Marcos 6

Uhohug na Namaratu gafu te Hesus Kristu (AGT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 A ta nekabalin ni Hesus ta iten a nagtatugut kid na ituldu na kiden, te umange kid ta lugar na en hapa la.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 A sangaw ta araw na agimmang a umange kid nakigimung ta kapilya, a nangituldu hapa i Hesus ta addu na tolay. A pake nepagpaka-lat da hapa, te kalugaran da haman, a papa-nun na makkamu mangituldu, a yen ta nagimpopohut kid na ta pagpaka-lat da tentu.
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 A gafu ta kalugaran da ikid na kagitta da en napanglaw a aweda kinurug, a nedadula da.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Ammi ya uhohug ni Hesus tekid a
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 — ausente —
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 A sangaw pinagammung ni Hesus ya mafulu duwa kiden ituldu na, a pinasinapan na kid ta pakapangwa na, petta itta ya mabalin da nga magpatugut ta anitu na seanitu kiden, a sinagduwa na kid nga ange mangipadangag.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 — ausente —
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 A maski am inya sangaw ya magpadulot tekamuy ta bali da a magyan kam ten abat ta magtugut kam.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 A am awan pulus ta magpadulot tekamuy ikid na magdangag ta uhohug muy a pagtugutān muy kid mantu, a azin muy ya lafu na agyan da ta takki muy kiden,” kunna tekid.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 A nagtatugut kid na nga ange mangipadangag, a nepadangag da ta magbabawi mina ya tolay kiden ta pagliwat da.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 A addu hapa ya pinatugut da nga anitu ta seanitu kiden, a addu hapa na magtatākit ya linugudan da ta denu a nagmappya kid.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 A sangaw nadamag ni Ari en Herud ya ngamin kiden tarabaku ni Hesus, te sigida bibidan na tolay kiden ya ngagan na, a lavlavunan da am inya ya katolay na.
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Ammi ya uray kadwan a
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Ammi ta nepakadamag ni Herud tentu a
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 — ausente —
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 A sangaw ta nekabalud para la ni Hwan a dumatang ya araw na panadamdaman ni Herud ta araw na nekeanak na en, a namadday hapa ta pagpamakan na ta opisyales na kiden ikid na suddalu na kiden pase naba-nang kiden tolay nga taga Galileya.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 A ye-yen hapa na araw ya pakagāsāt na babbayen petta papapasi na i Hwan, te umange nagsala ya anak na en nga balatang ta atubang ni Heruden ikid na sangaili na kiden, a pake natalakan kid ta pagsala na. A ya uhohug ni Herud tentu a,
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 A pagasingan ta Dyos am awek iatad teko ya ngamin adangam teyak maski abat ta gadwa na ngamin pagariyan ku,” kunna.
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 A nagtugut la bit ya balatangen, te enna pinohutan te hina na en am anu mina ya adangan na. A ya uhohug na hina na en tentu a
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 A alistu mantu nagtoli ya balatangen ta agyan na ari en, a
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 A pake nagdamdam hapa ya ari en ta inadang na en, ammi awena ikayat ilogot ya balatangen gafu ta kari na en tentu, yaga amat na hapa ta sangaili na kiden.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 A dinob na mantu ya suddalu en naggwardya petta enna papasin i Hwan, yaga nebar na ta idatang na hapa ya ulu na en. Enna mantu pinutulan ta agyan na agbaludanen,
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 a magananwan la a nedatang nan ya ulu na en nga nelātuk, a negawat da ta balatangen, otturu negawat na hapa te hina na en.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 A ta nepakadamag na ituldu kiden ni Hwan ta pangpapasi da tentu a enda inalap ya bari na en, kapye da netanam.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 A sangaw ta pagtoli na turin kiden ni Hesus nga dinob na ange mangipadangag, a binida da tentu ya ngamin tinarabaku da ikid na netuldu da.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 A gafu ta kanayun timahud ya addu na tolay tekid a aweda matagop ya mangan, a
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 A naglalugan kid mantu ta selayag, te ange kid mina ta awan ta totolay ta dammang na alugen.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Ammi kadulayan na te neitan na kid na kadwan kiden tolay ta nepagtugut da en. A gafu ta amu da kid a enda kid inakkawan ta lehut na alugen, a naghahulun hapa tekid ya addu na tolay nga taga ili kiden nga tinaliban da. A naunnanan da ig Hesus ta datangan da en.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 A ta datang nig Hesus a dana ittan hala ten ya tolay kiden nga nagapag tentu. A ta nepakaita ni Hesus ta kaddu da a timalin hapa ya allak na tekid, te kimongkong kid ta kuman na awan ta magtaron tekid. A namegafu ha nangituldu tekid ta addu.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 — ausente —
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 “A ikamuy na mina ya mangatad ta kanan da,” kunna hapa tekid.
