Gênesis 47
Yi Antiw Bible / Yi Ac'aj Testament (AGUBL) vs NTLH
1 Nintzun ben Ẍeptz tan talche'n stziblal tetz faraón. Nin taltz tetz: “Ja chu'l intaj scyuch' wutzicy yi najlche' Canaán. Ja wi't chu'l le ama'l Gosén. Cy'a'n len cyakil chime'bi'l cya'n. Ej nin xomche' cyawun scye'j,” stzun i' bantz.
1 Então José foi dar a notícia ao rei. Ele disse: — O meu pai e os meus irmãos vieram da terra de Canaã e estão na região de Gosém com as suas ovelhas e cabras, o seu gado e tudo o que têm.
2 Nintzun e' je' xtxa'ol o' scyeri e' stzicy tan tajskel faraón chiwutz.
2 Depois levou cinco dos seus irmãos e os apresentou ao rei.
3 Ma yi cyopone'n nintzun oc faraón tan jakle'n scyetz:
3 O rei perguntou: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Senhor, nós somos criadores de ovelhas, como foram os nossos antepassados.
4 Cha'stzun te ja ku'l tan kanajewe'n tzone'j, na qui'ct kawa' Canaán. Ej nin qui'ct mu'ẍt tal ch'im tetz chiwa' yi e' kawun. Cha'stzun te elk k'ajabu' ske'j nink tak'u' ama'l sketz tan kanajewe'n tul yi ama'l Gosén, che'ch e' bantz tetz faraón.
4 Viemos morar neste país porque na terra de Canaã não há pastos para os animais, e a fome lá está terrível. Por favor, deixe que a gente fique morando na região de Gosém.
5 Bene'n tzun tlol faraón tetz Ẍep:
5 O rei disse a José: — Agora que o seu pai e os seus irmãos vieram ficar com você,
6 Ba'n bin chinaje' tul alchok luwaril cwent Egipto. Poro ba'n tzawak' ama'l scyetz tan chinajewe'n cyen le ama'l Gosén na i'tz yi luwar mas balaj tzone'j Egipto. Ej nin ko at cobox chixo'l yi chin list nin e', ba'n cho'c awa'n tan chiq'uicy'le'n yi e' wetz wawun, stzun faraón bantz.
6 a terra do Egito está às ordens deles. Dê a eles a região de Gosém, que é a melhor do país, para que fiquem morando lá. E, se na sua opinião houver entre eles homens capazes, ponha-os como chefes dos que cuidam do meu gado.
7 Ncha'tz ben tcy'al Ẍep yi taj tan tajskel faraón wutz. Itzun yi cyocompone'n swutz nintzun k'ajlan Jacow tetz nin tak' banl tibaj.
7 Depois José levou Jacó, o seu pai, e o apresentou ao rei. Jacó deu a sua bênção ao rei,
8 Jakol tzun faraón tetz Jacow.
8 e este perguntou: — Qual é a sua idade?
9 —Yi mero bintzij Ta', ja chinxon bene'n tzi'n wuxtx'otx' mas jun cient tu junaklajix yob. Poro qui nin mben xcon mas intiemp ẍchiwutz yi e' inmam inte'. Ej nin te yi cobox yoba'tz at balaj nin at ploj yi ja noj quen tzinwutz, stzun Jacow bantz.
9 Jacó respondeu: — Já estou com cento e trinta anos de idade e sempre tenho andado de um lado para outro. A minha vida tem passado rapidamente, e muitos anos foram difíceis. E eu não tenho conseguido viver tanto quanto os meus antepassados, que tiveram uma vida tão dura como a que eu tive.
10 Yi tlol Jacow yi xtxolbila'se'j nintzun e' jatx quib tu faraón.
10 Jacó deu a sua bênção ao rei e foi embora.
11 Inin tzun tulej Ẍeptz quib yi tal faraón tetz. Nintzun tak' yi balaj ama'l tetz taj scyuch' yi e' stzicy. Cho'n tzun chinajewe'n swutz yi ama'la'tz yi na bi'aj Ramsés.
