1 Samuel 20

Yi Antiw Bible / Yi Ac'aj Testament (AGUBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 I tzun bantz nin tzun el ojkuj Luwiy Naiot cwent Ramá, nin bentz tan yol tu Jonatán:
1 Davi fugiu de Naiote, em Ramá, e se encontrou com Jônatas. “O que eu fiz?”, disse Davi. “Qual é meu crime? Que pecado cometi contra seu pai para que ele esteja tão decidido a me matar?”
2 —¡Qui' lo', nk'e'tz tajbil Ryos tan toque'n intaj tan abiyle'n cu'n! ¡Quil cẍquim ta'n! Qui'c jun e'chk takle'n yi na tew intaj tzinwutz, na tircu'n na tal i' swetz yi ntaxk bnix, nin qui'c na ban jun e'chk takle'n ẍchuc cuntu', mpe ik at eka'n ta'n nka qui'. ¡Quil cẍwoksaj yaj! stzun Jonatán.
2 “Isso não vai acontecer!”, respondeu Jônatas. “Você não será morto. Ele sempre me conta tudo que pretende fazer, até mesmo as coisas de pouca importância. Sei que meu pai não esconderia de mim algo dessa natureza. Não é assim!”
3 Poro nin oc Luwiy ch'inch'uj:
3 Então Davi fez um juramento diante de Jônatas: “Seu pai, sabendo muito bem de nossa amizade, disse a si mesmo: ‘Não contarei a Jônatas. Ele ficaria magoado’. Mas, tão certo como vive o S enhor e como você mesmo vive, eu estou a apenas um passo da morte!”.
4 —Ko ya'tz bintzij, chij Jonatán, —¿mbi'tz na awaj yil tzimban tan awuch'eye'n?
4 Jônatas perguntou: “O que posso fazer para ajudá-lo?”.
5 —Je puntile'j, chij Luwiy, —eklen ya'stzun yil xe'tij yi nim k'ej yi na bajij yi na je'ul yi ne'ẍ xaw, nin ilenin tajwe'n tan inwane'n tu ataj tul yi k'eja'tz. Poro ba'nt cu'n quil chimben, ma na tz'elpon wewal wib xo'l wutz jalen ca'pen cwe'n k'ej.
5 Davi respondeu: “Amanhã celebraremos a festa da lua nova. Sempre me sentei com o rei para comer nessa ocasião, mas amanhã me esconderei no campo e ficarei ali até o entardecer do terceiro dia.
6 Ej nin kol jak ataj yi na' atine't, ba'n tzawal tetz yi ja injak ama'l tzatz tan imbene'n lajke'l jalen Belén, yi weri intanum, tan ticy'se'n yi k'ej yi na bajij ẍchixo'l yi e' inxonl cyakil yob.
6 Se seu pai perguntar onde estou, diga a ele: ‘Davi insistiu que eu o deixasse ir para casa, em Belém, participar do sacrifício que toda a família dele oferece a cada ano’.
7 Ej nin kol tal i' yi ba'n, na tzun elepont yi qui tajwe'n chimbisun, poro kol je' lajpuj wi', i'tz jun techl yi jun cu'n ja bixe' ta'n tan imbiyle'n cu'n.
7 Se ele disser: ‘Está bem’, então você saberá que não corro perigo. Mas, se ele se enfurecer, você saberá que ele está decidido a me fazer mal.
8 I bin jalu', in achakum, nin ja bixe' jun katrat swutz Kataj tan kuch'eyal kib skibil kib. Banaj bin jun pawor swetz. Ko in ajpaj ba'n cẍo'c tan imbiyle'n cu'n. Qui'c na tak' yi nink cẍo'c tan injatxle'n nin tk'ab ataj. Ba'n yi ko aẍte'n cẍo'c tan imbiyle'n cu'n, stzun Luwiy tetz Jonatán.
8 Mostre-me sua lealdade como amigo, pois assumimos um compromisso solene diante do S enhor . Se, por acaso, você acha que cometi alguma ofensa contra seu pai, mate-me você mesmo, aqui e agora! Não é necessário me entregar a seu pai”.
