Lucas 7
Assyrian Neo-Aramaic NT+Psalms (AII_ABT) vs ARA
1 ܐܝܼܡܲܢ ܕܦܪܝܼܩ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܡ̣ܢ ܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܩܵܐ ܥܲܡܵܐ، ܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܠܟܦܲܪܢܵܚܘܿܡ.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 ܘܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܪܹܓܵܐ ܕܚܲܕ ܪܲܒ ܡܵܐܐ ܕܡܪܝܼܥܵܐ ܝܗܘܵܐ ܩܘܼܪܒܵܐ ܠܡܵܘܬܵܐ. ܘܪܲܒ ܡܵܐܐ ܟܹܐ ܡܲܚܸܒ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܪܵܒܵܐ.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 ܫܡܝܼܥ ܠܹܗ ܪܲܒ ܡܵܐܐ ܒܘܼܬ ܝܼܫܘܿܥ، ܘܫܘܼܕܸܪܹܗ ܠܟܸܣܠܹܗ ܚܘܵܪ̈ܕܸܩܢܹܐ ܕܝܗܘܼܕܵܝܹ̈ܐ، ܒܸܛܠܵܒܵܐ ܡܸܢܹܗ ܕܐܵܬܹܐ ܘܒܲܣܸܡ ܠܪܹܓܹܗ.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 ܐܲܢܹܐ ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܟܸܣ ܝܼܫܘܿܥ ܘܛܠܝܼܒ ܠܗܘܿܢ ܡܸܢܹܗ ܚܦܝܼܛܵܐܝܼܬ ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ: ”ܚܫܝܼܚܵܐ ܝܠܹܗ ܕܥܵܒ݂ܕܹܬ ܐܸܠܹܗ ܐܵܗܵܐ ܫܘܼܠܵܐ،
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 ”ܣܵܒܵܒ ܟܹܐ ܡܲܚܸܒ ܠܛܵܝܸܦܲܢ، ܘܐܘܼܦ ܒܢܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܲܢ ܚܕܵܐ ܟܢܘܼܫܬܵܐ.“
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܥܲܡܵܝܗܝ. ܐܝܼܢܵܐ ܗܸܫ ܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܪܚܝܼܩܵܐ ܡ̣ܢ ܒܲܝܬܵܐ، ܫܘܼܕܸܪܹܗ ܠܟܸܣܠܹܗ ܪܲܒ ܡܵܐܐ ܐܢܵܫܘܼ̈ܗܝ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܡܵܪܝܼ، ܠܵܐ ܥܲܓ̰ܸܙ ܓܵܢܘܼܟ݂، ܣܵܒܵܒ ܠܹܐ ܝܘܸܢ ܚܫܝܼܚܵܐ ܕܥܵܒ݂ܪܹܬ ܓܵܘ ܒܲܝܬܝܼ.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 ”ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܐܵܢܵܐ ܒܓܵܢܝܼ ܠܵܐ ܐܬܹܐ ܠܝܼ ܠܟܸܣܠܘܼܟ݂، ܐܸܠܵܐ ܐܡܘܿܪ ܗܹܡܸܙܡܵܢ ܘܒܸܬ ܒܵܣܹܡ ܪܹܓܝܼ.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 ”ܣܵܒܵܒ ܐܘܼܦ ܐܵܢܵܐ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܝܘܸܢ ܬܚܘܿܬ ܫܘܼܠܛܵܢܵܐ، ܘܐܝܼܬ ܬܚܘܿܬ ܐܝܼܕܝܼ ܕܲܚܫܹ̈ܐ، ܟܹܐ ܐܵܡܪܹܢ ܠܐܵܗܵܐ: ’ܙܹܠܔ݇، ܘܟܹܐ ܐܵܙܹܠܔ؛ ܘܠܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ: ’ܬܵܐ،‘ ܘܟܹܐ ܐܵܬܹܐ؛ ܘܠܪܹܓܝܼ: ’ܥܒ݂ܘܿܕ ܐܵܗܵܐ،‘ ܘܟܹܐ ܥܵܒܹܕ.“
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 ܐܝܼܡܲܢ ܕܫܡܝܼܥ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܐܲܢܹܐ، ܥܘܼܓ̰ܸܒ ܠܹܗ ܒܝܼܹܗ. ܕܝܼܪܹܗ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܠܟܸܢܫܵܐ ܕܒܹܐܬܵܝܵܐ ܝܗܘܵܐ ܒܵܬܪܹܗ: ”ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܐܘܼܦ ܓܵܘ ܐܝܼܣܪܵܐܹܝܠܔ ܠܵܐ ܚܙܹܐ ܠܝܼ ܗܲܝܡܵܢܘܼܬܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܐܵܗܵܐ.“