11 E José deu ao pai e aos irmãos terras na melhor região do Egito, perto da cidade de Ramessés, como o rei havia ordenado. Essas terras se tornaram propriedade deles, e eles ficaram morando ali.
12 Ncha'tz toy Ẍep ixi'n triw tetz chiwa' yi wutzile'n taj, scyuch' yi e' stzicy, tu cyakil yi e' xonl i'.
12 José dava mantimentos ao pai, aos irmãos e aos parentes, conforme as necessidades de cada família.
13 Itzun bantz bene'n nintzun ban lo'on yi we'j. Nin cya'l nin na jale't triw. Wi'nin tzun wunak e' quimtz tan we'j Egipto. Ej nin ncha'tz nk'e'tz ntin Egipto, ma na ncha'tz Canaán.
13 Não havia alimento em lugar nenhum, e a fome aumentava cada vez mais. Os moradores do Egito e de Canaã ficaram fracos de tanto passar fome.
14 Ma yi triw yi nsken wi't chamxij tan Ẍep nintzun baj c'ayiltz. Itzun yi jamel yi triwa'tz cho'n tzun tk'ol Ẍep tetz faraón.
14 O povo comprava mantimentos, e José ajuntava todo o dinheiro e o levava para o palácio.
15 Itzun yi baje'n chipu'k yi e' aj Egipto tu yi e' aj Canaán, nintzun e' opontz tan talche'n tetz Ẍep.
15 Quando acabou todo o dinheiro do Egito e de Canaã, os egípcios foram falar com José. Eles disseram: — Por favor, nos dê comida! Não nos deixe morrer só porque o nosso dinheiro acabou!
16 —Ba'n, stzun Ẍep. —Ko qui'c ipu'k cy'ajwok tzaj yi itawun. Tzintx'exe' tu triw.
16 José respondeu: — Se vocês não têm mais dinheiro, tragam o seu gado, que eu trocarei por mantimento.
17 Cyopone'n tzun e' aj Egipto tu Ẍep cy'a'n len yi cyawun cya'n. At e' cy'a'n chej cya'n, cy'a'n wacẍ cya'n, cy'a'n cne'r cya'n, cy'a'n buru' cya'n, tan xtx'exe'n tu triw. Nin tak' Ẍep ixi'n triw scyetz tetz yi jun yoba'tz.
17 Os egípcios levaram a José cavalos, ovelhas, cabras, bois e jumentos, e em troca ele lhes deu mantimento durante todo aquele ano.
18 Itzun yi ticy'e'n yi jun yoba'tz nintzun e' opont junt tir swutz Ẍep tan cu'swutzil, nintzun cyaltz:
18 O ano passou, e no ano seguinte foram dizer a José:
19 Cujk tanu' ta' tan kac'ayil kib teru' tu yi katx'otx', na jalta'tz at skuch'. Ej nin list o' tan koque'n tetz esclaw yi patrónu'. Ej nin ba'n kak'uj swutz yi katx'otx' cwent i'. Ntin nink tak'u' kasemiy tan koque'n tan ak'un, bantz qui tx'akxe'n yi katx'otx', che'ch tzun e' bantz tetz Ẍep.
19 — Senhor, não podemos esconder o fato de que o nosso dinheiro acabou e que os nossos animais agora são seus. Não temos mais nada para entregar a não ser os nossos corpos e as nossas terras. Não deixe a gente morrer. Compre a nós e as nossas terras em troca de alimentos. Seremos escravos do rei, e ele será dono das nossas terras. Dê-nos mantimento para que possamos viver e também sementes para plantarmos, e assim a terra não se tornará um deserto.
20 Nintzun cujij Ẍeptz. Nin lok' i' cyakil yi chitx'otx' yi e' aj Egipto. Nintzun octz tetz cwent faraón. Tan paj yi jun chin we'j yi ate' cu'nt, ja chic'ay yi e' aj Egipto cyakil yi chitx'otx' tetz faraón.