9 —¡Quil tzatxum jun ajtza'kla'tz! Na ko ya'tz tajbil intaj tan abiyle'n cu'n, ilen nin swale' tzatz, stzun Jonatán.
9 “Nunca!”, exclamou Jônatas. “Você sabe que, se eu tivesse qualquer suspeita de que meu pai planeja matá-lo, avisaria você no mesmo instante.”
10 —¿Poro ẍe'n tz'ul rason tinwi' ko jun cu'n na chi'ch c'u'l ataj swe'j? stzun Luwiy.
10 Então Davi perguntou: “Como saberei se seu pai ficou irado?”.
11 —Quin swe'j, chij Jonatán, —ba'n kaben tan xo'n wutz wutz tan yol.
11 Jônatas respondeu: “Venha ao campo comigo”, e os dois foram juntos para lá.
12 Yi cyopone'n wutz wutz nin tzun tal Jonatán tetz Luwiy:
12 Então Jônatas disse a Davi: “Prometo diante do S enhor , o Deus de Israel, que amanhã ou, no máximo, depois de amanhã, a esta hora, conversarei com meu pai e avisarei você logo em seguida do que ele pensa a seu respeito. Se ele falar a seu respeito de modo favorável, informarei você.
13 Poro ko txumijt ta'n tan abiyle'n cu'n, nink tz'oc Kataj Ryos tan incawse'n cunin ko quil tz'opon rason wa'n tawi', nin ko quil no'c tan awuch'eye'n tan awele'n liwr. ¡Tak' tzaj bin Kataj banl tzawibaj, chi banak i' tenẍchan te'j intaj!
13 Mas, se ele estiver irado e quiser matá-lo, que o S enhor me castigue severamente se eu não avisar você, para que possa escapar em segurança. Que o S enhor esteja com você como esteve com meu pai.
14 Ma jalu', ko quil chin quim chan, nink jal banl awalma' swe'j, chi yi banl talma' Kataj yi mban tzawe'j sajle'n tunintz.
14 E que você me trate com o amor leal do S enhor enquanto eu viver. Mas, se eu morrer,
15 — ausente —
15 trate minha família com esse amor leal, mesmo quando o S enhor eliminar da face da terra todos os seus inimigos”.
16 — ausente —
16 Então Jônatas assumiu um compromisso solene com Davi e sua descendência e disse: “Que o S enhor destrua todos os inimigos de Davi!”.
17 Nin tan yi pek'e'n yi at tan Jonatán te Luwiy, nin tzun bixe' junt tir chiyoltz cya'n, yi ilen nin ẍchich'eye' quib squibil quib, na wi'nin na pek' Jonatán te Luwiy chi na pek' i' stibil tib.
17 E Jônatas fez Davi reafirmar seu juramento de amizade, pois Jônatas o amava como a si mesmo.
18 Nin je yol Jonatán yi tale'j:
18 Então Jônatas disse: “Amanhã celebraremos a festa da lua nova. Darão por sua falta quando virem que seu lugar à mesa está vazio.
19 Ma le toxi'n k'ej slajluchaxk ẍchiwutz yi quibiẍ ẍchixo'l. Cha'stzun te ba'n cẍben junt tir tan ew ib wutzcoc yi jun chin tenaj c'uba'tz kale acolol awib te wi'tzbil tir yi chi'ch c'u'l intaj tzawe'j.
19 Depois de amanhã, ao entardecer, vá ao lugar onde você se escondeu antes e espere ali, junto à pedra de Ezel.
20 Nin mben inc'oxol ox flech tetz techl nakajil yi jun tenaj c'uba'tz, ik yi cho'nk na chintzan tan teche'n nin te jun takle'n.
20 Eu sairei e atirarei três flechas para o lado da pedra, como se atirasse num alvo.
21 Nin swale' tetz yi chakum yi xomij swe'j: “Cun joy yi e'chk flech.” Nin yil ben tan joyle'n chin ẍchi'nk nin tzun tetz: “Yi e'chk flech cho'n ate' naka'j tzinwutz, cy'ajwe' tzaj.” Na tzun elepontz yi ba'n cẍe'l tzaj kale na awe'we't awib na qui'c jun il sbajok tzawe'j. Sak swutz Ryos nelpon cu'n te inyol.