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 ܘܕܝܼܪܗܘܿܢ ܠܒܲܝܬܵܐ ܐܵܢܝܼ ܕܝܼܗܘܵܘ ܫܘܼܕܪܹܐ، ܘܡܘܼܫ݇ܟ̰ܸܚ ܠܗܘܿܢ ܒܣܝܼܡܵܐ ܗ̇ܘ ܪܹܓܵܐ ܕܝܼܗܘܵܐ ܡܪܝܼܥܵܐ.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 ܘܒܝܵܘܡܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܒܹܐܙܵܠܵܐ ܝܗܘܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܠܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܫܸܡܘܼܗ̇ ܢܵܐܹܝܢ، ܘܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗܝ ܥܲܡܹܗ، ܘܟܸܢܫܵܐ ܪܵܒܵܐ.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 ܟܲܕ ܩܘܼܪܒܸܢܹܗ ܠܬܲܪܥܵܐ ܕܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ، ܚܙܹܐ ܠܹܗ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܦܲܠܘܼܛܹܐ ܚܲܕ ܡܝܼܬܵܐ، ܒܪܘܿܢܵܐ ܝܼܚܝܼܕܵܝܵܐ ܠܝܸܡܹܗ، ܗ̇ܝ ܕܐܲܪܡܸܠܬܵܐ ܝܗܘܵܐ، ܘܟܸܢܫܵܐ ܪܵܒܵܐ ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܥܲܡܘܼܗ̇.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 ܐܝܼܡܲܢ ܕܚܸܙܝܵܐ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܪܘܼܚܸܡ ܠܹܗ ܥܲܠܘܼܗ̇، ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܘܼܗ̇: ”ܠܵܐ ܒܵܟ݂ܝܲܬܝ.“
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 ܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܘܕܩܝܼܪܹܗ ܒܫܘܝܼܬܵܐ. ܘܐܵܢܝܼ ܕܛܥܝܼܢܘܼܗ̇ ܝܗܘܵܘ ܟܠܹܐ ܠܗܘܿܢ. ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܓ̰ܘܲܢܩܵܐ، ܐܸܠܘܼܟ݂ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ، ܩܘܼܡ.“
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 ܘܝܬܝܼܒ݂ ܠܹܗ ܗ̇ܘ ܡܝܼܬܵܐ، ܘܫܘܼܪܹܐ ܠܹܗ ܠܗܲܡܙܘܼܡܹܐ، ܘܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܝܸܡܹܗ.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 ܕܒ݂ܝܼܩ ܠܵܗ̇ ܙܕܘܼܥܬܵܐ ܠܟܠܵܝܗܝ ܐܢܵܫܹ̈ܐ، ܘܫܲܒܚܝܼ ܗܘܵܘ ܠܐܲܠܵܗܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܢܒ݂ܝܼܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܩܝܼܡ ܠܹܗ ܓܵܘܲܢ، ܘܣܘܼܚܒܸܪܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܥܲܡܹܗ.“
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 ܘܦܠܝܼܛ ܠܵܗ̇ ܒܘܼܬ ܕܝܼܹܗ ܐܵܗܵܐ ܗܹܡܸܙܡܵܢ ܒܟܠܵܗ̇ ܝܼܗܘܼܕ ܘܒܟܠܵܝܗܝ ܚܵܕܸܪ̈ܘܵܢܹܐ ܕܐܲܬܪܵܐ.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 ܗܘܼܩܹܐ ܠܗܘܿܢ ܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܕܝܘܿܚܲܢܵܢ ܐܸܠܹܗ ܟܠܵܝܗܝ ܐܲܢܹܐ ܕܥܒ݂ܝܼܕܵܝ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ.