20 Então José comprou todas as terras do Egito para o rei. Todos os egípcios tiveram de vender as suas terras, pois a fome era terrível. Assim, a terra ficou sendo do rei,
21 Itzun yi baje'n chic'ayil yi chitx'otx', nintzun e' octz chicyakil cu'n yi e' aj Egipto tetz esclaw faraón.
21 e José fez dos egípcios escravos no país inteiro.
22 Jalt chitx'otx' yi e' pale' qui lok' Ẍep, na na tak' faraón ixi'n triw scyetz tetz chiwa'. Cha'stzun te qui nchic'ay yi chitx'otx', na at cyetz chiwa'.
22 José só não comprou as terras dos sacerdotes. Eles não tiveram de vendê-las, pois o rei lhes dava certa quantidade de alimentos; e assim eles tinham o que comer.
23 Itzun tal Ẍep scyetz cyakil wunak:
23 Então José disse ao povo: — Agora vocês e as suas terras são do rei, pois eu os comprei para ele. Peguem aqui sementes para semearem nos campos.
24 Ej nin yil je' yi cosech tajwe'n tzitak'wok yi to'i'n part te yi cosech tetz faraón. Ma yi cyajt ya'stzun itetz. Ba'n xcon ita'n tetz iwa' nin tetz semiy tetz junt tiemp, stzun Ẍep bantz scyetz.
24 Do que colherem, deem a quinta parte ao rei; usem as outras quatro partes para semear e para alimentar vocês, os seus filhos e as pessoas que moram com vocês.
25 —Ilu' kajcaw, tyoẍtu' teru' ta', na chin balaj nin ilu' ske'j, na ja kaclax tanu' tk'ab we'j. Ma jalu' ba'n ko'c tetz esclaw faraón.
25 Eles responderam: — O senhor salvou a nossa vida e tem sido bom para nós. Seremos escravos do rei.
26 Ej nintzun cawun Ẍep tan telse'n yi jun leya'tz scyetz cyakil wunak cwent Egipto tan cyak'ol yi to'i'n part te yi cosech tetz faraón. Ej nin yi jun leya'tz at nintz jalu'. Poro yi e' pale' qui na cyak' cyetz, na qui nchic'ay chitx'otx' tetz faraón.
26 Assim, José fez uma lei que existe até hoje . A lei é a seguinte: em todo o Egito a quinta parte das colheitas pertence ao rei. Só as terras dos sacerdotes não ficaram para o rei.
27 Itzun yi tele'n tiemp cyak'un yi e' xonl Israel le ama'l Goséna'tz puc'une'n nin e' bantz.
27 Os israelitas ficaram vivendo no Egito, na região de Gosém, onde compraram terras e tiveram muitos filhos.
28 Inti Jacow, a'tij juklaj yob le ama'la'tz. Cho'n stz'ake'n jun cient tu ca'wunak juk yob ta'n.
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, chegando à idade de cento e quarenta e sete anos.
29 Ma yi nachone'n i' yi nsken tijin, nin yi txant tan quime'n, nin cawun i' tan ẍchakle'n Ẍep. Itzun yi topone'n Ẍep nintzun tal tetz:
29 Quando sentiu que ia morrer, Jacó mandou chamar o seu filho José e disse: — Se lhe posso pedir um favor, ponha a mão por baixo da minha coxa e jure que será fiel e honesto comigo nisto que vou pedir: não me sepulte no Egito.
30 Je wajbile'j, yil chinquim: Qui na waj yil chin mukxij tzone'j Egipto na yi wajbil i'tz yil chinmukxij kale e' mukxnake't yi e' inmam inte'. Cha'stzun te na waj yil cẍben tan mukle'n inwankil kale e' mukxnake't cyetz.
30 Quando eu morrer, tire o meu corpo do Egito e me coloque na sepultura dos meus antepassados, a fim de que eu descanse com eles. José respondeu: — Eu farei o que o senhor está pedindo.
31 —¿Jun cu'n pe' na awal Ẍep?
31 — Então jure — disse Jacó. José jurou, e aí Jacó se inclinou sobre a cabeceira da cama e orou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.