21 Então mandarei um ajudante trazer de volta as flechas. Se você me ouvir dizer a ele: ‘As flechas estão deste lado’, saberá, tão certo como vive o S enhor , que tudo está bem e que não há perigo algum.
22 Poro kol wal nin tetz inchakum: “Yi e'chk flech cho'n ate' joylaj mu'ẍ kale atixe't,” ba'n tzun cẍe'l ojktz, na ya'stzun tajbil Kataj Ryos tan awele'n ojk.
22 Mas, se eu disser a ele: ‘Vá mais para frente; as flechas estão adiante’, significará que você deve partir de imediato, pois o S enhor o manda ir embora.
23 Ma yi kayol yi ja wi't bixe' ka'n, quil xit sbne' opon tunintz, na yi testiw kayol i'tz Kataj Ryos, stzun Jonatán bantz.
23 E que o S enhor nos ajude a preservar para sempre o forte laço de amizade que existe entre nós”.
24 Ej inin tzun tulej Luwiytz, nin tzun el tewal tibtz. Ma yi xe'te'n yi k'eja'tz yi na je'ul yi ac'aj xaw, nin tzun wan yi rey ẍchixo'l yi e' wi'tz ajcaw.
24 Então Davi se escondeu no campo e, quando começou a festa da lua nova, o rei sentou-se para comer.
25 Cho'n c'olewe'n kale na c'olewe't nintz nakajil yi tapij. Ma tetz Jonatán cho'n c'olewe'n swutz cu'n. Ma Abner cho'n c'olewe'n xlaj Saúl. Ma yi c'olchbil Luwiy, cya'l c'ole'-tz tul.
25 Ocupou seu lugar de costume, encostado à parede, com Jônatas sentado diante dele e Abner ao seu lado. O lugar de Davi, porém, ficou vazio.
26 Nin tul yi bajx k'ej qui'c jun yol tal Saúl yi qui'c Luwiy le tetz c'olchbil, na nin xtxum yi quicunin batz i'tz tan paj yi qui nin xansaj tib tan jun til.
26 Saul não disse nada sobre isso naquele dia, pois pensou: “Deve ter acontecido algo que deixou Davi cerimonialmente impuro”.
27 Ma le ca'pi'n k'ej te yi jun chin k'eja'tz, ite'n nin bana's, qui ẍchaj tib Luwiy. Jakol tzun Saúl tetz Jonatán:
27 Mas, quando o lugar de Davi também ficou vazio no dia seguinte, Saul perguntou a Jônatas: “Por que o filho de Jessé não veio para a refeição nem ontem nem hoje?”.
28 —Ja tal Luwiy swetz yi chin tajwe'n cunin tan bene'n i' jalen Belén.
28 Jônatas respondeu: “Davi me pediu, com insistência, para ir a Belém.
29 Nin cu' wutz swetz tan wak'ol ama'l tetz tan bene'n, na yi e' taj chocpon tan pate'n chitx'ixwatz, nin ja tal yi stzicy tetz yi tajwe'n tan ta'te'n i' scye'j. Ncha'tz ja tal Luwiy swetz yi kol tzimban yi jun pawora'tz tetz, mben tzaj tzuntz tan chixajse'n cyakil yi e' xonl i'. Cha'stzun te ilu' inreyil, qui'c i' at tan wa'a'n skaxo'l.
29 Disse: ‘Por favor, deixe-me ir, pois nossa família oferecerá um sacrifício na cidade. Meu irmão exigiu que eu estivesse presente. Portanto, peço que me deixe ir ver meus irmãos’. Por isso ele não está aqui, à mesa do rei”.
30 Saje'n tzun colpuj wi' Saúl te Jonatán:
30 Saul se enfureceu com Jônatas e disse: “Seu traidor, filho de uma prostituta! Pensa que não sei que você quer que ele seja rei, para sua própria vergonha e de sua mãe?