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 ܘܩܪܹܐ ܠܹܗ ܝܘܿܚܲܢܵܢ ܠܬܪܹܝ ܡ̣ܢ ܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗܝ ܘܫܘܼܕܪܵܝ ܠܹܗ ܠܟܸܣ ܝܼܫܘܿܥ ܕܒܲܩܪܝܼ ܠܹܗ: ”ܐܲܢ݇ܬ ܝܼܘܸܬ ܗ̇ܘ ܕܐܵܬܹܐ، ܝܲܢ ܣܵܦܪܲܚ ܠܚܲܕ ܐܚܹܪܢܵܐ؟“
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 ܘܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܵܢܝܼ ܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܠܟܸܣ ܝܼܫܘܿܥ ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ: ”ܝܘܿܚܲܢܵܢ ܡܲܥܡܕܵܢܵܐ ܩܵܡ ܫܲܕܸܪܲܢ ܠܟܸܣܠܘܼܟ݂ ܕܒܲܩܪܲܚ ܠܘܼܟ݂: ’ܐܲܢ݇ܬ ܝܼܘܸܬ ܗ̇ܘ ܕܐܵܬܹܐ ܝܲܢ ܣܵܦܪܲܚ ܠܚܲܕ ܐܚܹܪܢܵܐ؟‘“
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܒܲܣܘܼܡܹܐ ܝܗܘܵܐ ܪܵܒܵܐ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܡܲܪ̈ܥܹܐ ܘܡ̣ܢ ܡܲܚܘܵܬܹ̈ܐ ܘܡ̣ܢ ܪ̈ܘܼܚܵܬܹܐ ܒܝܼܫܹ̈ܐ، ܘܥܒ݂ܝܼܕ ܠܹܗ ܪܵܒܵܐ ܣܸܡܝܹ̈ܐ ܕܚܵܙܝܼ ܗܘܵܘ.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܠܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܕܝܘܿܚܲܢܵܢ: ”ܙܹܠ݇ܡܘܼܢ ܘܐܡܘܿܪܘܼܢ ܠܝܘܿܚܲܢܵܢ ܡܸܢܕܝܼ ܕܚܙܹܐ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܘܫܡܝܼܥ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܕܣܸܡܝܹ̈ܐ ܒܸܚܙܵܝܵܐ ܝܢܵܐ، ܫܦܝܼܠܹ̈ܐ ܒܸܚܕܵܪܵܐ ܝܢܵܐ، ܘܓܸܪ̈ܒ݂ܵܢܹܐ ܦܝܵܫܵܐ ܝܢܵܐ ܕܘܼܟ݂ܝܹܐ، ܘܚܲܪ̈ܫܹܐ ܒܸܫܡܵܥܵܐ ܝܢܵܐ، ܘܡܝܼ̈ܬܹܐ ܦܝܵܫܵܐ ܝܢܵܐ ܡܘܼܩܸܡܹܐ، ܘܡܸܣܟܹܢܹ̈ܐ ܦܝܵܫܵܐ ܝܢܵܐ ܡܘܼܟܪܸܙܹܐ.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 ܛܘܼܒ݂ܵܐ ܠܡ̇ܢ ܕܠܵܐ ܣܵܪܹܒ݂ ܠܝܼ.“
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܕܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܕܝܘܿܚܲܢܵܢ، ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܟܸܢܫܵܐ ܒܘܼܬ ܝܘܿܚܲܢܵܢ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܡܘܼܕܝܼ ܦܠܝܼܛ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܠܒܲܪܝܼܵܐ ܠܸܚܙܵܝܵܐ، ܙܹܠܵܐ ܫܥܝܼܫܵܐ ܒܝܲܕ ܦܵܘܚܵܐ؟
