܒܡܲܫܦܲܪܬܵܐ ܡܲܪܝܸܟ݂ܝܼ ܨܠܵܘܵܬܵܝ̈ܗܝ. ܐܲܢܹܐ ܒܸܬ ܩܲܒܠܝܼ ܕܝܵܢܬܵܐ ܓܘܼܪܬܵܐ.“
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 ܝܬܝܼܒ݂ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܒܲܠܩܘܼܒ݂ܠܔ ܕܒܹܝܬ ܓܲܙܵܐ، ܘܒܸܚܝܵܪܵܐ ܒܟܸܢܫܵܐ ܕܒܸܕܪܵܝܵܐ ܝܗܘܵܘ ܙܘܼܙܹ̈ܐ ܓܵܘ ܒܹܝܬ ܓܲܙܵܐ. ܘܪܵܒܵܐ ܥܲܬܝܼܪܹ̈ܐ ܒܸܕܪܵܝܵܐ ܝܗܘܵܘ ܪܵܒܵܐ ܙܘܼܙܹ̈ܐ.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 ܘܐܬܹܐ ܠܵܗ̇ ܚܕܵܐ ܐܲܪܡܸܠܬܵܐ ܡܸܣܟܹܢܬܵܐ، ܘܕܪܹܐ ܠܵܗ̇ ܬܪܹܝ ܦܘܼܠܣܹ̈ܐ.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 ܩܪܹܐ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗܝ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܬܪܘܼܨܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܐܵܗܵܐ ܐܲܪܡܸܠܬܵܐ ܡܸܣܟܹܢܬܵܐ ܕܪܹܐ ܠܵܗ̇ ܓܵܘ ܒܹܝܬ ܓܲܙܵܐ ܒܘܼܫ ܙܵܘܕܵܐ ܡ̣ܢ ܟܠܵܝܗܝ ܐܲܢܹܐ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܕܒܸܕܪܵܝܵܐ ܝܢܵܐ.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 ”ܣܵܒܵܒ ܟܠܵܝܗܝ ܡ̣ܢ ܙܵܘܕܘܼܢܝܘܼܬܵܝܗܝ ܕܪܹܐ ܠܗܘܿܢ، ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܗܵܐ ܡ̣ܢ ܒܵܨܘܿܪܘܼܬܘܼܗ̇ ܕܪܹܐ ܠܵܗ̇، ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܠܵܗ̇، ܟܠܵܗ̇ ܚܲܝܘܼܬܘܼܗ̇.“
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.