31 Qui pe' na el atxum tetz, te yi itz'e't Luwiy, qui'c rmeril tan awoque'n cyen tetz rey. ¡I bin jalu' ba'n cẍben tan ticy'le'n tzaj, na tajwe'n tan quime'n wa'n!
31 Enquanto esse filho de Jessé viver, você jamais será rei. Agora vá buscá-lo para que eu o mate!”.
32 —¿Poro mbi tzuntz yi tajwe'n tan quime'n, na qui'c tetz til? chij Jonatán.
32 “Por que ele deve morrer?”, perguntou Jônatas a seu pai. “O que ele fez?”
33 Yi tlol Jonatán yi jun yola'tz, bene'n tzun c'oxol Saúl yi lans te'j tan biyle'n cu'n klo', poro lajke'l nin tele'n xajsal tib. Qui nin tz'amon te'j. Tele'n tzun xtxum Jonatán tetz yi nsken bixe' cunin tan yi taj tan biyle'n cu'n Luwiy.
33 Então Saul atirou sua lança contra Jônatas, com a intenção de matá-lo. Com isso, Jônatas viu que seu pai estava mesmo decidido a matar Davi.
34 Je'n tzun txiclok Jonatán nin eltz, wi'nin ẍchi'che'n c'u'l i', nin quinin wan te jun k'eja'tz tu yi ca'p k'ej te yi jun chin tzatzi'na'tz. Wi'nin bisune'n i' na nin el k'ajab te Luwiy.
34 Enfurecido, Jônatas levantou-se da mesa e, durante o segundo dia da festa, recusou-se a comer, frustrado pelo modo como seu pai havia desonrado Davi publicamente.
35 Ma le junt eklok nin tzun bentz wutz wutz tan yol tu Luwiy chi yi bixe' cya'n, nin ben tcy'al jun xicy tetz ẍch'eyum.
35 Na manhã seguinte, como combinado, Jônatas foi ao campo e levou consigo um ajudante para apanhar as flechas.
36 Ej nin tzun taltz tetz yi ẍch'eyuma'tz:
36 Disse ao ajudante: “Comece a correr, para que possa encontrar as flechas quando eu as atirar”. O ajudante correu, e Jônatas atirou uma flecha para além dele.
37 Yi topone'n yi xicy kale atit yi flech ẍch'ine'n nin tzun Jonatán tetz:
37 Quando o ajudante estava quase chegando ao lugar onde a flecha havia caído, Jônatas gritou: “A flecha está mais à frente!
38 Or awukan tan joyle'n, quil cẍcye' cuntu's.
38 Rápido! Não fique aí parado!”. Então o ajudante apanhou a flecha e correu de volta para seu senhor.
39 Quinin pujx ta'n yi mbi na elepont cyakil yi xtxolbile'j, na ntin Jonatán tu Luwiy mme'l chitxum tetz.
39 O ajudante não suspeitava de nada; apenas Jônatas e Davi entenderam o sinal.
40 Bene'n tzun tk'ol Jonatán yi ma'cl tetz yi xicy, nin taltz tetz tan pakxe'n le tnum.
40 Então Jônatas entregou o arco e as flechas ao ajudante e ordenou que os levasse de volta à cidade.
41 Te yi nsken aj yi xicy nin tzun eltzaj Luwiy wutz coc yi jun tenaj c'uba'tz. Nin cu' mejloktz, nin cu' ox tir yi wi'-tz wuxtx'otx' swutz Jonatán. Nin tzun chitzek'saj quibtz. Wi'nin cyok'e'ntz chicabil jalen yi ticy'e'n paj Luwiy tan o'kl.
41 Assim que o ajudante foi embora, Davi saiu de seu esconderijo no lado sul da pedra de Ezel. Davi se curvou diante de Jônatas três vezes, com o rosto em terra. E, quando se beijaram e se despediram, ambos choravam, especialmente Davi.
42 Tlol tzun Jonatán tetz Luwiy:
42 Por fim, Jônatas disse a Davi: “Vá em paz, pois juramos lealdade um ao outro em nome do S enhor . Que o S enhor nos ajude a preservar para sempre o forte laço de amizade entre nós e entre nossos descendentes”. Então Davi partiu, e Jônatas voltou à cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.