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 ”ܝܲܢ ܡܘܼܕܝܼ ܦܠܝܼܛ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܠܸܚܙܵܝܵܐ، ܐܢܵܫܵܐ ܠܒ݂ܝܼܫܵܐ ܓ̰ܘܼܠܹ̈ܐ ܪ̈ܲܟܝܼܟܹܐ؟ ܐܵܢܝܼ ܕܟܹܐ ܠܵܒ݂ܫܝܼ ܓ̰ܘܼܠܹ̈ܐ ܪ̈ܲܟܝܼܟܹܐ ܘܕܝܼܢܵܐ ܓܵܘ ܒܘܼܣܵܡܹ̈ܐ، ܓܵܘ ܒܵܬܹ̈ܐ ܕܡܲܠܟܹ̈ܐ ܝܢܵܐ.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 ”ܝܲܢ ܡܘܼܕܝܼ ܦܠܝܼܛ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܠܸܚܙܵܝܵܐ، ܢܒ݂ܝܼܵܐ؟ ܗܹܐ، ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܒܘܼܫ ܙܵܘܕܵܐ ܝܠܹܗ ܡ̣ܢ ܢܒ݂ܝܼܵܐ.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 ”ܐܵܗܵܐ ܝܠܹܗ ܗ̇ܘ ܕܝܼܠܹܗ ܦܝܼܫܵܐ ܟܬܝܼܒ݂ܵܐ ܒܘܼܬ ܕܝܼܹܗ:
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 — ausente —
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 ܐܝܼܡܲܢ ܕܫܡܝܼܥ ܠܹܗ ܟܠܹܗ ܥܲܡܵܐ، ܐܘܼܦ ܡܵܟ݂ܣܹ̈ܐ، ܡܘܼܕܹܐ ܠܗܘܿܢ ܒܙܲܕܝܼܩܘܼܬܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܕܥܡܝܼܕܹܐ ܝܗܘܵܘ ܒܡܲܥܡܘܿܕܝܼܬܵܐ ܕܝܘܿܚܲܢܵܢ.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 ܐܝܼܢܵܐ ܦܪ̈ܝܼܫܹܐ ܘܢܵܡܘܿܣܵܝܹ̈ܐ ܒܓܵܢܵܝܗܝ ܡܘܼܣܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܨܸܒ݂ܝܵܢܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܕܠܵܐ ܦܝܼܫ ܠܗܘܿܢ ܥܡܝܼܕܹܐ ܡܸܢܹܗ.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܡܵܪܲܢ: ”ܠܡ̇ܢ ܡܲܕܡܸܢܗܘܿܢ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܕܐܵܗܵܐ ܫܲܪܒܬܵܐ، ܘܠܡ̇ܢ ܟܹܐ ܕܵܡܝܼ؟
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 ”ܟܹܐ ܕܵܡܝܼ ܠܝܵܠܹ̈ܕ݇ܐ ܝܬܝܼܒܹܐ ܒܫܘܼܩܵܐ ܘܡܲܩܘܘܼܚܹܐ ܠܚܲܒ݂ܪ̈ܵܘܵܬܵܝܗܝ ܘܒܹܐܡܵܪܵܐ: ’ܙܡܝܼܪܲܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܘܠܵܐ ܪܩܝܼܕ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܘܝܠܹܐ ܠܲܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܘܠܵܐ ܒܟܹܐ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ.‘
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 ”ܣܵܒܵܒ ܐܬܹܐ ܠܹܗ ܝܘܿܚܲܢܵܢ ܡܲܥܡܕܵܢܵܐ ܠܵܐ ܒܹܐܟ݂ܵܠܵܐ ܠܲܚܡܵܐ ܘܠܵܐ ܒܸܫܬܵܝܵܐ ܚܲܡܪܵܐ، ܘܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܬܘܿܢ: ’ܫܹܐܕܵܐ ܐܝܼܬ ܒܝܼܹܗ.‘
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 ”ܐܬܹܐ ܠܹܗ ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܐܢܵܫܵܐ ܒܹܐܟ݂ܵܠܵܐ ܘܒܸܫܬܵܝܵܐ، ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܬܘܿܢ: ’ܗܵܐ ܐܢܵܫܵܐ ܐܵܟ݂ܠܵܢܵܐ ܘܫܵܬܝܵܢܵܐ ܕܚܲܡܪܵܐ، ܘܚܲܒ݂ܪܵܐ ܕܡܵܟ݂ܣܹ̈ܐ ܘܚܲܛܵܝܹ̈ܐ.‘