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 “A emmuy mantu itan am piga ya binalun na tolay kiden,” kunna ha tekid, a umange kid.
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 “A pagammungan muy mantu ya tolay kiden, a pagtuttudan muy kid ta kaddat kidina,” kunna ha tekid.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 A gafu ta kumanen a gituttudan kid nga naammungan ta taglimafulu ikid na tagmagatut,
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 a inalap ni Hesus ya lima kiden na pan ikid na dwahukal na ikan, kapye na tumangad makimallak. A sangaw ginadgadwa na ya pan kiden ikid na ikan kiden, kapye na kid negawat ta ituldu na kiden petta ikid ya mangisaned ta tolay kiden.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 A sa nagkakan kid abat ta nabattug kid.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 A tekid na nabalin nagkakan a pinannu da ya mafulu duwa na la-ba ta huna na tolay kiden.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 A ya kaddu na nagkakan kiden a limaribu kid na lālāki fwera ta bābāy ikid na anak.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 A tekiden nabalin a pinapolu ni Hesus ya ituldu na kiden ta selayag, petta mapolu kid ta dammang ta ili na Betsayda, te mapozan la bit petta patugutan na ya tolay kiden.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 A tentun nakapatugut tekid a gimon hapa tatakday ta bagetay petta makimallak.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 A sangaw ta hiklam a nakatangngan ya barangay na ituldu na kiden ta alugen, a tatakday la i Hesus ta bagetayen.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Ammi naita na ta nazigatan kid nagtagwan, te atubangan na kid hapa na paddad. A tentu nagkarawan a umange i Hesus tekid nga nagpapa-yat ta danumen. A taliban na kid mina,
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 ammi ta nepakaita da tentu nga magpapa-yat ta danum en a pahig da ta datay, a kumahkahaw kid na,
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 te sa ikid nga nakaita tentu a gisatalaw kid na. Ammi alistu hapa i Hesus nga nagayag tekid, “Awemuy la magtalaw te iyakin yan,” kunna.
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 A tentu en hapa nakipaglugan tekid a ka-ma la nagimmang na ya paddaden, a pake masikan ya pagpaka-lat da tentu.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Te maski am naita dan ya pagpakaddu na ta pan kiden a aweda para la naawatan ya pakapangwa na, te aweda netug ta nonot da.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 A ta nepakadakit dan a itta kid na ta lutak na Genesaret, a negon da ya selayag da en.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 A tekiden nakadagut ta selayagen a alistu nalasin na kid na lumugar kiden.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 A nagbabilag na ya tolay kiden ta babali kiden, te enda inalap ya ngamin kiden nagtatākit, a nedatang da kid giiddan ta dapan da kiden ta nagyanan ni Hesus.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 A maski had sin na ili ikid na lugar ya umeyan na a enda nekahad tentu ya nagtatākit kiden, a maski netabnak da kid la ta tātangngan na dapun kiden petta maita na kid. A nakimemallak kid ta si-gedan da la ya gayadan na barawasi na en. A sa nagmappya hapa ya ngamin kiden nakasi-ged tentu.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.