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 ”ܦܝܼܫ ܠܵܗ̇ ܡܘܼܟܫܸܛܬܵܐ ܚܸܟ݂ܡܬܵܐ ܒܟܠܵܝܗܝ ܒܢܘܿܢܘܼ̈ܗ̇.“
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 ܘܛܠܝܼܒ ܠܹܗ ܚܲܕ ܡ̣ܢ ܦܪ̈ܝܼܫܹܐ ܡ̣ܢ ܝܼܫܘܿܥ ܕܐܵܟܹܠܔ ܗܘܵܐ ܠܲܚܡܵܐ ܥܲܡܹܗ. ܘܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܠܒܲܝܬܵܐ ܕܗ̇ܘ ܦܪܝܼܫܵܐ ܘܝܬܝܼܒ݂ ܠܹܗ.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 ܘܝܕܝܼܥ ܠܵܗ̇ ܚܕܵܐ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܚܲܛܵܝܬܵܐ ܒܗ̇ܝ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܕܝܬܝܼܒ݂ܵܐ ܝܗܘܵܐ ܓܵܘ ܒܲܝܬܵܐ ܕܗ̇ܘ ܦܪܝܼܫܵܐ، ܫܩܝܼܠܔ ܠܵܗ̇ ܫܵܛܝܼܦܬܵܐ ܕܒܸܣܡܵܐ،
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 ܐܬܹܐ ܠܵܗ̇ ܘܟܠܹܐ ܠܵܗ̇ ܒܵܬܪ ܚܲܨܹܗ ܠܟܸܣ ܐܲܩܠܵܬܘܼ̈ܗܝ ܒܸܒܟ݂ܵܝܵܐ. ܫܘܼܪܹܐ ܠܵܗ̇ ܒܕܸܡܥܘܼ̈ܗ̇ ܡܲܬܪܘܼܝܹܐ ܠܐܲܩܠܵܬܘܼ̈ܗܝ، ܘܒܟܵܘܣܘܼܗ̇ ܒܸܡܫܵܝܵܝ، ܘܢܵܫܩܵܐ ܗܘܵܐ ܠܗܘܿܢ، ܘܡܵܫܚܵܐ ܗܘܵܐ ܠܗܘܿܢ ܒܒܸܣܡܵܐ.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 ܐܝܼܡܲܢ ܕܚܙܹܐ ܠܹܗ ܗ̇ܘ ܦܪܝܼܫܵܐ ܕܟ̰ܝܼܕܵܐ ܝܗܘܵܐ ܠܝܼܫܘܿܥ ܐܵܗܵܐ ܡܸܢܕܝܼ ܕܥܒ݂ܝܼܕ ܠܵܗ̇ ܗ̇ܝ ܒܲܟ݂ܬܵܐ، ܐܡܝܼܪܹܗ ܓܵܘ ܓܵܢܹܗ: ”ܐܸܢ ܐܵܗܵܐ ܐܢܵܫܵܐ ܗܵܘܹܐ ܗܘܵܐ ܢܒ݂ܝܼܵܐ، ܒܸܬ ܝܵܕܹܥ ܗܘܵܐ ܡܵܢܝܼ ܝܠܵܗ̇ ܘܡܘܼܕܝܼ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܕܕܩܝܼܪܵܗ̇ ܒܝܼܹܗ، ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܚܲܛܵܝܬܵܐ ܝܠܵܗ̇.“
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܫܸܡܥܘܿܢ، ܒܵܥܹܝܢ ܕܐܵܡܪܹܢܘܼܟ݂ ܚܲܕ ܡܸܢܕܝܼ.“ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܐܡܘܿܪ ܪܲܒܝܼ.“ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ:
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 ”ܚܲܕ ܡܵܪܵܐ ܕܕܲܝܢܵܐ ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܬܪܹܝ ܕܲܝܢܵܢܹ̈ܐ. ܚܲܕ ܡܸܢܵܝܗܝ ܕܲܝܢܵܢܵܐ ܝܗܘܵܐ ܐܸܠܹܗ ܚܲܡܸܫܡܵܐܐ ܕܝܼܢܵܪܹ̈ܐ، ܘܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ ܚܲܡܫܝܼ ܕܝܼܢܵܪܹ̈ܐ.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 ”ܘܠܲܝܬ ܗܘܵܐ ܠܗܘܿܢ ܡܨܵܝܬܵܐ ܠܸܦܪܵܥܵܐ، ܘܦܘܼܚܸܠܔ ܠܹܗ ܠܬܸܪܘܵܝ. ܐܡܘܿܪ ܐܸܠܝܼ، ܐܲܝܢܝܼ ܡ̣ܢ ܐܲܢܹܐ ܬܪܹܝ ܕܲܝܢܵܢܹ̈ܐ ܒܘܼܫ ܙܵܘܕܵܐ ܒܸܬ ܡܲܚܸܒ ܠܡܵܪܵܐ ܕܕܲܝܢܵܐ؟“
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܫܸܡܥܘܿܢ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܒܸܚܫܵܒ݂ܵܐ ܝܘܸܢ ܗ̇ܘ ܕܦܘܼܚܸܠܔ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܙܵܘܕܵܐ.“ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܒܫܲܪܝܼܪܘܼܬܵܐ ܕܝܼܢܘܼܟ݂.“
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 ܦܬܝܼܠܔ ܠܹܗ ܠܓܹܒܵܐ ܕܒܲܟ݂ܬܵܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܠܫܸܡܥܘܿܢ: ”ܒܸܚܙܵܝܵܐ ܝܘܸܬ ܐܵܗܵܐ ܒܲܟ݂ܬܵܐ؟ ܥܒ݂ܝܼܪܝܼ ܠܒܲܝܬܘܼܟ݂، ܡ̈ܝܼܵܐ ܩܵܐ ܐܲܩܠܵܬܝܼ̈ ܠܵܐ ܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܘܼܟ݂. ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܗܵܐ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܒܕܸܡܥܘܼ̈ܗ̇ ܡܘܼܬܪܹܐ ܠܵܗ̇ ܐܲܩܠܵܬܝܼ̈، ܘܒܟܵܘܣܘܼܗ̇ ܡܸܫܝܵܝ ܠܵܗ̇.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 ”ܐܲܢ݇ܬ ܠܵܐ ܢܫܝܼܩܸܢܘܼܟ݂، ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܗܵܐ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܗܵܐ ܡ̣ܢ ܕܥܒ݂ܝܼܪܝܼ ܠܵܐ ܫܠܹܐ ܠܵܗ̇ ܡ̣ܢ ܠܸܢܫܵܩܵܐ ܐܲܩܠܵܬܝܼ̈.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 ”ܐܲܢ݇ܬ ܒܡܸܫܚܵܐ ܠܵܐ ܡܫܝܼܚ ܠܘܼܟ݂ ܠܪܹܝܫܝܼ، ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܗܵܐ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܒܡܸܫܚܵܐ ܕܒܸܣܡܵܐ ܡܫܝܼܚ ܠܵܗ̇ ܐܲܩܠܵܬܝܼ̈.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 ”ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܘܼܟ݂ ܕܦܘܼܚܠܹܐ ܝܢܵܐ ܐܸܠܘܼܗ̇ ܚܛܝܼܵܬܘܼ̈ܗ̇ ܪܵܒܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܡܘܼܚܸܒ ܠܵܗ̇ ܪܵܒܵܐ. ܐܝܼܢܵܐ ܗ̇ܘ ܕܒܵܨܘܿܪܵܐ ܦܵܐܹܫ ܫܒ݂ܝܼܩܵܐ ܐܸܠܹܗ، ܒܵܨܘܿܪܵܐ ܟܹܐ ܡܲܚܸܒ.“
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܗ̇ܝ ܒܲܟ݂ܬܵܐ: ”ܦܘܼܚܠܹܐ ܝܢܵܐ ܐܸܠܵܟ݂ܝ ܚܛܝܼܵܬܵܟ݂ܝ̈.“
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܕܝܼܗܘܵܘ ܝܬܝܼܒܹܐ ܥܲܡܹܗ ܫܘܼܪܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܹܐܡܵܪܵܐ ܒܓܵܢܵܝܗܝ: ”ܡܵܢܝܼ ܝܠܹܗ ܐܵܗܵܐ ܕܐܘܼܦ ܚܛܝܼܵܬܹ̈ܐ ܦܲܚܘܼܠܹܐ ܝܠܹܗ؟“
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 ܐܡܝܼܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܗ̇ܝ ܒܲܟ݂ܬܵܐ: ”ܗܲܝܡܵܢܘܼܬܵܟ݂ܝ ܩܵܡ ܒܵܣܡܵܐ ܠܵܟ݂ܝ، ܙܹܠ݇ܝ ܒܫܠܵܡܵܐ.“
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.